Scooby-Doo Meets the Boo Brothers (1987)

If they're hauntin', we're huntin'

Ik ben altijd al een fan geweest van Scooby-Doo. De originele series (en de spin-offs) hebben mijn jeugd gevuld en ik heb vroeger nooit geweten dat er zoveel films van zijn te vinden. Regelmatig doe ik een rommelmarkt in het weekend en daar vind je vaak dit soort animatiefilms (meestal ouders die de rommel van hun kinderen verkopen) voor een erg lage prijs. Een Scooby-Doo film laat ik dan ook nooit liggen al moet ik eerlijk toegeven dat ik deze grotendeels was vergeten. Ooit eens op DVD gekocht maar sindsdien in de kast stof aan het vergaren tot ik hem gisteravond eens hem opgezet.

Dit is wel overduidelijk niet de beste film die er van deze animatiereeks bestaat. Sterker zelfs, dit is nu de 4e tekenfilm die ik van hen zie (de live-action films dus niet meegerekend) maar van die 4 films stelt deze wel het hardste teleur. Waarom? De reden is vrij duidelijk want dit is een film die alleen maar bestaat uit Shaggy, Scooby en Scrappy als hoofdpersonages. Geen Daphne, Fred en Velma dus en dat gemis merk je echt wel. Als ik me niet vergis is dit één van de oudste Scooby-Doo films (Scooby-Doo Goes Hollywood is bij mijn weten de enige die ouder is) maar juist daarom is dit een vrij vreemde keuze hoewel ze langs de andere kant ook perfect te verklaren is. Ten tijde van '79-'80 waren de kijkcijfers van Scooby-Doo serieus aan het dalen waardoor Hannah & Barbera een oplossing zochten in de vorm van Scrappy. Fred, Daphne en Velma kwam toen nog wel in de afleveringen voor maar werden al minder en minder essentieel voor het plot. Hoe het daarna is voortgegaan dat weet ik niet maar ik kan me voorstellen dat ze de formule hebben omgegooid en zich geheel hebben geconcentreerd op Shaggy, Scooby en Scrappy. Persoonlijk ben ik niet echt voor die aanpak te vinden doordat de Scooby-Doo reeks altijd werd gemaakt door de verschillende personages en de verveeldheid slaagt hier dan ook redelijk snel toe. De drie Boo Brothers (een soort van de drie ooms van Casper meets de Three Stooges) zijn een niet-geslaagde toevoeging en zorgen zelfs voor meer irritatie dan wat anders. Gelukkig is het verhaal rond de geheime schat van Shaggy's oom nog wel lekker vlot en lijmt dat de brokken nog aan elkaar.

Wat is er trouwens gebeurd met de Mystery Van?! Dit moet volgens mij één van de weinige keren zijn dat er in een andere auto wordt gereden (toegegeven, in de reeks is het ook niet altijd hetzelfde busje maar de kleuren blijven wel hetzelfde) maar dit ziet er compleet anders uit. Ook Shaggy is in kleur qua kleding ook compleet verandert. Jammer want ook voor de rest is dit qua animatiestijl niet helemaal het van het te noemen. Zeker en vast niet als je het vergelijkt met Scooby-Doo on Zombie Island die een dikke 10 jaar later gemaakt zou worden. Qua stemmen is dit natuurlijk nog altijd wel een feest van herkenning. Al vanaf de eerste afleveringen in 1969 verleent Casey Kasem zijn stem voor Shaggy en hij zou dit doen tot aan 2009, 40 jaar later! Hij is dan ook vergroeid met het personage en hij blijft de perfecte keus voor Shaggy. Matthew Lillard (die ook Shaggy speelde in de live-action films) heeft het stokje nu over gepakt en doet dat ook meer dan degelijk trouwens. Soit, Kasem is hier (vanzelfsprekend) van de partij en doet dat zoals gewoonlijk erg goed. Ook leuk om de originele stem van Scooby in de vorm van Don Messick nog te horen. In mijn herinnering doet Frank Welker dat ook niet slecht maar Messick blijft toch superieur.

Sowieso zijn er betere films te vinden (Zombie Island bijvoorbeeld) maar het grote probleem hier is het gemis van Fred, Daphne en Velma. Shaggy, Scooby en Scrappy doen wel hun best om de film te dragen maar het lukt niet in zijn geheel doordat de Boo Brothers vrij irritant is maar het plotje verloopt vlot en ergens heeft de film wel een grote vermakelijkheid.

2.5*

Het was een enorme uitdaging om deze film uit te kijken.

Het is enorm jammer dat niet de hele bende aanwezig is. In plaats daarvan blijven we achter met Shaggy, Scooby en Scrappy. Normaal zijn ze best oké, maar hier zijn ze allemaal zo verdomd irritant. De grappen landen niet en worden snel oud. Het verhaal is ook extreem bizar en chaotisch. Zo is er een ontsnapte circusaap, drie pijnlijk ongrappige spookbroers, een ruiter zonder hoofd, een skelet en een rare plantagegeest op een fiets. Wat maakt het uit.

1,5*