De inmiddels 91-jarige actrice Judi Dench weigert ondanks haar hoge leeftijd en een verslechterend gezichtsvermogen te denken aan een rustig bestaan achter de geraniums. In een openhartig gesprek met The Times laat de Britse theater- en filmicoon weten dat zij absoluut niet van plan is om haar werkzaamheden vrijwillig neer te leggen. Sterker nog: als het aan haar ligt, eindigt haar leven op de planken van het theater.
Vragen over een eventueel pensioen wimpelt Dench dan ook zonder pardon af. "Je moet omgaan met mensen die vragen: 'Wanneer ga je met pensioen?' of, 'Is het niet de hoogste tijd dat je rustig aan doet?' Nee, dat is het verdomme niet", verduidelijkt de actrice. Haar wens voor haar eigen levenseinde ontleent zij aan een oud-collega: "Ik wil zijn als Newton Blick, die stierf in zijn kleedkamer na een optreden; ik wil een van die vrouwen zijn die op hun honderdste uit een vliegtuig springen." Het ouder worden brengt volgens haar overigens ook praktische voordelen met zich mee: "Ze geven je een kleedkamer dichter bij het podium."
Geen behoefte aan de stempel nationale schat
Begrippen als vintage, oud of een officieel afscheid wil Judi Dench het liefst volledig verbannen. Ook van de geliefde eretitel 'nationale schat', die in Groot-Brittannië geregeld op haar wordt geplakt, moet de actrice helemaal niets weten. "Ik haat het. Het doet me klinken als een stoffig oud relikwie dat achterin de kast is weggestopt, samen met wat dinosaurusfossielen en een gebroken Romeins schild", klinkt haar nuchtere reactie.
Ondertussen dwingt haar gezondheid haar wel om zich continu aan te passen. Dench kampt met maculaire degeneratie, dezelfde aandoening die eerder haar moeder trof en die ernstig zichtverlies met zich meebrengt. In het dagelijks leven levert dat soms ongemakkelijke situaties op: "Ik ben behoorlijk goed in doen alsof ik kan zien. Maar dan denken mensen dat ik ze negeer als ik niet lach of ze niet herken."
Terugblik op twintig jaar als Bond-baas M
Naast haar visie op het ouder worden kijkt Judi Dench met veel plezier terug op haar omvangrijke filmcarrière, waarin haar vertolking van inlichtingendienstbaas M in de James Bond-reeks een centrale plaats inneemt. Gedurende een periode van twintig jaar gaf zij in acht verschillende films gestalte aan het iconische personage. Daarmee speelde zij in één film meer mee dan oud-hoofdrolspeler Roger Moore binnen de reeks. Haar eerste opwachting maakte zij tegenover Pierce Brosnan, waarna zij de rol tot en met het Daniel Craig-tijdperk behield.
De dynamiek op de set beviel haar uitstekend. "Ik vond het geweldig om M te spelen, want het was geweldig om al die mannen te kunnen vertellen waar ze naartoe moesten; ze op hun plaats zetten", blikt Dench lachend terug. "Ik was dronken van macht. Ik mocht ook een aantal erg mooie pakken dragen en doen alsof ik wist waar ik het over had en met gadgets rommelen, terwijl ik in het echte leven de strijkplank niet eens kan bedienen."
Geen tranen om het vertrek uit de franchise
Dat het personage van Judi Dench uiteindelijk het veld moest ruimen, zorgde destijds voor hardnekkige geruchten dat de actrice in huilen zou zijn uitgebarsten. Niets van waar, benadrukt Dench fel: "Natuurlijk heb ik niet gehuild. Waarom zou ik in hemelsnaam huilen na twintig glorieuze jaren en acht Bond-films?"
Toch had ze één inhoudelijk punt van kritiek op het script van haar slotfilm, waarin acteur Ralph Fiennes haar personage opvolgde. Dench merkt daarover droogjes op dat haar personage de vernedering moest ondergaan om eerst te worden ontslagen door Fiennes voordat ze uiteindelijk werd neergeschoten. Haar volledige memoires, getiteld Is It Too Late to Make a Run for It?, liggen in november in de boekhandel.
Reacties (0)