Elephant (2003)

Ik was er ook behoorlijk van ondersteboven. Zoals hierboven al vermeld, gebeurt er eigenlijk vrij weinig; een gewone dag, met gewone jongeren die gewone dingen doen. Maar op een of andere manier voel (weet) je als kijker dat er iets vreselijks gaat gebeuren, en die prangende spanning maakt de normaliteit van het leven van de scholieren haast pijnlijk: ik wou zelfs dat ze hun laatste momenten beter hadden besteed. De dood loert immers achter elke hoek. Maarja, aangezien ze de symbolische donderwolken niet (kunnen) zien hangen, gaan ze lustig door met kibbelen, zwetsen, roddelen... en pesten.

En als de gruwel dan uiteindelijk begint, is de dood van sommigen net zo toevallig (of willekeurig) als de dingen die ze die dag hebben gedaan. Als Michelle bijvoorbeeld niet was gaan hollen om John en Ira te ontlopen, was ze er waarschijnlijk nog geweest. En als Ira misschien nog iets langer met John had gekletst, dan was ook hij misschien niet dood geweest. De absolute willekeur van het lot, dus.

En wat de titel betreft: volgens mij heeft Van Sant die net zo willekeurig gekozen als de schutters in de film hun slachtoffers kiezen.

Elephant is ongetwijfeld één van de meest hallucinante films die ik ooit heb gezien. En verplichte kost voor elke scholier; of die nu gepest wordt of niet.

4.5 sterren

De film slaagde er inderdaad vrij goed in om mij als kijker het gevoel te geven dat ik de mensen goed kende, dat ik daar aanwezig was, en dat het allemaal "echt" was. Het grootste deel van de film is echter wel een beetje (zij het functioneel) saai. Einde was vrij indrukwekkend (benieuwd hoe ik het had gevonden als ik niets van de film had geweten), maar ik miste iets... een "waarom", een uitgebreidere afloop... kweenie, dit was wel een erg kale registratie van de gebeurtenissen.

Kom niet verder dan drie sterren, interessant voor een keertje.

Aan de ene kant vind ik deze film erg origineel en een mooie, sobere intelligente kijk geven op de gebeurtenissen. Aan de andere kant heeft het een soort pretentie die me niet lekker zit. Het 'verhaal' is op zichzelf al indrukwekkend, dus om het zo dromerig te brengen...tja, ik snap het niet. Aan de ene kant lijkt de film je dicht bij de personages te willen brengen (ze worden heel dicht op de huid gezeten, heel gedetailleerd gevolgd zonder opsmuk e.d.) en aan de andere kant wordt je gedwongen een soort surrealisme waar te nemen.

Ik zie de regisseur echt voor me zitten met een blik van 'zo, ik heb nu het onderliggende gevoel achter de gebeurtenissen in beeld gebracht'. Volkomen misplaatst bij zo'n belangrijke gebeurtenis. Hij zegt zelf in interviews dat hij dit ook helemaal niet wil impliceren en gewoon de gebeurtenissen koel wil beschrijven zonder te veroordelen. We moeten zelf onze conclusies maar trekken. maar waarom dan die cliché-problematische insteek? drankmisbruik, homo's, eenzaamheid, Nazi's (???) . En waarom soms wel mensen 10 minuten volgen en dan weer niet? Soms wel gezichtsuitdrukkingen registreren en dan weer niet? Het enige echt indrukwekkende aan de film de willekeur van de vreselijke gebeurtenissen, iets wat tamelijk schokkend is kan ik echt niet op naam van de film schrijven. Zo geweldig wordt dat echt niet in beeld gebracht of opgebouwd. Ik heb een beetje het idee dat de lovende kritieken over deze film daarom meer het gevolg zijn van de gebeurtenissen zelf als van de manier waarop de film daar mee omgaat.

Ik ben er nog niet helemaal uit, maar over het algemeen ben ik gematigd negatief. 2 sterren.

Briljant. Een van de beste films die de afgelopen jaren uit de VS is gekomen.
Vanuit verschillende gezichtspunten zie je de aanloop naar de gebeurtenis. Flarden van gesprekken hoor je. Lange scenes met lopende mensen. Af en toe volgt de camera een beweging (al dan niet met geluidje). Soms een slowmotionbeeld. De schoolsetting komt hyperrealistisch over. Het hele begin zorgt ervoor dat de film een raar soort spanning over zich heenkrijgt. Je wordt heen en weer geslingerd tussen het feit dat je weet wat er komen gaat en de bijna hypnotische beelden. Doordat de film meerdere gebeurtenissen laat zien die tegelijkertijd plaatsvinden wordt die onderhuidse spanning extra benadrukt.
Ook de portrettering van de jongens zelf is erg, erg goed. Gus van Sant leert geen morele lessen (zoals wel gebeurd in bijvoorbeeld Pups of Bowling for Colombine), geeft geen duidelijke redenen. Hij laat wel dingen waarvan je weet dat de media ze later zal opblazen en tot oorzaak zal bombarderen. Die zullen afhankelijk van de politieke kleur roepen dat het nazi's waren, of homo's, of dat het door de gewelddadige computerspelletjes komt, door de verkrijgbaarheid van wapens of omdat ze gepest werden. Maar niet een van de redenen is afdoende. Sommige zijn zo terloops dat ze volstrekt niet ter zake lijken te doen. Deze film zet je flink aan het denken. Misschien wel omdat er geen directe antwoorden inzitten.
Wie een klassiek drama zoekt over schietpartijen op scholen zoekt is aan het verkeerde adres. Maar zo'n film was mij heel wat minder goed bevallen waarschijnlijk.

4.5*

1) Ik vond dit eigenlijk niet echt storend. Het was zelfs de beste keuze bij het maken van een dergelijke film. Net als in een achtbaan: eerst klimt het wagentje heel traag naar de top, om vervolgens met een geweldige snelheid naar beneden te razen. Die traagheid en wazigheid maakt het 'shock'effect groter. Het succes hiervan werd ook bewezen in de zaal waar ik zat. Tót de climax van de film, hoorde ik alsmaar gegrinnik en irritant geklets om me heen. Ná de climax maakte dat plaats voor volkomen stilte, behalve een gesnik hier en daar.

2) Ja, hier ben ik het mee eens. Een voorbeeld is vind ik de wijze waarop Eli (de fotograaf) zijn vrienden steeds begroet. Het feit echter dat de acteurs niet professioneel zijn, zie ik als een goed excuus.
Dit is dan ook het enige kritiekpunt dat ik kan hebben op de film. Een must-see.
4,5*

Nou nou nou, ik word wel erg heen en weer geslingerd door de voorgaande discussie. In eerste instantie had ik zelf ook het gevoel dat er wel heel makkelijk een lijn werd getrokken tussen de gebeurtenissen en de shoot-em-up game, het gepest worden, de nazi-video's, het zomaar even op internet kunnen bestellen van een automatisch geweer en het met een handtekeningetje in ontvangst nemen daarvan. Toch vind ik er ook wel wat voor te zeggen dat het er bewust zó dik bovenop is gelegd dat het eigenlijk alleen maar zand strooien in de ogen van mensen die zoeken naar eenvoudige oorzaken kan betekenen. Wraak? Waarom worden dan niet specifiek de mensen neergeschoten die verantwoordelijk waren voor de pesterijen? Sympathie voor nazi-ideeën? Waarom moeten ze dan aan elkaar vragen of dat inderdaad Hitler is die in beeld verschijnt?.
Waar ik, los van dit alles, in elk geval vier sterren aan kan toekennen is een film die adembenemend mooi geschoten is (die wandelingen door de gangen van de school, schit-te-rend!), liefdevol de personages in beeld brengt, intrigerend een in elkaar verweven verhaal vertelt, en de gruwelijke daad hard, en confronterend kaal, in het gezicht van de kijker smijt. Maar de interessante discussie in deze thread over vermeende oorzaken mag wat mij betreft nog wel even voortduren.

Sterke film. Even had ik in het begin het gevoel dat ik de hele film zou gaan zitten wachten op de gebeurtenis, maar het knappe is dat Van Sant je er zo snel in meesleept, dat je niet zit af te tellen als het ware.4 sterren

Eén van de indrukwekkendste films die ik sinds tijden heb gezien. Een fascinerend onderwerp (ben ook al een tijdje bezig om hier iets over te schrijven) en van Sant heeft dit met alledaagse gesprekken, ontzettend herkenbare types en trage en stilistische shots geweldig weergegeven. Een film die je grijpt bij je kloten en ze dan de volgende anderhalf uur niet meer loslaat.

Deed me trouwens een beetje denken aan What's Eating Gilbert Grape; zonder al te veel poeha een schitterende film afleveren...

4,5*

Indukwekkende film met fantastisch camerawerk, en werkelijk zeer goed opgebouwd naar de climax. Ik kan me zo voorstellen dat mensen de film saai vinden, omdat een groot gedeelte bestaat uit het 'achterna lopen' van de personages, maar er gebeurt gewoon zoveel omheen dat het voor mij althans geen moment vervelend werd.
Ik ben wel blij dat niet elke scholier die gepest wordt op deze manier wraak neemt...
Apart dat bijna iedereen zijn eigen naam gebruikt in de film, dat zie je niet vaak.
4.5*

Tweede film die ik gezien heb van Gus van Sant na het erg brave Good Will Hunting. Elephant is gelukkig een toch een heel wat meer gedurfde film.

Typisch want dat vond ik nu juist een van de sterke punten van deze film. In het dagelijks normale (high-school) leven gebeurt er toch ook niet veel bijzonders? De camera lijkt slechts gewoon te registreren wat er gebeurt, de alledaagse bezigheden niks bijzonders. Ik vond dat juist dit gegeven de climax des te schokkender maakte. De volledige willekeur van dergelijke terreur wordt op deze manier des te beter verbeeld.

Overigens vind ik de beelden alles behalve gewoontjes of saai. Fotografisch zitten hier toch wel erg zeldzaam mooie beelden in. De camera zweeft achter personages aan of bevind zich juist statisch op een vaste plaats. Het verhaal lijkt zich zo rond de camera af te spelen, alsof de personages zich hier niet bewust van zijn.

Dat de verhaallijnen naast elkaar lopen werkt erg goed voor de opbouw van de spanning, iedere keer weet je al wanneer en wat er gaat gebeuren. Je krijgt zo een kiijkje in de laatste uren van de verschillende leerlingen wat een erg beklemmend effect heeft.

In het interview op de DVD zei Gus van Sant hierover dat hij geen spectaculaire, film climax wilde in Elephant. Maar een kille, lelijke registratie van het gebeuren. Iets wat meer de realiteit zou kunnen benaderen. Een juiste keuze volgens mij.

Sterke film over een schokkende gebeurtenis die gelukkig niet met een belerend vingertje aankomt om de schuldige aan te wijzen in TV, films of videogames en godzijdank met Fur Elise ipv Marlyn Manson. 4*

Wie zich over het wel erg trage tempo kan zetten, ziet een interessante film die niet al te veel uitlegt maar, gezien de harde werkelijkheid, genoeg stof tot nadenken bezit.

3*.

Wow, wow, wow. Wat een film. Ik had deze ongeveer een jaar geleden al eens gezien maar wat er allemaal wel niet met een filmsmaak kan veranderen in een jaar, he. Toen vond ik de stiltes veel te lang, maar nu vond ik de gesprekken veel te lang.
Maar dat was dan ook het enige minpunt aan deze voor de rest voortreffelijke film.
De hele film heb ik geboeid gevolgd, en aangezien ik het einde al wist, voelde ik de spanning zeer goed. De eindscenes zijn dan ook bij de beste die ik ooit heb gezien.
Voor de rest is het acteren niet veel bijzonders en daarom vond ik het soms spijtig dat er zoveel gebabbeld werd want daar vond ik toch dat soms tekortkomingen geaccentueerd werden in het acteerspel. Vooral de blonde jongen van op de hoes speelt zeker geen foutloze rol. De twee jongens van op het einde zijn dan weer wel goed, zeker de donkerharige.

Nee, voor de rest ga je geen slecht woord over deze film horen uit mijn mond. Het is allemaal zo uniek en het is de terechte winnaar van de gouden palm. Nu ben ik nog veel benieuwder naar Gerry, maar ik denk dat die nog een stukje afstandelijker is.
Misschien ga ik deze wel kopen, hoewel het niet echt een film is die je elke week begint te kijken. Je moet er voor in de stemming zijn. Het is een zeer zware film en ik hoop ook dat de mensen die weten dat ze deze film slecht gaan vinden, zo weinig mogelijk gaan kijken want daardoor wordt het gemiddelde teveel naar omlaag gedrukt.
Oh, ik heb het nog niet over de muziek gehad. Die is natuurlijk geweldig!Ik ben sowieso al voor klassieke muziek in hedendaagse films maar hier geeft het nog wat extra's. Nee, echt, dit is zeer mooie cinema. En Gus van Sant mag er van mij nog wat maken.

Favoriete scene:
De scene waarin de bruinharige piano zit te spelen terwijl de andere jongen het zeer gewelddadig spelletje is aan het spelen. Het gelaat van de jongen terwijl hij alle mensen neerknalt in het spelletje. Gewoon fantastisch.

4* voor nu, maar hij komt van 2* en er kan nog een halfje bijkomen. Ik moet hem eerst laten bezinken.

Had deze film een aantal maanden geleden al eens gezien maar wist toen nog niet wat ik nou moest stemmen.

Het eerste deel van de film vind ik prachtig gedaan, de kijker krijgt een ongelofelijk realistische introductie in het leven van de scholieren en hoe het er dagelijks op de school uitziet. Je kunt je identificeren met de personen en je bouwt sympathie voor ze op. De lange shots van de camera (ER-stijl) die met de scholieren meeloopt/meekijkt af en toe met bescheiden muziek op de achtergrond waren razend mooi en deden je geloven dat je ook deel ging uitmaken van het geheel. Ik werd meteen helemaal meegesleept in de film.

Dan begint het, na een prachtig shot van de lucht die langzaam betrekt maken we kennis met de twee waar het om draait. Vanaf hier ging het voor mij bergaf met de film, Gus van Sant komt meteen aandraven met minstens 5 redenen die door verschillende mensen genoemd werden (bij het echte incident) waardoor de twee tot deze gruwelijke daad kwamen. De redenen worden niet subtiel genoemd/gefilmd, nee, ze liggen er dik bovenop. Hitler, gepest worden, de onzekerheid over de geaardheid, etc etc. Ik denk dat het best wel mogelijk is dat één/meerdere van deze dingen er mee te maken heeft/hebben. Maar ze worden en zo overduidelijk doorheen gedrukt dat het wel lijkt of Van Zant persé wil dat je gelooft dat het zo is. Alle ruimte tot eigen interpretatie valt weg.

En het werd alleen maar erger, zodra de twee op de school aankomen is al het gevoel dat eerst nog in de film zat verdwenen. Er wordt een aaneenschakeling van vreselijke, kille beelden getoond waarvan ik kippenvel kreeg. (en dat bedoel ik niet positief). Waar Gus van Sant eerst te veel redenen gaf laat hij hier te veel open, de manier waarop het incident in beeld werd gebracht verpeste voor mij de hele film.
De laatste scene was het toppunt, het verschrikkelijke ieny-meany-miny-mo gooit alles wat de film daarvoor heeft opgebouwd in een keer omver. Het enige wat nog overblijft is een film over twee sadistische kinderen die lijken te denken zich in een 'shooter' te bevinden. Alle logische redenen worden in een keer verworpen en maken de film tot de oppervlakkige, eenzijdige kijk op Columbine die het nu is.

Wat een doodzonde,

1*

(maar ja, dat is dan natuurlijk alleen maar mijn mening )

Erg goed! Mooie lange shots van scholieren op een dag die hetzelfde lijkt als alle andere dagen, verwoven in elkaar terwijl de meesten elkaar nauwelijks kennen. Van Sant brengt naar mijn idee erg treffend een onderwerp naar voren waar niemand iets van begrijpt en hij zelf ook niet. Erg knap!

4,5*

Nare film. Maarja, dat is wel logisch gezien het onderwerp. Wel mooi dat ze bij verschillende personages vanuit hun perspectief een gewone schooldag lieten zien. Om te laten zien hoe een gewone dag in zo'n ramp kan overgaan.

Die cover vind ik ook niet bij de film passen. Je zou inderdaad denken dat het een romantische film is ofzo. Het geeft een totaal verkeerd beeld van de film.

Ik vat de titel eigenlijk niet. Heb ik iets gemist over een olifant ofzo?

Sterke film. Prachtige longtakes, erg lang maar ook erg steady camerawerk. Je proeft de sfeer van de highschool maar het onheil sluimert altijd ergens onder de oppervlakte. Krachtig sounddesign ook. Zorgt voor een surrealistisch tintje (realisme? ). En van Sant presenteert een paar geniale, veelzeggende, vondsten:

- De donkere jongen die rondloopt alsof het voor hem de normaalste zaak van de wereld is dat tieners elkaar overhoop schieten.

- De ene schutter die uit pure verveling door gebrek aan doelwitten maar zijn eigen maatje op de korrel neemt.

Zo tekenend.

4*

Had ik ook maar niets van tevoren geweten, dan had ik deze film vast nóg beter gevonden. Volgens mij is deze film des te indrukwekkender als je hem zonder enige informatie van tevoren bekijkt! Nu had Teletekst de hele clou al voor me bedorven!!!

Blijft toch K-met-peren, recensies en DVD-covers die teveel prijsgeven!

Maar toch evengoed genoten van deze film. De manier van filmen/het camerawerk sprak mij in ieder geval genoeg aan om een dikke voldoende te rechtvaardigen.

Hoogtepunt vond ik de contrastrijke scene waarin de ene schutter een gewelddadige videogame speelt, terwijl de andere pianospeelt.

Fijn om gezien te hebben. Nadat ik eerder met de film Gerry al aangenaam verrast was, was deze natuurlijk ook een keer aan de beurt.

Met heel weinig voorkennis bekeken en dat was misschien nou net

niet gepast bij deze film. Hierdoor liep ik maar te wachten op een

logisch verhaallijntje en meer diepgang in de personages, want diepgang was bijna niet aanwezig. Alleen maar wat er in de koppen

gebeurt voor de uiteindelijke confrontatie met de daders, die al in

het begin van de film het einde verklapte.

Had ik de insteek van G.van Sant wel geweten, dan had ik me daar

beter op in kunnen stellen, omdat ik nogmaals steeds naar een

verhaallijn zocht en dus nooit aankwam.

Het schort wat mij betreft toch aan diepgang, ook al was dat niet de bedoeling.

Camera standpunten vond ik gaaf en verfrissend.

Muziek was mooi, maar wel eentonig.

Toch vond ik het vrij bijzondere ervaring, wat bij andere film vaak

ontbreekt. Maar ik ben niet keihard geraakt.

Mooi rustig dromerig filmpje.

Gisteren dan eindelijk Elephant gezien, en het is toch wel een hele sterke film.

Het verhaal(zover er een verhaal in zit)bleef boeien en je waant je echt op de school zelf, het deed mij ook een beetje terug denken aan mijn tijd op school.De "acteurs" zijn echte scholieren en laten je een beeld zien hoe het er echt voor tieners aantoegaat, ipv een acteur van dertig te nemen die iemand van zestien moet spelen(zoals van Sant ook in een interview op de dvd aangeeft).Het werkt allemaal toe naar een ijzingwekkende climax die nog een hele tijd na het zien door je hoofd blijft spoken.

Groot minpunt waren voor mij (sorry) toch wel het camera werk het ziet er in het begin echt fantastisch uit,maar begon mij halverwege de film toch wel de strot uit te hangen, 80 minuten kijken naar tracking shots was voor mij een beetje te veel van het goede.Ook bleef de camera voor het grootste gedeelte achter de kids aanlopen, en hier had ik toch wel graag wat meer de gezichten die een beetje emotie tonen gezien.Of het was gewoon de bedoeling om de mensen niet zozeer een "gezicht" te geven want het zou iedereen kunnen overkomen.De prachtige muziek maakt ook wel weer heel veel goed.

Al met al toch en bijzondere goede film ervaring erbij, en wie weet wat er bij herziening kan gebeuren.

3.5*

Toch maar eens gewaagd aan mijn eerste Van Sant.

Wat een prachtige ervaring.

Wetende dat het tot bepaalde hoogte is gebaseerd op ware gebeurtenissen maakt het geheel nog indrukwekkender.

je zou kunnen zeggen dat zo'n gebeurtenis te dromerig/surrealistisch wordt neergezet, maar dat gevoel had ik juist niet.

De personages worden dicht op de huid neergezet waarbij ik soms door het camerawerk het gevoel kreeg dat de camera de personages achtervolgden en zij geen weet hadden wat er achter zich bevond.

Cinematografisch beleefd de film in bepaalde (wolken scenes)

scenes een hoogtepunt. De soundtrack/geluid was geweldig.

Klink natuurlijk cliche om de moordenaar Fur Elise te laten spelen voor effectbejag maar het is volgens mij toch het stuk dat beginnende pianisten leren te spelen en je merkt dat hij het nog niet helemaal onder de knie heeft. Daarbij vind ik het naar voren doen treden van de achtergrond geluiden een prachtig idee. Geeft toch een extra dimensie aan de film.

Daarbij nog de uitmuntende verhaal structuur en het einde dat vertelt dat zo'n schokkende gebeurtenis eigenlijk voor de moordenaars maar willekeur was doen mij deze film niet snel vergeten.

4,5 (voor nu)

Een doordeweekse schooldag op een Amerikaanse hogeschool; lessen worden gevolgd, gangen bewandeld, sporten beoefend, roddels geroddeld, foto's genomen, enz.

Allemaal heel gewoontjes, en wat saaiig... en toch...

Het camerawerk is briljant, de rommelige muziek super, en de authenticiteit van de school; alsof je er zelf rondloopt.

Maar bon, dat was voor mij niet voldoende om een topfilm te maken. De climax van de film valt helemaal op het einde. Was toch iets dat ik in het midden al had willen zien gebeuren. Jammerlijk .

Dan nog een kreet: IK WIL DIE T-SHIRT!!!

Prachtige, sfeervolle film met subliem camerawerk. Fantastisch hoe de camera de verschillende scholieren volgt. We zien dezelfde gangen een paar keer op een totaal verschillende manier weergegeven omdat je het telkens ziet uit het standpunt van iemand anders. De scène met die wolken vond ik ook prachtig. Ongelooflijk mooi .

Ook fantastisch hoe het verhaal in elkaar zit. Pluspunt is dat Van Sant niet meer doet dan enkel registreren wat er die dag is gebeurd. Hij wil niet echt een verhaal vertellen en neemt nergens een standpunt in pro of contra de moordenaars De muziek was ook fantastisch en bouwde de spanning erg op.

Weinig aan te merken op dit meesterwerk, 4,5 dikke sterren


PS: Wat is dat trouwens een ongelooflijk mooie poster. Vruit de moosite die ik ooit heb gezien

Van Sant bouwt op een bijzondere en originele manier zijn verhaal op in dit soms saaie en stijlvolle drama. De film weet de kijker absoluut emoties te ontlokken maar waar hij bij de een zal inslaan als een moker, zal hij de ander weinig weten te bekoren. Redelijk.

Prachtige film. De openingsscéne - van de slecht rijdende vader - kon ik me nog herinneren op één of andere manier. Die had ik eens eerder gezien, volgens mij een jaar terug toen de film op tv was, maar meer ook niet.

Deze film voelt echt levensecht aan. Je kijkt niet naar de film, nee; je zit er zelf in en dat is erg knap gedaan, want dat voel ik niet zo snel. Ondanks de vele personages leren we ze goed kennen en voel je wat de personages ook voelen. We krijgen veel lange shots te zien. Vaak volgen we alle stappen van een leerling van de één na het andere lokaal of wat dan ook maar. Nooit gedacht dat zoiets zo mooi kon zijn. Opzich doen alle (jonge) acteurs het goed, maar overtuigd eigenlijk niemand echt. Een paar keer per ongeluk in de camera kijken, leerlingen op de achtergrond die erg slecht hun paar seconden screentime vullen en niet altijd overtuigende dialogen. Maar, toch voelt het echt aan en is het interessant en dat vond ik overheersend in deze film. Geweldige scéne overigens dat die ene jongen piano zit te spelen, prachtig. Geweldig stukje muziek en een hilarisch volgende scéne als hij zijn middelvinger opsteekt naar het notenboekje op de piano.

We zien ook een aantal keer dezelfde scénes terugkomen. Volgens mij wel drie keer de scéne dat de jongen - hier op de hoes - op de foto word genomen. Eén keer zien we dat een meisje (het buitenbeentje) er achterlangs loopt. Weet niet zeker of het klopt, maar de eerste (en tweede) keer zag ik haar niet terwijl ze bij een derde keer er toch echt langs loopt. Hmm, vreemd of zit hier wat achter? De shoot-out die volgt is erg intens. De luchtige high-school sfeer word vervangen door een beklemmend gevoel. Niet altijd had ik het gevoel dat de acteurs zich goed konden inleven in de scénes op dat moment, maar op één of andere manier bleef het geheel toch werken.

Over het algemeen een geweldige film die ik nog vaak zal zien. Hij duurt niet lang, dus een herziening kan zo komen als ik weinig tijd heb. Deze film blijft me denk ik wel even bij. Dikke vier sterren voor nu, maar wie weet wat er in de toekomst gebeurt.

Zo´n beetje wat ik verwachte.

Ik vraag me af hoe interessant het publiek de film in feite zou vinden als ze niets van het plot af wisten. En dan heb ik het over de eerste half uur.

Vrij veel geneuzel die verre van boeiend zijn. Gesprekken die je op school ook kan hebben en Van Sant brengt ze niet interessanter in beeld. Maakt de film niet intens of realistischer tevens. Nihilisme is een passende predicaat.

Ben verder niet bekend met Van Sant. Ook niet type cineast die mij aanspreekt. Ik heb enkel Good Will Hunting gezien en kan me daarin niet herinneren dat het visueel zo belemmerend was. Niet alleen storend maar ook zeer saai. Het geheel wordt gevormd door een steadicam. grote hoeveelheid long-shots van mensen die lopen en van achteren worden gefilmd. Dat wordt o zo saai in beeld gebracht. Met 2 á 3 van dergelijke shots kan ik leven. maar de gehele film lang? nee absoluut niet. Ik zie de toegevoegde waarde ervan gewoon niet. Ook een ander voorbeeld van 'n oppervlakkige shot is wanneer dat meisje met bril de kleedkamer binnenloopt en zich vervolgens aankleedt. Wat moet je daar nu mee?

Één van deze shots waarin de Steadicam die grietjes volgt kon ik wel appreciëren aangezien je in ieder geval paar lekkere billen te zien krijgt!

Het laatste 10 minuten zijn vanzelfsprekend indrukwekkend, intensief, heftig, pakkend, en sensationeel. De film zal mede daardoor niet in een onvoldoende raken en wellicht bij herziening tevens hoger scoren. Maar of ik de film gauw zal herzien.

Gisteravond voor de vierde keer in korte tijd bekeken.

Ondanks dat Elephant velen de eerste keer al verveeld blijf ik de film prachtig vinden.

De schoonheid van dit meesterwerkje zit m in de kleine dingen.
Een doodgewone nietszeggende ontmoeting van twee vrienden vanuit drie verschillende oogpunten bekeken, een jongen dit met zijn hond speelt vanuit drie verschillende oogpunten. Daaromheen een (waargebeurd) verhaal gebouwd.

Visueel een pareltje. Elk standpunt en elke compostitie geperfectioneerd tot steeds weer prachtige shots. Iets wat je in nog extremere vorm tegenkwam bij Gerry. Een stijl die perfect bij mij past. Hoop dit bij Last Days weer aan te treffen. Het eerdere werk van Van Sant lijkt mij minder (GWH ).

Van Sant schemert ook nog eens stiekem een eigen mening door. Blijft vrijwel verborgen als je niet over de film nadenkt. Een voorbeeld is Het computerspelletje. Is dit de reden dat de jeugd (van tegenwoordig) zo makkelijk op geweld overgaat? Een ander voorbeeld is dat Van Sant duidelijk tegen het gemakkelijke wapenbezit is. Hoe je een wapen besteld over het internet, en die de volgende morgen heel (opvallend) nonchalant en gemakkelijk (alleen even tekenen, geen controle op vergunning of zelfs al leeftijd) wordt bezorgd.

Maar de film gaat zelfs nog veel dieper. Waar in een normale film personages niks meer zijn dan een lap tekst, zijn het hier echte mensen, met geheimen (Michelle), raadsels (Benny) en problemen (John), die van hunzelf zijn, niet in het script geplakt voor het verhaal, maar gewoon van de personages zelf. Ze zijn echt en maken doodnormale dingen mee, voeren doodnormale gesprekken en komen elkaar tegen, zonder dat ze elkaar kennen. Zonder zich ook maar iets van elkaar aan te trekken.

Een vraag die na de vierde keer nog steeds speelt is: Wie is of zijn hier de badguy(s)?
Zijn het de ‘hot-shots’, die de twee homoseksuele jongens pesten? Is het het bestuur van de school, die de problemen van de jongeren negeert? Zijn er badguys of alleen slachtoffers?
Als je een stuk als dit in de krant leest zie je automatisch de twee moordende jongens als ‘slecht’, als je ook maar iets dieper kijkt merk je gelijk dat het niet zo simpel in elkaar zit.

Verder nog een grappig feit: is dat de twee heren, die beschoten worden in het computerspel, de twee Gerry's zijn. Merkte ik zonet pas voor het eerst op, aan de gele ster op het shirt van de ene en omdat je op een keertje na alleen hun ruggen ziet.

EINDOORDEEL: 5* en #2 in de top 10

Erg tegenvallende film van Van Sant. Van Sant heeft gepoogd een soort van docu-film te maken over leerlingen van een Amerikaanse highschool op een "gewone" schooldag, dat anders dan "gewoon" eindigt. In deze film worden diverse relatief onbelangrijke ontmoetingen en gebeurtenissen in en rond de school in beeld gebracht. Dit wordt vaak ook nog eens herhaald vanuit verschillende camerapunten en andere personages. Best leuk verzonnen, maar voor mij werkte het gewoon niet op die manier. De leerlingen die gevolgd worden krijgen niet of nauwelijks diepgang en doordat sommige shots, die toch al weinig interessant zijn ook nog eens twee keer herhaald worden, wordt het hele gebeuren wel een heel saai en oninteressant gegeven.
Op het einde gebeurt dan het incident waar eigenlijk de hele film naar toe gespeeld wordt , maar door alle oninteressante personages met nauwelijks diepgang deed het mij helemaal niets. Als geheel vond ik het allemaal maar knap waardeloos, op een paar aardige shots na. Nee geef mij dan maar een film als Bang Bang you'[re Dead over hetzelfde onderwerp, veel indrukwekkender en met veel meer overtuiging neergezet.

1,0*

Een film die me compleet met verstomming slaat kom ik maar eens om de zoveel maand tegen. Het was nu al een tijdje geleden en nu komt Elephant. Een modern meesterwerk.

Ik denk dat de kracht van de film hem vooral zit in dat je al weet dat alles fout gaat gaan. Het de doorsnee dag van de studenten krijgt zo iets compleet speciaals. Moesten de moorden een climax geweest zijn, zou ik de film saaier gevonden hebben denk ik maar nu vond ik er niks saai aan. Camerawerk, soundtrack (schitterend stuk op de piano), geluid en dialogen zitten ook zeer goed. Het zeer goede camerawerk valt vooral op in de scènes die z'n 3x terugkomen maar uit de kijk van een ander personage. Ik hou ervan dat de regisseur durft spelen met tijd.

Eigenlijk krijg je de tijd niet om het saai te vinden er komen zoveel karakters aan bod waarmee je direct al een band blijkt te hebben, het zijn doorsnee mensen en je leeft mee op een zeer speciale manier. Mede door de kennis dat dit wel eens hun laatste dag zou kunnen zijn. Jij staat er bij stil, zij niet. Ik blijf erbij dat daar de kracht zit !

Ook een leuk idee was dat computerspel waarin je Gerry's kon neerschieten

De volle pot.

*****

Elephant, ooit eens op een vrijdagavond laat toevallig op TV gezien. Moet een van mijn mooiste ontdekkingen uit de filmhistorie zijn. Ik had tot dan toe echt nog nooit van Elephant gehoord. Gus Van Sant, ohja Good Will Hunting.. dit is toch wel iets anders.

Vandaag na een tijd herzien, en de ervaring was onverminderd aanwezig. Elephant is een belevenis, Van Sant weet omtrent een loodzwaar verhaal een baken van rust te creeeren. De beslommeringen van alledag krijgen door de afloop (die zich al na een kwartier aankondigt) een enorme lading. Het visuele aspect is hierin van essentieel belang. Elephant is sowieso cinematografisch grandioos. Van Sant gebruikt zijn bekende rustige shots en lang uitgesponnen scenes. In Elephant werkt dat toch zeker wel het beste van zijn hele oeuvre. De muziek en vooral de geluiden, die per scenes een andere ervaring opleveren, zijn de finishing touch.

Ook bij de herziening waren de shots van de lucht en de wolken de mooiste. De nacht ervoor, de donkere binnentrekkende wolken tegen de helblauwe achtergrond, ongekend mooi en net zo functioneel. De slotscene is ook ijzingwekkend hard en kil.

Weerzinwekkend sterk. Blijft echter toch op 4,5* staan, wie weet een 5* voor later. Wel een plekje in de top 10, dat lijkt me een aardige deal.

Stomp in de maag deze film. Visueel uiterst sterk, hoog realisme en interessante structuur (hoewel dit laatste een beetje belachelijk dreigde te worden, het had niet veel langer moeten doorgaan).

Heb vol afschuw zitten kijken, ook op de momenten dat er niet zo veel gebeurde. Ontzettend dreigende sfeer en het laatste half uur heb ik met open mond zitten kijken, hoewel ik wist wat er kwam. Het ongemakkelijke gevoel dat zoiets altijd, overal op elk moment kan gebeuren komt sterk naar voren. Sterke reflectie op een op sommige punten erg verziekte maatschappij. Knappe film. Enige minnetje is dat de karakters wat ver weg bleven. Wat steriel en afstandelijk. Maar ik weet ook eigenlijk niet hoe van Sant dat had moeten oplossen, omdat het anders weer ten koste was gegaan van andere sterktes. Maar toch.

4 sterren. Na wat zoetsappige niemandsdalletjes (Good Will Hunting, Finding Foresster), heeft van Sant weer mijn volledige attentie.