Scooby-Doo! and the Samurai Sword (2009)

De leukste van de Scooby-Doo flicks als je het mij vraagt. Dat komt vooral door de grotere variatie in et verhaal en de originele vondsten. Want zeg nou eerlijk, wie zou hebben gedacht dat deze film ninjarobots zou bevatten?
Deze keer hebben Scooby en Shaggy een echte glansrol en moeten zij de weg van de samurai volgen. Ook leuk dat er deze keer ook een echte geest in verwerkt was.
Verder is de humor deze keer ook echt raak. Vooral Fred en Shaggy weten een aantal grappige opmerkingen te maken.
Een leuke en originele Scooby-Doo film.

Dang! I still don't have a catchphrase!

Na een aantal mindere (en meer recente) Scooby-Doo films te hebben gezien besloot ik om eens wat ouder materiaal te gaan proberen. De glorieperiode van de cartoons ligt al een tijdje achter ons, maar in die vroege jaren '2000 zaten ook nog wel een aantal leuke films in mijn herinnering. Samoerai doen het ten huize Metalfist ook nooit echt slecht en het leek me qua setting wel eens een aangename afwisseling ten opzichte van die spookhuizen waar ze meestal in verzeilen.

En inderdaad, het is een fijne film geworden. Het is niet dat het concept van Scooby-Doo zo enorm realistisch is, maar hier gaan ze wel erg hard over the top en het werkt verrassend goed. Shaggy en Scooby die op een gigantische groene draak Tokio binnen komen gevlogen, het vechten met ninja robots, de Indiana Jones-achtige zoektocht naar het Sword of Fate, ... Scooby-Doo! And the Samurai Sword heeft een hoog tempo en verveelt dan ook nergens. Een aantal leuke zelfbewuste dingen (Fred die teleurgesteld is dat hij nog altijd geen catchphrase heeft bijvoorbeeld maar ook dat de grote slechterik al halverwege de film wordt ontmaskerd maar dat er eigenlijk een nog grotere slechterik is, inclusief de gekende "And I would have gotten away with it too, if it weren't for you meddling kids" quote) maar qua knipogen naar andere films blijf je hier wat op je honger zitten. Zo verwachtte ik door het thema toch wel een verwijzing naar iets van Akira Kurosawa, of ik moet het gemist hebben, maar ik ben wel gecharmeerd door onder andere het gebruik van die typische Hokusai stijl met zijn Great Wave.

Scooby-Doo! And the Samurai Sword markeert meteen ook het laatste wapenfeit van Casey Kasem als Shaggy. In 2010 zou hij op pensioen gaan (hoewel deze film eigenlijk al in 2008 werd gemaakt, maar Scooby-Doo and the Goblin King kreeg qua release prioriteit) maar lang heeft hij er niet van kunnen genieten, hij is ondertussen ook alweer langer gestorven dan dat hij op pensioen was. Het blijft toch altijd een gevoel van thuiskomen wanneer ik hem hoor, Matthew Lilliard deed het wel uitstekend als zijn opvolger trouwens, maar dat geldt evengoed voor Frank Welker die al ettelijke decennia zijn stem aan Scooby en Fred geeft. Mindy Cohn en Grey Griffin/Delisle blijven ook vertrouwd en qua andere rollen is dit niet zo bijzonders. George Takei krijgt een veredeld bijrolletje als samoerai en dat geldt ook voor Brian Cox. Het is toch vooral de Scooby gang die voor die typische Scooby-Doo vibe zorgt.

Tof! Ik wist niet goed wat ik er van moest verwachten, maar fijn dat het een interessantere film is geworden dan bijvoorbeeld dat Lego vehikel van een aantal jaar later. Het lijkt wel alsof ze bij Hanna & Barbera de pedalen een beetje zijn kwijt geraakt maar misschien is dat ook wel logisch. Scooby-Doo debuteerde in 1969 en het tempo waarin er afleveringen en films worden gemaakt.. Het zijn er weinigen gegund om op die manier kwalitatief sterk te blijven.

3.5*