Meningen

Nogal teleurstellende film om mijn 1000e stem aan te geven maar het is niet anders. Will Smith doet het nog wel aardig, het lege New York is indrukwekkend en de hond een genot om naar te kijken maar daar is het meeste wel mee gezegd. De film mist een spanningsboog, eindigt daardoor veel te abrupt (en totaal niet indrukwekkend) en de Darkseekers zijn ontzettend lelijk ontworpen. Ook de muziek overtuigt nergens maar is gelukkig maar spaarzaam aanwezig.

En het hele, uitermate interessante, idee van het boek (niet vampieren als legendes maar mensen als legendes) komt ook totaal niet aan bod. In plaats daarvan moeten we het doen met twee ongefundeerde deus ex machina's. In de theatrical cut een woord van God, en in het alternatieve einde een vlindertattoo. Zonde.

2,5*

Vervelend dat Proyas niet óf voor een puur filosofische kijk kiest óf voor een echt goede actiefilm. Want Will Smith tegenover een Robot in een midlifecrisis zetten...

Het verhaal op zich is natuurlijk wel goed, de uitwerking vond ik desastreus en ontzettend voorspelbaar (alleen het feit dat Smith zelf ook deels robot was zag ik niet aankomen) voor de rest ging ik bijna over mijn nek van de knipoog, de zoom-in op de handshake en die blik van Moynahan. Om over die geweldige zonsopkomst nog maar te zwijgen .

Will Smith tekent voor 1 leuke grap. Voor de rest bevat de film wat aardige actiescènes (het leek af en toe Six Flags wel) die er dan nog 2,5* van maken. Robots leken nergens naar, de "emotionele" Sonny overtuigt totaal niet.

Hmm, dat jochie er iets mee te maken had, had ik al voorspeld. Daarnaast wist ik de clou van de film al vantevoren. Toch snap ik nog iets niet: als die hele moordpartij in het motel in het hoofd van die gozer gebeurt, waarvoor is hij dan veroordeeld?

3* voorlopig, aardig sfeertje maar toch net niet spannend genoeg. Wel goed geacteerd en een goede opening die de karakters sterk introduceert.

Nogal een tweesnijdend zwaard (badumching), deze film. Werkelijk schitterende shows en dito effecten, erg magisch en sfeervol inderdaad. Maar ze verdrinken een beetje in de algehele stijl van de film. Geforceerd (g)oud, met die irritante fade-ins en zwarte randen. Die seksscène, echt superlelijk. Romantisch vond ik de film dan ook totaal niet.

Verder veegt The Prestige qua verhaal de vloer aan met deze film. De tweestrijd tussen beide rivalen daar is stukken interessanter dan de liefde van het ene eendimensionale karakter voor het andere eendimensionale karakter en het bijbehorende detectiveverhaaltje. Norton probeert van alles, en op de moments supême (lees: optredens) staat hij er wel, maar Biel helpt het laatste beetje chemistry (wat een puns toch vandaag) om zeep. Giamatti valt dan nog het meest op, omdat hij zelfs van zijn diepgangloze (goh, hij was ook een amateurgoochelaar, wat toevallig) nog het beste weet te maken.

En die clou is natuurlijk té voorspelbaar. "Everything has been an illusion. Dan werkt "Are you watching closely?", uitgesproken door Bale, een stuk beter.

3* maar, voor de shows.

Echt een fantastische film!

Vooral een geweldig script. Het is een soort Griekse tragedie vol ironische terugkerende elementen (die terloopse opmerking dat een Amerikaan een hartaanval had gekregen op de kerktoren ) schuld en boete, maar dan eentje die bol staat van de typisch Britse kwinkslagen. Erg klassiek en melodramatisch gebracht allemaal (wel ontzettend stijlvol trouwens), maar door dialoog, ontknoping en spel toch ook weer erg origineel.

Schrijf er nog het innemende spel van de acteurs en de prachtige, dubbelzinnige rol die Brugge speelt met zijn krioelende kanalen en bruggen (en 'cobblestones' waar Gleeson lekker met zijn lichaam op smakt ), bij en ik kom netto op 4,5* uit. Superdebuut van deze McDonagh.

Inderdaad een erg mooie film dat nu eens een keer een ander rechtsysteem dan het Amerikaanse aan de kaak stelt. Verschrikkelijk wat er allemaal gesjoemeld en gerommeld word achter de "coulissen". ERG goed acteerwerk van Lewis (die ik nu pas voor de 2e x in een film zie, vorige was Gangs of New York, besef nu pas wat een grandioze rol hij daar speelde) en natuurlijk ook van de rest. Mooie muziek en naar mijn mening 1 van de meest aangrijpende scènes die ik ooit gezien heb de brandende kranten uit het raam, sprookjesachtig.... Het enige wat ik eigenlijk een klein beetje miste was humor, maar misschien zou dat niet gepast zijn...

4,5*, is EmDee ook weer blij .

(ben ik trouwens de enige die gevangenisfilms bijna altijd goed beoordeeld, of anders gezegd: dat het gevangenisthema vaak voorkomt in je hoge beoordelingen?)

Ooit had Nolan een ingeving. Een klein zaadje dat zich op de een of andere manier ergens in zijn achterhoofd had geplant. Jarenlang groeide en groeide het. Het werd een idee. Links en rechts vond hij gelinkte ideeën. Het idee werd steeds grootschaliger. Een uitgedacht plan. Voor de uitwerking was een budget nodig. Na The Dark Knight kreeg hij een cheque in zijn handen geduwd waar hij zelf het bedrag op in mocht vullen.

Dus sloeg Nolan aan het bouwen. Het grootste acteertalent zocht hij bij elkaar. Miljoenen smeet hij over de toonbank van het CGI-bedrijf. Filosofische en ethische thema's bracht hij in stelling. Wat kunnen we zeker weten? Wat is eigenlijk weten en hoe verschilt het van geloven? Wat zijn de totems - die laatste beetjes zekerheid - waar we ons in een gefragmenteerde, post-modern bestaan nog aan vast kunnen klampen?

Een fundament dat hij vervolgens ondersteboven en binnenstebuiten keert. Hij stapelt meta-niveau op meta-niveau. Natuurwetten? Meh, fuck 'em. Parijs wordt dubbelgevouwen en zwaartekracht is ook maar bedacht door iemand die een appel op zijn harses kreeg. Droste-effecten er overheen. Paradoxen. Hintje Griekse mythologie. Cobb gaat op zoek naar de minotaurus en Ariadne leidt hem door het labyrinth.

Uiteindelijk zit een volgepakte zaal ademloos te kijken naar een draaitol. Wat veel misschien niet beseffen, is dat het uitblijven van een definitief antwoord geen zwaktebod is, maar juist een uitdaging: ga nou toch eens ZELF op zoek naar de werkelijkheid. Of voor de cynisten: deze zoektocht is als de trap van Penrose: oneindig.

Dat regisseurs als Nolan in staat worden gesteld dit soort Ideeën - Plato is ook nooit ver weg - voor een groot publiek toegankelijk te (proberen te) maken, had ik eigenlijk niet meer durven dromen.

5*

Heerlijk. HEER-LIJK! Geweldig karakterdesign ("I am not happy" , DIE SMOEL ), dito voice-acting ("WHERE IS MY SUPER-SUIT!"), heerlijk Bond-sfeertje (vooral door de muziek) en een geweldige mix van ontzettend stoere actie en hilarische familieomstandigheden. Vooral Dash (prachtige naam ook, daar heb ik echt een zwak voor) is buitengewoon spectaculair. Ook vond ik zelfs het Disney-moraal behoorlijk afwezig. Chapeau Pixar!

Gedenkwaardige scènes: teveel om op te noemen maar ik was vooral onder de indruk van de deurenklucht van Mrs. Incredible . Geweldig dat je met zo'n simpel gegeven zo'n hilarische scène kunt bouwen.

Minpunten? Misschien hadden Jack Jack en Frozone himself een iets grotere rol kunnen hebben en de film deed wellicht iets te lang over het tonen van de dagelijkse sleur van de familie maar voor de rest...

4,5*. Durf niet te stellen of ik Nemo leuker vond (nogal ander soort film) maar voorlopig wil ik deze het liefst zo snel mogelijk herzien.

Ben trouwens benieuwd of ze nog eens een 12 jaar en ouder film gaan doen wanneer ze van Disney af zijn...

Het was weer een zware dag op Indy's werk .

Afgelopen dagen eerst Indy 1 t/m 3 gezien en zonet in de bioscoop nummertje IV bewonderd. Als je ze zo op rij kijkt past IV er prima achteraan hoor. Even voorbij de vooruitgang in technologie gekeken dan. Die heeft zich omgekeerd evenredig aan Indy ontwikkeld maar gelukkig functioneert ook Ford nog naar behoren. Verrassend kwiek, die kerel, of ze hebben het goed verbloemd. Zo'n chase door de jungle kan alleen Spielberg verzinnen, en dan komt het eigenlijk ook alleen tot zijn recht in een Indy film waar wat nullen en enen in zijn gepompt. Van mij geen bezwaar op dat gebied.

Leuk ook hoe de schrijvers het verhaal eens niet in één of ander exotisch oord laten ontploffen maar gewoon in de US of A zelf. Om vervolgens weer die iconische scènes (Jones in de collegezaal met zwijmelende chicks) terug te laten komen maar niet zonder ze van een frivole twist te voorzien.

Volkomen logisch alien-thema-tje ook. Leuk en functioneel aan elkaar gebreid. Moet ook allemaal niet te veel om het lijf hebben. Als Indy maar weer door stoffige gewelven, smerig water en krioelende beestjes mag ploeteren ben ik al gauw tevreden.

Hij was weer fijn! 4*

Misschien wel mijn favoriete film aller tijden.

Een schoolvoorbeeld van waarom ik zoveel van het medium hou. Geef een regisseur met gezonde pretentie, visie en fantasie 250.000 dollar en werkelijk alles is mogelijk.

Het is alsof Oshii de camera bediende, Aranofsky achter de montagetafel plaatsnam en Moby nog wat tracks van zijn score voor Southland Tales had rondslingeren. Echt onvoorstelbaar knap dat Winans dit eigenhandig met zijn onafhankelijke productiebedrijfje voor elkaar heeft gekregen. Dat hij vervolgens alle moeite heeft om de boel een beetje fatsoenlijk te distribueren is een regelrechte schande.

Het verhaal is erg mooi en goed doordacht, al moet ik wel bekennen dat het wat onnodig langzaam op gang kwam. Winans neemt voor mijn gevoel net iets teveel tijd voor het introduceren van de verschillende 'fracties'.

Maar buiten dat niets dan lof. Ook de acteurs doen het prima, met voorop de kerel die de Pathfinder speelt. Straalt heel veel uit, maar wat is niet helemaal duidelijk. Zorgt in ieder geval voor één van de mooiste scènes die ik ooit gezien heb: Jakob die het ongeluk van John dirigeert. Perfecte harmonie van beeld, geluid en verhaal. Maar Ink bevat nog veel meer hoogtepunten (eerste vechtscène, scènes in het gouden bos, eindmontage tussen het gevecht in het ziekenhuis en bij de Assembly).

Had ook geen moeite met het personage Ink zelf. Beetje gemakzuchtig design wellicht, maar het is behelpen met zo weinig financiële middelen en het wordt ruimschoots gecompenseerd door de gave Incubi en de rest van de schemerwereld.

Winans toont zich twee van de beste filmmakers die ik ken in één en kan blijkbaar ook nog aardig componeren. 5 dikke vette sterren. Zodra ik wat geld kan missen, koop ik gelijk de Deluxe Bundle met de DVD, een t-shirt en een poster. Kan Winans aan zijn volgende project beginnen.

Oh man... Wat een stortvloed aan... FILM! En muziek! En filosofieën die, hoe onbegrijpelijk ook, op je gemoed inbeuken en je een idee geven van de strekking van de thematiek waarmee Batou worstelt.

Wat een perfect gedoseerde actie! Wat een prachtig spanningopbouwende percussie in de muziek (de gebruikelijke geboorte van een robot tijdens de credits zorgde dat ik meteen weer in de GitS-sfeer zat, met kippenvel vandien). Wat een waanzinnige beelden van de stad zo ongeveer op de helft van de film. Wat een wonderschoon kasteel! Wat een prachtig hondje !

Een paar stijlvolle scènes en een leuk uitgangspunt maar de film was voor mij niet boeiend/spannend genoeg voor een hogere notering. Vooral de climax viel me erg tegen. 2,5*

Heerlijk speels filmpje met erg vermakelijke dialogen en een Oldman zoals je hem niet vaak zult zien (maar dat is eigenlijk wel bij elk van zn rollen het geval). Marsden voldoet als mr. perfect. Leuke terugkerende motieven in een aardig mysterieus verhaaltje dat zelf ook de "frontier" van de logica opzoekt en dat je uiteindelijk met een heel goed humeur achterlaat.

4*

Hoogtepunt vond ik dat advocaten-stadje .

Eindelijk gezien en ik vond hem erg goed. Soms beetje traag maar er werd sterk ingegaan op het lot van een vampier, vond ik. 4*, waarvan er minstens 2 naar het fantastische acteerwerk gaan.

Schitterende roadmovie die een gigantische kriebel installeert om zelf te zeggen "fuck it, de ballen". Dat Supertramp zijn visie uiteindelijk met zijn leven moet bekopen is niet het ergste. Erger nog is dat hij vlak ervoor beseft dat zijn hele uitgedokterde levensfilosofie eigenlijk niet klopt.

Denk ook niet dat hij gelukkig sterft. Maar waarom hem dat verweten wordt is beyond me, omdat zijn openbaring pas komt wanneer het te laat is. Dat maakt hem niet naïef (waren mensen die geloofden dat de aarde plat was ook naïef?), maar tragisch en schrijnend.

Maar goed, ik werd hoe dan ook meegesleurd, tegeltjeswijsheid (ook al zo'n vaak verkeerd gebruikte krachtterm) of niet. Schitterende omgevingen die geen ingrijpen vereisen, prachtige rollen, nuttig meanderend verloop en fijn ondersteunend getokkel. Prima allemaal.

4,5*

Prettig kijkvoer. Scarlett is oogverblindend, de special effects zijn mooi en de cast doet het aardig. De actie viel me toch wat tegen, maar kijkt wel weg.

Echter, de film is minder prettig denkvoer. De film moet nog wat filosofie aanhalen dmv Bean en de keiharde neger die tot inkeer komt is ook een zwaktebod. Dit neemt, vooral in het begin van de film, nogal veel tijd in beslag waardoor de film te lang duurt en te traag op gang komt.

Michael Bay zou het begin van War of the Worlds eens moeten zien.

Een film die wel erg lang doet om tot zijn punt te komen, en vervolgens het thema van de film werkelijk dwars door je oogwit wilt persen. Erg frustrerend dat écht elk klein personage dat zijdelings door George Bailey is beinvloed zijn eigen scène moet hebben, en dat Bailey het na een half uur raar aangestaard te zijn nóg niet begrijpt. Het zingen op het einde bezorgde me kippenvel. Van het verkeerde soort dan. Gatver. Weinig feelgood wat dat betreft.

Gelukkig maakt Stewart een hoop goed, en zitten er wat erg grappige vondsten in (zoals de dialoog tussen God en Jozef die Clarence op pad sturen), maar over het algemeen was het allemaal iets te tactloos naar mijn smaak.

2,5*