menu

Ae Fond Kiss... (2004)

Alternatieve titel: Just a Kiss

mijn stem
3,38 (256)
256 stemmen

Verenigd Koninkrijk / België / Duitsland / Italië / Spanje
Drama
104 minuten

geregisseerd door Ken Loach
met Eva Birthistle, Atta Yaqub en Ahmad Riaz

Casim, een Pakistaanse jongen van de tweede generatie, woont in Glasgow. Hij werkt als dj in Glasgows "coolste" clubs, maar hij droomt ervan ooit zijn eigen club te hebben. Zijn ouders Tariq en Sadia zijn toegewijde moslims en plannen een huwelijk voor hem met zijn mooie nicht Jasmine, die binnenkort naar Engeland komt. De plannen worden echter behoorlijk in de war gegooid als Casim Roisin ontmoet; een blank, katholiek meisje.

zoeken in:
avatar van nightbreed
4,0
Prima dramafilm met goed acteerwerk en een mooi script.

avatar van stefan dias
4,0
Mooie film waarin niet alle karakters even 'mooi' zijn misschien, maar wel echt. En dat maakt deze film natuurlijk net zo goed.

Er wordt geprobeerd een eerlijk beeld op te hangen zodat we met een klein beetje empathie misschien toch een beetje begrip kunnen opbrengen voor ieders handelwijze. Natuurlijk is het makkelijk te roepen 'laat die lieve, jonge mensen toch gewoon hun ding doen' maar zo eenvoudig is het allemaal natuurlijk niet.

Als zo'n vader roept tegen zijn dochter : 'Als je nu die aanvraag al gedaan hebt achter onze rug, wat ga je ginder dan niet allemaal uitvoeren achter onze rug!' En heeft ie dan ongelijk? Het meisje voelde zich toch enigszins betrapt.

Ook de oudste zus wordt helemaal bewogen door egoïsme, eerder dan door liefde voor de familie, maar zij illustreert alleen maar dat de meesten onder ons liever kiezen voor patronen 'die er altijd al geweest zijn' dan voor fundamentele verandering.

Geen makkelijke keuze, voor niemand en zo is het hier dus helemaal niet zeker dat ze 'happy ever after' gaan worden, denk maar aan de opvoeding van de kinderen en wie gaat daar dan water in zijn/haar wijn moeten doen?

Pijnlijke film met heel mooie vertolkingen.

avatar van stefan dias
4,0
Nomak schreef:
Nogal een tegenvallende film met enorm veel irritante personages. Dan heb ik het niet persé over de ouders van Casim die beslissen met wie deze jongen moet trouwen. Dat vond ik nog het minste van alles. Ik vond het zelfs nog erger dat de jongste zus niet haar eigen studiekeuze mocht maken. De vader begrijp ik dan nog, maar de reacties van Casim en de oudste zus riepen toch wat woede en ergernis bij me op. Die oudere zus was zelfs de hele film irritant, met dat zielige achterbakse gedoe van haar. Enkel de priester vond ik nog irritanter. Het is toch ongelooflijk dat zo een kerel zomaar kan beslissen dat je niet in een bepaalde school mag gaan werken en zelfs ontslagen kan worden omwille van privéredenen waar hij eigenlijk geen kl*t* mee te maken heeft. .


Dit begrijp ik dus niet: dat die oudste zus en die priester 'irriteren' is toch net de bedoeling in dit verhaal? En ze bestaan wel degelijk hoor.

Die priester zegt het trouwens letterlijk: this is the law of the land. Op basis van die wet heeft hij zelfs best gelijk te zeggen dat hij niet zomaar even een krabbeltje gaat zetten en dan is alles kits. Dat hij dit op een walgelijk autoritaire manier doet, is natuurlijk zum kotsen, maar het illustreert een REALITEIT. Zo ken ik toevallig nog een man die ontslag moest nemen uit een katholiek school (hoger Kunstonderwijs!) omdat hij een relatie had met een collega. Daar hadden die nonnen ook geen kl*t* mee te maken?

En die zus: die blijft zich vastklampen aan haar bekrompen wereld van tradities, maar zo zijn er wel heel veel mensen die hetzelfde doen hoor.

Deze film was gisteren op Canvas. Toevallig was er 's middags 'Fiddler on the roof': een film over krék hetzelfde thema vreemd genoeg. En ook die was veel beter dan ik vermoedde.

Nomak
Dat dit soort mensen bestaan en dat het allemaal zo bedoeld is wil toch niet zeggen dat ik het zomaar een goede film moet vinden.

avatar van stefan dias
4,0
Nomak schreef:
Dat dit soort mensen bestaan en dat het allemaal zo bedoeld is wil toch niet zeggen dat ik het zomaar een goede film moet vinden.


Nee, natuurlijk niet.
Maar het lijkt een beetje op een horrorfilm slecht vinden omdat je de figuren te eng vindt.

Ik begrijp het wel hoor: je vindt het gewoon verwerpelijke mensen en wil ze dan ook niet graag in een film ontmoeten, maar ik vind het juist een eye-opener en heel confronterend ook.

‘Braaf’, ‘simplistisch’ of niet ‘taboedoorbrekend’ genoeg; met zo'n onderwerp kun je het kennelijk ook nooit goed doen . Sinds wanneer is taboedoorbrekendheid een opzichzelfstaande kwaliteit van een film geworden? En trouwens, wat is hier het taboe dan? Gemengde relaties/huwelijken zijn voor het grote publiek toch allang geen taboe meer?

Ik vind het een sterke film, vooral door het realistische beeld dat het schetst van een conflict waarin ieders motieven binnen de logica van hun eigen overtuiging aannemelijk en invoelbaar zijn. Het ogenschijnlijke ‘happy end’ is ook eigenlijk allesbehalve ‘happy’; Casims ouders ‘verliezen’ immers hun kinderen, waarmee wederom wordt benadrukt dat het een situatie is zonder pijnloze oplossing. Wat ik vooral goed vind, is dat Loach het niet enkel als een cultureel conflict benadert (de relatie van Casim en Roisin bewijst dat), maar ook vooral als generatieconflict (het onbegrip tussen verschillende generaties binnen culturen lijkt immers minstens even groot als het onbegrip tussen culturen of geloofsovertuigingen), en daarmee onderscheid deze film zich qua benadering juist wel van veel andere films met een soortgelijk onderwerp, al zullen er vast wel films zijn die ik over het hoofd heb gezien.

En die zus: die blijft zich vastklampen aan haar bekrompen wereld van tradities

Het gedrag van zijn zus komt niet zozeer voort uit onbegrip voor Roisins cultuur of haar eigen bekrompen tradities, denk ik. Ze handelt vooral uit eigenbelang (haar huwelijk is immers op losse schroeven komen te staan door Roisins komst) en in dat opzicht verschilt ze in ieder geval niet zoveel van de rest van de personages.

avatar van sinterklaas
4,0
Eindelijk eens de eerste film van Loach die ik heb gezien en die ook meteen geslaagd is. Weer een film over een onmogelijke liefde omdat er een van de 2 in een geloof zit waar de familie zulke vage normen en waarden aanvast genageld heeft, waar de zonen en dochters de dupe van zijn. Hier word dat ook op een mooie en ontroerende wijze neergezet. We volgen Casim, die opzich helemaal is geintregreerd in de Britse samenleving. Hij werkt als DJ en mag verder doen en laten wat hij wilt. Behalve de liefde dan, want hij mag niet met een Europese vrouw thuiskomen en MOET persee trouwen met zijn nicht om vervolgens mislukte kindjes op de aarde te kunnen kweken. (althans, je vraagt er als ouder wel om) Maar helaas gaan die mooie plannetjes van pappie en mammielief niet door waneer Casim als een blok valt voor de muzieklerares van zijn zusje. Roissin, en dat is dan ook echt het lichtpunt in de film tegen al die ellende bij Cassim's familie-mentaliteiten in. Want als er maar 1 ding is die je niet kan en zal mogen verbieden en onderdrukken dan is het de liefde wel. En ja het is een lichtpuntje maar helaas loopt het niet op zijn rolletjes door de omstandigheden, en dat word in Ae Fond Kiss om een ontroerende maar ook tamelijk op een schrijnende oneerlijke wijze neergezet.

Prima film gewoon en een onmogelijk liefdesverhaal.

4,0*

Maar helaas gaan die mooie plannetjes van pappie en mammielief niet door waneer Casim als een blok valt voor de muzieklerares van zijn zusje. Roissin, en dat is dan ook echt het lichtpunt in de film tegen al die ellende bij Cassim's familie-mentaliteiten in. Want als er maar 1 ding is die je niet kan en zal mogen verbieden en onderdrukken dan is het de liefde wel.


Vind ik een nogal eenzijdige belichting. Roissin ondervindt wat dat betreft toch dezelfde problemen en dezelfde druk van haar ‘achterban’? De principes van haar eigen geloofsovertuiging zijn immers in strijd met haar romance met Casim (zie de dialoog tussen Roissin en de priester). Je kan die mentaliteit wel bekrompen vinden, maar om te zeggen dat het probleem enkel wordt veroorzaakt door de bekrompenheid van Casims familie, is kortzichtig.

avatar van sinterklaas
4,0
Nouja, om het dan zo te zeggen: de geloven zorgen voor bekrompenheid, althans, hoe de beide partijen (Casims familie en die priester) ermee omgaan. Vind dat altijd wel een soort van hypocrisie wat ik niet echt door kan slikken. Dat mensen geloven vind ik prima, maar ik kan er pas respect voor hebben als ze het niet op zo'n manier doen. Toevallig ook in een korte tijd een handje vol van dit soort films gezien. Hiervoor nog When Darkness Falls waar het in die moslim verhaal nog even 10 graadjes erger is en Die Fremde, waar ik nog over moet schrijven. Ik sta soms echt versteld dat de vaag en ook de meedogenloze verzonnen mentaliteiten die de mensen van een geloof maken belangrijker zijn dan hun kinderen of (familie)leden, dus de mensen zelf. Kan er bijna wel boos om worden, maarja het bestaat helaas.

avatar van gauke
4,0
Allereerst ben ik het met de stellingname van sinterklaas hiervoor eens. Ik ben er van obertuigd dat de wereld er beter had uitgezien zonder religies en geloven.
Een nuchter en tactvol drama, zonder cliché's over ras, afkomst en een onmogelijke liefde en de complexe implicaties die deze heeft voor de betrokken Pakistaanse families. De regisseur geeft een reële voorstelling (met humor) van conflicten van culturen (in een multiculturele samenleving), maar houdt tevens een pleidooi voor meer tollerantie. De centrale liefdesverhouding wordt teergevoelig neergezet en de cast kun je uitblinkend noemen, met als bijzondere vermelding Gerard Kelly, die in een enkele scène geweldig is in de rol van scherp gebekte en kettingrokende pastoor die de milde denkbeelden van een van de hoofdpersonages sloopt.

avatar van Ste*
4,0
Erg goede film, die vrij luchtig begint, maar langzaam maar zeker het web laat zien waarin de hoofdrolspelers verstrikt raken, door religie, familie-eer en liefde die niet kan bestaan.

Het greep me best aan, en ik wilde ook écht dat het goed zou komen. Prima hoofdrolspelers en ook prima acteerprestaties, vooral van Eva Birthistle.

Ben blij dat ik deze regisseur heb leren kennen, ga zeker meer van hem bekijken.

Ruime 4*

avatar van BBarbie
4,0
“Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen”. Ken Loach laat in deze film zien dat dit oude gezegde niet specifiek Nederlands maar universeel is. Het gaat in dit geval niet over puberende tieners à la Romeo en Julia, maar over min of meer door de wol geverfde volwassenen die hun wederzijdse romantische gevoelens in de knel zien komen door de weerstand, die hun verschillende culturele achtergronden oproept.

Regisseur Loach en zijn favoriete scenarioschrijver Paul Laverty kiezen voor een genuanceerde benadering door de schuld niet eenzijdig bij de Pakistaanse familie te leggen en o.a. ook door de duidelijke tekening van de tegenstellingen binnen die familie (oudere zus Rukhsana vs jongere zus Tahara).

Het verhaal en het acteren van een stralende Eva Birthistle maken dit voor mij tot de beste van de zes Ken Loach-film, die ik tot op heden gezien heb.

avatar van Boenga
4,5
Liefde staat boven religies, grenzen en rassen, geeft Loach hier mee, en misschien schuilt daarin meteen wel het enige minpuntje van de film: in de praktijk is dat helaas nog steeds heel zelden het geval, zodat ik op het einde het gevoel had dat de regisseur ons een warmer gevoel wou geven dan wat de realiteit doet.
De perfecte mix van romantiek en sociaal drama, sterke acteurs, en zonder ook maar één moment dat de aandacht zou kunnen doen afnemen.
Een kritische maar zeer neutrale kijk op godsdienst - eigenlijk is dat hét thema van deze film. Loach toont hoe moeilijk het is om situaties vanuit het oog van een andere cultuur te bekijken; wij hebben geen begrip voor het uithuwelijken van je kinderen, maar ongetwijfeld zijn ónze gewoontes even bizar en onbegrijpelijk voor wie in een moslimgemeenschap is opgegroeid.

Stof om even bij stil te staan en na te denken, wat mij betreft goed voor 4,5*.

4,0
Film waarin de harde realiteit over een onmogelijke liefde tussen mensen uit verschillende culturen wordt geportretteerd. Bij tijd en wijle hartverscheurend om te zien hoe de Pakistaanse moslim Casim worstelt met zijn onmogelijke keuze: liefde voor een blank meisje en de mogelijkheid door die liefde zijn familie tot schande te maken. Ook zijn geliefde Roisin komt er geleidelijk aan achter dat vrije keuze maar zeer beperkt is in het katholieke deel van Glasgow. Deze 'clash' tussen culturen/religies en de onmetelijke hartstocht van de liefde maken "Ae Fond Kiss" tot een bar liefdesverhaal, waarin je iedereen van tijd tot tijd een beetje adem gunt.

Geweldige acteerprestaties en een sterke chemie tussen de hoofdpersonen. Gelukkig wordt het liefdesverhaal nooit te zoetsappig, waardoor de harde realiteit geloofwaardig blijft en de film een prachtig liefdesdrama is, die je tot het inzicht laat komen dat ook liefde een zware kluif heeft aan de starre dogma's van religie en/of culturen.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Film Pegasus schreef:
Al speelt het zich in Schotland af, toch is Roisin niet per toeval een Ierse lerares. De Ieren zijn met hun katholieken en protestanten al bijna even fanatiek in hun geloof als vele moslims. Ik doel op fanatiek, niet extremistisch. Ik doel daar mee dat er heel veel aandacht gaat naar de traditionele geloofselementen. Dat maakt de 'strijd' die Roisin en Casim voeren net zo mooi, beiden worstelen met een achterban. Ken Loach toont trouwens niet enkel aan dat de keuze voor het geloof (of net niet) niet enkel een struikelblok blijkt te zijn voor de liefde, maar ook voor andere zaken als leefgemeenschap, werk, gewoontes, ...

Ik heb ondertussen al enkele films van dit thema gezien, waaronder de Vlaamse films Los en Kassablanka. Toch staat deze Ae fond kiss er ver boven. Het gaat verder dan een doorsnee liefdesverhaal en laat zien wat de drijfveren zijn van gelovigen. Een film die hele discussies kan losweken. De kritiek op de islam dat zo traditioneel zou zijn, met daarna beelden van de katholieke Kerk die met even absurde ideeën afkomt, die evengoed actueel zijn. De reden waarom het soms moeilijk is voor nieuwe generatie vreemdelingen om los te breken van bepaalde traditie, niet voor niets een proces dat tijd nodig heeft.

Ken Loach laat ons er trouwens getuige van zijn, met getuigen van allerlei kanten. Zeer meeslepend omdat het niet enkel blijft hangen bij slechts een Romeo & Julia verhaaltje, of een maatschappelijk kritisch filmpje over vreemde culturen. Wel een meeslepend verhaal waarbij je perfect de onmacht begrijpt van de twee hoofdpersonages. Prachtige film.

En om nog af te sluiten: de muziek die zeer prachtig is. Altijd een leuk idee om een muzikante in de film te vermengen, wat een alibi is om de muzikale stukken op een geloofwaardige manier in de film te steken.


Op zich heb ik niet veel toe te voegen aan mijn vorige recensie. Hoe liefde en religie elkaar nooit zullen vinden. Feit dat Roison en Casim toch kiezen voor elkaar, is vooral te verklaren doordat ze wel hun geloof behouden maar religie niet boven alles stellen. Maar evengoed is het niet evident om hier uit te groeien. Buiten religie is de liefde voor familie ook belangrijk en zit de twijfel bij Casim deels omdat hij weet hoe religie belangrijk is voor z'n ouders.

Ae fond kiss is nog altijd een goeie film. Hier en daar wat houterig geacteerd, maar goed genoeg om er van te genieten. Al blijft het daarmee wel net onder de radar om een klassieker te worden.

avatar van 93.9
2,0
Film over de aspecten van achterlijke culturen. Katholieke en islamtische cultuur in het bijzonder.
Erg doorsnee Loach filmpje. Wordt moe van die man..
Van die vader werd ik niet goed met dat domme accent.
Verder wekken al die mensen weinig interesse, ook dat blondje niet..
Vond er gewoon niets aan.

avatar van Capablanca
3,5
Ik vond het een leuke film over een interessant thema, zeker in de zomer van 2016. Want de vraag hoe we samen verder gaan, zweeft meer dan ooit boven Europa.

avatar van K. V.
3,5
Deze eens geprobeerd en vond het wel een goeie film. Ondanks het eenvoudige verhaal weet de film wel te boeien, mede door de prima speelduur.
De cast deed het ook prima en kwam overtuigend over.
Geen misse film, het bekijken waard.

avatar van Dievegge
3,5
De titel komt van een lied van de Schotse dichter Robert Burns. Het gaat over een onmogelijke liefde en de confrontatie tussen twee culturen in hetzelfde land. Zoals gewoonlijk bij Ken Loach is dit in een zeer realistische stijl gemaakt. De acteurs kennen slechts een deel van het script op voorhand. Vooral Eva Birthistle speelt een mooie rol. Zij moet de strijd aangaan met conservatieve opvattingen in beide milieus. Er zit ook een komische scène in die wat aan Laurel en Hardy doet denken, met die piano die de trap op moet. Je gaat gemakkelijk meeleven met de twee hoofdpersonages, die voor een dilemma geplaatst worden: rebelleren of toch maar conformeren aan de verwachtingen van je omgeving?

Gast
geplaatst: vandaag om 05:34 uur

geplaatst: vandaag om 05:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.