Meningen

Komisch drama of dramatische komedie...? Ik heb de indruk dat de regisseur er niet in geslaagd is om te kiezen welk van de twee genres hij de bovenhand zou geven.

Bij de twee hoofdpersonages speelt in de eerste plaats toch het drama; bedrog, bekentenissen en uiteindelijk de breuk.
De nevenpersonages zorgen dan weer voor de humor; met de huishoudster (Rossy de Palma, bijzondere actrice !) en de Portugese klusjesman valt nog wel eens te lachen, maar uiteindelijk is de humor te flauw om van een degelijke komedie te kunnen spreken - de badkamer van Laurel en Hardy die meer dan 80 jaar geleden onder water stond was veel grappiger dan deze.

Het verhaal struikelt en haspelt maar verder, maar boeiend of spannend of meeslepend wordt het nooit. 79 minuten was méér dan genoeg.

Prima basisidee en een goeie start. Fijn dat er tijd wordt genomen om de personages voor te stellen.

Probleem is dat er daarna weinig mee gedaan wordt, dat er weinig gebeurt. Niks evolueert, niemand kan de ander begrijpen, niemand probeert de ander te begrijpen, niemand probeert problemen aan te kaarten, geen enkel personage zet een stap in geen enkele richting.

Dit...

Er komt een behoorlijke portie humor aan te pas, waardoor een potentieel zware zit voor een groot publiek toegankelijk gemaakt wordt. Want eigenlijk is dit verhaal ernstig. Bloedernstig.

De film klaagt het feit aan dat in (steden als) Parijs niet of te weinig wordt geïnvesteerd in een behandelingsprogramma voor mensen met relatief zware psychische problemen. Vaak is er geen andere mogelijkheid dan opsluiting, en ketens of ander materiaal om er voor te zorgen dat ze zichzelf en anderen geen pijn doen. En dat terwijl het om mensen gaan die mits de juiste aanpak toch een leven zouden kunnen leiden.

Hors Normes gaat over een opvangcentrum dat door vrijwilligers, door idealisten is opgezet, en waar geprobeerd wordt om mensen aan de hand van een heel persoonlijke aanpak toegang tot de maatschappij te geven.

Ondertussen wordt al ruim 15 jaar belangrijk werk geleverd, en is de werkgroep behoorlijk uitgebreid. Veel van die hulpverleners zijn zelf jongeren die al met een of anderhalf been op het verkeerde pad zaten, maar die nu zelf hun steen bijdragen aan een leefbare wereld voor elk individu.

Het klinkt allemaal heel romantisch, idealistisch, bijna utopisch, maar op het einde van de film worden een aantal real life foto's getoond van de vereniging waarop het verhaal gebaseerd is. En dat geeft toch een heel ander gevoel bij de 110 minuten die je net zag.

En, hoe luchtig en humoristisch het de film ook mag zijn, toch gaat de dramatische ondertoon geen moment weg, en zijn een paar scenes best wel hard en confronterend.

Ook de hectische drukte die dat voor de twee trekkers meebrengt wordt goed in beeld gebracht. Geen vijf minuten privéleven zonder dat er een dringende oproep komt.

Veel pluimen daarbij voor de twee hoofdacteurs; ze spelen heel sterk.

En evenveel pluimen voor de behoorlijk grote groep nevenacteurs. Daar zitten waarschijnlijk verschillende totaal onbekende namen bij; maar ze leveren fantastisch werk.

Ze geven ook een perfect beeld van wat Parijs is: een kosmopolitische stad, met een mix van kleuren en nationaliteiten en overtuigingen.

Het theaterstuk op het einde, inclusief de kruisende blikken van de twee hoofdpersonages die zitten te kijken, was te Amerikaans; een portie overbodige emo-core die de kop opsteekt.

De hierboven genoemde afsluiter, waar, voor wie twijfels zou hebben, de situatie in Parijs nog eens duidelijk aangeklaagd wordt, doet dat gelukkig wel teniet.

In de aftiteling lees ik ook nog dat 5% van de omzet (of van de winst, ik twijfel) naar 'La Voix de Silence' en een zusterorganisatie gaat. In de film wordt de naam 'La Voix des Justes' gebruikt.

Conclusie: sterke en aangename film; een stuk beter dan de trailer laat vermoeden.

Voor alle duidelijkheid : het verhaal met Woolf speelt zich af in 1923, en ze pleegde zelfmoord in 1941. Dus eigenlijk is ze 42 in de film. Maar het is een poos geleden dat ik 'm zag, ik herinner me alleen dat de manier waarop het werd weergegeven - periode, tijdstip, leeftijd - verwarrend was of niet klopte...