Meningen

Inderdaad, de humor is eerder beperkt (al zijn er toch een paar bijna-hilarische momenten, onder andere de verwijzingen naar Le Gendarme de St. Tropez (1964) ). En dat het budget beperkter is dan voor de gemiddelde Hollywoodfilm, dat tonen de 'stunts' wel heel duidelijk aan.

Toch heeft 'Kampioen Zijn Blijft Plezant' me aangenaam verrast. Een heel andere aanpak, een heel ander soort verhaal, en een heerlijke locatie hebben er een sfeervolle bedoening van gemaakt - daar waar ik verwachtte dat ik na een half uur zou uitkijken naar het einde.

Een pluim voor de acteurs; die hebben toch wel voor een heel groot deel het succes van De Kampioenen gedragen. Marijn Devalck houdt er mee op, en is in de politiek gestapt. Jammer, want ik heb een donkerbruin vermoeden dat hij 't als acteur beter deed.

Deel 1/ de omstandigheden.

Deel 2/ de gevolgen.

Deel 1 is sterk.

Het leven van Jeanne, haar kennismaking met Frank, de start en evolutie van hun relatie, het samenwonen en hun job samen...: het wordt allemaal vrij eenvoudig en sober ( wel heel kleurig) weergegeven - maar met een onderhuidse spanning die steeds toeneemt; je voelt dat er wat gaat gebeuren (nb: ik had de synopsis niet gelezen, had dus geen idee waar het verhaal heen ging).

Waarom de familie Bleistein in beeld werd gebracht was me niet duidelijk.

Deel 2 haalt het puntentotaal van de film naar beneden. Ook al gaat het om 'zware feiten', het komt allemaal heel luchtig in beeld; Jeanne babbelt erover alsof ze het over een buurtfeestje van de week daarvoor heeft. Als kijker ervoer ik dit als een ver van m'n bed show - met de scene in de blokhut als uitzondering, een moment dat de aantrekkingskracht van de film weer komt opduiken.

Komt daar nog bij - en dat zal dan misschien wel aan m'n lage IQ liggen - dat ik het bijzonder moeilijk vond/vind om deel 1 en 2 aan elkaar te linken; het lijken twee verschillende films. Drie zelfs, want ook bij deel 2 stelde ik me vragen bij het belang van de inbreng van de Bleistein-familie, en het verleden van de advocaat en Jeanne's moeder. Goed voor een deel 3 dus.

Prima acteerwerk van de ganse bende, maar vooral van Michel Blanc; zelden iemand een zo realistisch beeld van een advocaat zien neerzetten.

De idee achter deze film is prima, en met de groep prima acteurs was daar zeker wat van te maken. Maar helaas zijn er aan aantal stoorzenders die het geheel op verschillende vlakken over the top doen gaan. Het verhaal verliest daardoor veel van z'n realisme, van z'n geloofwaardigheid, en bijgevolg ook veel van z'n charmes - met als gevolg dat de educatieve boodschap (iets wat best wel kan gecombineerd worden met een leuke film) de boot ingaat.
- Het gedrag van Rainer met z'n spiksplinternieuwe wagen.
- Zijn totaal andere kijk na het ongeval.
- Het feit dat een aantal mensen die hij van de straat plukt zomaar helemaal opgaan in zijn idealen.
- Meer en zwaar bewapende ordetroepen om een paar idealisten uit hun verblijfplaats te halen dan bij een veldslag tussen rivaliserende voetbalhooligans.
... om maar enkele te noemen
Jammer, jammer, jammer, want het is door die overdosis aan onrealistische gegevens dat de film op geen enkel moment het niveau van The Edukators kan halen...