Puppet Master: Doktor Death (2022)

Mja, wat moet ik hier nu weer van zeggen?

Ik heb al slechter gezien maar goed kan je dit toch ook niet noemen.

Staat toch in de categorie tijdverspilling.

Yup! En in 2022 is er weer een Puppet Master! Deze keer alleen met Doktor Death! Deze tweede spin-off lijkt niet veel meer dan een zoethoudertje voor de fans van de Puppet Master-franchise van Full Moon. De scalpel-zwaaiende Doktor Death, die voor het eerst werd gezien in Retro Puppet Master (1999) , (slechts in één film ) kruipt nu uit zijn koffer en wordt losgelaten in een bejaardentehuis; personeel en bewoners zijn niet veilig voor zijn scherpe scalpel.

Toch is dit niet direct een hele slechtste film. Er is een flashback naar de film uit 1999 zodat je die film niet hoeft te hebben gezien of zelfs had hoeven te onthouden. Daarnaast bezit regisseur Dave Parker zeker liefde voor deze franchise! Hij schreef halverwege de jaren negentig mee aan de helaas nooit gemaakte Puppet Wars-trilogie. Helaas zijn de gore-effecten maar een allegaartje. Sommige moorden zijn standaard, terwijl andere een beetje creatief zijn. Het weet zelfs met een paar spannende scenes te komen dus er is enige moeite gedaan!

Over het algemeen is er plezier te beleven maar is erg wisselvallig! Waar er helaas net wat meer negatieve als positieve punten zijn. Met die laatste vijftien minuten had zelfs zo bij een van de betere Puppet Master-films kunnen horen, helaas haalt de rest dat niet! Overigens eindigt de film met een cliffhanger; dat April op zoek moet naar de poppenshow van juffrouw Camille, om de andere poppen te vinden. Grote kans dat er volgende film gaat komen!

Deze spin-off van regisseur Dave Parker is de kortste toevoeging die deze uitgesponnen reeks te bieden heeft, waardoor het toch wat gemakkelijker uit te kijken is. Dokter Death is niet veel meer dan een pop die ergens in de voorgaande delen kort een scene heeft gehad en nu klaarblijkelijk gelanceerd moest worden, helaas is zijn verschijning niet erg imponerend. De speciale effecten ogen verder amper doordacht en de sfeer is compleet afwezig, maar na enige tijd volgen de grafische moorden elkaar best lekker op en kijken goed weg. Behoort zeker niet tot de grootste drek binnen deze reeks, maar is desondanks ver weg van de middelmaat.