Elephant (2003)

Tja, mooi inelkaar gezet en mooie situaties, maar het einde... Zo onbevredigend heb ik het lang niet gezien!

Geeft wel een mooi beeld van zo'n school, van de leerlingen en zo, maar het einde laat me zo koud!

Toch 'n drie en 'n half.

De aanleiding om deze film te gaan kijken was voor mij omdat ik Heart of America erg goed vond. Ik heb er geen spijt van dat ik the Elephant heb gekeken, want 'hij heeft wel iets' maar toch vind ik dat hij (vooral als ik hem met Heart of America vergelijk) relatief weinig om het lijf heeft.

Het is dat ik wist wat het onderwerp van de film was, anders zou ik me echt continu afgevraagd hebben waar men naartoe zou willen met de film, en wat nou eigenlijk het verhaal was. Want je volgt in 'the Elephant' een aantal leerlingen, die een beetje door de schoolgangen heen slenteren en eigenlijk bijzonder weinig interessants doen, en opeens is er dan een beetje een 'nerd-type' -en zijn vriendje- die met allerlei wapens naar school toe gaat om iedereen neer te knallen (het is helemaal niet duidelijk waarom). Dus eigenlijk heeft the Elephant wel een soort van spanning, omdat je als je de film kijkt al het gevoel hebt dat er iets te gebeuren staat, maar het verhaal (welk verhaal eigenlijk?) is behoorlijk slecht. Ik vond Heart of America wel wat beter (aanrader).

En hierna ga ik Bang, bang, you are dead (nog zo'n schooldrama-film) kijken. Ben dus benieuwd of deze the Elephant, en heel misschien zelfs heart of america overtreft.

Zie dan ook Zero Day, dat gaat je ook niet in je kouwe kleren zitten.

Bedankt voor de tip, Zero day ken ik ook nog niet, en zal ik dan ook gaan kijken. En ik ga vandaag Bang, bang you are dead zien. Wel erg opmerkelijk dat al die films in 2002/2003 gemaakt zijn trouwens.

Wow, wow, wow. Wat een film. Ik had deze ongeveer een jaar geleden al eens gezien maar wat er allemaal wel niet met een filmsmaak kan veranderen in een jaar, he. Toen vond ik de stiltes veel te lang, maar nu vond ik de gesprekken veel te lang.
Maar dat was dan ook het enige minpunt aan deze voor de rest voortreffelijke film.
De hele film heb ik geboeid gevolgd, en aangezien ik het einde al wist, voelde ik de spanning zeer goed. De eindscenes zijn dan ook bij de beste die ik ooit heb gezien.
Voor de rest is het acteren niet veel bijzonders en daarom vond ik het soms spijtig dat er zoveel gebabbeld werd want daar vond ik toch dat soms tekortkomingen geaccentueerd werden in het acteerspel. Vooral de blonde jongen van op de hoes speelt zeker geen foutloze rol. De twee jongens van op het einde zijn dan weer wel goed, zeker de donkerharige.

Nee, voor de rest ga je geen slecht woord over deze film horen uit mijn mond. Het is allemaal zo uniek en het is de terechte winnaar van de gouden palm. Nu ben ik nog veel benieuwder naar Gerry, maar ik denk dat die nog een stukje afstandelijker is.
Misschien ga ik deze wel kopen, hoewel het niet echt een film is die je elke week begint te kijken. Je moet er voor in de stemming zijn. Het is een zeer zware film en ik hoop ook dat de mensen die weten dat ze deze film slecht gaan vinden, zo weinig mogelijk gaan kijken want daardoor wordt het gemiddelde teveel naar omlaag gedrukt.
Oh, ik heb het nog niet over de muziek gehad. Die is natuurlijk geweldig!Ik ben sowieso al voor klassieke muziek in hedendaagse films maar hier geeft het nog wat extra's. Nee, echt, dit is zeer mooie cinema. En Gus van Sant mag er van mij nog wat maken.

Favoriete scene:
De scene waarin de bruinharige piano zit te spelen terwijl de andere jongen het zeer gewelddadig spelletje is aan het spelen. Het gelaat van de jongen terwijl hij alle mensen neerknalt in het spelletje. Gewoon fantastisch.

4* voor nu, maar hij komt van 2* en er kan nog een halfje bijkomen. Ik moet hem eerst laten bezinken.

Had deze film een aantal maanden geleden al eens gezien maar wist toen nog niet wat ik nou moest stemmen.

Het eerste deel van de film vind ik prachtig gedaan, de kijker krijgt een ongelofelijk realistische introductie in het leven van de scholieren en hoe het er dagelijks op de school uitziet. Je kunt je identificeren met de personen en je bouwt sympathie voor ze op. De lange shots van de camera (ER-stijl) die met de scholieren meeloopt/meekijkt af en toe met bescheiden muziek op de achtergrond waren razend mooi en deden je geloven dat je ook deel ging uitmaken van het geheel. Ik werd meteen helemaal meegesleept in de film.

Dan begint het, na een prachtig shot van de lucht die langzaam betrekt maken we kennis met de twee waar het om draait. Vanaf hier ging het voor mij bergaf met de film, Gus van Sant komt meteen aandraven met minstens 5 redenen die door verschillende mensen genoemd werden (bij het echte incident) waardoor de twee tot deze gruwelijke daad kwamen. De redenen worden niet subtiel genoemd/gefilmd, nee, ze liggen er dik bovenop. Hitler, gepest worden, de onzekerheid over de geaardheid, etc etc. Ik denk dat het best wel mogelijk is dat één/meerdere van deze dingen er mee te maken heeft/hebben. Maar ze worden en zo overduidelijk doorheen gedrukt dat het wel lijkt of Van Zant persé wil dat je gelooft dat het zo is. Alle ruimte tot eigen interpretatie valt weg.

En het werd alleen maar erger, zodra de twee op de school aankomen is al het gevoel dat eerst nog in de film zat verdwenen. Er wordt een aaneenschakeling van vreselijke, kille beelden getoond waarvan ik kippenvel kreeg. (en dat bedoel ik niet positief). Waar Gus van Sant eerst te veel redenen gaf laat hij hier te veel open, de manier waarop het incident in beeld werd gebracht verpeste voor mij de hele film.
De laatste scene was het toppunt, het verschrikkelijke ieny-meany-miny-mo gooit alles wat de film daarvoor heeft opgebouwd in een keer omver. Het enige wat nog overblijft is een film over twee sadistische kinderen die lijken te denken zich in een 'shooter' te bevinden. Alle logische redenen worden in een keer verworpen en maken de film tot de oppervlakkige, eenzijdige kijk op Columbine die het nu is.

Wat een doodzonde,

1*

(maar ja, dat is dan natuurlijk alleen maar mijn mening )

Erg mooi stukje, hoewel ik het er niet mee eens ben. Kantelpunt zit hem in het feit of je gelooft dat Van Sant oorzaken aandraagt en opdringt, of oorzaken citeert en de irrelevantie ervan aantoont.

Ben ik met Onderhond eens. Ondanks al die redenen blijft het onbegrijpelijk.

Kan het ook zijn dat Van Sant niks zegt?

Nou nee, waarom anders die beelden laten zien.

Dank je, ik denk eigenlijk dat het er aan ligt hoe je naar de film gaat kijken. Misschien ben ik er wel te veel met de verwachting heen gegaan dat er een 'oplossing' (niet echt het juiste woord) zou komen.

Om te tonen dat de oorzaak-gevolg redenering veel te makkelijk en onbezonnen toegepast wordt door mensen ? Jongen schiet halve school omver - jongen wordt gepest. Het pijltje is zo snel getrokken, vooral in cafés waar veel rook hangt en veel gezopen wordt, maar of het enige waarheid bevat is heel wat anders.

In het leven moet een mens al eens liegen om geloofwaardig over te komen, best knap dat Van Sant dat niet doet.

Heb je gelijk in. Ik zeg het verkeerd: dat hij niks wil impliceren?

Wat is je punt precies?

Ben het eigenlijk ook wel met Onderhond eens. Geweld in computerspelletjes en op TV, twijfel over de sexueele geaardheid ze maken deel uit van het dagelijks leven van vele tieners. Toch leiden ze godzijdank niet iedere dag tot de vreselijke gebeurtenissen als op Columbine High. Denk dat Van Sant dat wil aantonen met Elephant. Dat die elementen gewoon wel aanwezig zijn en dat ze maar al te makkelijk door de buitenwereld als oorzaak worden aangedragen (zie de discussies alhier). Columbine High, het zou o.a. te wijten zijn aan Marlin Manson werd er destijds beweert Geloof jij het?

Indrukwekkend relaas van Gus van Sant. Die schoolsfeer, zo herkenbaar....En dan plots beland je van de hemel in de hel. Schokkend vond ik vooral dat er iemand werd neergeschoten, die waarschijnlijk ook niet al te populair was. Alleen diegene probeerde er wat van te maken....4*

Op het einde had ik iets van: huh, heb ik hier echt 80 minuten zitten naar kijken.

Teleurstellend

1,5*

Meeslepende film. Het camerawerk vond ik erg goed. Hele lange shots, bijvoorbeeld iemand volgen vanaf het gymveld tot in een lokaal. Op deze manier komt de film heel realistisch over. Door de trage montage, shots kon ik me rustig inleven en daardoor was de film, vooral het eind, des te meer aangrijpend. Het geluid was ook op een manier gemonteerd die me aansprak. Ik weet niet precies hoe ik het onder woorden moet brengen, maar het feit dat het me opviel vond ik al merkwaardig. De muziek, für elise en mondschein sonate, waren niet echt origineel. Toch waren de nummer heel mooi uitgevoerd, heel traag, toepasselijk. Veel mensen vinden de film te traag, dit stoorde mij totaal niet. 4,5*

Tussen 1997 en 1999 weren Amerikaanse scholen 8 keer opgeschrikt door bloedbaden die leerlingen zelf hadden opgeschrikt. Gus Van Sant kwam op het idee dit probleem aan te snijden in een film. Hij probeerde de gedachtenwereld van de jonge scholieren in die tijd in beeld te brengen. Elephant heeft niet de bedoeling alle oplossingen aan te reiken voor het probleem van het geweld op school. 'Wij willen het niet uitleggen'.

De woorden van de Regisseur. Ik vind ook niet dat hij het probeert uit te leggen, daar ligt de nadruk ook absoluut niet op in de film.

Als mensen hem te traag vonden, hebben ze gewoon iets weinig geduld ( voor deze film ).

Ik geloof er niks van maar ik ken Marlin Manson dan ook niet.

Weer eens herzien, toch een erg treffend filmpje. De film is erg 'fijn' totdat het op het eind natuurlijk een heel erg naar filmpje wordt. Vooral het 'gewone' schooldagje wat wordt geillustreerd vind ik een groot pluspunt, kijkt erg fijn. 4,5*

hele goede film, het einde is echt schokkend. De lang shots zijn echt goed in elkaar gezet, de film laat eigenlijk wel een beetje zien hoe ziek Amerika is

4*

generaliserend

Ik had eerder Heart of America gezien dat eigenlijk over hetzelfde gaat. Ik ben er nog steeds niet over uit wat de beste is van de 2. In Heart of America komt meer naar voor over de 2 jongens. Daar is het ook een compleet verhaal geworden.

Elephant daartegen weerspiegelt alles totaal anders. Hier wordt de eerste helft van de film een beeld geschetst uit het leven van de High School. De personages zijn minder weergeven als karikaturen zoals bij Heart of America soms het geval is. Je voelt je echt in de school tussen de leerlingen die een gewone schooldag bezig zijn, wanneer plots het ergste gebeurd. In het echt was het ook zo dat de 2 jongens wel voorbereid waren, maar dat voor de rest van de school een gewone schooldag was.

Ik hou het op 4 sterren, maar wissel net als bij Heart of America tussen de 4 en de 3.5 Toch nog 4 sterren omdat ik denk dat het voor Amerikaanse kijkers die dieper betrokken zijn geweest het zeker emotioneel moet geweest zijn.

PS.: opvallend zijn de namen van de personages. In de meeste gevallen zijn dat de voornamen van de acteurs die gewoon gehouden zijn. Moet wel griezelig geweest zijn voor wie hen kent, omdat je zo enigszins de indruk krijgt dat ze echt neergeschoten worden. (allez, als je begrijpt wat ik bedoel...)

Dat zou helemaal verklarend werken.

Waar slaat die titel nou op?.

De titel komt van een kortfilm uit 1989: Elephant over 2 Ierse moordenaars die willekeurig mensen vermoorden. Met de titel bedoelde de maker dat het voorval een effect had als een olifant in je woonkamer. Op de dvd van Elephant (2003) staat de kortfilm als extra.