Scooby-Doo! Legend of the Phantosaur (2011)

Leuk en lekkere donkere sfeer, wat ik prettig vond.

Mooi gemaakt en een prima verhaaltje.

3 sterren

Een erg vermakelijk en lekker vlotte Scooby Doo film waarin vooral Shaggy de rol weet te stelen door zijn overspannenheid en zijn andere acties.

Erg leuk voor de liefhebbers van de Scooby Doo's.

Aw, no more shenanigans

Langzamerhand begin ik door mijn voorraad aan Scooby-Doo films te geraken en ergens vind ik dat jammer. Het is namelijk een heel specifieke niche aan films en er gaat dus een moment komen dat ik moet wachten op nieuwe films in plaats van dat ik me kan amuseren met wat ouder werk. Ik kan er nog niet echt mijn vinger op leggen waar het net misloopt maar eigenlijk is dat jammer, want vanaf een bepaalde periode lijkt de kwaliteit opeens heel wat lager te liggen. Haunted Hollywood, Kiss: Rock and Roll Mystery, Moon Monster Madness, ... Het lijkt wel alsof er vanaf 2014 à 2015 een vrije val in kwaliteit is voorgevallen.

Deze Legend of the Phantosaur is echter uit 2011 en zowaar, dit is inderdaad echt gewoon een uitstekende film. De openingscredits zijn al erg leuk gedaan qua stijl en sowieso is dit op vlak van animatie een toffe zit. Er zit gewoon meer detail in dat in de latere films lijkt te ontbreken en hoewel niet alles even mooi is (ik ben absoluut geen fan van de vele digitale effecten), is het wel fijn gedaan. Veel verwijzingen ook naar bekende kaskrakers (zo lijkt de scène met de velociraptors in de keuken weggelopen te zijn uit Jurassic Park of wat te zeggen van de cinema waar ze Beast From 20,000 Fathoms spelen) en dat doet het bij mij altijd wel goed. Tel daar dan ook nog eens de nodige zelfspot bij (onder andere Daphne die op een bepaald moment opmerkt dat het normaal gezien langer duurt vooraleer ze een case hebben opgelost) en je zit gewoon met een vermakelijke film. Is alles dan geslaagd? Dat nu ook weer niet. Naar het einde toe ontspoort de film wat met iedereen die gehypnotiseerd is als Shaggy, zie ook de after-credits, bijvoorbeeld, al heeft dat nog wel het leuke bijeffect dat iedereen anders die typische manier van praten van Shaggy probeert na te doen.

En met iedereen heb ik het natuurlijk over de vertrouwde Scooby-Doo groep. Matthew Lillard krijgt als Shaggy deze keer een grotere rol toegewezen en doet dat uitstekend. Sowieso wel fijn om hem het eens over een andere boeg te zien gooien doordat hij hier af en toe zijn "lafheid" verliest. Frank Welker neemt weer de rollen van Scooby en Fred voor zijn rekening (+ nog wat bijrollen) en de groep wordt vervolledigd met de altijd goede Mindy Cohn en Grey Griffin/Delisle als Velma en Daphne. Let vooral nog op een paar leuke bijrollen met John DiMaggio (Bender uit Futurama!) als - onder andere - GPS en een aantal bikers maar ook Matthew Gray Gubler en Fred Willard zijn wel tof. Dat is nog zoiets dat je in die iets oudere Scooby-Doo films nog ziet, toen werd er ook gewoon nog meer moeite gestoken in de bijrollen en waren het toch ietwat gerenommeerde namen. Vandaag de dag zijn het vooral nobele onbekenden naar mijn gevoel.

Ondertussen film nummer 20 die van onze geanimeerde vrienden zie en dan reken ik een aantal live-actions films nog niet mee. Het is fijn dat die vandaag de dag nog overeind blijven staan maar anno 2020 lijkt het vet toch wat van de soep te zijn. Gelukkig zijn er dan nog dit soort oudere films, al kan niets tippen aan de vele tv-series natuurlijk. Alle hoop voor een goede recente Scooby-Doo film is eigenlijk op Return to Zombie Island gericht, een directe sequel op de allerbeste Scooby-Doo film.. Ach, dat zien we binnenkort wel.

3.5*