Puppet Master (1989)

Dit is echt zo'n reeks waar ze dwangmatig maar films blijven maken. Incl delen met ongeveer 20 minuten nieuw materiaal en voor de rest flashbacks. Het laatste deel is nog best genietbaar. Eerste drie worden normaal gezien als de betere uit de reeks.

Doet me denken aan een schandalig slecht deel van Sleepaway Camp (deel 4 geloof ik)! Veel slechter dan dat zal het wel niet worden

Maar die eerste drie zal wel lukken dan. Hoewel persoonlijk vaak wat teleurstellend kijken dit soort films ook best makkelijk weg.

En van de meer recentere is Littlest Reich nog de moeite waard. Prima pulp!

Edit: wat dutchtuga dus al zei eigenlijk

I am not a cynic, Frank! I like to think of myself as a nasty bitch

De laatste tijd ben ik me wat aan het amuseren met elke week een deel van uit een bepaalde franchise te zien en na onder andere de volledige Planet of the Apes cyclus te hebben afgerond, had ik wel zin om eindelijk is aan één van de vele jaren '80 - jaren '90 horrorreeksen te beginnen. Vaak zijn dat franchises waar om de x aantal tijd nog een deel van uitkomt, maar waar de glorieperiode toch in bovenstaande jaren ligt. Op goed geluk maar eens met The Puppet Master saga begonnen.

Om dan tot de conclusie te komen dat dit blijkbaar een reeks is die best wel verbonden is met talloze andere films, allemaal van dezelfde productiemaatschappij natuurlijk. Het is een soort van Marvel Cinematic Universe avant la lettre maar het startte dus allemaal met deze Puppet Master. Toen er nog fysieke videotheken bestonden zag ik indertijd veel van die hoezen met de poppen op de voorgrond staan (mocht ze zelf wel niet huren aangezien ik geen 16 was..) en in dat opzicht valt deze film me wel een tikkeltje tegen. Het is natuurlijk de eerste in de reeks en het moet allemaal wat op gang komen, maar dit is wel een erg trage opbouw. Die openingscredits alleen al lijken een eeuwigheid te duren (met continu diezelfde synthesizer, een trucje om wat sfeer te maken maar dat verliest wat zijn effect wanneer het continu doorheen heel de film wordt gebruikt) en de poppen zelf komen maar ook heel sporadisch in beeld. Het is toch vooral wat gezwets over een groepje mensen die zichzelf magicians noemen en (gelukkig) allemaal het loodje beginnen leggen.

Ik zeg gelukkig om 2 redenen: de eerste reden is dat er wat vaart in de film kwam en de tweede reden is dat het wel verschrikkelijke acteurs zijn. Met uitzondering van Irene Miracle die een fijne White Witch speelt overtuigt er dan ook niemand. Paul Le Mat lijkt als Alex meer aandacht te hebben besteed aan zijn golvende haar dan aan het volgen van acteerlessen en het duo Matt Roe en Kathryn O'Reilly (Frank en Carissa) zijn niet veel beter. Al goed hebben die laatste twee nog wel een fijne sterfscene en het is daar dat de film dan ook nog wat zijn punten weet te sprokkelen: de kills zijn best nog leuk te noemen. Ik ben sowieso wel fan van dit soort handwerk en de poppen zelf zijn ook nog wel tof gevonden. Genoeg fantasie maar het verbaasde me wel dat ze niet spraken. Ik zat altijd met het idee dat dit een komische reeks vol one-liners was maar misschien is dat pas in de volgende delen? Ik zal het wel zien passeren.

Want hoewel dit geen goede binnenkomer is, is mijn aandacht wel getrokken om nog eens wat delen van te proberen. Ondertussen ook maar eens op zoek gaan naar Dollman en de Demonic Toys reeks aangezien die hier ook mee verbonden zijn. Altijd wel fijn zo'n crossovers dus ik wil het ineens op de goede manier doen. Wordt vervolgd maar ik vraag me af of ik het helemaal tot het einde ga kunnen volhouden. Ach ja, dat zullen we dan wel weer over een week of 14 ofzo zien..

2.5*

De reeks films die het gevolg was van dit relatief onbekende origineel, doet vermoeden dat Puppetmaster wel een geweldige parel binnen het horrorgenre moet zijn. Is de film nu terecht in de relatieve vergetelheid geraakt of hebben we hier inderdaad met een kleine parel te maken? Tja. Laat ik het zo zeggen. De hoeveelheid films die na het eerste deel het licht zag, is dan wel buitensporig hoog maar valt niet te verklaren.

Puppetmaster is niet spannend en de personages zijn tamelijk belachelijk. Een groep paranormaal begaafde personages wordt naar een hotel gelokt om daar door tot leven gebrachte poppen te worden gedecimeerd. Het feit dat alle leden van de groep bovenzintuigelijk begaafd zijn, is eigenlijk een overbodig detail. De film krijgt er geen spannende meerwaarde door.

In de eerste helft van de film wordt de kijker verveeld met hun overvloedige aanwezigheid. Onderlinge gesprekken en inkijkjes in de respectievelijke paranormale talenten, die in aanzet best interessant zijn, worden dermate lang gerekt dat de zenuwen van de kijker het zwaar te verduren hebben.

Het verhaal is weinig boeiend en valt nergens serieus te nemen. Hoe verder in de film, hoe minder de vraag opspeelt welke beweegredenen de personages hebben of waarom ze bepaalde onzinnige acties uitvoeren. Het heeft trouwens geen nut om je dat af te vragen. Antwoorden komen niet. Het verhaal kent vele gaten die niet worden afgedicht. Laat gaan, zeg ik en richt je op hetgeen wel leuk is. En dat zijn de poppen, die zich in de aanhef van de film al even lieten zien. Een aangename kennismaking.

Het wachten is op meer scènes met de poppen. En het wachten loont, want zodra ze eindelijk komen opdraven, is de film meteen een stuk leuker. De poppen gaan flink tekeer en zijn verantwoordelijk voor leuke kills. Die worden niet heel expliciet in beeld gebracht, maar de kracht van de kills zit ‘m in de originaliteit. Bovendien is de kijker in dit stadium niet meer zo kritisch omdat hij blij en opgelucht is, dat er eindelijk iets gebeurt.

De stop motion effecten en de op afstand bestuurde poppen, zien er trouwens prachtig uit. Door het moderne oog bekeken, misschien effectief achterhaald, maar voor het nostalgische oog is het absoluut genieten.

Puppetmaster is een middelmatige film die op de momenten dat de poppen in actie komen, zeer aangenaam kijkvoer wordt. De kans dat ik me aan een ander deel waag, lijkt me klein.

Weer eentje uit de Charles Band stal, die best leuk is gedaan. Stop-motion en pop effecten gecombineerd met wat effectief camerawerk en je hebt al heel wat. Vooral de opening is leuk gevonden. Daarna wordt het een beetje een“iedereen komt naar dezelfde plek om afgeslacht te worden" klucht.

Heeft ook wel een beetje met het budget te maken, natuurlijk ( let even op dat forced perspective shot van het hotel in o.a de opening van de film). Echt hoogdravend is het allemaal niet met af en toe een opleving als de poppen aan de slacht gaan. Leuk vooral om de 80’s vibe, het aardige camera werk en inventief gebruik van budget. Producer Band deed toen nog af en toe zijn best om iets aardigs te maken, hoewel de portemonnee nooit helemaal open ging... (Misschien is dat de reden dat Barbara Crampton maar in een mini rolletje voorbij komt..?)

De eerste drie schijnen de beste te zijn. Hoeveel zijn het er inmiddels? 11 ofzo? Ik weet niet of ik dat allemaal aankan, maar af en toe eentje meepikken is niet onaardig.

2,5*en is wel genoeg denk ik zo.

Niet verkeerd.

Maar op zijn beurt ook geen goede horrorfilm. Puppetmaster was een van de allereerste horrorfilms waar ik kennis van had genomen, maar het heeft jaren geduurd voordat ik de film ook daadwerkelijk zag. Recentelijk is daar verandering in gekomen en heb ik de film uiteindelijk eens gezien. Viel niet bepaald tegen.

Dit soort horrorfilms halen hun voordeel uit het concept. Die popjes weten het beeld zeker goed te vullen, en Schmoeller maakt best aardig gebruik van de creativiteit waar hij beschikking over heeft. Leuk dat elk popje een eigen gave heeft. Maakt ze ook meteen een stuk meer memorabel. Dit soort eigenzinnige dingetjes kan ik ten zeerste waarderen.

Jammer genoeg is dit op z'n beurt ook geen briljante vorm van horror, die voornamelijk door het zeer slechte acteerwerk altijd wat ongemakkelijk aanvoelt. Ook de regie zelf voegt nog wat te weinig toe. In het begin is de camera die over de vloer rolt nog wel leuk om te zien, maar later beperkt het zich tot wat aardige sfeerzettingen en moorden. Verder heeft de film niet veel te bieden.

Uiteindelijk vervaagt het fantasierijke sfeertje ook en de oersaaie personages blazen weinig leven in de brouwerij. Hierdoor komt de druk op andere elementen in de film te liggen, die wel wat beter geslaagd zijn gelukkig. Helaas zijn de moorden net niet smerig en/of expliciet genoeg om die druk ten alle tijden te verdragen waardoor de film een klein beetje intuimelt.

Het is geen slechte film, laat dat in ieder geval duidelijk zijn. Dankzij soms creatieve beelden en erg leuke popjes kan het zijn kracht ergens goed vandaan halen en gebruiken. Wanneer het op andere attributen aankomt zoals smerigheid, acteerwerk en algemene versiering dan valt de film wat door de mand. Ooit zal ik nog wat verder in de reeks duiken, maar voor nu nog even niet.

Leuke film en dan voornamelijk het laatste half uur!