The Hours (2002)

Ik heb wel eens To The Lighthouse van Woolf proberen te lezen maar het is me niet gelukt ver te komen: het werk lijkt alleen maar volstrekt oninteressante gedachten van de personen aan elkaar te rijgen. Deze film is gebaseerd op Woolf’s Mrs. Dalloway en afgaande op To The Lighthouse weet de film zeer goed de stijl van Woolf te imiteren: de film lijkt te bestaan uit louter oninteressant geklets. Lijkt want de film werd hoe langer hoe meer een martelgang zodat ik het einde niet heb gehaald (en ik geef dus geen cijfer).

Prachtige soundtrack, een echte sterrencast, toch kon het geheel me niet echt bekoren. Ik kan er de hand niet op leggen wat me tegensprak.

Mogelijk bij herziening een wat hogere score, nu 3☆

Als de liefde voor een medemens een ontoelaatbare is in desbetreffende tijdsperiode, 1923 en 1951 dan ontstaat er hartzeer. In 2001 is de vrijheid van die keus er doch t hartzeer uit de voorbije relatie blijft. Deze door de tijdlijnen heen gecaste film geeft zo een inzicht in de keuzes die een mens in het leven tegenkomt en vervolgens een stap maakt. Mooi verfilmd, met soms zware melancholie.

Nicole Kidman marathon 18#

Deze film stond ook al heel lang op mijn verlanglijstje, maar nooit de moeite genomen om te kijken tot nu. De cast is interessant. Kidman, Streep en Moore zijn alle drie actrices die ik erg kan waarderen. Ik heb mij bewust niet ingelezen in het verhaal en ook geen trailers of achtergrondinformatie gelezen. Het enige wat ik wist van lang geleden is dat het zou gaan over drie vrouwen in drie verschillende tijden die op één of andere manier met elkaar verbonden zijn. Dat had ik nog onthouden. Dat is dan ook het enige wat je hoeft te weten, want er gebeurt geen ene reet in deze film.

Het is traag en saai. Er zijn nergens uitschieters of verrassingen. Het is heel vlak en raakt mij op geen enkele manier. Dat Kidman een oscar heeft gewonnen, Streep die genomineerd was voor een Golden Globe en de film ook een Golden Globe en tal van andere prijzen heeft gewonnen is mij echt een raadsel. Het is geen slechte film, maar het is geen bijzondere film. Ook het acteerwerk is prima, maar niet boven verwachting of dat ze echt heel veel te doen hadden wat spectaculair was. Vooral Kidman heeft echt niks te doen in deze film dan zich enkel een vermomming te laten aanmeten en wat te zitten en te praten. Het enige waar dan emotie bij komt kijken is ''IK WIL NAAR LONDEN'' en dat ze een rivier in loopt. Einde. Streep heeft al werkelijk waar helemaal niets te doen in deze film en enkel Moore heeft verdieping in haar rol. En voor je het weet is de film voorbij. De piano muziek tussendoor begint je ook te irriteren.

Ze hadden hier veel meer mee kunnen doen. Ondanks dat was het prima om uit te zitten en is de film redelijk over het algemeen. Geen film voor nogmaals.

Wat een afknapper. Zoooo'n geweldige cast en zooooooo'n waardeloze film. Wat een gewauwel, wat een oninteressante personages./teksten/dialogen. 40 min. volgehouden...brrrr.

Had U dat ook als man , dat wat de vrouwen denken, dachten ,voelen, voelden , niet - voelen, willen voelen, toch niet voelen , doen, niet - doen , U een volslagen worst is? Behalve Simone de Beauvoir heb ik nog nooit iets zinnigs gelezen of gehoord van vrouwen. Dat bevestigt mij in mijn jaren lange mening dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus.

Omgekeerd zullen vrouwen nooit iets zinnigs hebben gehoord of gelezen van mannen Daar ben ik mij van bewust.

Om in de filmhoek te blijven, een paar jaar geleden zei Halina Reijn "dat ze nog nooit een interessante man was tegen gekomen...Wat ik van haar kant kan begrijpen.

Best wel een vermakelijk drama, maar ik had stiekem wel op iets meer gehoopt met deze cast en de veelvoud aan prijzen die de film destijds ontvangen heeft. Je volgt eigenlijk drie verschillende verhalen die onderling met elkaar samenhangen. De connectie met het eerste verhaal is daarbij iets subtieler dan die van het tweede en derde. Voor mij persoonlijk was het eerste verhaal, over Virigina Woolf, het meest interessant. Een vrijwel onherkenbare Nicole Kidman speelt haar boeiende rol met verve en het tijdsbeeld was mooi vormgegeven.

De andere twee verhalen wil ik niet gelijk slecht noemen, maar veel indruk laten ze ook niet achter. De wat kleinere rollen van onder meer Ed Harris, John C. Reilly en Jeff Daniels trekken nog wel het een en ander recht, maar de personages van Julianne Moore en met name Meryl Streep brachten me nauwelijks in vervoering. Het is wel allemaal vrij overtuigend gebracht en de dialogen zijn scherp geschreven, maar het deed desondanks bijzonder weinig met me. Het zorgde er niet alleen voor dat ik het ergens jammer vond wanneer het verhaal van Woolf werd afgebroken door een van de andere twee, maar ook dat de film een beetje uitdooft.

Geenszins slecht hoor. Het is geen moment in me opgekomen om de film vroegtijdig af te kappen en The Hours heeft zeker wat te bieden. Tegelijkertijd kan ik ook niet zeggen dat ik van de eerste tot en met de laatste minuut aan het beeld gekluisterd zat of dat de film me na afloop nog lang liet nadenken. Een degelijk drama, maar ook een die prima in de woensdagavondprogrammering van het vroegere RTL8 had gepast.

3*