• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.886 films
  • 12.199 series
  • 33.965 seizoenen
  • 646.817 acteurs
  • 198.950 gebruikers
  • 9.369.696 stemmen
Avatar
 

Logboek

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van J. Clouseau. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2025, februari 2025, maart 2025, april 2025, mei 2025, juni 2025, juli 2025, augustus 2025, september 2025, oktober 2025, november 2025, december 2025, januari 2026

Selecteer maand & jaar

Father Mother Sister Brother (2025) 3,0

14 januari, 17:41 uur

Terwijl zoveel filmmakers bloed, zweet en tranen steken in uitgewerkte en doorwrochte verhaallijnen, kan je net zo goed een handvol kortfilms bij elkaar harken en het resultaat een film noemen. Relatos Salvajes deed het met zes kortfilms, Jim Jarmusch beperkt zich in Father Mother Sister Brother tot drie. En won er prompt de Gouden Leeuw mee.

Natuurlijk ga ik wat kort door de bocht en zijn er heel wat goed gevonden parallellen en contrasten te spotten die een samenhang creëren tussen de drie 'hoofdstukken' van deze film, maar wie verwachtte dat er bijvoorbeeld drie verhaallijnen door elkaar lopen en samenkomen, moet ik teleurstellen. Elk hoofdstuk heeft heel wat goeds te bieden: Tom Waits als warrige vader en Adam Driver en Mayim Bialik als zijn van plaatsvervangende schaamte omkomende kinderen in het eerste. Charlotte Rampling als dominerende moederfiguur in het tweede. Twee mij onbekende acteurs, Indya Moore en Luka Sabbat, die wel echt broer en zus lijken in het derde. Er zijn zoveel gevatte dialogen en grappige vondsten. Maar er zijn ook te veel nietszeggende momenten, shots die weinig toevoegen, dialogen die louter voor de expositie lijken geschreven, Cate Blanchett die weinig van haar klasse laat zien. Spijt dat ik deze film gezien heb, heb ik dus niet, maar essentiële cinema die toont wat het is om zoon, dochter, vader, moeder, broer of zus te zijn is het ook niet.

details   naar bericht   reageer  

Carnage (2011) 0,5

6 januari, 22:49 uur

stem geplaatst

details  

Napoleon Dynamite (2004) 3,5

29 december 2025, 13:38 uur

stem geplaatst

details  

Affeksjonsverdi (2025) 4,0

Alternatieve titel: Sentimental Value, 29 december 2025, 09:37 uur

Ik dacht heel de tijd dat Joachim Trier de zoon was van Lars von Trier, wat de afwezige vader-regisseur in deze film zou verklaren. Dat blijkt dus niet zo te zijn (maar dat maakt de film er niet minder sterk op).

Vanaf de proloog waarin het huis van de familie naar haar bewoners kijkt, zit je meteen in het verhaal en wil je deze personages niet meer loslaten. Dat komt door de manier waarop ze geschreven zijn (de dialoog waarin Nora haar vader verwijt dat hij haar eigenlijk niet echt kent komt stevig binnen), maar ook omdat ze zo sterk vertolkt worden. Nora is de spil van de film en Renate Reinsve ís haar, belichaamt haar volledig, terwijl Gustav makkelijk een karikatuur van de ouder wordende artiest-losbol had kunnen worden als hij niet gespeeld was door Stellan Skarsgård. Misschien neemt de film een wat te lange aanloop en wil hij te veel thema's aankaarten, maar je blijft in elk geval geboeid en ontroerd tot het allerlaatste shot.

details   naar bericht   reageer  

The Holdovers (2023) 4,0

Alternatieve titel: Winter Break, 25 december 2025, 00:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

details  

Elf (2003) 3,0

22 december 2025, 08:30 uur

stem geplaatst

details  

Meshes of the Afternoon (1943) 4,0

8 december 2025, 13:51 uur

stem geplaatst

details  

Once Were Warriors (1994) 2,5

8 december 2025, 11:06 uur

stem geplaatst

details  

Deliver Me from Nowhere (2025) 3,0

Alternatieve titel: Springsteen: Deliver Me from Nowhere, 7 december 2025, 19:41 uur

Het beste optreden dat ik ooit zag, was Bruce Springsteen in Werchter in 2013. Hij begon eerder dan gepland en eindigde later, speelde verzoeknummers, dook in het publiek om een teddybeer in gevangenisplunje op te vissen en zette vervolgens Jailhouse Rock in, zong Atlantic City in een bloedmooi duet met Ben Harper en schonk ons Thunder Road als ultiem bisnummer, helemaal in zijn eentje met enkel akoestische gitaar en mondharmonica.

Waarom vertel ik dit? Omdat deze film eerder iets is voor absolute Springsteen-exegeten en -encyclopedici als ik, vrees ik. Anders dan in A Complete Unknown, waarin we Bob Dylan in zijn prille begin leren kennen en hem zien groeien als wereldster, kiest Deliver Me From Nowhere een tamelijk obscure episode uit het leven van The Boss, waarin hij na het succes van The River en nog vóór Born in the USA een intieme plaat opnam in zijn slaapkamer, helemaal uitgeput en uitgeblust.

Waarom we niet zijn doorbraak ten tijde van Born To Run te zien krijgen als focus van deze film, snap ik dan ook niet. Het materiaal is er, Bruce schreef er al uitgebreid over in zijn autobiografie Born To Run en vertelde er gepassioneerd over in zijn zaalshow Springsteen On Broadway. Wat we wel krijgen, is eerder een gefictionaliseerde aflevering van Classic Albums over het ontstaan van de plaat Nebraska, aangevuld met shots waarin Jeremy Allen White heel diepzinnig naar de golven staart op een verlaten stuk strand. Fijn voor fans, maar te weinig om de ziel van Bruce te bevatten of om zijn muziek weer populair te maken bij een jong publiek. Hopen dat we toch ooit Born To Run: The Movie te zien krijgen?

details   naar bericht   reageer  

Judy (2019) 3,0

2 december 2025, 20:54 uur

stem geplaatst

details