Meningen

Er zijn veel Vlaamse films die niet kunnen tippen aan de gemiddelde buitenlandse film, maar bij Aanrijding in Moscou is dit niet het geval. Alhoewel het verhaal naar mijn mening niet enorm boeiend is, spreekt de film enorm aan! Dit niet alleen door de best wel goeie acteerprestaties, maar ook door de spanningen doorheen de hele film.

Het is een redelijk voorspelbare film met niet zoveel verrassende wendingen, maar dat hoeft niet altijd een probleem te zijn. Wel zijn er prachtige scènes zoals een toch wel zeer memorabele zangpartij van Johnny in zijn Camion, alwaar hij "Ti amo" ten beste brengt. Dat is toch wel het moment dat ik meest onthoud uit heel de film. Het is niet alleen grappig, maar geeft je een enorm goed gevoel terwijl dit niet echt een feelgoodfilm is.

Het is moeilijk om deze film in een kotje te stoppen omdat hij toch iets anders is dan al die andere en juist daarom is het zeker de moeite hem eens te bekijken!

Score: 7/10

Een mooie cover met een goeie actrice: Charlize Theron voor de film Aeon Flux. Een futuristische film over de wereld in het jaar 2415. Een spannende, voorspelbare actiefilm.

Aeon is één van de mensen in een rebellengroepering tegen het huidige Goodchild regime. Op een dag krijgt ze de opdracht om de leider, Trevor Goodchild te vermoorden. Maar het verhaal zit iets ingewikkelder in elkaar. Een virus heeft namelijk het overgrote deel van de wereldbevolking gedood en Trevor is een afstammeling van iemand die een geneesmiddel vond voor het virus.

Het is geen slecht verhaal, maar de afwisseling tussen actie en romantiek is niet erg goed gedoseerd in deze film. Charlize Theron heb ik ook al beter zien acteren. Zij moet overkomen als de held in deze actiefilm, maar dat lukt niet echt volledig. Ik heb het gevoel dat de regisseur veel meer kon bereikt hebben met dit scenario, maar met de klemtoon meer op de actie en het verhaal en minder op de romantiek en de moraal.

Fantasie is niet echt mijn ding in films. Ik heb veel respect voor de fantasie van sommige regisseurs en auteurs, maar meestal ga ik niet helemaal op in hun verhalen. Bij Big Fish is dit ook het geval. De film deed me enorm denken aan Pan's Labyrinth, een zeer gelijkaardig verhaal door de surrealiteit en ook met een belangrijk plot.

We zien het levensverhaal van Edward Bloom gespeeld door Ewan Mcgregor en Albert Finney. Hij komt de meest bijzondere dingen tegen, maar alles in dit verhaal heeft een dubbele bodem. In de film zelf zijn er enkele zeer opvallende fragmenten die terugkeren en deze bevatten de sleutel tot het verhaal.

Het is geen simpele film en voor mij was hij ook niet erg ontspannend. Zouden de gebeurtenissen iets realistischer zijn zou ik me misschien al wat meer aangesproken voelen. Al is die fantasie eigen aan de regisseur Tim Burton, gekend van ondermeer Edward Scissorhands en Sleepy Hollow, waar hij ook niet echt binnen de lijntjes van het reële blijft. Een mooi in elkaar gestoken film, maar iets te fantasie-rijk.

Van Sergio Leone besprak ik eerder al C'era una valta il West. Hier is de film waarmee hij echt bekend werd in Amerika. Il buono, il brutto, il cat... of The good, the bad and the ugly uit 1966 was een mijlpaal in de geschiedenis van westerns. Men kwam het filmgenre wat beu, omdat het veelvuldig te zien was in de cinema in die tijd en had nood aan een verandering. Sergio Leone dacht daar anders over. Hij veranderde niet van genre, hij veranderde het genre zelf en zo bracht hij westerns op een hoger niveau.

De film gaat over een zoektocht naar een schat met in de hoofdrol the good guy: Clint Eastwood, the bad guy en the ugly. Maar eigenlijk zijn ze allemaal niet erg aantrekkelijk en goed zijn ze al helemaal niet. Zoals in de rest van Sergio Leone's films wordt de muziek geregisseerd door Ennio Morricone en is alles tot op de perfectie in elkaar gestoken.

De film betekende zo'n revolutie voor het genre dat hij bekend werd over heel de wereld. Zelf vandaag nog staat hij op nummer 4 in de top 250 van IMDB. Het is dan ook terecht de belangrijkste film in zijn genre en zeker ook één van de beste, alhoewel ik er enkele kan bedenken die zeker als evenwaardig kunnen beschouwd worden!

Score: 9/10

C'era una volta il West of Once upon a time in the West is een film van Sergio Leone uit 1968. Dit meesterwerk is misschien wel de beste spaghetti western ooit gemaakt. De film begint met een meesterlijke scène waar 3 boeven eindeloos wachten op een trein. Dat aan elk detail is gedacht is, is duidelijk te zien aan de achtergrond geluiden die gebruikt worden als muziek. Enerzijds gebeurt er niets, anderzijds krijg je niet genoeg tijd om alles goed en wel te verwerken.

Zoals in de meeste spaghetti westerns is er geen duidelijk verschil tussen goed en kwaad. Ook zijn de dialogen veel belangrijker dan de vecht scènes, wat gedurende de film alsmaar meer opvalt. Henry Fonda speelt de rol van de slechterik (en hoe!) en Charles Bronson speelt een naamloze Harmonica-spelende man. Ennio Morricone schreef de ondertussen legendarische muziek voor de film en zo ook het typisch lied dat terugkomt telkens Charles Bronson opduikt. De film heet dan ook, zeer toepasselijk "Spiel mir das Lied vom Tod" in het Duits.

Het is een keiharde klassieker en een enorme aanrader voor iedereen. Verwacht je niet aan een doordeweekse actiefilm, eerder aan een doordringende, meeslepende epos.

Score: 9/10

Een personage uit de film moet een videoreportage maken voor iemand die op reis vertrekt, wanneer iets huiveringwekkends gebeurt. We zien alles door de ogen van het personage dat aan het filmen is en beleven de gebeurtenissen zo, alsof we er zelf bij waren. Het is een nieuw concept en ik vind het zeker geslaagd. Cloverfieldis een nieuwe stap op zoek naar modernere cinema.

Over het verhaal kan ik niet te veel vertellen zonder alles prijs te geven. Een groep vrienden bevindt zich in New York en plots begint alles te schudden en te beven. Ze raken in paniek en lopen op straat en pas na enkele minuten beginnen ze te beseffen in welke situatie ze terecht gekomen zijn.

De acteurs waren allemaal onbekenden voor mij, alsook de regisseur en alle andere makers van de film. Hij is me vooral opgevallen door de aantrekkelijke trailer die voor zeer veel reclame gezorgd heeft en deze film aan een box-office-succes hielp. De special effects zijn iets minder en ook wordt de film naar het einde toe alsmaar ongeloofwaardiger. Toch heb ik ervan genoten door de voortdurende spanning en het toch wel prachtig bedachte concept!

Score: 7/10

"It's the sense of touch. In any real city, you walk, you know? You brush past people, people bump into you. In L.A., nobody touches you. We're always behind this metal and glass. I think we miss that touch so much, that we crash into each other, just so we can feel something."

Dit zijn de eerste zinnen uit de film Crash. Dit drama vertelt verschillende verhalen die allemaal overvloeien in elkaar. Elk personage uit de film bevindt zich op een moeilijk moment in hun leven en ze hebben allemaal nood aan een 'Crash', een moment waarop ze terug gevoel krijgen en de juiste beslissing nemen.

De film bevat enorm emotionele momenten, je krijgt momenten van vreugde en dan val je van de ene put van diep verdriet in de andere. Dit is een van de films die mij meest geëmotioneerd heeft, vooral doordat je je inleeft in alle verschillende verhalen en door alles achter elkaar te plaatsen zou je als het ware een inzinking krijgen, maar toch is er nog dat sprankeltje hoop. Hoe slecht het ook gaat, hoe diep je ook in de put zit, welke vreselijke dingen je ook hebt meegemaakt, er is altijd nog wat hoop en hoop doet leven. Dat is waar het in deze film om gaat.

Score: 9/10

Het is een zeer beperkt lijstje van films waarvan het vervolg beter is dan de voorgaande film, maar The Dark Knight hoort er zeker in. Deze 6de Batman-film is niet alleen beter dan alle voorgaande, hij overklast de oudste 4 films op alle vlakken. Christopher Nolan had met Batman Begins al laten zien wat hij in zijn mars had, maar met deze film overtrof hij zichzelf echt.

Het is een enorm spannende film met prachtig uitgewerkte verhaallijnen en bloedstollende actie, maar ook zeer goede acteer prestaties. Vooral Heath Ledger heeft zichzelf in zijn laatste film onsterfelijk gemaakt. Hoe hij The Joker vertolkte is gewoonweg legendarisch! Niet alleen hij maar de rest van de cast leveren met deze film een pareltje af.

Volledig terecht de beste film van 2008, wat minder terecht na enkele weken op 1 in de IMDB top 250. Daarover werden al vele woorden vuil gemaakt en is zeker nog niet alles gezegd, maar het lijkt me een nog iets te jonge film om op de huidige 6de plaats in de top te staan. Desalniettemin geloof ik dat hij er zeker in thuishoort! Ik raad wel aan eerst Batman Begins te bekijken, want de meeste personages worden al in die film voorgesteld en van sommige evolueert hun karakter zelf, wat nog een voorbeeld is van hoe geweldig Christopher Nolan die films in elkaar gestoken heeft.

Score: 9/10

Omdat ik al enkele van de beste films besproken heb die ik het laatste jaar gezien heb is hier de keerzijde van de medaille. De slechtste film die ik ooit tegenkwam: Death Tunnel. Niet alleen is het een horror-film, een genre dat me normaal gezien niet kan bekoren, de regisseur doet nog een poging om er een soort van geschiedenisverhaal in te steken en die poging mislukt dus radicaal.

Ik kan bijna geen woorden vinden om dit ding te beschrijven, ik raad gewoonweg iedereen aan om moeite te doen deze film niet te bekijken. De acteurs zijn amateurs, van de regisseur heb ik nog nooit iets gehoord en wil ik ook niks meer horen en verder is er niks het vermelden waard bij deze film.

Jammer dat deze film niet in de Bottom 100 op IMDB staat hij zou er op de eerste plaats mogen staan voor mijn part.

Score: 1/10

Een verbluffende film die je meeneemt naar de 18de eeuw in een tijd van mode, decadentie en politieke vernieuwing. The Duchessis een mooi pareltje over het bewogen leven van een veelbesproken Hertogin.

Dat het leven van Hertog en Hertogin van Devonshire niet een gewoon verhaal van romantiek is zie je duidelijk in deze film. Wanneer de Hertog laat weten dat hij Georgiana als zijn vrouw wil is ze dolgelukkig. Pas als ze hem echt leert kennen, ziet ze welke grote fout ze begaan heeft en hoe dit haar leven en haar toekomst zal beïnvloeden.

De film is geregisseerd met oog voor elk detail. Je hebt niet veel moeite nodig om je in te beelden dat je echt leeft in de 18de eeuw. Niet alleen de taal en de gewoontes, maar ook de prachtige kostumering zorgt ervoor dat je voor bijna 2 uur in een sprookje meegezogen wordt en kan genieten van een mooie film. Het verhaal is wel niet dat van een sprookje, het is veel realistischer en dan ook volledig af, hoe je het ook bekijkt.

Een zeer aan te raden film met een uitmuntende Keira Knightley en Ralph Fiennes in de hoofdrollen.

Score: 9/10

The Graduate is het bewijs dat je geen sterk verhaal nodig hebt om een sterke film neer te zetten. Deze ruim 40 jaar(!) oude film werd geregisseerd door Mike Nichols, die ook een oscar kreeg voor zijn werk. Hij had een jaar eerder al succes met Who's Afraid of Virginia Woolf? en dit is pas zijn tweede film.

Het gaat om een simpel liefdesverhaal met weinig sterke dialogen, maar met ondertussen wereldbekende oneliners zoals: "Mrs. Robinson, you're trying to seduce me." Zeker geen diepgaande, moeilijk te volgen film, maar een film met veel gevoel en sterke acteerprestaties van Dustin Hoffman, Anne Bancroft en Katherine Ross.

Het samenspel van muziek en gevoel maakt de film groot. Amper vier liedjes van de fantastische Simon and Garfunkel komen er in de film voor: "April Come She Will", "Scarborough Fair/Canticle", "The Sounds of Silence" en natuurlijk "Mrs. Robinson". Op elk sleutelmoment zien we Dustin Hoffman met een alleszeggende gelaatsuitdrukking en horen we op de achtergrond de typische muziek die perfect inspeelt op het moment. Een simpele, maar sterke film.

Score: 8/10

Als je een ontspannende familiefilm vol humor en verrassende wendingen zoekt, raad ik ten zeerste The Holiday aan. Het is een romantische film die me enorm deed denken aan Love Actually. In beide films volgen we verschillende personages die allemaal problemen hebben in de liefde. Love Actually bevat wel meer verhaallijnen en meer locaties, maar The Holiday gaat dieper in op de gevoelens.

We volgen 2 Amerikaanse vrienden, Cameron Diaz en Jack Black en een Engelse broer en zus: Jude Law en Kate Winslet. Het zijn -logischerwijze- de vrouwen die problemen hebben met hun exen en daarom besluiten ze aan een huizenruil te doen en zo leren ze een nieuwe liefde kennen. Wederom geen sterk verhaal, maar humor verzekerd en het feelgoodgehalte ligt weer enorm hoog.

Hotel Rwanda is een tot op de dag van vandaag zeer actuele film. Een waargebeurd verhaal is nog nooit zo goed en krachtig verteld geweest als in dit meesterwerk.

In de jaren negentig escaleren relaties tussen de Hutu's en de Tutsi's met een ware volkerenmoord tot gevolg. Het is een hard, triestig verhaal en er zijn al enkele films over gemaakt. Hier volgen we hoteleigenaar Paul Rusesabagina, gespeeld door Don Cheadle. Hij is een correcte, hardwerkende man die alles doet wat hem opgedragen wordt, tot hij het niet meer aankan. De vernieling is te groot, de terreur zaait alsmaar meer paniek en iedereen zoekt hulp waar men ze vinden kan. Hij en zijn hotel worden een toevluchtsoord, een zeer belangrijke plaats voor de inwoners van Rwanda.

Woorden kunnen de pracht van de film niet omschrijven. Een verbazingwekkend verhaal over een man die iets buitengewoons verwezelijkt heeft. Een aangrijpend verhaal met een perfecte Don Cheadle in de hoofdrol.

Voor tekenfilms ben ik meestal niet mild. Ik ben eigenlijk nooit een zeer grote fan geweest. Het lijkt me veel eenvoudiger mooie tekeningen te maken dan een verbazingwekende acteerprestatie op poten te zetten. Nu goed, sommige tekenfilms schieten boven de rest uit. Zo ook Ice Age.

Een stoere Manfred, een klungelige Sid en een gevaarlijke Diego gaan samen op pad om een baby terug bij zijn ouders te krijgen. Ze beleven de meest hilarische avonturen en leren elkaar pas na een tijdje te appreciëren. Ondertussen loopt er nog een ongelooflijk grappige Scrat rond die de wereld rond crosst om zijn kastanje te kunnen redden van alle gruwel in de wereld.

Het is geen echt moeilijk verhaal, acteren komt in deze film niet echt van pas, maar de film is komisch als iets. Het is een zeer ontspannende film en geschikt voor alle leeftijden!

Score: 7/10

The Kid is de oudste film die ik tot nu toe volledig gezien heb. Deze film werd gemaakt in 1921, maar liefst bijna 90 jaar geleden en 6 jaar voor er sprake was van de Oscars! Het is een korte "Silent Film" van 55 minuten over een jongen die te vondeling wordt gelegd. The Tramp gespeeld door Charlie Chaplin, voedt hem op, met alle gevolgen van dien.

Het is zeker niet de beste Silent Film en ook niet de beste van Charlie Chaplin, maar voor die tijd zeker een prachtige vertoning. Charlie Chaplin acteert niet alleen in deze film, zoals de meeste van zijn films heeft hij hem ook geschreven, geregisseerd en de muziek ervoor samengesteld. Mochten de oscars in die tijd al bestaan, dan had hij er zeker en vast enkele te pakken!

Score: 7/10

Een biografische film over Harvey Milk, de eerste homoseksuele man in de VS die verkozen werd door het publiek en die opkwam voor de rechten van de homoseksuelen. Milk is een aangrijpende film over de moeilijkheden om op te komen voor je rechten in een groep van minderheden.

Deze film uit 2008 kreeg 2 Oscars, één voor de fenomenale vertolking van Harvey Milk door Sean Penn en één voor de screenplay, beide volledig terecht.

Sommige scènes uit de film zitten prachtig in elkaar en bouwen op naar een hoogtepunt zoals het moment waarop Milk door een micro roept naar een bloeddorstige massa: "I know you're angry, I'm angry!".

Sean Penn bewijst in deze film nogmaals hoe hij zich kan inleven in gelijk welke rol en die volledig tot zijn recht kan laten komen. De film neemt je 30 jaar terug zodat je dag op dag de verandering in de geschiedenis van op de eerste rij kunt meemaken, in de voetsporen van Harvey Milk

Score: 8/10

Een revolutionaire film over revolutie. Modern Times uit 1936 is waarschijnlijk de bekendste film van Charlie Chaplin, door velen beschouwd als een van de grootste komieken aller tijden. Chaplin had al een hele carrière als acteur, komiek en regisseur achter zich en werd alsmaar beter in zijn vak. Deze film gaf kritiek op de moderne industriële revolutie. Mensen werden vervangen door machines en velen zaten zonder werk. Terwijl in die tijd in de meeste films gesproken werd, is dit de laatste "Silent film" van Chaplin.

Chaplin speelt zoals gewoonlijk een onhandig, grappig mannetje dat niet meekan met de rest in de fabriek. Na zijn ontslag, beleeft hij allerhande grappige toestanden en leert hij de liefde van zijn leven kennen. Samen zoeken ze een oplossing tegen de armoede waarin ze leven.

Dit is misschien niet de beste film van Chaplin, maar zeker een van de meest actuele in die tijd, samen met The Great Dictator. Een must voor elke fan van "Silent films" en een mijlpaal in de geschiedenis van Komische films.

Score: 8/10

Ik ben geen fan van de reeks en al zeker niet van de film. In Sex an the City krijg je een soort vervolg op de serie, met een korte voorstelling in het begin, maar ik kreeg meer het gevoel dat er gewoon een paar afleveringen achter elkaar geplakt werden.

De film komt veel te chaotisch over in het begin en de acteer prestaties laten naar mijn normen te wensen over. Het verhaal is wel nog goed gevonden, maar zeer voorspelbaar en daarom niet echt ontspannend.

Het is natuurlijk een feit dat deze film en de serie gemaakt zijn voor vrouwen en dat deze dan ook wel veel meer aandacht zullen hebben voor de onderwerpen in deze film, maar ze mochten toch wat meer werk steken in de humor en de dialogen van de film.

Score: 3/10

De grote winnaar van de Academy Awards 2009 was ongetwijfeld Slumdog Millionaire met 8 oscars waaronder: beste film, beste regisseur en beste muziek. De film kwam al geregeld in het nieuws omdat de jongeren die slumdog kinderen spelen echte slumdog kinderen zijn. Hun leven veranderde drastisch door deze film en ze kwamen dan ook geregeld in de media.

De film vertelt het verhaal van Jamal, die meespeelt met "Wie wordt multimiljonair?". Bij iedere vraag gaan we terug in de tijd en zien we een belangrijke gebeurtenis uit zijn leven, waardoor hij de vraag kan oplossen. De film gaat over de liefde tussen Jamal en vroegere vriendin en over de moeilijke relatie tussen hem en zijn broer door hun gruwelijke verleden.

Ik heb genoten van de film en het is een aanrader, maar voor mij zijn er verschillende films uit 2008 die beter zijn dan deze.

Ik vind het dan ook onterecht dat de film maar liefst 8 oscars kreeg terwijl er naar mijn mening maar enkele terecht waren. Maar het is en blijft een prachtig verhaal, mooi geregisseerd door Danny Boyle, die onder andere bekend is van 28 days later, en mooie muziek. Hoewel ik de acteerprestaties ondermaats vond, staat de film er toch.

Score: 8/10

"De tekenfilm van 2008", zelfs "De beste film van 2008", zo werd Wall-E meerdere keren omschrijven door verschillende bronnen. Aangezien hij dan ook nog een oscar kreeg, heb ik besloten om dat eens zelf te onderzoeken.

Een kleine robot, Wall-E, rijdt op zijn gemak rond op een enorm vervuilde planeet. Hij zoekt waardevolle voorwerpen tussen gigantische hopen rommel en bewaart deze dan in zijn huisje, dat eerder op een bunker lijkt. Op een dag landt er een ruimteschip niet ver van hem, die een andere, veel modernere robot op de grond zet. Wall-E rijdt er achterna en beleeft zo een enorm avontuur.

Het is zeker een grappige, beklijvende film, maar als men dit "De beste film van 2008" noemt, had ik toch wel hogere verwachtingen. Het is een zeer degelijke tekenfilm met een mooie moraal die voor iedereen toegankelijk is. Veel meer dan dat zit er echter niet achter. Het is geenszins een meesterwerk of een prachtig, perfect doordachte film. Het is een mooie film met een tof verhaal en grappige robotjes, voor mij is het niet meer dan dat.

Score: 5/10

De Zodiac Killer is de codenaam van een vermoedelijke seriemoordenaar die actief was in Noord-Californië op het einde van de jaren 60. Hij dankt de naam aan de brieven die hij tot 1974 naar een aantal kranten stuurde, waarin de afzender zichzelf Zodiac noemde. Zodiacvertelt het verhaal van de politiemannen en journalisten die zochten achter de geheime identiteit van de Zodiac Killer.

Het is voor Amerikanen waarschijnlijk wel een gekende geschiedenis die in de film zeer correct vertaald wordt. Ik had echter nooit van de Zodiac Killer gehoord, voor mij was het een geslaagde actiefilm met mooie acteerprestaties van Jake Gyllenhaal, Mark Ruffalo en Robert Downey Jr. Toen ik echter vernam dat alles echt gebeurd was en bijna letterlijk zoals in de film moest ik toch even slikken. De film krijgt dan een heel andere dimensie en een heel andere beschouwing.

Over de regie valt dan ook weinig te vertellen behalve dat David Fincher zoals met zijn andere kaskrakers weer een film om u tegen te zeggen heeft laten zien. Omdat ik echter zijn andere films zoals Panic room, Fight Club en Se7en toch nog een tikkeltje beter vond, ben ik kritisch geweest.

Score: 6/10