Meningen

63% op Rottentomatoes, ook niet gebuisd op IMDB ... Kan ik niet bepaald slecht noemen. Een reboot is geen remake... dus hoeft ook niks met de voorgaande "Wrong Turn" serie gemeen te hebben

Het is wellicht omdat mijn verwachtingen niet hoog lagen dat deze me is meegevallen... Nochtans begint het erg slecht met een hoop clichés die ik al honderd keer gezien heb. Ik geef toe, na een half uur had ik al zin om er mee te kappen, maar de film neemt zowaar een bocht van zodra het groepje gevangen wordt genomen door een primitief levende gemeenschap, de "Foundation" genaamd. Wat volgde vond ik best van een deftig niveau. Dat die cultus in essentie niet helemaal "evil" is, dat Jen en Darius geïntegreerd worden in de gemeenschap, dat de vader naar zijn dochter zoekt, vond ik stuk voor stuk elementen die iets toevoegden. Zalige eindcredits ook; de film loopt nog gewoon eventjes door.

Eerste was sterker voor mij... Een TV ploeg is klaar om opnames te maken voor hun spannende survival spel. Het zijn natuurlijk allemaal irritante types want het is niet de bedoeling dat we er verder in de film om rouwen. Die Jonesy spant de kroon op dat vlak. Die kon niet snel genoeg de pijp aan Maarten geven. Ze zullen allen de volle betekenis van het woord overleven leren kennen, want in het bos dwaalt de beruchte kannibalenfamilie rond uit het eerste deel. Het is strijden tot het uiterste willen ze niet in losse brokken eindigen in een stoofpotje van mensenvlees.

Waar de eerste film enkele spannende scènes heeft en een rauw randje is dit een vrij standaard horror/slasher. De ene kill volgt de andere op en verder is het blijven rondlopen om uit de klauwen van de kannibalen te blijven. De finale met de vleesvermaler was veruit de hardste scène. Had iets meer verwacht van deze sequel. Is lomper dan de eerste film maar qua spanningsopbouw wordt het niks en dit wordt hier door meer humor vervangen (die militair Dale bvb).

Middelmatige iedereen moet dood misdaadfilm. Wat meteen het geheel erg oppervlakkig, vanzelfsprekend en artificieel maakt. Hersenloos en dom verhaal, doch niet onaangenaam om naar te kijken.

Een wat zwakkere kung fu... relatief weinig kung fu gezien. Er wordt meer gefolterd dan gevochten had ik de indruk. Alles bij elkaar geraapt een tiental minuten martial arts actie. Veel tijd wordt besteed aan het complot op de achtergrond, en één van de vijf meesters blijft tot het einde een mystery man . Toch kan ik altijd van die knullige sfeer dito dialogen genieten. Die Shaw Bros films uit de jaren '70 waren toch echt wel iets aparts.

Zeer goede SB met ongewone elementen. Een hybride van western en martial arts.
Een zeer brute misdadigersbende terroriseert een vredig dorp en verschansen zich daar met een gestolen bankkluis. Het gaat over lafheid versus moed in een dergelijke situatie. Terwijl de burgemeester een tenenkrommende lafaard is besluiten enkele jongere snaken om zich te verzetten tegen de terreur. Moed geeft kracht, moed maakt helden. Het zijn beproefde values in Shaw Bros films.
Maar dan nog zijn de "savage five"' geen professionals maar hebben ze enkel hun moed en jeugdige kracht om tegenstand te bieden wat ik echt heel bijzonder vond in deze film. Het gaat niet om sterk, sterker, sterkst. Ze zijn hier ook genoodzaakt om listen te gebruiken wat ook enkele spannende scènes oplevert. En wat Metalfist hier ook al zei, de helden komen er niet allen levend uit en dat zorgt voor een op zijn minst onwerkelijk einde, een beetje tegen de conventies van het genre in. Maar dat maakt het ook zo'n aparte film. Vond de opbouw wat lang aanslepen daarom net geen 4* maar de tweede helft was best "tense".

Ook voor mij een tegenvaller. Het eerste half uur was moeilijk door te komen, met die theatrale "zesde broer" en een erg slechte veldslag als opener. Gelukkig herneemt de film zich wanneer Gordon Liu aka de vijde broer opdaagt en in het Boeddhistisch klooster terecht komt. Voor de anecdote; de zesde broer verdween uit het verhaal omdat hij tijdens de opnames overleed in een auto-ongeluk; Er wordt hier vooral met stokken gevochten en er komt wat meer rode verf in voor dan normaal. Op het einde steken de martial arts een tandje bij, maar nergens vond ik dit het niveau halen van pakweg Shao Lin San Shi Liu Fang (1978) - MovieMeter.nl. De Shaw Bros begonnen in de jaren '80 stilaan buiten adem te raken.

Geweldige mix van martial arts en thriller. Van zo'n films kan ik echt wel genieten. Het was nog van True Legend geleden dat een Aziatische film me zo kon boeien. Het plot is niet zo conventioneel en ik dacht eerlijk gezegd dat het een duel zou worden tussen de ondergedoken moordenaar en de detective maar er werd een andere weg ingeslaan . Ach ja, de anatomische details zijn iets typisch Chinees, waar ze bezig zijn met chi en qigong en waar deze zaken integraal deel uitmaken van een diepgaande martial arts training. Dus daar stoorde ik me weinig aan. Integendeel, ik zal nooit meer vergeten wat een nervus vagus is. Wu Xia vond ik verder heel evenwichtig als fusie van detectiveverhaal in het eerste uur met enkele goede actiescènes naar de tweede helft toe. Visueel geen slecht woord en de finale was ook op en top. De aanloop vond ik net iets te lang maar dat beschouw ik verder slechts als een klein detail.

Je kan zeggen wat je wil over Wyatt Earp en Kevin Costner, maar ik vind deze 3 uur durende biografische epische western wel degelijk een goede verfilming. De liefde voor zijn eerste vrouw is trouwens bijzonder goed gebracht en kon me beroeren. Ondanks Earp een legendarische revolverheld is, vergeet men niet dat het een gewone man met zijn eigen tekortkomingen is. Daarna bouwt het traag maar steevast op naar de befaamde gunfight at OK Corral: de Masterson broers, zijn reputatie als efficiënte deputy sheriff, de vriendschap met Doc Holliday, de hoerenloper Earp, de conflicten met de Clanton gang... Kan me geen andere film voorstellen waar Earp zo menselijk is neergezet. Ik schipper wat tussen 3,5* en 4* maar heb hem toch in mijn dvd collectie staan en voor de vierde keer bekeken.