Star Wars (1977)

Aan mijn eerste commentaar heb ik totaal niets toe te voegen bij het opnieuw bekijken van deze film.

Alleen dat deze versie wat geluid en beeld betreft alweer een fantastische upgrade heeft gekregen.

Wat een geweldig deel uit de Star Wars-reeks is dit toch. Eigenlijk de eerste, maar ik zie hem toch als de vierde omdat ik hem ook als vierde heb bekeken.

Het verhaal is erg interessant en de film bevat, voor zijn tijd, echt geweldige effecten. Zeer mooi gemaakt allemaal. Het lightsaber gevecht tussen Darth Vader en Obi-Wan zag er wel erg lomp uit, maar dat komt voornamelijk doordat ik net het stoere gevecht tussen die twee had gezien in Episode III, die natuurlijk ietsje later aankwam. In tegenstelling tot het lightsaber gevecht, zag de scene bij de 'Death Star' er echt super uit. De film is qua effecten in sommige opzichten wel primitief, maar dat is eigenlijk ook wel weer leuk aan de film. Juist daardoor geeft de film een gezellige sfeer die, wat mij betreft, bijna alleen maar oude films kunnen creëren. Het acteerwerk is ook goed. Harrison Ford (uiteraard bekend als Indiana Jones) gaf een leuke rol weg als Han Solo. Dit vind ik zeker een leuke toevoeging aan de komende drie delen. Ook Carrie Fisher en Mark Hamill waren goed op dreef. De robot C-3PO krijgt ook een wat grotere rol evenals R2-D2, die ik met de Episode nog leuker ga vinden. Erg vet personage En we krijgen Chewbacca erbij. Het is nou niet bepaald een favoriet personage, maar ik kan me er ook niet echt aan storen.

De film verveeld geen moment en is zorgt het gehele speelduur voor veel vermaak. Een pareltje in de reeks. Misschien iets minder dan Episode III, maar niet zoveel minder dat hij een lagere score zou krijgen. Op naar Episode V.

4*

Star Wars zet zijn dalende lijn verder voort.

Eigenlijk klopt deze bovenste uitspraak niet omdat dit deel het eerst gemaakt was. Ik was erg benieuwd hoe ze bepaalde problemen op zouden lossen. Want hoe zouden ze het acteerwerk vervangen en zouden de effecten niet te slecht voor woorden zijn?

In die eerste zijn ze goed geslaagd. Maak gewoon een tijdsprong, geef het belangrijkste personage een masker op en alleen nog maar een probleem met Obi. Die was in dit gevoel goed gecast.

Toch jammer. Ik keek niet echt met het gevoel dat het een vervolg was maar gewoon dat het een compleet ander deel was. Hier schiet de film te kort. Er is geen sprake van een sfeer die de hele serie door hetzelfde blijft en dat is jammer.

In deze film was er nauwelijks sfeer te bekennen. Ik heb geprobeerd zelf wat te creëren alleen als dit zo moeilijk gaat dan laat ik het er na een tijdje ook maar bij zitten en kan ik niks anders zeggen dan dat het een gebrekkige film is.

Er was totaal geen mystiek of fantasy meer te bekennen en dat is vervelend want dit vind ik het beste van deze Sci Fi reeks.

Gelukkig geen knullige scèneovergangen meer. Dat is wel een grote vooruitgang ten opzichte van de eerste 3 delen.

De graphics waren erg matig. Natuurlijk zagen verschillende scènes er wel goed uit zoals de ontploffing van de Death Star . Dat mag ook gezegd worden want dat is erg knap voor die tijd. Alleen zo jammer van dat gevecht tussen Darth Vader en Obi op het eind. Het ziet er echt te houterig uit. Het lijkt wel of hij in de eerste 3 delen expres betere gevechten hebben gemaakt om deze overgang naar het andere jaartal met de minste subtiliteit te brengen.

Nee dit was niks voor mij. Wel geïnteresseerd in deel 5, andere regisseur en een naam die nieuwsgierig maakt.

2*

Na 26 jaren in mijn leven ben ik dan toch eens aan Star Wars begonnen - ik heb altijd wel gedacht dat het iets voor mij was, die reeks, maar er nooit toe gekomen. De eerste film viel me echter best tegen: ik verwachtte een ontspannende film zonder al te veel niveau met spannende vechtscenes en cool design, maar zag vooral een saaie, lelijke film. Er gebeurt ook heel weinig, alles is opvallend on-episch (eigenlijk zijn er maar een handvol personages en worden de problemen wel heel erg simpel opgelost, nooit had ik het gevoel van ´oei, dit komt niet meer goed´) en behalve het grote ruimteschip zaten er ook weinig coole designs in de film. Darth Vader is uiteraard cool, maar goed, dat was niet echt meer een verrassing (ik heb de films dan wel nooit gezien, maar heb niet op een andere planeet gewoond, dus iets weet ik wel van Star Wars), en ook R2D2 vond ik wel een geinig concept. Maar voor de rest: lelijke landschappen, lelijke designs, en eigenlijk ook lelijke mensen. Ach ja, heb wel wat moeten lachen hier en daar

Messias? Ik zie het toch een beetje anders. ‘The force’ is iets wat zich niet laat wegdrukken. Als niemand opstaat om Luke te begeleiden naar Jedi-schap wordt het sowieso een zooitje (als Luke ‘the force’ niet adequaat leert hanteren of geheel opnieuw het wiel hierin moet uitvinden). De begeleiding door Obi Wan (of een andere vaardige in ‘the force’, een zg ‘meester in het vak’) is dus onvermijdelijk.

Het is bij voorbaat al duidelijk dat anders sowieso de balans zoek is. Iedereen die op eigen houtje en in onwetendheid met ‘the force’ klooit, verstoort de balans.

Daarbij is ‘the force’ neutraal en heeft 2 gezichten (vanuit de kern) en kan ‘ten goede’ of ‘ten kwade’ gebruikt worden, 'ter opbouw' of 'ter vernietiging, gestuurd door de ‘wil’. Het gekke is dat wij opbouw ‘goed’ noemen en vernietiging ‘kwaad’, terwijl het gewoon een balans is en allebei van evenveel belang (in onze natuur).

‘Goed’ of ‘kwaad’ is tevens een kwestie van ontvangst (een beleving/interpretatie vanuit de ontvanger, een ‘antwoord’ op de intentie). Er is een 3-voud ontstaan, maar de intentie is in wezen (in de 1-voudige kern) neutraal.

En dit heeft Lucas (+ latere co- scriptschrijvers) goed begrepen en uitgewerkt. Hij heeft wel enkele dingen van eerder bestaande verhalen (boeken, films, games) genomen en op zijn eigen rijtje gezet.

Episch!

Prachtige film waarin Luke Skywalker tracht Prinses Leia te bevrijden. Het vierde deel, maar wel de allereerste Star Wars film. Avontuurlijk en buitengewoon onderhoudend sprookje in de ruimte. Decors en kostuums zien er allemaal goed uit en ook de muziek van John Williams is inmiddels legendarisch. Ook heeft de film genoeg humor die vooral te wijten is aan de twee droids (R2D2 en C-3PO) en het personage van Harrison Ford.

Had dit absoluut niet verwacht dat ie zo leuk zo zijn. Ik heb deze film jarenlang uitgesteld, maar was op een gegeven moment toch erg nieuwsgierig naar de hoge cijfer van deze film.

Ik moet zeggen dat Harrison Ford heel veel goed maakte. De grappige one-liners van hem zorgden voor humor in de film. Maar ook de twee drones waren grappig. Voor de rest viel het mij op dat de special effects erg goed waren. Zeker voor een film uit 1977.

De setting en de verschillende apparaten waren ook erg tof. Ook de verschillende soorten aliens en wezens waren leuk en zorgden voor diversiteit.

Ik heb mij goed vermaakt met deze film. Op naar deel 2!

By the way, hoe hoor je deze films nu eigenlijk te kijken? Ik kijk nu gewoon 77', 80, 83' en begin dan aan de nieuwe reeks. Of kun je beter met de nieuwe reeks beginnen aangezien daar deel 1 begint? Chronologisch zou natuurlijk logisch zijn.

Voorruit 4.0*!

” I've been waiting for you, Obi-Wan. We meet again, at last. The circle is now complete. When I left you, I was but the learner; now *I* am the master.”

Voor de één is het jeugdsentiment, voor de ander is het een mooie saga en voor eenderde is er misschien niet veel aan. Toch kan niemand ontkennen dat de naam Star Wars onvermijdelijk met de filmwereld verbonden is Dat is natuurlijk al een prestatie op zich. Persoonlijk vind ik dit een erg aantrekkelijke film, die na al die jaren nog steeds een bepaalde frisheid en charme heeft, die op een bepaalde manier onweerstaanbaar is. Net als Jaws stamt ook deze film uit de tijd voor de CGI en juist door geen CGI te gebruiken, kan een film blijkbaar aan kracht winnen. Daar zijn Jaws en deze eerste trilogie van de saga prima voorbeelden van.

Hoewel deze “A New Hope” verre van perfect te nomen is, vermaakt het gewoon enorm. Iemand als Darth Vader is hier erg mysterieus en als je de voorgeschiedenis nog niet kent is dat alleen nog maar groter. Harrison Ford zet als Han Solo een speelse jongeman neer, die samen met de sprekende robots R2-D2 en C-3PO, Obi-Wan Kenobi, Prinses Leia en Luke Skywalker de strijd aanbindt tegen het kwaad. Op Luke Skywalker na, heeft ieder personage wel iets grappigs of charmants over zich heen hangen. Ook dat is de kracht van Star Wars. Mark Hamill speelt niet al te sterk en zijn personage is ook niet zo heel geweldig, maar los daarvan blijft er gelukkig nog veel goeds over.

John Williams verzorgt ook voor Star Wars de filmscore en maakt hiervan een geweldige score, die bijna iedereen vandaag de dag, als hij of zij het hoort, gelijk kan linken aan Star Wars. De actie die talrijk aanwezig is, is ontzettend vermakelijk en best goed gemaakt, al zitten er hier en daar wat kleine schoonheidsfoutjes in, maar dat is juist weer onderdeel van de charme, die deze oude trilogie kenmerkt. Star Wars is een film, die met veel liefde voor het vak gemaakt is, zoveel is in ieder geval wel duidelijk. En ondanks dat men tegenwoordig veel meer kan, staat dit nog steeds als een huis. Een charmant huis, waar menig filmmaker inspiratie uitgehaald heeft voor een bepaald idee of verwijzing.

De kracht hiervan gaat op een bepaalde manier gewoon nooit verloren.

4,0*

Een heerlijke film, een klassieker met een status die weinigen kunnen evenaren. En een cultstatus die vandaag de dag op festivals nog te merken is. Dan te bedenken dat deze film uit '77 komt.

Het is een Sciencefiction/ fantasy film, dus rariteiten zijn te verwachten. En menig vriendinnetje zal dat merken ook. Het klinkt misschien raar, maar dit een film waarvan je van te voren al weet of je die leuk vindt of niet. Dit komt mede door de invloed die het heeft en de constante media aandacht. en van de knipogen die andere films geven naar deze film(reeks).

Mocht je deze filmreeks nog niet gezien hebben, en wel willen beginnen. Dan raad ik je persoonlijk aan om te beginnen met SW4 > SW5 >SW6, en dan aan de nieuwe reeks 1-2 en 3.

Star Wars: A new hope is de eerste Star Wars film die gemaakt is. En deze eerste film is meteen een schot in de roos.

Deze eerste film is een spannend en vermakelijk ruimte avontuur. Er zitten een paar goede actie scenes in. Het verhaal is goed en het acteren in deze film is ook erg aardig.

Harrison Ford als Han Solo acteert in deze eerste film al heel erg goed. Han Solo vind ik heel leuk personage. Han solo is toch een soort anti held die niet echt geloofd in the Force. Han Solo weet samen met zijn vriend Chewbacca ook voor de nodige humor te zorgen.

Carrie Fisher is ook meteen goed opdreef als Leia . Ook goed is Alec Guinness als de wijze Obi-Wan Kenobi . Alleen Mark Hamill, als Luke Skywalker moet er nog even inkomen. Mark Hamill acteert nergens echt slecht maar hij moet nog wel in zijn rol komen. In de andere Star Wars films acteert Mark Hamill beter.

Ook erg goed in deze film is Darth Vader. Gespeeld door David Prowse en met de stem van James Earl Jones. Darth Vader vind ik toch een van de beste film schurken ooit. Helaas word hij in deze film nog niet begeleid door het Darth vader Theme van John Williams. Maar ondanks dat komt Darth vader in deze eerste film al meteen goed over.

De muziek van John Williams is erg goed. Zijn Star wars tune is wereld beroemd geworden. John Williams maakt met zijn muziek deze film alleen maar beter. Alleen jammer dus dat het Darth vader theme nog niet te horen is.

De special effects waren voor die tijd heel erg goed. De film heeft ook een goede paar actie scènes met als hoogtepunt The Battle of Yavin. Echt een grandioze afsluiter van de film.

Het lightsaber gevecht tussen Darth Vader en Obi-Wan Kenobi vond ik niet zo goed. De filmmakers en de acteurs leken maar wat te doen. In de andere Star Wars films zijn de lightsaber gevechten veel beter.

Deze film is af en toe wat langdradig. Er had wat meer vaart in het verhaal gemogen. The Empire Strikes Back en Return of the Jedi hadden wat meer vaart . Ook zij die twee films wat donkerder dan A new Hope. Dit maakt dat A new Hope toch wat minder is dan zijn twee opvolgers. Maar desondanks is de eerste Star Wars film een geslaagde film

4 sterren voor deze film.

Goede SF-film, met een prima plot en vrij goed acteerwerk, zeker in vergelijking met de nieuwste reeks Star Wars-films. Episode V weet ook dit niveau te evenaren, en heeft ook wat meer actie dan deze. Op de special effects valt er niets aan te merken, helemaal niet als je beseft dat deze film in 1977 is gemaakt. Ik kan me goed voorstellen dat deze films veel fans hebben gemaakt.

Mijn verhouding met de Star Wars serie ligt wat vreemd. Zonder enige voorkennis van de andere films heb ik Return Of The Jedi als 9-jarig jochie tot in den treuren herhaald gezien, maar de eerste twee films heb ik nooit heel erg goed tot me genomen. Bij een herziening (helaas in die vervloekte herziene editie met erg veel nutteloze CGI die heel veel van de special effects pracht en praal weghaalt in plaats van dat het iets toevoegt) moet ik toegeven dat A New Hope me toch best bevallen is.

De film is overigens met het grootste gemak op zijn best in de eerste helft, vanaf het moment dat Obi Wan het loodje legt begon ik mijn interesse lichtjes te verliezen, die grootschalige ruimtegevechten met een herhaling van zetten van vliegtuigjes die op elkaar schieten, vind ik toch een stuk minder interessant dan bijvoorbeeld de scenes waarbij men Han Solo ontmoet, of de momenten dat Darth Vader zijn macht tentoon spreidt. Alsnog is de uitstekende eerste act meer dan voldoende om de film toch wat terechte lofzang te bieden.

In mijn herinnering waren de acteurs vrij belabberd, maar uiteindelijk valt het me allemaal best mee. Hamill is geen al te groots talent, maar doet toch goed genoeg zijn best er mee weg te komen.Vveel beter in ieder geval dan Fisher en Ford, waarvan laatstgenoemde toch echt nog even wat extra jaren tijd nodig had om een echt overtuigend acteur te worden. Nee, dan is de Engelse cast toch overduidelijk de sterkste troef.

Waar de film, zelfs in de herziene editie, toch nog steeds heel erg goed in slaagt, is in het neerzetten van een grootse veelvoud van wonderlijke creaturen die vandaag de dag misschien af en toe wat knullig, maar toch voor het gros van de tijd erg gaaf over komen. Tel hier de iconische soundtrack bij op en ik moet toch toegeven dat deze film ook voor mij terecht een klassieker genoemd mag worden.

Waar ik echter wel graag mijn vraagtekens bij mag zetten is de term 'sciencefiction klassieker' in deze context, daar ik Star Wars (ondanks het veelvuldige gebruik van technologie) weinig te maken vind hebben met echt interessante sciencefiction vraagstukken die series als Star Trek en Battlestar Galactica, of films als Blade Runner en Ghost In The Shell wel stellen. Star Wars is in dat opzicht voor mij gewoon fijne ruimtefantasie met een grootse aankleding.

Deze originele eerste Star Wars film is destijds compleet langs mij voorbij gegaan. Ik was een jaar of negen en zag de merchandise, tijdschriften etc., maar had geen idee wat en waar dit van was.

In de jaren '80 volledig goed gemaakt door een aantal keer naar een re release te gaan (o.a. eentje met voor de pauze deze en na de pauze The Empire strikes back).

Lucas heeft duidelijk goed naar de oude Flash Gordon films en series gekeken en feitelijk zou je kunnen zeggen dat deze film nog het meest gemeen heeft met de oude ridderverhalen, maar dan in een nieuw futuristisch jasje gestoken. Vervang de ridders door Jedi Knights, zwaarden en degens door laserzwaarden en er moet zelfs een heuse prinses uit een hoegenaamd ondoordringbare vesting bevrijd worden en je hebt al snel door wat de oorspronkelijke bron is.

Het verhaaltje is vrij simpel, maar met destijds baanbrekende effecten en met een stel jonge relatief onbekende Amerikaanse acteurs, ondersteund door een paar oude Britse routiniers is dit een klassieke SF/avonturenfilm geworden, die erg veel navolgers zou krijgen.

Guinness is goed als oude, ervaren mentor en Cushing zet een uitermate kwaadaardige schurk neer, maar het is uiteraard Darth Vader (met het fantastische stemgeluid van James Earl Jones) die als duistere Dark Lord de show steelt.

Muziek van John Williams is instant klassieker en meteen herkenbaar.

Een negen, ofwel 4,5 ster.

Na de nieuwere delen gezien te hebben is deze film bijna een verademing. De film ziet er beter uit, poppen werken namelijk beter dan matige special effects, en de karakters hebben zowaar diepgang. Het verhaal verloopt trager maar is zorgvuldig opgebouwd en komt hierdoor geloofwaardig over. Het begin is erg knap gedaan, al wordt het afscheid van Luke's 'ouders' afgeraffeld. De wisselwerking tussen de cast is erg goed, maar een perfecte aanvulling van de twee robots.

Na de prequels is het de beurt aan de sequels. De prequels waren niet altijd even best, maar het zorgt wel voor een mooie overgang. Het grootste verschil is echter dat deze film een hart heeft. Deze film is schijnbaar met veel liefde gemaakt. Prachtige scenes, en prachtige locaties. Je voelt dat het echt is en dat voor een film die bijna veertig jaar oud is. Geweldige karakters ook nog en geweldige humor.

Een mijlpaal in de film als het gaat om actie, fantasy en sciencefiction. Een klassieker.

Ik ben een nieuweling als het aankomt op Star Wars en ben me ervan bewust dat ik 35 jaar te laat ben als het gaat om de special effects. Voor die tijd zullen ze er ongetwijfeld geweldig uitgezien hebben. Hun tijd ver vooruit

Echter los van dat alles vind ik dat er serieus zwaar belabbert geacteerd wordt en dat stoort me behoorlijk...

verder is het verhaal wel ok, wat te simpel opgezet.. te gehaast. Ondanks het feit dat ik niet bijzonder uitkijk naar deel 2 ga ik door met kijken om te zien of het beter wordt.

Sorry Star Wars fans

Onder het mom van 'zullen we weer eens...' heb ik gisterenavond voor de eerste keer sinds mijn kindertijd een Star Wars-film bekeken. UIt de enthousiaste reacties hierboven maak ik op dat de consensus over het epos van George Lucas is: iconische film, die je ook als product van zijn tijd moet zien. Natuurlijk, bij oude SF moet je een oogje dichtknijpen bij sommige special effects, anders moet je niet gaan kijken. Er zijn trouwens in dat opzicht veel ergere dingen dan Star Wars, al hadden ze ook toen al beter moeten weten met die malle beeldovergangen, vind ik.

Iconisch is de film zeker. Toch kan ik mezelf niet tot een hoge score bewegen. Het script rammelt aan alle kanten, met slecht uitgewerkte personages, idiote dialogen, en een matige dramatische opbouw waardoor er nooit een echte spanningsboog ontstaat. Dan werd er ook nog belabberd geacteerd, en was de actiechoreografie bijna de hele film lang om te huilen.

Een van de grootste filmepossen aller tijden begint met een mislukte scene aan boord van een ruimteschip, die je zo uit de film had kunnen knippen. Het verhaal van de twee ontsnappende robots is zonder context alleen maar verwarrend, en de verschijning van Darth Vader slaagt er niet in de dreiging op te roepen die waarschijnlijk bedoeld was. Vader lijkt hier meer een motoragent die zichzelf te serieus neemt, en het groepje overijverige laserquesters dat hem omringt doet me ook niet op mijn stoel bibberen.

Liever had ik in die tijd Luke Skywalker en zijn thuisplaneet beter leren kennen, een personage dat nu wel erg slecht uit de verf komt. Het helpt ook niet dat Mark Hamill kennelijk probeert dramatisch gewicht in zijn rol te leggen door de hele film lang te kijken als een kindje dat zijn sommetjes maar niet snapt, en eigenlijk ook best wel nodig naar de wc moet.

Het verhaal begint pas een richting op te bewegen als mentor Obi-Wan Kenobi in beeld komt. Alec Guiness, wel een fatsoenlijke acteur, slaagt er nauwelijks in echte mystiek aan zijn rol, of aan het jedischap mee te geven, zodat ik me afvroeg of hij de rol wel serieus nam. Met de dialogen die hij kreeg kon hij misschien ook niet veel beginnen.

Besloten wordt tot een queeste, en vervolgens verschijnt piloot Harrison Ford uit het niets, in de gedaante van een soort progrocker uit de jaren zeventig, inclusief open hemd met borsthaar. Hoewel Ford net zo slecht acteert als de meeste anderen, geeft hij een ieder geval een soort joviale sjeu aan zijn rol waarmee zijn karakter nog wel positief erbovenuit steekt.

Via een reeks van verwarrende toevalligheden belanden de helden uiteindelijk op de Death Star. De introductie van Luke tot het Jedischap wordt in de tussentijd ook even afgeraffeld, het is blijkbaar niet eens een montage waard. De indruk die blijft hangen is dat de hele Jedi-filosofie als slogan op een natuurfoto op Facebook zou passen, niet zoveel soeps dus, qua diepgang.

Aan boord van de Death Star vindt een soort klucht plaats die wordt doorspekt met slechte geweergevechten. Het lijkt me ook moeilijk in die onhandige playmobil-pakjes, maar als van die keizerlijke troepen er één een beetje fatsoenlijk had kunnen schieten, dan was het een erg kort filmpje geworden.

Het mondt uit in waarschijnlijk het meest houterige zwaardgevecht in een kaskraker ooit. Maar ja, wat maakt het allemaal uit in een film waarin het hoofdpersoon vijf seconden rouwt om de oom en tante die hem opgevoed hebben, en vervolgens veel langer zit te treuren als de mentor dood gaat die hij net een paar uur geleden heeft ontmoet? Of waarin de cynische huurling ineens als held komt opdagen bij de eindstrijd, zonder dat de reden daarvoor ooit duidelijk wordt? Dramatische ontwikkeling is voor sukkels, hoor je George Lucas bijna denken.

Niet dat het allemaal beroerd is. Het eindgevecht rond de Death Star is leuk gedaan, combat in de ruimte lijkt sowieso Lucas' voornaamste talent. De muziek wordt terecht veel geroemd, en de wereld die Lucas heeft bedacht spreekt tussen alle matige plotontwikkelingen nog steeds wel tot de verbeelding. Carrie Fisher weet als powergirl van de film redelijk te overtuigen en te vermaken, bij de scenes tussen haar en Ford zou je bijna van chemie gaan spreken. Voor de rest is het niet allemaal stomvervelend, maar deze volwassen kijker kon zich toch niet meer echt door het sprookje laten betoveren.

Eerste film uit de Star Wars reeks, die inmiddels is uitgegroeid tot een cultureel fenomeen. De film was destijds zijn tijd dan ook ver vooruit. Star Wars was een pionier op het gebied van trucages, waarbij diverse nieuwe technieken voor het eerst werden toegepast. De baanbrekende trucages verhullen enigszins het ietwat simplistische plot en zijn vrij karikaturale personages: Mark Hamill acteert hier nog wat houterig als de jonge, onervaren Luke Skywalker, Harrison Ford is de koene held, Carrie Fischer de mooie prinses en Alec Guinness de wijze, oude tovenaar (of in dit geval Jedi-meester). De show wordt gestolen door de bijfiguren: de robots C-3PO en R2-D2. Deze twee stelen werkelijk elke scène waarin ze meespelen, evenals de harige Chewbacca. Ook Darth Vader is één van de beste schurken uit de filmgeschiedenis.

Tegenwoordig heeft Star Wars weinig van z'n charme verloren. Op technologisch gebied is ze een mijlpaal in de filmgeschiedenis, die het beeld van de cinema voorgoed veranderde.

Aah Star Wars, dus zonder toevoeging dat dit de vierde episode is, natuurlijk. Een fenomeen, waarvan je je best kan afvragen waarom nu uitgerekend deze film zo populair is geworden - het moet de tijdsgeest zijn geweest, want een echt goede film is dit niet te noemen. Daarvoor is het allemaal wat te houterig en zeker nu oogt het design wat gedateerd en voelt de film als geheel wat amateuristisch.

Eigenlijk is dit ook een vrij kleine film en nergens enigszins episch zoals The Empire Strikes Back (die ik overigens in tegenstelling tot deze wel écht goed vind). De locaties zijn klein en benauwd, de plot is vrij rechtlijnig en de vertelde tijd is ook maar een dag of twee. En toch leeft de wereld wel waarin alles zich afspeelt, of dat nu komt door die canteen met vreemde wezens of de oude Guinness die een bepaalde authenticiteit meeneemt alsof dit een echt gebeurde geschiedenis is.

Daarbij staat ook de funfactor, die prima is. De film vermaakt constant, de droids stelen elke scène en Vader blijft een überschurk pur sang. Daarnaast is het vooral Hans Solo die de film leven inblaast. Grappig eigenlijk, want van de acteur Ford ben ik niet echt een fan, maar de man heeft zulk een charisma dat hij het daarmee uitstekend redt. Bovendien heeft de film een bepaalde charme die ook wel voortkomt uit dat amateurisme en dit zo'n fijn gevoel geeft.

Ik denk niet dat ik dit wereldcinema zal noemen, maar het is wel jeugdsentiment dat de score flink opschroeft. Niettemin wel iets verlaagd naar 4,0*.

Na de prequels nu opnieuw begonnen aan de originele trilogie. Beginnend bij de eerste Star Wars, die in alle eerlijkheid niet echt overeind blijft staan. Alles aan de film is inmiddels iconisch en staat hoog aangeschreven, maar als je daar doorheen kijkt, zie je op veel vlakken een best matige film. Luke Skywalker is een vrij nietszeggend en nogal suf hoofdpersoon. De film begint best interessant als hij wordt geïntroduceerd als normale jongen, die vastzit op een saaie zandplaneet. Maar na één lesje Jedi (als je het al een les wil noemen), blijkt hij plots de beste piloot aller tijden te zijn. Tweede helft van de film is ook duidelijk een stuk minder dan de eerste helft.

De film krijgt vooral kleur dankzij de bijpersonages als Solo, Chewie of de Droids, de hoofdpersonen zijn echter niet zo boeiend. Zelfs de grote en iconische Darth Vader eigenlijk behoorlijk underwhelming. Peter Cushing straalt veel meer dreiging uit en oogt als een betere bad guy. Vader leek ook meer een assistent, zeker als hij aan het einde mee gaat vliegen. Maakt hem toch veel minder imponerend. Maar sowieso is de hele dark side hier echt vrij bespottelijk, met name door die lachwekkende stormtroopers. Ze schieten hopeloos op niets, lopen erg klungelig rond, vallen bij het minste of geringste om en zijn in al hun acties oerdom. Dat maakt het niet erg spannend. En dan is er het ultieme gevecht (tussen Darth Vader en Obi-Wan), wat uiteindelijk niets meer is dan twee oude mannen die twee stokjes tegen elkaar aantikken.

Bepaalde dingen kun je de film best vergeven en de enorme sets en kostuums zijn indrukwekkend, zeker voor een film in de jaren 70. En eerlijk is eerlijk, Star Wars vermaakt ook prima. Maar sommige oninteressante personages, de suffe dialogen en vooral de knulligheid van de slechteriken en gebrek aan spanning maken Star Wars alles behalve een fantastische film. Het is begrijpelijk waarom de film iconisch werd, maar één van de beste films ooit gemaakt? Zeker niet.

3 sterren.

Naar aanleiding van Star Wars: The Force Awakens speelt de Vlaamse zender 4 alle reeds verschenen Star Wars-films af in chronologische volgorde. De Vierde in rij was dus A New Hope en dé film die ons tot vandaag de Star Wars-wereld gegeven heeft. Ondanks ook hier de regie van George Lucas werd deze film véél beter ontvangen dan de prequels en daar is zeker iets van waar, hoewel A New Hope mij niet meer kon bekoren dan Revenge Of The Sith.

En je merkt ook wel héél hard dat George Lucas ook hier aan het roer stond. Mensen die de overvloed van R2D2 en C3PO's (geslaagde) pogingen tot grappig zijn al niet graag hadden in de prequels hebben in deze eerste van de originele trilogie hetzelfde aan hun broek. De film volgt hun personages in dit deel dan ook nauwgezet. Maar door hun te volgen merk je ook wel foutjes in de links van de prequels naar deze trilogie. Zo weten C3PO en R2D2 blijkbaar niets meer van de prequels: personages en plaatsen die in de prequels van belang waren zijn volkomen vreemd voor hun. Nu kan hun geheugen inderdaad gewist worden en zal dit ook het geval zijn, het toont toch enkele zaken dat George Lucas de originele trilogie niet te goei heeft bekeken terwijl hij de prequels aan het schrijven was.

A New Hope is duidelijk een soort 'origin' story. De film start heel traag en laat ons de personages stuk voor stuk kennen. Het is dan ook vooral genieten van de mooie werelden en nog steeds verrassend sterke effects (nu weet ik niet zeker of VIER de herwerkte versies of originele exemplaren toont) die zelfs bij momenten effects van de Prequels overstijgt. Op actie is het dan ook best lang wachten maar eens Ford zijn intrede doet en men op avontuur vertrekt valt de actie nooit meer stil hoewel die niet allemaal even vermakelijk is. De schiet-scènes worden nogal snel repetitief en waar in de prequels het gevecht tussen Obi Wan en Anakin wel vermakelijk was (hoewel belachelijk in uitslag en vooral manier waarop) is hier het Jedi-gevecht eigenlijk wel zeer belachelijk. Statisch zonder beweging en dat zorgt toch voor een opdoffer voor een gevecht dat eigenlijk de basis vormde voor een hele prequel trilogie. De finale in zijn geheel is dan weer wel zeer vermakelijk en zorgt voor een mooie apotheose die inderdaad doet snakken naar meer.

Over de cast kunnen we redelijk duidelijk zijn. Die is in zijn geheel beter dan in de prequels, mede door ook betere dialogen en vooral wat meer pit in de dialogen. Ook blijven de personages nog in mysterie omdat ze in het verhaal gedropt worden en ze eigenlijk gedragen worden door de actie wat het vergemakkelijkt. Toch moet me 1 ding van het hart. Hayden Christensen kreeg (redelijk terecht bij momenten) bakken kritiek als Anakin Skywalker en zorgde ervoor dat zijn personage en de films eigenlijk soms enorm wankelden. Op zich kan ik mij vinden in die redenering aangezien Christensen zeker geen oscartalent was en soms inderdaad nogal zwak acteerde, al kwam dit volgens mij ook door de gebrekkige voorgeschotelde dialogen. Maar als Christensen werd bekritiseerd vind ik persoonlijk dat Mark Hamill minstens evenveel kritiek zou mogen krijgen. Als Luke Skywalker acteert hij even houterig en zijn de emoties en uitdrukkingen die hij wil tonen vaak meer lachwekkend dan doeltreffend. Al een geluk dat de dialogen hier sterker zijn waardoor vooral door de aanwezigheid van Ford en Fisher die zwakheid minder opvalt.

Star Wars: A New Hope is een vermakelijke blockbuster met dank aan een zeer sterke tweede helft van de film die actie perfect in balans brengt met het verhaal na een aardige introductie van de Star Wars wereld gedragen door nog steeds overeind blijvende Special Effects.

“I felt a great disturbance in the Force, as if millions of voices suddenly cried out in terror and were suddenly silenced. I fear something terrible has happened.”

Ter voorbereiding op de nieuwe Star Wars-film die volgende week zal gaan verschijnen weer begonnen met het kijken van alle eerdere Episodes. Star Wars is natuurlijk de ultieme film, geen enkele film is zo klassiek en zo algemeen gewaardeerd als de eerste Star Wars film.

Als het ruimteschip van Prinses Leia word onderschept door het Keizerrijk stuurt ze de Robot R2-D2 erop uit om de hulp van Obi-Wan Kenobi te vragen. Gevolgd door C-3PO beland R2-D2 op Tantooine waar hij word gekocht door een lokale boer. Zo komen ze in de handen van de jonge Luke Skywalker, al snel ontdekt deze het bericht en gaat op zoek naar Ben Kenobi. Ben verteld dat hij Obi-Wan is en dat hij vroeger samen met zijn vader zij aan zij heeft gevochten als Jedi. Als het Keizerijk aanvalt sluit Luke zich bij Obi-Wan aan en gaan ze samen met de smokkelaar Han Solo en zijn maat Chebakka erop uit om de geheime plannen van R2-D2 naar de rebellen te brengen…

– Film technische beoordeling –
Mark Hamil heeft na zijn Star Wars-dagen niet veel bijzonders gedaan. Behalve zijn briljante rol van The Joker in de Batman-tekenfilms dan. In b-films uit de jaren ’70 / ’80 acteerde hij dan ook tenenkrommend slecht. Toch moet gezegd worden dat hij een bijzonder sterke rol neerzet als Luke Skywalker. Meteen in de eerste film heeft hij de smaak eigenlijk al te pakken. Hetzelfde geld voor Harrison Ford die op meesterlijke wijze Han Solo neerzet, ieders favoriete ruimtepiraat. Alec Guinness zet, ondanks dat hij geen vertrouwen in de film had, een bijzonder sterke rol neer als de oude Obi-Wan Kenobi. En natuurlijk ook Peter Cushing als Grand Moff Tarkin, toendertijd de beroemdste van de hele cast.

Dit keer heb ik de Despecialized version gezien. Wat een verademing, al tijden heb ik me lopen ergeren aan de slechte CGI toevoegingen op de special edition dvd en het slechte beeld van de vele VHS-rips. Eindelijk fatsoenlijk Star Wars kunnen kijken. Wat me nu wel op viel is dat de scenes met Biggs in de special edition wel een goede toevoeging waren. Nu, in de originele versie, komt het namelijk heel random over dat Luke de naam van Biggs terloops noemt en later ineens samen met hem de Death Star belegert. Verder is het kleurgebruik van de Despecialized version wel veel beter.

Misschien komt het omdat ik de film al ontelbare keren heb gezien, maar ik vond de film wat te snel. Het tempo licht veel te hoog en de personages hebben eigenlijk net niet genoeg tijd op het scherm. Zo had ik veel meer karakterontwikkeling willen zien, en meer scenes tussen het vinden van de rebellen en de slag om de Death star.

Ondanks dat is de film wel geniaal opgebouwd. De geweldige opening gevolgd door R2-D2 en C-3PO’s tocht door de woestijn, om vervolgens bij onze held te belanden. En niet te vergeten, zoals het hoort bij een epische fantasy, aan het einde staan alle personages keurig opgesteld om hun overwinning te vieren.

Star Wars zou Star Wars niet zijn zonder de geweldige soundtrack van John Williams. Hoewel de eerste film minder uitgebreide composities heeft als de latere Star Wars-films is de epische toon al meteen gezet.

De film is geweldig opgenomen en duidelijk zijn tijd ver vooruit als het om special effects en cinematografie gaat. De wereld die George Lucas in Star Wars neerzet is zo goed gemaakt en zo anders dan de meeste Science-fiction. Star Wars liet zien dat Science-fiction-werelden niet altijd zo perfect en modern hoefden te zijn. In Star Wars licht er zooi, schroot, is er criminaliteit… enzovoorts. Een veel geloofwaardigere wereld als in bijvoorbeeld Flash Gordon. Vandaag de dag ziet Star Wars er dan ook nog steeds geweldig uit. Ook de special effects zijn bijzonder goed gelukt. Slechts in enkele shots doet de film een beetje gedateerd aan (de landspeeder door Moss Eisley).

Hoewel het destijds een behoorlijke indruk op me maakte, moet ik wel zeggen dat het duel tussen Darth Vader en Obi-Wan nou niet echt heel spectaculair was. Vooral gezien het feit dat het hier gaat om twee van de beste Jedi’s ooit, die eigenlijk alleen maar zwaarden tegen elkaar tikken. Gelukkig is in de volgende film meer aandacht besteed aan het zwaardvechten.

– Verhaaltechnische analyse van de film in binnen het Star Wars-universum –
Nadat ik pas nog de Prequels heb gezien viel het me op dat Owen en Beru C-3PO en R2-D2 niet herkende. Wat natuurlijk erg raar is gezien C-3PO lange tijd in hun bezit is geweest. Ook raar is dat Owen zo laag spreekt van Obi-Wan. Wat verder nog vreemd was, was dat Obi-Wan R2-D2 niet herkende en zei dat hij nog nooit een robot heeft gehad. Hoe zit het dan met R4? En ik snap dat C-3PO’s geheugen is gewist, maar R2-D2 had hem natuurlijk makkelijk alles kunnen vertellen. Uiteraard zijn dat eerder fouten in de Prequels en niet in deze film.

– Conclusie –
Ja, wat valt er eigenlijk nog over te zeggen? Star Wars is een echte klassieker met iconische personages en een verhaal dat legendarisch is geworden. Heden ten dage heeft de film nog steeds niets van zijn glorie verloren.

Dit is gewoon de film die het leven van ieder kind voorgoed veranderde. Voor iemand die nu als volwassene de film voor het eerst gaat zien, doet de film misschien wat minder bijzonder aan. Maar zelfs dan valt niet te ontkennen hoe ver vooruit de film toendertijd was en hoe goed hij nu nog steeds is.

Star Wars is het begin van de hele saga en verdient daar waardering voor, maar toch vind ik dat de latere twee delen kwalitatief een stuk beter waren. Het verhaal heeft daar net een beter tempo en wat meer diepgang.

Desalniettemin is dit gewoon dé klassieker.

Een van de bekendste films ooit, inmiddels bijna 40 jaar oud... niet te geloven. De eerste keer dat ik de special edition zie en is me niet tegengevallen. Was al van 1995 geleden dat ik nog eens de eerste Star Wars heb gezien. Het eerste uur viel vrij lang uit en ik kon me enkele stukken helemaal niet meer herinneren zoals de ontmoeting met Han Solo en Chewie. Zeker de dialoog met Obi Wan is vrij belangrijk om de link te maken met de latere prequels. Eigenlijk heeft deze film geen zo'n leuk tempo. De overgang van Mos Eisley naar de Death Star gaat wel heel snel. Ik sluit me aan bij degenen die vinden dat de volgende delen beter zijn. Beste aan de film vond ik de aanval op de Death Star. Leuk gedaan en voor die tijd vrij revolutionaire effecten van ILM. Schiet hier en daar wat tekort maar heeft niettemin invloed gehad op een volledige generatie... en nu al een volgende. Echt een tijdloze klassieker.

Ik heb de film nu voor het eerst gezien en een tijdje reacties zitten lezen op moviemeter. Ik heb toch sterk de indruk dat deze film zijn score met name dankt aan (jeugd) sentiment. Er zijn toch een hoop dingen in deze film die gewoon onlogisch zijn. Het verhaal kabbelt enerzijds rustig verder, maar gaat anderzijds van de hak op de tak. Zoals de introductie van Obi Wan. Dat gaat gewoon buiten alle logica en geloofwaardigheid. Luke hoort via R2D2 van het bestaan van een Obi Wan Kenobi. Dan gaat ie op tour in z'n vliegtuig/auto ding en hup hij treft zomaar ben kenobi aan en dat blijkt ook nog eens Obi Wan te zijn. En Obi Wan blijkt z'n vader ook nog eens te kennen en hij heeft nog een lightsaber voor hem klaar liggen. Vervolgens krijg je een verstrooide uitleg over jedis en the force. Het komt allemaal niet over.

Luke verliest zijn oom en tante en dat nieuws dat lijkt er allemaal niet erg toe te doen. Ja, het is wel fijn want nu kan ie met Obi Wan mee.

Die gevechten zijn ook voor die tijd gewoon heel slecht. De eerste scenes uit de film waren zo slecht dat ik deze film in eerste instantie heb uitgezet na een kwartier. Wat een verschrikkelijk slecht geacteerd. Die rare plastic pakken helpen ook al niet. Later in de film volgt nog zo'n episch slecht gevecht.

Obi Wan vs Darth Vader, dit kun je toch niet serieus nemen. Zo vocht ik met zwaarden van de kermis toen ik een jaar of 8 was. En Obi Wan roept wederom wat verstrooide teksten "als je me verslaat wordt ik alleen sterker" of iets in die trant. Vervolgens vecht ie lekker verder, terwijl het kennelijk toch veel beter zou zijn als ie verslagen wordt....??? Dan verschijnt Luke ten tonele. Dit is voor Obi het sein om te stoppen met vechten en of te sterven of te verdwijnen, dat is niet helemaal duidelijk.

Dat deze film grafisch wat te kort schiet is nog tot daar aan toe (ik heb overigens de originele vhs rip gekeken, voor het nostalgische effect). In de geest van de tijd hebben die scenes nog wel hun charme.

C3PO zorgt nog voor enige humor in de film en princess Leia en Han Solo spelen hun rol ook nog wel aardig. Hoewel het totaal onlogisch is dat Han Solo op het eind van de film ineens weer ten tonele verschijnt. Het hoe en waarom daarvan dat moet je maar met je eigen fantasie invullen. Net als 'the force'. Dit is iets ongrijpbaars wat vooral mysterie aan de film moet toevoegen ofzo.

Naja, het was een bijzondere film, dat zeker, maar ik mis toch echt het sentiment hierbij. Als deze film me op m'n 8e had meegenomen in de sprookjeswereld van Star Wars, dan was dit misschien fantastisch. Nu is het voor mij gewoon een vage film met een niet overtuigende schurk en een verhaal dat simpel is en inhoud mist.

Tijd voor herziening. En dan vallen toch enkele dingen op bij deze eerste film. Het verwijt dat de prequels krijgen wat houterig acteerwerk betreft, kom je hier anders ook best wel tegen. Alleen blijft dat niet in het geheugen zitten blijkbaar. Wel veel beter is de actie. De prequels hebben langere momenten van dialogen en daarom valt dat acteerwerk (hm) ook harder op.

Star Wars - in de volksmond ook 'New Hope' - is vooral creatief in het begin als ze op de planeet Tatooine zijn. Mooie landschappen, creatieve figuren en al meteen de gekende sfeer. Eens in de ruimte is de variatie veel minder, maar gelukkig wordt er uitgepakt met grootse effecten. Vooruitstrevend voor haar tijd en eigenlijk best nog in tact na al die tijd. De opkuis van de films helpt ook wel, maar dan nog kan je niet meer doen dan oppoetsen denk ik toch.

De film is op zich niet de beste uit de reeks, maar is sowieso een mijlpaal in de filmgeschiedenis. En van grote invloed want zelfs oudere iconen als James Bond gingen plots de ruimte in om 'mee te zijn' met hun tijd. Los daarvan heb ik toch wel genoten van deze nostalgische film.

De eerste Star Wars die uitkwam en een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Nee, deze episode IV is niet de beste van de saga, maar heeft wel het meeste culturele invloed gehad op de moderne filmwereld en mag best beloond worden enkel en alleen omdat ie het fenomeen Star Wars gestart heeft. Deze film ademt gewoon de onbetwiste Star Wars-sfeer uit; de iconische personages, het avontuurlijke gevoel, het heerlijke design van de planeten en aliens (met zo uitgewerkte poppen dat ze er in principe geloofwaardiger uitzien als de CGI-creaturen in de prequeltrilogie) en natuurlijk niet te vergeten de legendarische en meteen herkenbare soundtrack van John Williams. De acteerprestaties zijn in orde; Harrison Ford als de Übercoole Han Solo, Guiness als wijze Jedi Obi-Wan Kenobi, Fisher als prinses Leia,.. Ze zitten allemaal goed in hun rol, behalve Hamill. Hij zet Luke Skywalker niet meteen overtuigend neer. Als Christensen veel kritiek krijgt voor episode II en III, vind ik dat Hamill die ook mag krijgen voor deze film.

Maar bon; ook deze film is niet perfect. Sommige dingen sluiten niet goed aan met de rest van de serie (al ligt die fout dan wellicht eerder bij de prequels), Darth Vader krijgt hier in feite niet zo'n grote rol en sowieso komen de Stormtroopers wel heel amateuristisch over en het lightsaberduel is eigenlijk zo belachelijk dat het grappig is. Tuurlijk weet ik dat de techniek niet de mogelijkheden van de prequels bood, maar ik ben er van overtuigd dat het hoe dan ook veel beter in beeld gebracht had kunnen worden door er wat meer aandacht aan te geven. Kijk maar naar de duels in Empire en Jedi: die zijn toch wel prima en spectaculair?

In een film als deze zijn het echter schoonheidsfoutjes; de rest is allemaal prima, de film ademt sfeer en het entertainend gehalte ligt bijzonder hoog.

4.5* blijft staan.

Nr. 4 alweer en hij is me toch eigenlijk voorbij gevlogen. Er was misschien iets minder verhaal dan het vorige deel en vond dat de film niet echt last had van langdradige stukken, terwijl 'k dat bij de vorige delen soms wel vond.

De cast deed het niet slecht, maar ze bleven nogal oppervlakkig.

Visueel is de film toch nog altijd goed gedaan, ondanks dat de film toch al zo oud is.

Een goed begin van de tweede trilogie.

Star Wars: Episode IV - A New Hope

Leuke start van de Star Wars reek en voor mij een erg leuke kennismaking. Ik moet gewoon bekennen: ik heb nog nooit een Star Wars film gezien in mijn leven. Toen ik ze zag staan via Netflix (eigenlijk had ik ze al binnen gehaald) toch vandaag de keuze gemaakt om te beginnen met de Star Wars Saga. Nu dat Rogue One: A Star Wars Story (2016) is aangekondigd en Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) vorig jaar een hele hit was kreeg ik ontzettend veel zin om te kijken. Bedankt Zwolle84 voor de tips van de volgorde. Heb een fijne introductie gehad met Luke Skywalker, R2-D2, C-3PO, Chewbacca, Han Solo en Princes Liea of hoe dat mens ook heet.

Het verhaal sloeg wel aan. En als ik het een beetje goed volgde zal dit gebeurd zijn: We volgen in het begin R2-D2 & C-3PO die ontsnappen, uit de handen van Darth Vader. Ze landen uiteindelijk op een planeet, waarvan ik ook al weer de naam van kwijt ben en komen met wat poes pas bij Skywalker terecht. Nadat Skywalker zijn oom komt te overlijden door het keizerlijk leger besluit skywalker zich aan te sluiten bij de rebellen en gaat onder andere met Han Solo. Ze vliegen naar het nieuwe wapen van het leger, een eigengemaakte planeet, die planeten kan uitschakelen met 1 schot. Nadat ze gevlucht zijn keren skywalker en co. weer terug om het schip voor goed uit te schakelen.

Ik moet zeggen, het was een heel spektakel. Mooie gevechten en vooral het gevecht tussen Vader en Obi-Wan kenobi was gaaf. Voor de rest een vlotte film maar, ik denk dat er wel beteren in de reeks zitten en dat er misschien ook voor Star Wars een vijf gaat vallen. Ondanks dat het gedateerd was waren de Sci-Fi beelden prima maar, de pit was er niet echt. Veel al informatie en kennismakingen maken Star Wars: Episode IV - A New Hope een goed begin. Op naar de volgende!

3.5*

Gister mijn Star Wars vuurdoop gehad. De gecreërde wereld met al zijn rassen, zijn epische strijd zijn magie, de naadloze crossover tussen Fantasy en SF wist me zeker te pakken, maar de film als geheel vond ik wat mager qua verhaal, tempo en spanning.

3,5* voor deze start van de saga!

Star wars, een klassieker die ik sowiezo nog moest zien. Voorbij zappend op netflix besloot ik hem dus maar op te zetten.

Dit is een filmmonument. Dat is wel duidelijk, voor die tijd baanbrekend en vernieuwend. Een film met een aardig hoog tempo, toffe karakters en voor die tijd aardige actie. Inmiddels toch wel een beetje gedateerd (gevecht Darth vader en Obi Wan). Maar dat mag de pret niet drukken.

Duidelijk is het voor mij wel waarom dit een filmmonument is, alleen het ietwat simplistische verhaaltje is een minpunt. Daarnaast zijn sf-films nogsteeds niet echt mijn ding.

Wel zeker interesse gekregen in het vervolg en een dikke 4 sterren omdat dit gewoonweg een monument is.