Horrorfilm Challenge

Heb je het origineel gezien? En zo ja, hoe vond je die ten opzichte van deze? Ik vond het origineel niet zo heel boeiend, een beetje een nare film - ondanks dat ik Joe Spinell wel tof vind -, maar veel mensen lopen ermee weg.

Het origineel heb ik niet gezien, misschien even op mijn watchlist zetten. Deze versie uit 2012 heb ik vooral gekozen om het subgenre Mumblegore af te kunnen vinken. Anders had deze niet in mijn kijklijst gestaan.

91. Nun in Rope Hell (1984)

69 min. - Japan

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 181

Subgenre: 07. 1980s Horror

Themaklassement: 90

(1, 3, 5 – 7, 9, 11 – 16, 18 – 36, 38– 42, 44 – 57, 59 – 71, 74 – 100)

https://ogre.natalie.mu/media/news/eiga/2019/0522/nikkatsu_201905_33.jpg?imwidth=750&imdensity=1

https://ogre.natalie.mu/media/news/eiga/2019/0522/nikkatsu_201905_36.jpg?imwidth=750&imdensity=1

Na Theunissen en ibendb ben ik nu aan de beurt.

Ik heb maar een klein aantal Pinku films gezien (20tal) dus ik ben absoluut geen expert op het genre maar deze leek mij ver boven gemiddeld. Tot nu toe is het een genre dat interessanter is dan jij eerst zou denken.

Prachtig gemaakt en gefilmd, sensueler dan gemiddeld. Ik was zeker fan van deze. Dit is meer puur pinku dan "A Haunted Turkish Bathhouse" welke Pinku elementen had en "The Transgressor" welke ik ook binnen deze challenge zag. Lees maar de focus ligt hier meer op de erotiek. Verkrachting blijft helaas groot deel van dit genre uitmaken wat het altijd minder aangenaam maakt. Dat aspect lijkt geworteld te zijn in een Japanse idee over seksualiteit waar vrouwen geacht worden overhaalt te moeten worden en uiteindelijk toe te geven. Dit lijkt vaak tot de problematische overschakeling van verkrachting dat naar iets dat consensueel moet lijken (zoals hier). Een ongemakkelijke mannelijke fantasie op veel vlakken maar iets wat men volhard meer een culturele aspect te zijn, harde uitspraken hierover wil ik niet per se maken. De weg naar seksuele vrijheid of exploitatie hier? Waarschijnlijk beiden. Over de psychologie van dit alles ga ik beter niet dieper in.

Mr. Honda is ripped as hell maar ook heel die scène.

Wel een andere film qua looks en feel, dat wel. Watkins gaat meer voor het realisme. Dit is schlocky B-horror

27. Books of Blood (2020)

Speelduur: 107 minuten

FTV (2) = puntentotaal 48

Subgenre 27: Body Horror

Afgevinkt: 1-2-3-4-5-14-15-18-26-27-35-39-42-43-55-57-64-67-68-74-76-77-78-79-82-85-91

Thema klassement: 27 punten

Beoordeling: 3,5*

https://fr.web.img6.acsta.net/r_1280_720/pictures/21/10/08/10/52/0912898.jpg

Op Disney+ is er niet zo bijzonder veel horror terug te vinden, datgene wat er aangeboden wordt is doorgaans betrouwbaar en aanvaardbaar. Ook Books of Blood hoort in dat rijtje thuis en stelt op geen enkel gebied teleur. Drie uiteenlopende verhalen volgen zich op en blijken uiteindelijk met elkaar verbonden te zijn. Heb als thema body horror gebruikt, omdat me dat nog net iets toepasselijker lijkt voor deze film en anthology gaat sowieso ook nog volgen.

92. The Raven (1935)

61 min. - VS

FTW (2 punten)

Puntentotaal: 183

Subgenre: 02. 1930s Horror

Themaklassement: 91

(1 – 3, 5 – 7, 9, 11 – 16, 18 – 36, 38– 42, 44 – 57, 59 – 71, 74 – 100)

https://nitratediva.wordpress.com/wp-content/uploads/2012/10/ravenposter13.jpeg?w=512&h=376

De 3de zogezegd op Poe gebaseerde Universal Horror film met Bela Lugosi. De eerste twee zag ik tijdens de vorige challenge; Murders in the Rue Morgue (zeer slecht) en The Black Cat (slecht en nog minder te maken met het bronmateriaal). De tweede film was ook met Karloff die hier het dubbele van Lugosi betaald werd en als eerste op de affiche stond. Ik snap Lugosi's ontevredenheid ermee maar Karloff was de veel betere acteur (al zie jij hier dat niet echt) en Lugosi was beperkt door meer dan enkel zijn accent. De eerste twee films waren pre-code, dit is post code. De PCA knoeide uiteraard met deze film en schreef het volgende:

"we [...] deem it necessary to remind you that, because of the stark realism of numerous elements in your story, you are running the risk of excessive horror"

wel ja dat lijkt wel leuk om excessieve horror te hebben, mafkezen.

"The Raven" is snel gmaakt, heeft lachwekkend weinig te maken met het gedicht in kwestie al blijft men het onpas erbij halen en is pure kitsch. Ik vond dit de beste en de leukste van de drie films, het is belachelijk en van de pot gerukt maar dat maakt het ten minste vermakelijk.

Dit was de laatste horror film om door het censuur te passeren in de UK, in de eindjaren van wereldoorlog twee werd horror er zelfs verbannen. Pas in 1945 mocht horror weer maar later kwamen natuurlijk de video nasties tot leven. Gelukkig is momenteel dit soort viezigheid helemaal okay hier.

91. Davitelj protiv Davitelja (1984) - Strangler vs Strangler

93 minuten - Joegoslavië

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 181

Subgenre: 79. Slasher Horror

Themaklassement: 79 punten (Voltooid: 1-79)

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/8bsC69tVldeDNWPjAiy7xeYOOyJ.jpg

Een Joegoslavische Slasher Horror, gewoon omdat het kan. Mijn tweede 'Joego-horror' alweer deze challenge.

Als het op misdaad aankomt, is de stad Belgrado eigenlijk net als alle andere steden, behalve het feit dat er geen seriemoordenaar rondloopt. Daar komt nu verandering in: een dikke, verlegen en op zijn moeder gefixeerde bloemenverkoper begint op een goede dag vrouwen te wurgen onder het motto: ''Zij die niet van anjers houden, verdienen het niet om te leven!'' Zijn slachtoffers zijn jonge vrouwen die zijn bloemen niet willen kopen en hem publiekelijk voor schut zetten. Een populaire, maffe rockster krijgt al snel een telepathische connectie met de moordenaar en een detective is druk bezig om de moordenaar op te sporen.

Zoals je wellicht zou verwachten, maken de Joegoslaven geen standaard Halloween rip-off. Dit liikt meer op Tsjecho-Slowaakse of Poolse satire-cinema, maar met een duister randje. En heel '80's.

https://a.ltrbxd.com/resized/sm/upload/72/uc/lj/i0/strangler-1200-1200-675-675-crop-000000.jpg?v=cd9fd59db3

Je kunt discussiëren of dit wel een slasher is, er wordt immers niet heel veel geslashed. De overige stijjlelementen zijn echter wel aanwezig, wat de maker van de lijst vermoedelijk ook deed besluiten de film op te nemen in The Good, the Bad, and the Ugly of Slasher Films (1974 - 1995). Strangler vs Strangler is nu hij gerestaureerd is zeker de moeite waard om eens op te zoeken voor de liefhebbers van Balkan cinema, of de toon van Man Bites Dog waar ik af en toe aan moest denken.

Davitelj protiv Davitelja (1984) werd in 2016 gekozen door het Yugoslav Film Archive als cultureel erfgoed. Wat mij betreft terecht. Ik zie dat er nog 4 horrorfilms op die lijst staan (naast Vec Vidjeno (1987) die ik eerder in deze challenge zag), dus ook voor toekomstige edities kan ik daar eventueel uit putten.

3,9*

29 Deep Fear (Film, 2023)

FTV ( 2 punten )

Totaal : 58

https://cdn.filmtotaal.nl/images/original/w6bdsmmslsdk_hero.jpg

Matige haaienfilm die volledig wordt afgebroken gezien heel wat slechte recensies. En meestal ook terecht. Het grote minpunt is het zeer slechte acteerwerk van de cast, in bijzonder de drugssmokkelaars. Vooral die Maria was niet uit te staan. Toch is het geen vervelende film want het verhaal is best aardig en de actiescènes met de haaien zien er degelijk uit.

Pluspunt is dat het ook geen overdreven actiefilm is geworden met tal van over the top scènes wanneer de haaien in beeld komen. Daarbij prachtige locaties in begin van de film en een zeer sensuele welgevormde hoofdrolspeelster.

Het kan veel slechter ! 5/10

PS Mãdãlina Ghenea kennen we van deze heerlijke scène uit de film Youth (Film, 2015)

https://e00-elmundo.uecdn.es/assets/multimedia/imagenes/2015/11/07/14469012649071.jpg

Dat is inderdaad het eerste dat ik me afvroeg, toen mijn ademhaling het weer deed. Ik denk alsnog dat ik deze oversla, maar leuk om iets te zien dat ze na dit (modern) iconische moment gedaan heeft.

32.M3GAN 2022

https://media1.giphy.com/media/jK0zmtXfyVrqFw2ZjP/giphy.gif

RW

subgenre puppet horror.

102 minuten

https://static1.colliderimages.com/wordpress/wp-content/uploads/2022/12/m3gan-social-featured.jpg

oké , dit was de derde keer , en de laatste keer . Zoveel gemiste kansen . hier en daar krijg je een kleine blik van hoe vet dit zou kunnen zijn . de pop is alleen veel te groot . niet creepy genoeg , maar de grootste doodzonde is dat m3gan geen R rated film is geworden . zo,n gemiste kans .

ja dat ben ik helemaal met je eens, wat wat M3gan een tegenvaller zeg.. een hal van gemiste kansen. Ik denk juist dat ze graag de R rating wilden ontwijken om een zo breed mogelijk publiek aan te spreken. een euvel waar veel (voornamelijk amerikaanse) horror films grote last van hebben. Hopelijk laat the substance zien dat je gewoon schijt moet hebben

39. El Espinazo Del Diablo aka The Devil's Backbone (2001)

Speelduur : 106 minuten

RW, totaal : 74 punten ( 4 RW, 35 FTV )

Subgenre: 46. Gothic Horror / Urban Gothic Horror

Mooi klassiek spookverhaal van Guillermo del Toro. Het verhaal speelt tijdens de Spaanse Burgeroorlog en het weeshuis zorgt voor een sfeervolle locatie ( slaapzaal , donkere gangen, binnenplaats met blindganger, de waterkelder ). Zeer de moeite waard!

4 *

40. Poultrygeist: Night Of The Chicken Dead (2006)

Speelduur : 103 minuten

FTV, totaal : 76 punten ( 4 RW, 36 FTV )

Subgenre: 89. Troma Horror

Natuurlijk heel wat anders, maar niet minder vermakelijk Heerlijk over-the-top 'splatter' en 'gore' filmpje. Veel dialoog met ( op den duur ) flauwe dubbelzinnige toespelingen. Plusje ook voor de SFX: die kipzombies zagen er best OK uit.

3 *

Subgenres (40)

04-05, 07, 09, 11, 17-18, 21-22, 24, 27, 30, 32-35, 42, 44-46, 47-50, 54-55, 57, 62, 70-71, 79-80, 82, 85-86, 88-89, 93-94, 98

13. La Cripta e l'Incubo (1964)

82 minuten

FTV: 2 Totaal aantal punten: 25

Subgenre: 46. Gothic Horror / Urban Gothic Horror (Voltooide subgenres: 10, 12, 19, 20, 21, 30, 42, 46, 51, 86, 88, 90, 95)

Themaklassement: 13 punten

Waardering: 3*

https://www.nischenkino.de/wp-content/uploads/2024/03/crypt-of-the-vampire-original-lobby-card-18x26-in-1964-camillo-mastrocinque-christopher-lee-1024x707.jpg

Ouderwets Gotisch/Gothic griezelen in een somber kasteel en met lesbische ondertonen, alhoewel op de damesliefde wordt hier wel wat meer dan subtiel gehint. Ouderwets verder, maar in het genre zeker niet slecht. Beetje de Hammer stijl, maar hier alles nog in zwart/wit. Christopher Lee hier wat ondergeschikt als de bezorgde vader. Spaans/Italiaanse co-productie uitgebracht onder verschillende titels: Crypt of Horror, Crypt of the Vampire, Terror in the Crypt of in prachtige lokale titels als Ein Toter hing am Glockenseil en De Krocht van de Vampier. Ondanks alle vampiers in de titels en Christopher Lee heeft de klassieke vampier er niet zo heel veel mee te maken.

43. Pahanhautoja (2022)
86 min
FTV (2 punten)
Puntentotaal: 77
Subgenre: 42. Fantasy, Dark Fantasy & Fairy Tale Horror
Themaklassement: 43 punten
(2-9-10-12-14-15-18-20-25-27-28-30-32-33-39-40-42-43-47-54-55-56-57-60-62-64-65-67-68-71-73-76-78-79-80-82-83–84-87-88-95-99)
https://www.siff.net/images/FESTIVAL/2022/Films/Features/Hatching.jpg
Tinja is een 12-jarig meisje dat in een ubergestyled shiny huis met rozetinten woont omdat haar moeder als lifestyle influencer de perfectie van het Finse gezinsleven met de wereld wilt delen. Onderwijl wordt haar door moeders een toekomst als professioneel turnster opgedrongen, wat ten koste gaat van ontspanning en haar misschien wel van een goed deel van haar jeugd berooft. Vriendinnen vragen haar nog wel mee, maar de weigering uit verplichting verbaast ze al niet meer. Als ze bij thuiskomst moeders hand op het been van de klusjesman vindt, wordt ze gedeeld in de buitenechtelijke affaire van haar moeder, die haar vanaf moment ook als vertrouwenspersoon lijkt in te lijven.

De onderdrukte gevoelens en verlangens van Tinja lijken gemanifesteerd te worden in een vogelei dat ze met liefde uitbroedt en waaruit een vogelachtig creatuur komt gekropen dat haar onschuld en wedijver om aandacht lijkt te verdedigen - en uiteindelijk zelfs uitgroeit tot een verwilderde replica van haarzelf. Veel credits naar de jonge hoofdrolspeler, Siiri Solalinna, die een krachtige dubbelrol neerzet.
https://statcdn.fandango.com/MPX/image/NBCU_Fandango/274/34/thumb_910F12AC-BFA4-48FF-86BA-11071FE9A84D.jpg
Als een modern sprookje handelt de heerlijk gestileerde film, met vaste hand geschoten, over thema’s als onderdrukking, onschuld en uiterlijk vertoon binnen familiale setting. Niet verwonderlijk dat dit debuut door vrouwelijke hand geschreven en geschoten is; zowel de thematiek als de fijnzinnige benadering van het coming-of-age element is iets wat ik deze challenge alleen al meerdere malen door een vrouw (kundig) vertaald heb zien worden in horrorbeeldtaal, zoals Blue My Mind (2017) of The Book of Birdie (2017). Neigt iets meer naar het dramatische aspect dan de horrorkant, maar dit zijn wel films die ik graag zie. 3,5*

57. The Haunted Palace (Film, 1963)
85 minuten - FTV
Puntentotaal: 114
Subgenre: 53. Lovecraftian / Cosmic Horror
Themaklassement: 57 punten (Voltooid: 1-3, 12-38, 40, 41, 44, 53, 56, 61, 65, 68, 76, 78-81, 84-89, 92, 94-100)
Rating: 3.5*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/gy69L19sHkZm67IXruQkBNnx5Am.jpg

Stijlvolle Hammer-horror uit de oude doos, met een fijne Gotische sfeer. Schijnbaar is dit een Lovecraft-verfilming, of in ieder geval geïnspireerd door, al kan ik me het bronmateriaal niet voor de geest halen. Wel genoeg Lovecraft-achtige verwijzingen zoals Arkham, Necronomicon, New England, inteelt/misvormingen en het oproepen van kwaadaardige wezens - al voelt het meer Gotisch en Poe-achtig aan dan als Lovecraft. En dit is ook deels op Poe gebaseerd, maar schijnbaar niet veel meer dan de titel. Het gaat over Charles Dexter Ward, die met zijn vrouw het kasteel van zijn vourouder Joseph Curwen bezoekt, die te zijner tijd door de dorpsbewoners is verbrand als zwarte magiër. En uiteraard laat dat de man niet onberoerd, sterker nog, Curwen is niet echt dood maar diens geest neemt bezit van Charles. Het is wel een film die alles op sfeer en suggestie doet, Price is ouderwets bezig maar er wordt weinig expliciet. Sfeervol, maar iets meer Kosmisch Kwaad met hoofdletters K had wel gemogen.

30 Il Sorriso della Iena (Film, 1972)

FTV ( 2 punten )

Totaal : 60 punten

https://www.psychovision.net/films/images/stories/critique/s/smile-before-death/im03a.jpg

Degelijke giallo , weliswaar een wat brave uitwerking want de gore is erg matig. Het verhaaltje komt traag op gang, maar weet na verloop wel meer te boeien door de intriges, de leuke cast en de vele plotwendingen. Dat laatste is typisch voor dit genre en vaak vergezocht, maar hier kan je bij bepaalde verrassende wendingen het nog enigszins kaderen en kan je bepaalde handelingen van de personages min of meer aannemen. Zo weet je pas naar het einde van de film waarom die dochter zich zo gemakkelijk laat verleiden en naakt voor de camera wil poseren. De rol van de dochter wordt neergezet door Jenny Tamburi die een leuk snoetje heeft. Toch weet Rosalba Neri meer op te vallen door haar duistere rol en haar présence. Silvano Tranquilli als Marco weet ook zijn rol goed in te vullen. Voorspelbaar is het allerminst, want er gebeurt teveel. Hoe de intriges zich verhouden tot elkaar zijn goed en ook enigszins verrassend te noemen. Maar de regisseur heeft daarna nog een leuk slot in petto voor de kijker. 6/10

https://www.justwatch.com/images/backdrop/313510572/s640/smile-before-death/smile-before-death

10 Grimcutty (Film, 2022)

Waardering: 3*

Puntentotaal: 20

Degelijk filmpje.

63. Trouble Every Day (Film, 2001) - MovieMeter.nl

101 tergend traag voorbijkruipende minuten

Ftv

Puntentotaal 126

Rating 1

Hoe ouder ik word, hoe minder geduld ik lijk te hebben. Vroeger smulde ik van trage films, maar ik worstel er tegenwoordig mee. Misschien doordat ik snel afgeleid ben door m'n telefoon. Misschien omdat m'n hoofd voller zit met werk. Misschien dat het gezinsleven - zonder daarover te willen klagen - meer van mijn aandacht vergt. Ik weet niet wat het is, maar het lukt me gewoon steeds minder vaak en minder goed.

Na wat voelde als een oneindig lange tijd bleek ik slechts op 47 minuten te zijn. Ik heb gezocht, voor het eerst!, naar een knop om de afspeelsnelheid iets te verhogen. Tevergeefs. Onvindbaar.

Na een uur is het dan zover. De "befaamde scene", als ik de andere reviews lees. Shockerend, zeker. Zeer naar. Ik heb weg gekeken maar kon niet ontkomen aan het geluid. De toegevoegde waarde, behalve het shockeren, ontgaat me echter volledig. De zogenaamd kunstzinnige variant van een stille scène met plotselinge jumpscare op basis van hard geluid, à la James Wan. Goedkoop, ik kan het niet anders noemen.

Vol met van die figuren die niks zeggen, niet met elkaar communiceren, maar alles zeggen door middel van intense blikken. En elkaar dan nog begrijpen ook. Of niet, maar ook dat is interessant, toch? Of van die shots waarin mensen hun handen wassen, een minuutje. Uit het leven gegrepen.

Toen Gallo op het einde zijn gang wilde gaan, had ik gelukkig de afstandsbediening al bij de hand. Volumeknop onder de duim. In doodse stilte kan ik deze review verzenden en ik ben blij dat het erop zit.

(De grootste voorspeller van het feit dat iemand niet goed wijs is, is waarschijnlijk als diegene 'spontaan' een puppy koopt voor zijn geliefde.)

(Uit protest geen plaatje hierbij gezocht.)

58. Moon Garden (Film, 2022)

93 minuten - FTV

Puntentotaal: 116

Subgenre: 42. Fantasy, Dark Fantasy & Fairy Tale Horror

Themaklassement: 58 punten (Voltooid: 1-3, 12-38, 40-42, 44, 53, 56, 61, 65, 68, 76, 78-81, 84-89, 92, 94-100)

Rating: 3.5*

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1156000/1156937.jpg?cb=1693390294

Een visueel pareltje, deze donkere fantasie over het comateuze kleine meisje Emma die in een nachtmerriewereld belandt, waarin ze allerlei impulsen vanuit de 'echte wereld' meekrijgt. Die zich manifesteren als allerlei bizarre situaties, personages et cetera in die nachtmerriewereld. Zoals ik al zei, het is prachtig gemaakt, maar ook de nachtmerrie-achtige sfeer is echt aanwezig, met een hoop duistere fantasieën waardoor je je af en toe in een video van Tool waant. Maar ik kan toch niet helemaal mee in de halleluja-verhalen hierboven, ondanks dat ik het alsnog goed vond. Ik heb met bewondering gekeken naar de originaliteit, de visuele pracht en ook het geluid, maar op emotioneel vlak wist dit me toch niet écht te raken of mee te slepen. Desalniettemin kudos voor Harris voor het maken hiervan.

Potverdikkeme zeg. Wat een waar feestje had moeten zijn, is uitgelopen op een tragedie. Mijn 2500e stem op Trouble Every Day. Misschien is dat de grootste horror van de afgelopen weken. Hopelijk kom ik dit nog te boven. Sta mij bij.

92. The Black Room (1935)

70 minuten - Verenigde Staten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 183

Subgenre: -

Themaklassement: 79 punten (Voltooid: 1-79)

Bron: YouTube

https://images.squarespace-cdn.com/content/v1/56cdc4478259b5c112bb2285/fc76f422-c654-45ef-8dba-9623c0fbfa82/the+black+room.jpg

Een voorspelling vertelt dat de jongere tweeling Anton zijn broer Gregor wil vermoorden in de Zwarte Kamer van het kasteel. Gregor is een slechte baron, gehaat door iedereen en Anton wordt hoog in de vaandel gehouden. Wanneer Gregor jaloers wordt, probeert hij een drastisch plan te verzinnen om zijn broer te vermoorden en zo zijn titel weer terug te krijgen.

In 2018 werd The Black Room (1935) door twee deelnemers gekeken (joolstein en Alexspy) en daarna... door niemand meer. Toch bijzonder aangezien ze beide wel degelijk over de film te spreken waren, en er met een dubbelrol voor Karloff toch zeker wel een reden is deze op te zetten. Wellicht leidt deze derde endorsement tot een herontdekking voor de horrorchallenge, want ook ik vond het een genietbaar werkje, al is het soms een beetje zoeken naar de horror in dit historische misdaaddrama. Het blijft leuk om Boris Karloff in zulke andere rollen te zien, dan diegene waar hij legendarisch bekend mee werd.

3,4*

55. The Brood (1979)

91 Minuten

FTV (2) : Totaal aantal punten = 124

Subgenre: 30. Canuxploitation Horror

(Voltooide subgenres 1 t/m 30,32,38,42,46,49,53,54,55,57,58,63,65,66,68,71,77,79,80,83,86,91,97,100)

Themaklassement: 53 punten

Eigen rating : 2.5*

https://resizing.flixster.com/xEWSlailyPSPhz4ZVUvIs-TTh9U=/1100x618/v2/https://resizing.flixster.com/-XZAfHZM39UwaGJIFWKAE8fS0ak=/v3/t/assets/p43658_i_h11_aa.jpg

Hier had ik eigenlijk meer van verwacht. Uiteindelijk vond ik het maar een middelmatige psycho-horror met eigenlijk bijster weinig horror in. Raar, ik vond het eerste gedeelte eigenlijk nog het meest interessante. Van het moment dat de dwergjes verschijnen, begon het me een beetje te irriteren. Komaan zeg, twee peuters die met een tic-tac-toc hamertje iemand de kop inslaan. Een stevige oorvijg en de dreumesen stonden bij mij al te bleiten in een hoekje Zelfs dat gore einde (en wat zag er dat nep uit) kon de film niet redden. Nee, ik vond deze Cronenberg redelijk teleurstellend en ontgoochelend.

30. The Phantom of the Opera (1925)

93 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 60

Subgenre: 25. Black & White Horror

Themaklassement: 30 punten (complete subgenres 2, 4, 6, 7, 8, 11, 12, 14, 24, 25, 27, 31, 32, 35, 39, 43, 46, 47, 57, 64, 66, 67, 74, 77, 79, 83, 91, 93, 98, 100)

Eigen rating: 3,5*

Lon Chaney floreert in deze zeer fraaie klassieker van 100 jaar oud. Het verhaal heeft niet al teveel om het lijf en de overige acteerprestaties zijn niet altijd even goed. TPotA heeft een minuut of 20 nodig om echt op stoom te komen. Het werkte bij mij ook niet helemaal mee dat er geen muzikale ondersteuning zat bij de versie die ik keek. Een echte silent dus. Desalniettemin wist de film mijn aandacht al vrij snel te pakken en vast te houden.

De beeldenpracht valt op. Fenomenaal gebruik van schaduw in de gewelven onder het operagebouw. Tussen minuut 50-55 wordt je ineens verrast door een gemaskerd bal in fullcolor. Ook de finale kent een paar legendarische (massa)scénes. Ik neig bijna naar 4 sterren, maar daarvoor komt ‘ie toch net wat tekort (ook in vergelijking met silents die ik wel 4 sterren heb gegeven). Phantom mag zich in ieder geval scharen onder de pareltjes van de zwijgende cinema.

*****

31. Ôdishon (1999)

115 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 62

Subgenre: 21. Asian Horror

Themaklassement: 31 punten (complete subgenres 2, 4, 6, 7, 8, 11, 12, 14, 21, 24, 25, 27, 31, 32, 35, 39, 43, 46, 47, 57, 64, 66, 67, 74, 77, 79, 83, 91, 93, 98, 100)

Eigen rating: 3,5*

‘Kiri, kiri, Kiri’. Haha fantastisch stukje acteerwerk was dat zeg. Prima Japanner weer, die een vrij stroef eerste uur kent. Kil, zonder opsmuk vertelt en bij vlagen ook wel wat saai. Ik zou bijna zeggen gedateerd. Al is 1999 natuurlijk ook alweer een kwart eeuw geleden. Het ís ook gewoon lang geleden. Ik ‘hang’ nu ook in het eerste seizoen van The Sopranos uit 1999 en die heeft een zelfde soort gedateerde zweem over zich heen hangen.

Maar goed, terug naar Ôdishon. Na een goed uur gaan alle registers open en is het genieten geblazen. Regisseur Miike laat zich het tweede deel lekker gaan. Fijne gore is er te zien. En dan kom ik tot de slotsom dat ik weer een unieke horror heb gezien.

Terrifier (Film, 2016)

FTV: 2 punten

Totaal: 30 punten

Eigen score: 4,0*

https://pbs.twimg.com/media/GXm6A-9WgAAo3L1?format=jpg&name=4096x4096

Met oog op het aankomende deel 3 die ik in de bios wil gaan zien werd het sowieso maar eens tijd om aan deze franchise te beginnen. En het stelt zeker niet teleur.

Heerlijke ode aan de 80's slasher. Fijne retro feel. Sterk gefilmde death scènes, snoeiharde gore effecten en bovenal een bizar goede killer. In alle eerlijkheid verwachtte ik niet zo heel veel van het personage Art the Clown. Ik was eerlijk gezegd bang dat het teveel de humoristische kant op zou gaan met een schijtlollige mimiek etc. Maar het tegenovergestelde is waar. Art is echt een sick fucking freak. Zwarte humor is er absoluut. Maar dat neemt niet weg dat het een zeer macaber personage is. Dat moment dat hij full Ed Gein gaat. Ik zat met open mond te kijken. Heerlijk.

Minpunten zijn absoluut het gebrek aan variatie in locaties en compleet inwisselbaar slachtvee. Het 1e zal voornamelijk te maken hebben met budget. Het 2e was te verhelpen geweest door buiten Art wat betere characters te schrijven. Ben benieuwd of dat in deel 2 beter gaat.

Maar al met al een zeer geslaagde horrorfilm.

93. Street Trash (1987)

91 minuten - Verenigde Staten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 185

Subgenre: 80. Splatter & Gore Horror

Themaklassement: 80 punten (Voltooid: 1-80)

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/9iqahnJXgz7B6HoQ74psYqxigNg.jpg

Een slijter ontdekt per toeval een lang vergeten krat met gedestilleerde drank dat achter een muur verborgen zat. Hij noemt het Viper en probeert deze voor 1 dollar per fles te slijten. Een stel daklozen heeft wel interesse en als deze het eenmaal achteroverslaan, blijkt de drank een heel raar effect op hen te hebben met alle gevolgen van dien.

Street Trash was nog geen kwartier bezig, of ik wist al dat ik de juiste film had gekozen voor dit subgenre, al is de splatter iets minder rood dan we gewend zijn. Zoals jordandejong schreef: Wanneer je deze goedkope drank drinkt smelt je volledig weg maar sterf je in ieder geval wel een kleurrijke dood. Maar alsnog is Street Trash heerlijk lompe '80s gorigheid, en absoluut vermakelijk als je voor iets Troma-achtigs in de stemming bent.

https://i.ibb.co/ysw6hzW/image.png

Qua acteurs zijn er enkele bekende gezichten te zien, maar dat is niet waar je deze film voor kijkt; dat doe je vanwege de creatieve en vooral waanzinnige effecten die de slechts 21 jarige regisseur in Street Trash heeft weten te krijgen. Dat overgooien met de afgehakte pielemuis ook. Prachtig hoogstaand.

3,3*

56. Amusement (2008)

85 Minuten

FTV (2) : Totaal aantal punten = 126

Subgenre: 31. Clown / Coulrophobia Horror

(Voltooide subgenres 1 t/m 32,38,42,46,49,53,54,55,57,58,63,65,66,68,71,77,79,80,83,86,91,97,100)

Themaklassement: 54 punten

Eigen rating : 2*

https://bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2024/01/Amusement-Tabitha-The-Laugh-scaled-e1709928047593.jpg

Meh. Er zaten wel een paar leuke ideeën in en toch wel indrukwekkende decors. Maar dat was het precies alleen maar: een vat vol half uitgewerkte ideeën die tijdens een brainstorm-sessie naar boven kwamen. En vervolgens gingen ze op zoek naar een verhaallijn om al die ideeën aan elkaar te linken. Ik vond het nogal verwarrend allemaal. Oh ja, en die clown was ook één van die ideeën

Lagertha!

Terrifier 2 (Film, 2022)

FTV: 2 punten

Totaal: 32 punten

Eigen score: 4,0*

https://wevegotbackissues.com/wp-content/uploads/2022/11/screenshot_20221124-231024_google.jpg?w=1024

Stukje minder dan het vorige deel. Ja, de production value is vele malen hoger. Dat levert iets meer verhaal, meer characters, meer locaties en een 'duurdere' look op.... Maar niet persé een veel betere film.

Het is meer komedie dan het vorige deel. Op zich prima, maar daardoor gaat wel het ECHT sick & twisted gevoel van het vorige gedeelte een beetje verloren. Daarbij heb ik Art liever als volbloed slasher. In deel 2 gaan we iets teveel de bovennatuurlijke kant op met allerlei dream sequences, een magisch zwaard en een meisjes variant van Art die werkelijk helemaal niets toevoegt.

Maar dat neemt niet weg dat Terrifier 2 gewoon nog steeds een hele fijne film is. De practical gore effects blijven waanzinnig. Bij de scène met het meisje op bed bereikt de film (vrij vroeg al) zijn hoogtepunt. Holy fuck! Kan me niet herrineren dat ik iemand in een film op deze wijze toegetakeld heb zien worden. Over the top. Dat wel. Maar fenomenaal none the less.

Gore & humor zijn on point en zorgen voor een zeer vermakelijke flick. Helaas ergens wel jammer dat de vibe van de eerste film wel een beetje verdwenen is.

94. The Crow (2024)

111 minuten - Verenigd Koninkrijk

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 187

Subgenre: 81. Superhero Horror

Themaklassement: 81 punten (Voltooid: 1-81)

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/36jp18P6Tw6WPtBX92XAl4hvqVW.jpg

Gewoon een beetje meh.

Vreselijk om een film waar ongetwijfeld veel werk in is gestoken daarmee af te doen, maar ik dacht het bijna continu. Op de een of andere manier werkt het niet goed, ondanks ik Skarsgard graag zie, het op zich verdienstelijk is gefilmd en ik Volker Bertelmann (Hauschka, die de muziek verzorgde) zelfs live heb gezien in Tivoli. Leuk dat hij nu ook projecten van deze omvang mag doen. En ook de soundtrack bevat enkele lekkere nummers, maar dat redt de film niet.

Het plot zal velen wellicht wel bekend zijn. Zielsverwanten Eric Draven en Shelly Webster worden op brute wijze vermoord wanneer de demonen uit haar duistere verleden hen inhalen. Eric krijgt de kans om zijn ware liefde te redden door zichzelf op te offeren en gaat op zoek naar genadeloze wraak op hun moordenaars. Hij doorkruist de werelden van de levenden en de doden om de verkeerde dingen recht te zetten.

https://kabooooom.com/wp-content/uploads/2024/08/the-crow-2024-remake-looks-in-mirror.jpg

Ik zal gelijk toegeven dat ik The Crow (1994) vermoedelijk meer dan 25 jaar geleden voor het laatst zag, en me daar niet superveel van kan herinneren. Ik gaf hem 3,5*, maar mijn cijfer voor deze film houdt geen verband met mijn waardering voor zijn voorganger. Dit is net als regisseur Ruper Sanders eerste film die ik zag, Snow White and the Huntsman (2012), een beetje een nothing-burger.... Dan heb ik aan Ghost in the Shell (2017), imperfect als hij was, toch nog het meeste plezier beleefd

2,4*

23. Gerald's Game (2017)

103 minuten

FTV - Totaal 46 punten

Subgenre: 78. Single Location Horror

Themaklassement: 23 punten

https://media.outnow.ch/Movies/Bilder/2017/GeraldsGame/004.jpg

Mike Flanagan maakt een uitstekende horrorfilm van een statische situatie. Jessie is vastgeketend aan haar bed en kan geen kant op. Dat is de situatie. De film maakt goed gebruik van de benarde positie van Jessie en ontwikkelt een fijne beklemmende sfeer. Daarnaast speelt er nog iets anders. Iets dat met Jessie zelf heeft te maken en de film voorziet van dramatische momenten. Gerald’s Game gaat verder dan enkel de kwestie of Jessie zich uit haar benarde positie kan bevrijden. Het verhaal zoekt continu andere richtingen op.

De film blijft daardoor verrassend afwisselend terwijl de slaapkamer als beperkende factor strikt genomen nooit wordt verlaten. Er gebeurt verrassend veel. Realiteit en verbeelding lopen door elkaar. De stemming wisselt ook. Van treurig naar zwarthumoristisch. Van zenuwtergend naar mysterieus. Het spanningsniveau is behoorlijk hoog en wordt goed bewaakt. De afloop valt helaas wat tegen. Het einde voelt toch wat langgerekt aan en Flanagan maakt het allemaal wat explicieter dan nodig is, wat mij betreft.

3.5*