Scooby-Doo! Frankencreepy (2014)

Scooby Doo blijft vermakelijk jeugdsentiment voor mij. Deze film is weinig verrassend voor zij die ook bekend zijn met de tv afleveringen van Scooby Doo. Er zitten hier en daar alleen wel een aantal leuke dingen in, zoals Fred die afscheid moet nemen van zijn onmisbare "Mystery Machine".

Het Frankenstein verhaal is wel op een leuke wijze erin verwerkt, maar het einde vond ik wel heel vergezocht voor Scooby Doo begrippen. Opzich wel leuk om wat "oude bekenden" terug te zien uit de tv serie.

Ondanks dat de scooby-doo animatiefilms aan de lopende band worden gemaakt, en er ook vaak weinig vernieuwing inzit, blijven de films voor de liefhebbers nog altijd leuk. Zo ook in deze Frankencreepy (gebaseerd op Frankenstein) zit genoeg leuke humor verwerkt en is de vaart goed genoeg om de korte speelduur eenvoudig weg te kijken.

According to my calculations, between the two of you, you almost have one entire brain

Ik geef het toe, zelfs na al die jaren blijf ik fan van de avonturen van Scooby-Doo. Het was als kind sowieso al één van mijn favoriete reeksen, hoewel ik nog lang niet geboren was toen de eerste episodes getoond werden, en ik blijf de bijhorende films graag zien. Hoewel ze in een recordtempo worden uitgebracht, en daardoor ook soms een ietwat wisselend niveau hebben, is het toch altijd weer even genieten.

En Frankencreepy is één van de leukste delen uit de reeks die ik tot nu toe heb gezien. Ik geloof dat dit mijn 11e film is (de eerste 2 live-action films meegerekend) en na het ietwat teleurstellende WrestleMania Mystery is dit terug een schot in de roos. Sowieso altijd wel leuk als ze eens teruggrijpen naar afleveringen van vroeger (al is dat al eens eerder gebeurd met Cyber Chase en Monsters Unleashed en is het zelfs voor Scooby-Doo normen iets te simpel dat ze niet doorhebben dat Crawley en Mr. Crawls er exact hetzelfde uitzien en dat er enkel een naamswijziging is doorgevoerd) en de film heeft genoeg vaart om niet te vervelen. Net zoals met Stage Fright wordt er een bekend verhaal gebruikt als uitgangspunt, maar waar Stage Fright een nogal zwakke rip-off is van het Phantom of the Opera verhaal wordt er hier wel wat gedaan met het Frankenstein verhaal van Mary Shelley. Bovendien wordt er eens wat meer verteld over het verleden van een lid van de Scooby Gang en dat is altijd wel fijn.

De gebruikelijke cast is gelukkig ook weer van de partij. Er zijn in de loop der jaren wel wat wijzigingen doorgevoerd (de ziekte en ondertussen dood van Casey Kasem werd vakkundig opgevangen door Matthew Lillard en ik kan me eerlijk gezegd Don Messick niet meer herinneren nadat Frank Welker hem verving), maar ook Mindy Cohn als Velma en Grey DeLisle als Daphne beginnen ondertussen oude rotten te worden. Niets op aan te merken dus. De tijd van de bekende bijrollen lijkt ook alweer voorbij te zijn, al zat WrestleMania Mystery wel vol met worstelaars, en dat resulteert in vooral onbekende stemmen. Niets noemenswaardig in ieder geval. Qua animatie ook degelijk, hetzij wel erg druk precies. Of ik word gewoon oud, dat kan ook.

Tjah, ik heb nu eenmaal een zwak voor Scooby-Doo. Niet in die mate dat ik alles even goed vind (breek me de mond niet open over Arabian Nights of The Cyber Chase), maar Frankencreepy is gewoonweg één van de beste delen uit de ondertussen toch al lang lopende reeks. Februari 2015 komt er alweer een nieuwe uit genaamd Moon Monster Madness. Tof!

3.5*