Elephant (2003)

Eeney... Meeney... Meiny... Moe... Catch a... Tiger... By its... Toe...

Mijn absolute nummer één!!

(ik ga in stappen alle goede punten zeggen van de film.)

We beginnen met het grootste voordeel, het herkenbare gevoel van de school:

Alle verhalen, behalve die van Eric en Alex, hebben zo'n herkenbaar gevoel, zodat het juist is of jij in de school aan het wandelen bent. De lange scènes door de gang, de eerste scène in de auto, de scène op het secretariaat, enzovoort. Ik vind dit echt heel indrukwekkend en heel positief. Ik heb deze film ook voor het eerst gezien net een week voor de grote vakantie (die van 2 maanden ) en ik was zo onder de indruk van de sfeer, dat ik hem zo'n maand later (in die vakantie ) om 6uur 's morgens heb bekeken om nog eens die schoolsfeer mee te maken, en dat was heel goed gelukt, bravo!!

Het 2de punt is het camerawerk, dat heel precies werd genomen, in de scènes waar je verschillende momenten uit verschillende perspectieven kon zien :

Ik vind ook dit een van de mooiste dingen wat er in een film kan komen, ook 11:14 is zo'n film, maar bij Elephant is dit veel indrukwekkender en veel beter uitgewerkt. Mooiste voorbeeld vind ik het moment waar de bel gaat en 'de fotograaf' een foto trekt van 'de jongen met het gele t-shirt , en daarbij komt nog in het zelfde beeld het 'lelijke meisje' voorbij gelopen. Echt prachtig.

Het 3de punt is het shokkerende verhaal, dat echt gebeurt is. Ook de film film Klass heeft ook zo'n verhaal, maar weer is Elephant beter, omdat Elephant veel meer mogelijkheden heeft voor de regisseur, voor de mensen die de film bekijken of bekeken hebben, voor de maatschappij, enzovoort. Ook maakt het verhaal, de mensen nieuwsgierig om de film te bekijken, en als je het verhaal nog eens leest, terwijl de film bezig is krijg je weeral zo'n rilling door je benen. Daarom zet ik het hier nog es om zeker te zijn dat je het hebt gelezen :

Elephant laat je een 'gewone' schooldag op een Amerikaanse high school zien. Deze dag is gevuld met schoolwerk, football, roddelen en gezelligheid. Voor elke student die we ontmoeten, is de high school een andere ervaring: stimulerend, leuk, traumatisch, eenzaam en hard. Stimulerend en leuk omdat ze hun vrienden weer ontmoeten en traumatisch en hard omdat de jongeren gevolgd worden in de uren voor een dramatisch bloedbad.

Het vierde punt is de muziek.

Bij deze muziek geeft Van Sant een meerwaarde aan bij de film. De liedjes Moonlight Sonata en Fur Elise (alle bij van Beethoven ) zijn erg goed gekozen en passen dan ook perfect met de film en zijn in de film dan ook indrukwekkend in beeld gebracht.

En dan zijn er natuurlijk nog de weetjes :

-De poster heeft ongelooflijk veel indruk op mij nagelaten, zodat ik hij op al mijn achtergronden stond.

-De film duurt 81 min., 81 is vanaf nu mijn geluksgetal, ook komt hij veel terug bij fijne dingen.

-Door deze film ben ik meer films van Van Sant gaan kijken, en ook die bleken super te zijn.

-Ook ben ik na deze film langere scènes gaan waarderen (die komen ook terug in film als Gerry en Ctankep).

Ps: sorry dat ik het woord indrukwekkend meermaals heb vernoemd, maar ja....

5*

We wandelen en wandelen en wandelen gezellig mee met wat leerlingen. Ach we laten ze ook eens wat zeggen. Een standaard schooldag. De jocks, de nerds, de creatievelingen. We blijven gezellig meelopen met iedereen en schrikken als iemand weer eens wat zegt. Stilte voor de storm zullen we het maar noemen. Geen achtergrond van de 2 schutters. Losjes gebaseerd op het Columbine Drama. Alleen wordt er weinig aandacht besteed aan de beweegredenen van de 2 in deze film. Dan toch liever een film als Bang Bang You're Dead. Vind deze film zwaar overschat en zeer slaapverwekkend. De donkere hemel die te pas en te onpas erin wordt gegooid. Een muzikaal optreden van 1 van de schutters. Zo ben je idd al snel 80 minuten verder. Nee, zware tegenvaller. Zie het meer als docu dan als een film.

Goede recensie! Die dagelijkse schoolse sfeer is ook hetgeen dat mij sterk aantrekt, ook ik heb deze film daarom gewoon eens midden in een vakantie opgezet.

Ja... danku!

goede dagelijkse schoolsfeer?

Echt niet. Je krijgt gewoon lopende mensen te zien door een school, dit dan telkens vanuit een ander perspectief. Wat een sfeer zeg.

Sorry hoor, maar als je inderdaad 13 (12?) jaar oud bent zoals je profiel doet vermoeden, geloof ik niet dat je je echt kan vinden in deze film. Wellicht dat je wat dingen herkent (logisch, had ik ook), maar volgens mij wil jij meer zelf de vergelijking zien dan dat die er echt is.

Het Nederlandse schoolleven is een hele andere wereld dan het Amerikaanse schoolleven.

P.S. Probeer wat te werken aan je spelling (incl. interpunctie). Hoewel je door je enthousiasme wel duidelijk overkomt, verlies je mij (als taalpurist) toch wel door een aantal grove fouten.

Nou, nou nou een heel andere wereld is zo overdreven als het maar kan zijn.

Ja, vind ik ook hoor. Er komen toch wel redelijk veel gelijkenissen in.

Dat maakt volgens mij niet veel uit (het is wel waar, maar het maakt niets uit.).

De gelijkenissen zijn er nu eenmaal.

Van Sant gaf een keer antwoord dat leerlingen denken dat middelbare school het echte leven is en als die een nachtmerrie is oftewel mislukkend is dan denken ze dat de rest van hun leven ook zo is en dat kan een mogelijke verklaring zijn van die schietpartijen.

In Amerika begint het echte leven ook pas na school hoor

Laat ik het zo zeggen, in de scholen in Amerika is het sociale aspect van de samenleving (en in hoge mate die tijdens iemands jeugd) veel meer geïntegreerd/samengesmolten met school. Denk bv. aan sport.

Mensen die willen voetballen sluiten zich toch wel bij een club aan, hebben ze een school niet voor nodig. Daarnaast is sporten in Amerika op scholen ook geheel vrijblijvend.

Sterk

Het lawaai wat een etage lager werd geproduceerd kon mij niet uit deze film verstoten . Het moet wel erbij gezegt worden dat ik zowiezo niet iemand ben die zich snel uit de concentratie laat halen,maar bij film heb ik het liefst dat je bijwijze van een spelt hoort vallen.

De film zelf is op gebied van de cinematografie prachtig vormgegeven. Het loopt allemaal zo ontzettend lekker en soepel inelkaar,het beeld zit vol kleuren en de belichting is soeverein aan de kleuren. Gus van Sant tovert wat dat betreft een prachtig kunstwerk tevoorschijn,máár met een krachtig,berusteringswaardig karakter.

Het is dat ik wist wat ik opzette anders had ik geen moment gedacht dat de film aan deze manier ten einde zou gaan,want je volgt in hoofdstukken gedeelt wat leerlingen ( identificeerbaar) die op school met hun dagelijkse bezigheden zijn. Nergens maar ook nergens heb je het gevoel dat er op deze wilkeurige dag er een drama zou plaatsvinden. Het is tenslotte zo dat de leerlingen geen god hebben die ze erop wijst om van school weg te blijven of een leeraar die dit aan ziet komen. Het was een dag zoals gisteren aleen het verloop zou traumatisch zijn. Het beangstigend gevoel weet Gus van Sant sterk over te brengen dat zoiets kan gebeuren zonder sein of dat er iets op een kalender staat geschreven. Het is ook ontzettend belangrijk dat leeraren of mentoren dicht op de leerlingen zitten. Als kijker krijg je wel een mooie symbool ( De lege wolken een verwijzing naar : stille wateren hebben diepe gronden ) wat een de film mischien typeerd.

Gus van Sant geeft ons natuurlijk ook een kijkje bij de daders. Het knappe aan die vormgeving zijn (waarschijnlijk eerder aangehaalt) Dat het bij sugeren blijft en waarschijnlijk alles wat je te zien gaat krijgen later zou worden aangehaalt als ''daad'' door de media,maar Gus van Sant laat die gebeurtenissen in het midden zonder de personage's als een ''karakatuur'' af te schrijven.

Het eind-shot is ook weer zo'n ontzettend sterke keuze vol sugeren

het is eigenlijk allemaal een heel casual-day zonder een directe aanleiding voor een bloedbad. Dat gevoel weet Gus van Sant uitstekend over te brengen.

Voor mij mag deze film op alle fronten worden afgeschilder als een : klein meesterwerk

Wat een trage k*t film. zo 1 kan ik er ook maken. snap niet dat mensen hier 5 sterren voor kunnen geven. Je ziet verschillende personages die eigelijk anderhalf uur lang niks doen , een beetje door de school heen lope foto tje schieten na de wc gaan echt vreselijk saai.

in de laatse 10 minuten komt er een beetje actie in maar voordat het eigelijk begint te boeien zie je de aftiteling al. snap het echt niet zon film... er word niks verteld over het motief van de jongens? waarom ze het doen... echt GEEN aanrader!!!!

Lijkt me sterk. Jij had waarschijnlijk de shooting al na een kwartier laten plaatsvinden, liters nepbloed laten vloeien, er verschillende subplotten met intrige en romantiek ingestopt, een heldhaftig einde erachteraan geplakt en kristalhelder uitgelegd waarom die jongens deden wat ze deden. Dág spanningsopbouw, dág mysterie, dág impact, dág existentialistische achtergrondsfilosofie. Maak ruimte voor actie en entertainment.

dág poëzie, dág Für Elise, dág minimalisme, dág maatschappij kritische film zonder de standaard moralistische ondertoon en wijzende vingertjes. Maak ruimte voor actie en entertainment.

Wat is hier zo existentialistisch aan?

De eerste helft van de film bestaat volledig uit het volgen van de leerlingen: de keuzes die ze maken zorgen allemaal voor een bepaalde uitkomst. Welke levens ze leiden pakt voor ieder individu uiteindelijk anders uit.

De film stelt door middel van de focus op individuele keuzes en de afwezigheid van enig moralisme vragen over het bestaan van een 'lot', hetgeen ik redelijk existentialistisch vind.

Sterke film waarin de leerlingen van een highschool worden opgeschrikt door twee bewapende mede-leerlingen. Realistische weergave van 'normale' tieners op een doorsnee highschool. Het statische camerawerk met de ontzettend lange shots (die er overigens mooi uitzien en technisch knap in elkaar zitten) zorgen voor een bijna hypnotiserend effect. De film geeft geen antwoorden omdat deze er ook niet zijn.

Kan jij het wel vertellen ?

Erg gecharmeerd door de manier van filmen van Van Sant, de long takes zijn prachtig en passen perfect bij de unheimliche sfeer van de film.

Gisteren herzien en alle scenes (en shots, zelfs) zijn raak.

Hele aparte, bijna emotieloze weergave van de Columbine shooting.

Ook mooi camerawerk en de weergave van het verhaal heeft wel wat weg van Memento, maar dan wel chronologisch.

4,5*

Dodelijk realisme blijkt dodelijk saai te zijn. Ik blijk toch liever een gedramatiseerde versie van de werkelijkheid te hebben.

Een doorsnee ochtend op een doorsnee school is natuurlijk vaak wat saai. Niet iedere schooldag is een prachtige of juist verschrikkelijke dag vol met avonturen en intriges. Is het realistisch gefilmt? Absoluut. Er gebeurd namelijk haast niks. Het is waarschijnlijk een stijl waar je van moet houden, maar mij bevalt het bij deze film in ieder geval niet.

Je ziet veel personages voorbij komen. Sommige zijn zelfs langere tijd in beeld. Het zijn vaak hele langes scenes die, zo lijkt het in ieder geval, in één take op beeld zijn gezet. Dit zouden momenten kunnen zijn waarop je de mensen zou leren kennen. Door het vele wandelen van punt A naar punt B en het gebrek aan bijzondere dialogen tijdens deze wandeling bouw je totaal geen band op met de karakters en boeit het mij in ieder geval vrij weinig dat ze uiteindelijk worden doodgeschoten. Ik weet 5 minuten na het einde van de film al niet meer hoe de meeste personages heten. Dat zegt genoeg.

Wat ik wel goed vind is dat je door de film niet gedwongen wordt om de twee schutters te haten, om ze slecht te vinden, of om ze juist als slachtoffer van een harde maatschappij te zien. Dit is eigenlijk wel een keertje lekker, maar aan de andere kant laat ook hierdoor de film geen echte indruk achter.

Op het moment dat het realisme een belangrijke rol kan gaan spelen tijdens de shooting dus, vind ik juist dat de film wat onrealistisch is. Bijvoorbeeld de jongen bij de Gay/Straight disscussiegroep wordt in z'n buik geschoten, maar er komt alleen bloed uit zijn rug, of bijvoorbeeld het gebrek aan brandalarmen en de manier waarop Benny rustig voorbij de brandhaard loopt. Sommige dingen kun je wijten aan shock en andere dingen zullen de keuze zijn van de regiseur, maar ik word er niet door geraakt.

Ik schrijf normaal geen recensies, maar wilde graag een wat negatievere visie plaatsen tussen de vele positieve reacties die de film hier krijgt.

Ik hoop dat dit een B-fim was..anders enorm hard gefaald.

Qua tempo is het absoluut niet mijn pakkie-an..

Daarbij, wat is er nu daadwerkelijk gebeurd? En waarom, mis de logica?

Overigens is het echt zo simpel om (destijds) wapens te krijgen in USA? Wauw..

Er gebeuren vrij veel onlogische dingen, maar wie weet reageren mensen daadwerkelijk zo idioot als er zo'n bloedbad voltrekt (kan me haast niet voorstellen maja.)

Ja.. tsja.

Je kan daar in de supermarkt wapens kopen.