Meningen

Heeeeeerlijke film !!

Visueel vind ik dit gewoon perfect: de kledij (de kostuumpjes van de leerlingen), de auto's, de inrichting van de huizen (het tv-toestel !) en de school,... Terug naar de jaren '60 (?); maar wel zo mooi en fel ingekleurd dat je nooit denkt naar een oude film te zitten kijken.

De personages bevestigen die sfeer helemaal; de strenge juf en de schooltoezichter: clichés ten top, net als de leerlingen: de slimste, de dommerik, de dikkerd die gans de dag zit te snoepen, de 'brillenkop',...

Het verhaal stelt niet veel voor, maar dat hoeft ook niet: het is een opeenvolging van grappen die er voor zorgen dat de smile al van bij het begin van de film niet meer van je gezicht gaat.

Al bij al is het sterkste punt misschien wel de groep acteurs: een bende (ik denk veelal onbekende) kinderen die presteren als volwassenen - zonder afbreuk te willen doen aan het werk van Merad en Lemercier.

De school- en thuissituaties zijn net iets fijner, sfeervoller, gezelliger dan de zoektocht naar de Eenogige Bandiet. Ik had hier anders 5* overwogen...

Uiteraard ook voor de jeugd, maar: meer 'komedie' dan 'familie' ! En een stuk beter dan het vervolg, dat ik een jaar terug al zag...

De enkele straatjongen die een groot basketbalspeler wordt en het geld maar op te rapen heeft: een populair type onderwerp in US-films.
Die grote groep die arm blijft: een net iets minder vaak verfilmd onderwerp.

Promised Land begint helaas niet zo heel goed. Het eerste half uur is behoorlijk saai, en het is niet duidelijk waar het verhaal heen wil.
Naarmate de film verder gaat, wordt je als kijker meegesleept met de personages en hun droevige en harde leven. Niet dat je met een beperkt budget niet gelukkig kan zijn, maar de regisseur wil ons confronteren met dat andere en minder bekende Amerika. Met sombere kleuren en met voortdurend nadruk op de sneeuwkoude - beelden die vragen om een dekentje over je te leggen. Helaas helpt dat alleen tegen fysieke kou.

Bijzonder sterk acteerwerk, vooral Keith Sutherland en Meg Ryan gaan heel erg in hun rol op.

Het einde was (voor mij althans) heel onverwacht, en maakt de droefheid van het verhaal compleet. Iemand op imdb omschrijft heeft het over een 'feelbad-film'...

Het eerste half uur was een strijd tegen verveling, maar uiteindelijk kom ik hier toch op 3,5* voor dit sterke drama...