Meningen

John Candy had nou eenmaal een bepaalde charme. Ik weet niet meer precies hoe deze film verliep, wel dat ik een paar keer goed gelachen heb en dat mijn tante zei: 'Nou, geen dijenkletser.' Had ze gelijk in.

Ik kan me alleen die ex van die oudste dochter nog herinneren, die een golfbal tegen z'n harses krijgt. Geweldig !

Ik heb goeie herinneringen aan het kijken van deze film en een herziening zou leuk zijn maar ik denk dat ik 'm lang niet zo leuk meer zou vinden.

En dat is inmiddels gebeurd. Op het moment dat ik -voorzichtig- stemde, gaf ik 'm 'n zes. Maar de indruk – of het gebrek eraan – die Unforgiven me een tweede keer gaf, verdient die een dergelijke waardering?

Ik ben best dol op Eastwood hoor, maar deze film heeft het gewoon niet voor mij. Of juist wel, maar presenteert het niet goed. De ingrediënten zijn er, ze worden helaas naar mijn mening op een absoluut foute manier gemixt. Irritante, vlakke personages met bij tijd en wijle bar slechte dialogen – vooral dat gesprek waarin Munny telkens de prostituee herhaalt die hem vertelt dat Ned dood is en uitgestald staat voor Greely's – deed me bijna m'n tanden kapot knarsen en mijn tenen permanent krom trekken. Ze doen nu nog pijn.

Ook hebben we karakters die geen enkel doel dienen, zoals Harris' English Bob; waarom zat die überhaupt in de film, puur om Little Bill's autoriteit te bevestigen en hem een biograaf te geven? Oké, dat zijn doelstellingen, maar dat vind ik voor de rol niet genoeg fundering.

Academy Awards voor: Beste FILM?! WAT?! Ik bedoel, niet dat Westerns altijd een plot hebben van heb-ik-jou-daar maar ook de uitwerking heeft niet veel om het lijf. Ja, het is wel erg tof om te zien dat Eastwood een karakter speelt dat niet -meer- de macho is van vroeger en op z'n retour is, maar het resulteert in een heel slap en weinig geloofwaardig einde. Unforgiven liet mij in ieder geval erg leeg achter. Zelfs als het tonen van vergane glorie mist deze helaas net zijn doel. Ik snap de opzet maar die wordt in mijn ogen niet ten volle gerealiseerd.

Beste Regisseur? Zie vorige. Ik ben van Eastwood sowieso beter gewend.

Beste Montage? Hm, nou ja, niet superbijzonder, maar ook niet storend dus dat wil ik nog geloven.

Beste Mannelijke Bijrol? Ja. Terecht. Als er iets is dat de film nog enigszins overeind houdt, is het Hackman. Een genot om naar te kijken en luisteren. Echter, de eindconfrontatie stelt zwaar teleur en de opbouw, die mede aan hem te danken was, blijkt geheel voor niets geweest.

Echt jammer. Ik snap wat Eastwood's opzet was maar het is allemaal net niet interessant genoeg.

Het cijfer laat ik voorlopig staan. Unforgiven had zo z'n momenten en het is funest als een film het daarvan moet hebben.

EDIT: Men zou kunnen zeggen dat de film juist in diens opzet slaagt daar ik met een leeg gevoel achterbleef. Maar die heb je in meerdere categorieën; het gevoel van jammer-dat-het-er-niet-meer-is en dat van jammer-er-is-niks-en-dat-was-er-ook-nooit. Unforgiven wil me het eerste geven, maar biedt me helaas het laatste.