Meningen
Hier kun je zien welke berichten Boenga als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Whiplash (2014)
Ik volg helemaal wat o.a. Aceofspades, arno74, en Sergio Leone hier al schreven:: dit is gewoon niet goed.
Het eerste belangrijke punt is het feit dat Miles Teller niet speelt wat je hoort. En ook al is dit in de eerste plaats een drama, toch is het perfectionisme van de drummer een zó belangrijk onderdeel van het verhaal, dat het effectief noodzakelijk is om een acteur/drummer te vinden die hier zelf alle werk kan doen. Gewoon irritant.
De tweede stoorzender is de overdaad aan dramatiseren; voortdurend over the top, twee stappen te ver, ongeloofwaardig - waardoor alle charmes six feet under the stage in plaats van bij de kijker terecht komen.
Smaken verschillen uiteraard, gelukkig maar zou ik zeggen. Maar: The Green Mile en American History X kwamen in m'n gedachten: films waarvan ik de hoge notering gewoon niet kan vatten. Dat Whiplash hier op plaats 145 staat...: in mijn ogen heel bizar.
Whole Wide World, The (1996)
Prima film over de haat/liefde relatie tussen twee totaal verschillende mensen, zonder het gevreesde Hollywood-einde.
Een heel rustig tempo met mooie beelden, warme kleuren, die aangename zuiderse sfeer, en meeslepende muziek. Daarbij uitstekend werk van hoofdacteurs die hun uitgediepte personages perfect weergeven. Vooral Zellweger doet dat heel goed; bij D'Onofrio is er een behoorlijke portie overacting, maar daar is hij ongetwijfeld niet zelf de schuld van. Toch storend genoeg om een halve * te verliezen...
3,5*
Opmerkelijk: MM = 2,77*, terwijl IMDB = 7,1* of 3,55*. Een behoorlijk verschil.
World Apart, A (1988)
Fantastisch goeie film. Komt bijzonder realistisch over, en geef een heel duidelijk beeld van het Zuid-Afrika van dat moment. Je leeft je helemaal in in de situatie van Molly en haar ouders.
Ruim dertig jaar na de eerste kijkbeurt stond deze nog steeds in m'n top 10; terwijl ik me er ondertussen weinig van herinnerde. Met twijfels begon ik opnieuw te kijken: smaken evolueren, en films kunnen na x aantal jaren helemaal gedateerd ogen.
Nodeloze twijfels: dit drama blijft een van de betere films die ik ooit zag. Er is uiteraard veel meer, maar de jonge actrice hoofdactrice is daar een belangrijke oorzaak van. Barbara Hershey, en dus vooral Johdi May spelen zo natuurlijk, zo echt dat ik af en toe het gevoel had naar een (heel boeiende) documentaire te kijken.
Heel sterk is ook hoe de politieke en sociale situatie in Zuid-Afrika getoond en verweven worden in het leven en het groeiende besef van een jonge tiener.
Cry Freedom is goed, A Dry White Season is beter; maar voor mij is dit de beste film ooit gemaakt rond apartheid.
