Ae Fond Kiss (2004)

Degelijke film, behoorlijk grappig soms en erg goed geacteerd, met doordachte en uitgebalanceerde personages. Met de thematiek was meer mogelijk geweest dan dit, vooral het slappe einde stelde me teleur. Echt taboedoorbrekend is het ook allemaal niet meer, maar ik vond het een aangename film die tot nadenken stemt. Loach is wel erg voorzichtig om niemand voor het hoofd te stoten, een beetje meer venijn had de film zeker geen kwaad gedaan.

daar ben ik het nu eens volkomen mee eens!

ik ook!

Zeer brave film inderdaad. Het thema van de film hebben we al vaker gezien en biedt weinig (niks eigenlijk) nieuws. Hoewel het stuitend blijft natuurlijk, die arranged marriages en het mooi weer spelen voor de community. Wel goed dat daar de katholieke kerk en zijn stomme regeltjes tegenover werd gezet. Wel weer een ontzettend rot einde. Teleurstellend. 2 sterren voor de acteurs...en de man die de vader speelt, zou hij in het echt ook zo praten?

Een werkelijk prachtige film en weer een pareltje van Ken Loach

En die ene piano scene maakt een verpletterende indruk

Sterk verhaal!!

Ik snap nu de moeilijke keuzes

Al ben ik het er niet mee eens

4 sterren

Een wat tegenvallende Loach is nog altijd een goede vermakelijke, dramatische film. Het begin van de film verloopt best wel stroef, en de thema's die aangesneden worden zijn niet nieuw.

Prachtrol van Eva Birthistle en een heel natuurlijke rol van non-acteur Atta Yaqub.

3.5*

Dit is niet bepaald mijn genre film, vandaar de 3,5 sterren.

Het is wel de moeite waard om te zien omdat het je een moraal meegeeft.

Ik kijk hem niet meer maar iemand die houdt van romantiek en een vleugje drama, kijk dan deze film! Heb hem op school gezien.

prachtige film over een relatie tussen 2 geloven. de prachtige en streng kijkende Eva Birthistle spetterde van de buis. wat een mooie meid en wat een mooi taaltje! een mooie natuurlijke film. aanradertje. dikke 3.5

Goede film met dezelfde thematiek als in "Kassablanka" en "Jalla Jalla". Eigenlijk zijn als deze films in zekere zin een variant op good old "Romeo en Julia".

aardige film, verhaaltje is nogal standaard, maar de acteerprestaties vond ik heel overtuigend, de schotse accenten doen de rest. film is heel realistisch en ontwijkt op vakkundige wijze de clichés van het genre

Ik vond het een prachtige romantische film, volgens mij ook goed geacteerd met zo'n typische leuke Schotse accenten.

ik begrijp trouwens niet dat er bij genre niet romantiek bijstaat. dit is duidelijk een romantisch drama met af en toe een komische noot

Als cultuuroverstijgend liefdesdrama is 'Ae Fond Kiss' zondermeer oprecht en lieflijk intiem, maar als sociaal relaas getuigt het geheel van weinig lef en visuele draagkracht. Loach kaart de centrale kwestie over racisme en culturele tradities onvoldoende aan om een inzichtelijk contrast te bekomen dat meermaals taboedoorbrekend kan zijn. En bovendien injecteert Loach zijn prent niet met de kenmerkende esthetiek (somber docu-realisme), waardoor het 'Ae Fond Kiss' voortdurend ontbreekt aan een visueel penetrant realisme.

2.5*

Romeo en Juliet hadden last met hun rivaliserende families, in André Cayatte's "Mourir d'Aimer" is het leeftijdsverschil van de geliefden de spelbreker en in deze "Ae Fond Kiss" zonder meer godsdienstige overwegingen.

Ken Loach's camera volgt graag sociale problemen (Kijk uit naar "It's a free world") en dat is nu ook het geval.

Het onderwerp is actueel en, alhoewel wellicht meerdere keren aangekaart, vind ik Loach's film goed en rustig verhaald, begrijpelijk voor éénieder. Heb geboeid gekeken.

De jazzliefhebber zal ongetwijfeld ook Billie Holiday's "Strange Fruit" hebben herkend.

Al speelt het zich in Schotland af, toch is Roisin niet per toeval een Ierse lerares. De Ieren zijn met hun katholieken en protestanten al bijna even fanatiek in hun geloof als vele moslims. Ik doel op fanatiek, niet extremistisch. Ik doel daar mee dat er heel veel aandacht gaat naar de traditionele geloofselementen. Dat maakt de 'strijd' die Roisin en Casim voeren net zo mooi, beiden worstelen met een achterban. Ken Loach toont trouwens niet enkel aan dat de keuze voor het geloof (of net niet) niet enkel een struikelblok blijkt te zijn voor de liefde, maar ook voor andere zaken als leefgemeenschap, werk, gewoontes, ...

Ik heb ondertussen al enkele films van dit thema gezien, waaronder de Vlaamse films Los en Kassablanka. Toch staat deze Ae fond kiss er ver boven. Het gaat verder dan een doorsnee liefdesverhaal en laat zien wat de drijfveren zijn van gelovigen. Een film die hele discussies kan losweken. De kritiek op de islam dat zo traditioneel zou zijn, met daarna beelden van de katholieke Kerk die met even absurde ideeën afkomt, die evengoed actueel zijn. De reden waarom het soms moeilijk is voor nieuwe generatie vreemdelingen om los te breken van bepaalde traditie, niet voor niets een proces dat tijd nodig heeft.

Ken Loach laat ons er trouwens getuige van zijn, met getuigen van allerlei kanten. Zeer meeslepend omdat het niet enkel blijft hangen bij slechts een Romeo & Julia verhaaltje, of een maatschappelijk kritisch filmpje over vreemde culturen. Wel een meeslepend verhaal waarbij je perfect de onmacht begrijpt van de twee hoofdpersonages. Prachtige film.

En om nog af te sluiten: de muziek die zeer prachtig is. Altijd een leuk idee om een muzikante in de film te vermengen, wat een alibi is om de muzikale stukken op een geloofwaardige manier in de film te steken.

Leuke/goeie film, ZEEEEEEEEEEER HERKENBAAR ik heb 3 jaar een relatie gehad met een Irakees en ik herken ongeveer alles uit de film, 1 voordeel v. mij was dat z'n ouders nog op veilige afstand zaten in Irak (nou ja veilig, zo veilig is Irak niet voor hen) maar ze wisten niet eens van mijn bestaan, mijn ouders maakte het geen fluit uit, die vonden het alleen maar gezellig en interessant.

Maar de film is/was helemaal O.K.

Jaren geleden ook al eens gezien, maar was veel vergeten.

Ik werd toch wel weer aardig meegezogen in het verhaal.

Aan beide kanten heb ik me geërgerd aan bepaalde dingen.

De katholieke priester als een fundamentalist aan de ene kant en de diepgewortelde tradities van de moslims aan de andere kant. Als je zoals ik al niks met het geloof hebt, kies je natuurlijk al snel voor de liefde tussen de 2 en hoopt dat ook dat ze bij elkaar zullen blijven.

Vooral Roisin zet een prima rol neer. Lekker puur.

Casim daarentegen vond ik wat minder uit de verf komen. Een beetje een saai, vlak en onbeduidend karakter. De familie lijkt ergens van de straat geplukt, maar dat laat alles wel wat realistischer overkomen.

Vooral de moeder die maar niet in wil zien dat tijden en dus ook generaties tegenwoordig anders zijn/denken dan in haar tijd. Zijn vader heeft veel shit moeten doormaken, waardoor ik ergens zijn manier van denken nog wel voor kon stellen. Ze zijn zo streng voor zichzelf, waardoor je ze allemaal wel eens goed door elkaar zou willen schudden en schreeuwen: wake up!!

Maar ja, wat weet een atheïstische kaaskop als ik ervan he?

Ik veroordeel ook verder niemand in de film. Als je ergens mee opgroeit, wat al duizenden jaren als normaal/eervol wordt geacht, is het moeilijk om daar enigszins concessies in te doen. Toch moet de mens en dus ook het geloof en de tradities soms een nieuwer jasje aan durven te doen. Ik vind het in ieder geval een film die de moeite van het kijken waard is en wat mij betreft ook nog net iets langer had mogen duren. Ook een ontmoeting tussen Roisin en zijn familie had ik graag nog willen zien.

Hier ben ik het absoluut helemaal mee eens. Heb er eigenlijk niet zoveel aan toe te voegen dan het volgende: ik hoopte dat Casim voor Roisin zou kiezen. Niet omdat ik een romantisch "happy end" wilde maar dit zie als een vooruitgang in de integratie van de verschillende culturen. Zoals ook Casim's jongste vooruitstrevende zusje Tahara, die al in het begin van de film de toon hiervoor zette, uiteindelijk haar ouders voor een voldongen feit stelde en duidelijke maakte dat zij haar hart en eigen weg ging volgen zonder haar familie, geloof en achtergrond te verloochenen. Dat moet toch na zoveel jaren kunnen denk ik hoopvol...........

De mooie Eva Birthistle spetterde van de buis, uitstekende, natuurlijke actrice. Helaas draagt zij ook de film en steken de andere 'acteurs' er maar matig bij af.

Atta Yaqub (Casim) vindt ik op te veel momenten te houterig voor de vlotte Eva Birthistle.

Niet direct mijn fav thema, maar toch pakt het iets te brave verhaal en hoop je onder andere, dat Casim's jongste en vooruit- strevende zusje Tahara haar toekomstplannen kan voortzetten.

Voorlopig een IMDB *7/10.

Boeiend filmpje wel.

De verschillen in normen en waarden tussen de culturen is wel redelijk uitgewerkt, maar maakt het soms net iets te overdramatisch. Dat opstapelende effect van drama valt bij mij echt zelden in goede aarde. Vooral de passie en chemie tussen Roisin en Casim vond ik erg fijn om naar te kijken. Wel lekker voortkabbelende film, waarin de onmacht van de twee hoofdpersonages mooi is weergegeven. Jammer van het wat tegenvallende einde.

3.5*

Nooit saaie film die gaat over wat voor negatieve invloeden liefde wel kan hebben tegenover religie en familiale verbanden, vooral door het feit dat Casims 'daden' als religieuze schande aanschouwt worden. Voor onze westerse cultuur natuurlijk zeer onbegrijpelijk, dat is meteen het uitgangspunt, en dat is ook de reden van het blanke personage. Over de hele lijn is de relatie enkel een middel om de reuzegrote verschillen tussen culturen weer te geven.

Jammer genoeg voelt de uitwerking niet echt hoogstaand aan, laat staan origineel of memorabel aan. Eerder als een flauw maatschappelijk en familiaal drama zonder het onderste uit de kan te nemen. De regisseur tast de uiteinden van dit maatschappelijk probleem niet voldoende aan om enige emotie naar boven te halen. Het grote voorbeeld hiervan is de happy-end, waarbij de regisseur met een flauw 'fenomeen' als 'liefde overstijgt alles' afsluit, zonder de culturele verschillen te benadrukken. Dat vind ik jammer, maar zal niet door iedereen als negatief punt aanschouwt worden.

De film verveeld wel nooit. De reden hiervan is dat het verhaal wel interessant blijft, hoe lang het ook blijft voortkabbelen, want dat doet de film ook wel. Langs de andere kant schiet de film dan weer nergens echt bovenuit.

leuke film om een keer gezien te hebben..

Het eeuwige conflict tussen geloofsgemeenschappen en ik weet allang dat geloof "sucks" Was geen slechte film hoor, maar het verveelde me wel in hoge mate.

Erg boeiende film, die het thema cultuurverschillen fraai weergeeft. Verplichte kost voor PVV-ers...

Mooie film over de cultuurverschillen binnen een relatie tussen een blank, westers meisje en een pakistaanse jongen uit de tweede generatie van een allochtonengezin. Minder zwaar en sober dan de vorige films van Ken Loach, maar wel met hetzelfde realisme gefilmd. Geen poespas, maar het dagelijkse leven staan centraal in zijn films. Ook de acteurs lijken bijna niet te acteren, zo 'echt' komen ze over (iets wat vaker voorkomt in zijn films). Vooral Eva Birthistle valt op, en zet een erg mooie rol neer.

ik vond het een hele aparte mooie film, die inderdaad de cultuurverschillen mooi laat zien. IK heb me ontzettend vermaakt met deze film. En geef em daarom een 3.5 ster

Nogal een tegenvallende film met enorm veel irritante personages. Dan heb ik het niet persé over de ouders van Casim die beslissen met wie deze jongen moet trouwen. Dat vond ik nog het minste van alles. Ik vond het zelfs nog erger dat de jongste zus niet haar eigen studiekeuze mocht maken. De vader begrijp ik dan nog, maar de reacties van Casim en de oudste zus riepen toch wat woede en ergernis bij me op. Die oudere zus was zelfs de hele film irritant, met dat zielige achterbakse gedoe van haar. Enkel de priester vond ik nog irritanter. Het is toch ongelooflijk dat zo een kerel zomaar kan beslissen dat je niet in een bepaalde school mag gaan werken en zelfs ontslagen kan worden omwille van privéredenen waar hij eigenlijk geen kl*t* mee te maken heeft.
Het belangrijkste van de film is de relatie tussen Casim en Roisin en hun hele omgeving die zich ermee gaat bemoeien. Nu moet ik zeggen dat me dat eigenlijk niet echt heeft geboeid. Ik vond dat deze vrouw al die moeite en problemen echt niet waard is. Toen ze heel even (1 dag? 2 dagen?) uit elkaar waren was ze al met een andere kerel aan het daten. Ze kwam sowieso nogal over als een enorm verwend nest dat meent dat de hele wereld rond haar heen draait. Casim moet even naar een enorm belangrijke afspraak met geldschieters, en dan gaat zij daar tot vervelens toe zitten zeuren dat hij niet moet gaan en dat hij bij haar moet blijven.
De regisseur maakt zich er ook makkelijk vanaf met dit zwakke einde.