Meningen

Oei wat was dit?? Was dit een poging om iedereen die laatste delen niet heeft gezien alsnog een kans te gunnen? Een pijnlijk gebrek aan budget? Was het een soort best of scenes? Was het bedoeld als extra op de volgende dvd? Een wel erg langgerekt Tv-spotje dat je voorbereidt op de volgende film? Was het bedoeld als een soort viering dat de serie bijna 15 jaar bestond? Geen idee, maar als dit echt als film was bedoeld is het zo'n beetje het slechtste wat ik ooit heb gezien ! Er is zelfs niet eens een echt einde?

Shit, it's Junior Führer!

En toen was daar; "The Littlest Reich" het dertiende deel (inclusief de spin-off) van de franchise. (alle films achter elkaar bekeken) En gek genoeg overtreft deze film alle andere delen! Schrijver S. Craig Zahler,(eveneens regisseur van bv. Bone Tomahawk en Brawl In Cell Block 99) gooit alle verhaallijnen van voorgaande delen weg en bouwt een nieuw verhaal.

Edgar, striptekenaar en net gescheiden gaat samen met zijn nieuwe vriendinnetje buurmeisje Ashley en zijn beste vriend/baas Markowitz naar een conventie, in een hotel (uit de eerste Puppet Master) waar gevierd wordt dat het 30 jaar geleden is dat de beruchte Toulon-Moorden plaatsvonden. De onschuldige meegebrachte speeltjes ontketenen een tweede Holocaust.

Horror-fans kunnen hun hart ophalen met erg fijne bloederige en sadistische scènes. En naast bijrollen voor Barbara Crampton, Udo Kier en Michael Paré, zijn er voor de echte fans ook knipoogjes naar de vorige films. De poppen Blade, Pinhead, Tunneler en Torch (heet nu wel Kaiser) zijn terug! Compleet vernieuwd en aangevuld met een ruim scala aan nieuwe poppen;Happy Amphibian, Mechaniker, Grasshupfer, Mr. Pumper, Autogyro, Junior Führer en Money Lender.

"The Littlest Reich" doet alles precies goed! Het is volkomen ongepast en dat maakt het juist zo leuk. Nazi-poppen die erop uit zijn joden, zwarten en homoseksuelen te vermoorden en dat op de meest extreem creatieve en bloederige manieren. Dit is de beste ‘Puppet Master’ uit de hele serie. (al vind ik de tweede om nostalgische reden net iets beter)

Films gebaseerd op Alistair Maclean-romans waren ongetwijfeld populair aan het begin van de jaren zeventig, aangewakkerd door de aangename WW2-avonturen uit de jaren '60 van The Guns of Navarone en Where Eagles Dare , bracht het een reeks stoere actiethrillers voort! In deze voert de internationale heroïne-smokkel je naar Amsterdam. De karakteristieke Amsterdamse locaties worden zeer effectief benut en blijken de ideale omgeving voor een louche wereld van prostituees, junkies en pushers. Regisseur Geoffrey Reeve doet behoorlijk werk achter de camera maar het is Co- regisseur/schrijver Don Sharp die verantwoordelijk was voor het meest opvallende extra beeldmateriaal; De speedbootachtervolging-climax door de grachten van Amsterdam. Gek genoeg vertoont dat een gelijkenis met de twee jaar latere James Bond-film 'Live and Let Die' (1973)

Het maakt van de film een ietwat merkwaardige Euro-mengelmoes van een Bond-met-een-laag-budget-film. Het was een Engelse productie die zich volledig in Nederland afspeelt maar met een Duitse producer en acteurs uit Duitsland, Polen, Griekeland, Canada behalve Amerika. Het hoofdpersonage moest dan wel doorgaan voor een Amerikaan met Nederlandse afkomst maar werd gespeeld door de Zweed Sven-Bertil Taube. De enige Nederlandse bijdrage kwam van de vreemde verzorgster Herta. Sommige scènes met topless naakt en bebloede gezichten werden weggelaten uit de bioscooprelease om een ​​AA-release te krijgen, maar gelukkig werden ze later terug gemonteerd! Die versie heb ik dan ook gezien en dat was een zeer plezierige actiethriller-film.

Dit was goed genoeg voor wat het is! Zeker geen slechte film! Alleen voelt de film nogal aan alsof de makers een checklist met verhaalelementen gebruikte... Een man vermoord zijn vrouw op brute wijze terwijl zijn jonge dochter zit opgesloten in een donkere kast... Jaren later is deze dochter Michal, een studente, die opeens afwijkend gedrag vertoont, als haar vader, die bijnaam: "The Puppetman" kreeg, op het punt staat geëxecuteerd te worden... Op zijn zachtst gezegd is het dus vrijwel allemaal te raden hoe het verloopt. Echter wanneer de film (na ongeveer een uurtje) in een hogere versnelling komt, krijg je twee scènes met heerlijke brute en bloederige moorden! Beide zijn prima weergegeven en vormen de grootste attractie van de film! Helaas weet de film door een 'been-there-done-that'-gevoel niet al teveel indruk te maken.

Wederom genoten! Waar het eerst één huis was heeft het zich nu verplaats naar de meeste moorden worden gepleegd.(het centrum) Alhoewel meestal in een deel 2 het overtreffende trap is. Valt het bij deze best mee! Enige minpuntje was dat er wordt omgeroepen over wapens van cat.4 zijn verboden. Ik ga er vanuit dat wapens cat.4 dus zware wapens zijn. Maar dan zie je dus vlammenwerpers en een zeer zware machinegeweer???

Helaas een zwakke film Vooral een herhalingsoefening van het tot nu toe betere tweede deel. Aan het begin van de film had ik goede hoop, zeer creepy begin! Verder zag je een paar aardige beelden van Purgers. De scene met de verlichte guillotine (waarom diende opeens al die lichtjes voor?) zet de spiraal naar beneden in. Hierna is het getoonde vooral voor de hand liggende toevalligheden. Dit eindigt natuurlijk in een dom vuurgevecht met tot slot een hanengevecht. Goh wie zal er winnen? Daarna komt het standaard sentimentele stukje? Nu waren de eerste twee ook niet de meest briljante films. Maar waren er nog leuke toevoegingen. Met deze film sloeg bij mij de Purge- verveling toe. Ik zag er in ieder geval niet veel leuks in?

Deze twaalfde Sherlock Holmes-film is de laatste die ik nog moest kijken maar was helaas voor mij een beetje een teleurstelling. Daartegen begon de film wel met een erg sterke opening, dit was een heel slim opgezet plan met een serie van ingenieuze aanwijzingen die Holmes en Watson via een fish & chips naar het rendez-vous leiden, waar ze de details van de zaak leren om de erfgenaam van het koninkrijk Rovinia ergens in het oosten te begeleiden. Dat verhaal is ook niet gebaseerd op een van de Holmes-verhalen door Doyle. En het verdere scenario is niet erg geïnspireerd. De identiteit van de slechteriken wordt veel te vroeg onthuld en ze zijn te voor de hand liggend. En er is een volledig irrelevant zij-plot over gestolen juwelen. Wel zijn er een paar referenties naar gebeurtenissen uit verhalen van Doyle. Het schip is de 'SS Friesland' genaamd, die werd genoemd in het verhaal "The Adventure of the Norwood Builder". Verder zijn er wat personages en verwijzingen naar "The Adventure of the Red Circle" en het verhaal wat Watson aan het vertellen is komt uit het verhaal "The Adventure of the Sussex Vampire". Om aan nog een iets meer speeltijd te komen lieten ze zowel Marjorie Riordan als ook Nigel Bruce een liedjes zingen. Alhoewel Bruce dit verdienstelijk deed, redt dit de film niet. Het maakt e alleen maar meer duidelijk dat dit absoluut een van de mindere films in deze serie was.

Tja....compleet standaard Indonesische horrorfilm. Na een korte proloog zie je vijf personen in één auto rijden naar hun bestemming; een oud huis wat Randy en zijn zusje Bian willen renoveren tot een museum met hun erfstukken. "Pusaka", betekent namelijk "erfstuk" Uiteraard is er iets mis met een erfstuk en treedt een vloek in werking als een kris of keris (Indonesische dolk) wordt opgepakt en 7 mensen moeten sterven.Wat volgt is een soort Indonesische Evil Dead gecombineerd met House on Haunted Hill. Wel praktische effecten maar haalt nergens een sadistisch kwaliteit. De make-up van degene die waren bezetenen was ook erg gemakzuchtig en overmatige jump-scares met muziek doen het bij mij bijna nooit goed. Het verhaal is erg voorspelbaar, maar op technisch vlak was de film wel goed, dus een volslagen flop was het ook niet!

Regisseur Nicolas Winding Refn begon zijn carrière met deze film. En nu weet ik niet goed of het scenario voor die tijd nog origineel was, maar de drugsdealer, die in de problemen komt als hij zijn leverancier niet meer kan terugbetalen, vond ik best voorspelbaar (volgens mij was het toen al vrij standaard). Gelukkig zijn er ook een paar andere, betere kwaliteiten. Zo is de film geheel opgenomen met ongepolijst 16mm-camerawerk (handcamera's) Deze non-stop beweging draagt ​​echt bij aan de film. En door zo te filmen wist hij geslaagd en realistisch drugsmilieu van Kopenhagen neer te zetten. Daarnaast kan de prent ook bogen aardige spanningsboog en op goeie acteerprestaties. Over een tijdsspanne van zeven dagen volg je de kleine drugsdealer Frank, die erg overtuigend wordt neergezet door Kim Bodnia. Verder zijn er een aantal puike bijrollen van onder meer een amikale Zlatko Burić en Mads Mikkelsen. De dialogen die de gangsters voeren zijn bij vlagen ook best hilarisch en er is geen happy-Hollywood- end!

Deel drie in de Pusher-trilogie en in het derde deel staat Milo (Zlatko Buric), centraal. Milo had een grote rol in het eerste deel en kwam ook kort even voorbij in ‘Pusher II’. Milo wordt gedurende één dag gevolgd en draait een groot gedeelte om het gedoe rond de 25e verjaardag van zijn veeleisende dochter en het volgen van een praatgroep van andere drugsverslaafden. Hierdoor zakt de spanningsboog in deze film even in. Gelukkig zijn er tussendoor genoeg criminele activiteiten en was het einde er één om van te smullen! Verder was er een overeenkomst met de eerste film; beide tonen namelijk het verval van geharde mannen in een crimineel milieu. Al met al wederom een goede onderhoudende gangsterfilm.

Tweede deel in de de Pusher-trilogie. Ditmaal volg je het personage Tonny, een vriend van Frank en had een kleine rol in ‘Pusher’, maar in ‘Pusher II’ is hij degene om wie het draait. Tonny komt net uit de gevangenis en probeert zijn leven weer op de rails te krijgen. Dat valt niet mee met zijn vader gangsterbaas 'The Duke' (De Hertog) en een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel voor 'zijn' kind. De zoektocht van Frank naar geld heeft ditmaal plaatsgemaakt voor het leed van Tonny wederom prima gespeeld door Mads Mikkelsen. Het Handheld camerawerk wat de agressieve toon versterkt is gebleven. Verder van hetzelfde een film gerichte op de drugshandel van Kopenhagen ( Deense onderwereld). Nieuw was een korte blik in de seksindustrie. Misschien iets minder als zijn voorganger, maar nog steeds het aanzien meer dan waard.

Qua verhaal en personages wijkt het niet zo heel veel af van wat we al kennen; Held met een grappige side-kick die dwars wordt gezeten door een schurk(en) Het is dan ook de invulling die hier een heerlijke film van maakt! De animatiestijl is verbluffend (op sommige momenten concurreert het met Into the Spiderverse) De karakters zijn driedimensionale en goed geschreven. Met name de reeks schurken die allemaal veel meer in zich hebben dan typische kinderverhalen. Gaaf was het gefloten deuntje van de Wolf/Death, het maakte zijn verschijning, behoorlijk intimiderend, die zou niet misstaan in een horrorfilm! Ook verrassend want bij de opening had sterk mijn bedenkingen maar het werd dus veel beter dan verwacht!

Het had een waterdicht plan moeten zijn. Een bank overvallen en als vluchtweg de ondergrondse tunnels van de verlaten metrolijn gebruiken. Echter vanaf het begin gaat het fout! Shoot-out met politieagenten, gijzelaars en tot overmaat van ramp duikt er een Tsjernobyl-psychopaat met een mijnhouweel en voorkeur voor ogen op. Trackman oogt een beetje als de geadopteerde neef van Harry Warden uit My Bloody Valentine. Wat de film uiteindelijk veranderd in een basic-slasher met veel, teveel ronddwalen in donkere en/of mistige tunnels. Het is natuurlijk altijd een goed idee om een paar mooie dames als gijzelaars te selecteren. Helaas zijn de moorden niet zo grimmig of glorieus en in houterige slow-mo-effect,, de personages zijn niet bijzonder, en er is een domme reden waarom de killer in de metrotunnels van Moskou rondhangt. De film voelt alsof er meer potentieel was dan dat er daadwerkelijk was te zien maar het is niet zo heel slecht.

Neo-emo-meisje raakt verstrikt in zwarte magie heksen-ding gefilmd in typische indie-horror camerabeelden. Nu heb ik een zwak voor het occulte / heksengenre, maar een nieuwe kijk erop was hier niet te vinden. Toch was de film wel een vrij aardige mix van rechtaan horror en pseudo-psychologische dingetjes en met een vrij trage opbouw. De film is al meer dan voor de helft voorbij voordat er wat gebeurd. Moderne tiener-horror wordt vaak bevolkt door makkelijke jump-scares, het is dan positief dan ze er niet zijn! Al kon het voor mijn smaak wel wat vreemder en enger en wat minder schurend tegen andere bekende horror-films. Maar toch is het de moeite waard om eens te bekijken.