• 15.775 nieuwsartikelen
  • 178.124 films
  • 12.218 series
  • 33.989 seizoenen
  • 647.156 acteurs
  • 199.035 gebruikers
  • 9.373.452 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Book of Birdie (2017)

Fantasy | 91 minuten
3,80 5 stemmen

Genre: Fantasy

Speelduur: 91 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Elizabeth E. Schuch

Met onder meer: Ilirida Memedovski, Suzan Crowley en Kathryn Browning

IMDb beoordeling: 5,4 (182)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Book of Birdie

"Beautiful is the Blood."

Birdie, een jonge en fragiele tiener met een overactieve fantasie, wordt geplaatst in een geïsoleerd en pittoresk klooster in Lake Michigan. Birdie ervaart al een tijdje vreemde, bloederige en mysterieuze obsessies die haar aandacht trekken. Dan ontmoet ze Julia, een pittig, knap en inspirerend meisje voor wie een ontluikende lesbische verliefdheid groeit. Birdie kan zich echter niet afzetten van haar fascinatie voor de bloederige, bizarre en grillige hallucinaties die haar achtervolgen. Ze gaat op onderzoek naar de hallucinaties en visioenen en probeert te achterhalen of deze heilig of duivels zijn.

logo tmdbFilm still

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87594 berichten
  • 12843 stemmen

Erg mooi.

Het gaat goed met de vrouwelijke regisseurs in het genrewereldje. Terwijl Hollywood druk bezig is met bewijzen dat vrouwen hetzelfde kunnen als mannen (ie geld opbrengen met zielloze producties), tonen een hoop recente genre(indies) dat een vrouwelijke regisseur ook echt meerwaarde kan hebben.

Niet dat er zoiets bestaat als mannen/vrouwenfilms, maar toch voelde ik wel tijdens het kijken dat hier een vrouw achter zat. Het is meer ambigue, minder duidelijk en uitgesproken. Lieve, schattige scenes zijn om ietwat onduidelijke reden ook creepy, net zoals de horror nooit puur op horror gericht is. Mannelijke regisseurs lijken in dat soort dingen gewoon veel director.

Visueel absoluut de moeite, geweldig gebruik van een goede soundtrack en sterk acteerwerk. Weer zo'n self-funded filmpje laat ziet dat je met beperkte middelen gewoon erg knappe cinema kan maken. Nu maar hopen dat Netflix het niet meer oppikt, want een typisch massaproduct is het niet. Daarvoor is alles net iets te vaag en lastig te vatten is een braaf hokje.

4.5* en een uitgebreide review


avatar van remorz

remorz

  • 2497 berichten
  • 2739 stemmen

Deze stond al heel lang op mijn lijstje, maar bleek toch wat moeilijk te vinden. Inmiddels heeft studio Melancholy Star deze - en naar het schijnt volgt binnenkort ook het recentere Minore (2023) - op Vimeo gezet, waar ik eigenlijk door de MM horror-challenge van op het spoor ben gekomen en blij toe want dit was toch wel een unieke ervaring.

Allereerst vind ik het knap dat een kleinschalige productie als dit zó een zelfverzekerde rust kan uitstralen in de manier van vertellen.

Van een rechtlijnig narratief is niet gelijk sprake (jong meisje Birdie wordt ondergebracht in een klooster, waar zij unheimische waanbeelden met mystieke ondertoon ondergaat en simultaan haar ontluikende vrouwelijkheid en menstruatie te verwerken krijgt), de eigenzinnige manier waarop de film haar stukjes voorschotelt is opvallend: een beetje episodisch zoals je na ontwaken kunt terugkijken op een droom, met losse gebeurtenissen en visuals die door een gedeeld sentiment of droomlogica wel bij elkaar horen of op elkaar voortbouwen maar nooit een helemaal sluitend of klassieke verhaalvorm aanneemt. Ik kan het maar moeilijk met iets vergelijken, al komt Innocence (2004) wel in me op. Die had een zelfde onuitgesproken balans tussen onschuld en dromerige maar onheilspellende sfeer. Birdie onderzoekt het onheil misschien wat meer in visueel explicieter ongemak maar, zoals het label op MM terecht ontbreekt; horror is het niet echt te noemen. Dromerig, bevreemdend en ongrijpbaar zijn drie steekwoorden die het eerst in me opkomen.

Tweede waar de film echt indruk mee maakt is de visuele flair. Voelbaar met beperkt budget, maar wederom met zo veel overtuiging en creativiteit neergezet, zodat ieder frame niet zou misstaan met lijstje eromheen. Scenes en kaders zijn zonder uitzondering voelbaar met aandacht vormgegeven en de tastbaarheid van die aandacht ken ik eigenlijk voornamelijk van animatie- en (vooral) stop-motionfilms. Zo zijn er tussendoor handgetekende, ogenschijnlijk uit karton gesneden en geanimeerde hoofdstuktitels, maar ook overige (spaarzame) effecten, belichting en compositie en sfeerbeelden ademen dezelfde passie en verzorgdheid uit.

Voelbaar liefdesproject dat je als kijker maar wat graag in je hart sluit. Ik zag mezelf voornamelijk de eerste helft geconfronteerd met mijn eigen behoefte aan meer narratief smeermiddel en ook het acteerwerk, waar de low-budget feel af en toe wel onaangenaam op de voorgrond treedt, weerhoudt me van een hogere score, maar zó veel creativiteit en bedachtzaamheid in een debuut van bescheiden proporties: lager dan een 4* kan deze bij mij niet scoren.