Al met al een leuke film die komedie- en thrillerelementen goed combineert. Het is een behoorlijk grappig en boeiend regiedebuut van Jake Johnson, hoewel het plot erg voorspelbaar is en de film over het algemeen vrij veilig aanvoelt, omdat hij te veel in de clichés van komedies uit de jaren 2010 vervalt.
Wat ons in deze film interesseerde, was het het regiedebuut van Jake Johnson maar ook dat hij het script schreef en er zelf in speelt. Daarnaast waren wij benieuwd naar zijn humor en het uitgangspunt, dat volgens ons wel geschikt was voor een komische thriller. Wij hadden alleen geen idee hoe de film zou uitpakken. Self Reliance was een grappige en vermakelijke film die het concept goed benut, maar misschien niet zo goed als het mogelijk had gekund. De acteerprestaties zijn goed en het script is ook niet slecht. Wij vonden dat Jake Johnson goed werk heeft afgeleverd met deze film en het beste heeft gemaakt van het grappige en interessante concept.
Jake Johnson als hoofdpersonage Tommy is grappig en je merkt dat hij moeite heeft met relaties vanwege een relatiebreuk. Dit leidt ertoe dat hij alleen is en besluit mee te doen aan het spel. Naast het feit dat zijn familie niets gelooft van wat hij zegt over het spel of de ninja's die hem in de gaten houden en hem voor gek verklaren, raakt hij bevriend met een dakloze die eigenlijk best relaxed is. Anna Kendrick als Maddy, die ook meedoet aan het spel, was ook grappig, maar ze worstelt ook met wat Tommy doormaakt. Ik vond dat Jake Johnson en Anna Kendrick in veel scènes waarin ze samen te zien zijn, erg goed samenspeelden. Bovendien maakt het feit dat Tommy bij Maddy is het voor hen beiden makkelijker om de dertig dagen van het spel te overleven, wat ook zorgt voor een goede chemie tussen hen. Wij vonden het ook grappig dat Andy Samberg een versie van zichzelf speelt in de film, waarin hij alleen betaald wordt om instructies te geven en de hoofdpersoon door de stad te vervoeren.
Hoewel niet alle grappen of dialogen even grappig zijn, is de film toch vermakelijk dankzij sommige grappen en dialogen van de hoofdpersoon en de andere acteurs. Het is ook grappig om te zien hoe de hoofdpersoon probeert bij iemand anders te blijven om de dertig dagen te overleven, terwijl zijn familie hem voor gek verklaart. De film bevat een aantal goede stunts en er zijn cameo's van bekende mensen. Sommige momenten hadden beter gekund, maar dat doet de film niet echt afbreuk. Er zijn ook een paar willekeurige momenten en een aantal ontroerende momenten die goed samengaan met de komische en spannende scènes, waardoor de film van komedie naar thriller en uiteindelijk naar een emotionele film gaat.
De film was een vermakelijke en grappige komische thriller waarin Jake Johnson een respectabele prestatie leverde als regisseur, scenarioschrijver en hoofdrolspeler. De film was grappig, met goede acteerprestaties en stunts, en de plot werd goed uitgewerkt, ondanks dat de film potentieel beter had kunnen zijn. Wij raden deze film aan als je Jake Johnson leuk vindt of als je van dit soort komedies houdt, wij wisten niet wat wij van zijn regiedebuut moesten verwachten en wij waren aangenaam verrast en hebben ervan genoten.
Een filmverhaal wat wij mooi vonden en wij geven deze dan ook de 7.
Al weer bijna 40 jaar oud deze film en het is voor sommigen een klassieker uit de jaren '80 geworden.
Hoewel het verhaal fictief is, zijn de acteurs stuk voor stuk nog herkenbaar. De cast bestaat uit grote namen, zoals naast Sly ook Donald Sutherland, John Amos, Frank McRae, Jordan Lund en natuurlijk de hoofdpersoon Sylvester Stallone.
Het acteerwerk van iedereen is goed, het onderwerp is inherent mannelijk en het verhaal heeft een brute inhoud.
Het was een van onze favoriete films in onze tienerjaren. Het kijken naar deze film bracht vandaag de dag nostalgische gevoelens bij me naar boven. Bovendien is er in de meeste scènes mooie achtergrondmuziek te horen. Deze is gecomponeerd door Bill Conti, die ook meewerkte aan de Rocky-films en memorabele melodieën componeerde.
Eigenlijk is "The Remains of the Day een tranentrekker" maar dan wel op een subtiele, ingetogen manier.
Het verhaal draait om Stevens, een butler die zo'n grote professionaliteit en stoïcisme in zijn werk belichaamt dat hij zijn privéleven opoffert. Twintig jaar later ontmoet Stevens, radeloos en misschien zelfs vol spijt, Kenton, de huishoudster die zijn verloren liefde van weleer was.
Anthony Hopkins en Emma Thompson leveren voortreffelijke prestaties in de hoofdrollen, vooral Hopkins. Hij belichaamt de Britse stijfheid, weigert uiterlijk enige emotie te tonen, terwijl we innerlijk zien dat hij wel degelijk tedere gevoelens koestert die hij onderdrukt. Thompson is ook fantastisch in de rol; ze toont haar gevoelens voor Stevens discreet maar voelbaar, in overeenstemming met de sociale conventies van die tijd. Twintig jaar later krijgt een spijtige Stevens de kans om Kenton weer te zien, misschien zelfs weer met hem samen te werken, en hij gaat, naar eigen zeggen, in de hoop "zijn eigen fouten recht te zetten".
Tragisch genoeg was Kenton's dochter net bevallen en ze onthult dat ze dicht bij haar wil blijven en misschien zelfs weer bij haar man terug wil komen, wat leidt tot het droevige einde waarin Stevens en Kenton 'in tranen' afscheid nemen.
Deze subtiele, ingetogen romance speelt zich af tegen de achtergrond van de toenemende nazi agressie, en deze achtergrond versterkt Stevens zijn professionaliteit door apolitiek te blijven en tegelijkertijd de hooghartige houding van de aristocratie te bekritiseren. Mijn enige bezwaar tegen de film is dat het tempo na het eerste uur aanzienlijk vertraagt en de zeer ingetogen, discrete romance is niet helemaal zoals dit graag zie in een filmverhaal.
Los daarvan blijft "The Remains Of The Day" tot op de dag van vandaag een aangrijpend, ingetogen liefdesverhaal met subtiele politieke thema's.
Ik zat te twijfelen aan een bijna 8 of een forse 7, het wordt de 7+!
Zangeres Mary J. Blige levert een leuke prestatie als politieagente Renee Smith, een diep getroebleerde vrouw die haar zoon heeft verloren bij een vreselijk ongeluk en onlangs thuis is gebleven omdat ze de controle over zichzelf verloor tegenover een verdachte. Het is goed om te zien dat Mary J. Blige zich zo diep in een personage verdiept met een behoorlijk emotionele rol, ze is goed en geloofwaardig.
Renee is terug bij de politie, maar precies op een kookpunt voor het korps. Er heerst een agressief publieke sfeer in de straten van Los Angeles, na de dood van een zwarte man door toedoen van de politie, en de stad staat op de rand van rellen. Deze film is geworteld in veel realisme en rauwe realiteit, een politiethriller die gevaarlijk aanvoelt. Er heerst een raciale spanning en een griezelige, sombere sfeer terwijl Renee tijdens haar nachtdienst met haar jonge, onervaren partner door Los Angeles rijdt.
Op haar eerste nachtdienst na haar terugkeer worden agenten op brute en verontrustende wijze vermoord, maar op een ongebruikelijke en gruwelijke manier. Er is iets bovennatuurlijks aan de hand dat het op agenten gemunt heeft.
Het is aan de getroebleerde en gekwetste, maar goedhartige agent Renee om de zaak te onderzoeken.
Body Cam (vernoemd naar de camera's die agenten op hun lichaam dragen) is goed gefilmd met een aardige cinematografie die de nachtelijke straten van LA er iets griezelig en gevaarlijk uit laat zien. Ook de bovennatuurlijke elementen zijn redelijk uitgewerkt en niet overdreven of een rommelige CGI-brij. Bovendien heeft het bovennatuurlijke element een diepe betekenis en deed het me denken aan de urban horror van Candyman (1992)!
Wat me vooral tegenviel, was hoe de trailer de indruk wekt dat het een sciencefictionfilm is.
Het is echter een bovennatuurlijke thriller en zelfs dat nauwelijks, maar toch is het vermakelijke kleine horrorfilm, zonder dat hij echt eng of memorabel is.
