Als ik een lagere score kon geven, dan zou ik dat met passie en overgave doen. Mensen kinderen, wat een afgrijselijk stuk stront is dit! Parodie? Knipoog? Daarvoor moet het slim en gevat zijn, en dat is deze absolute bagger dus absoluut nergens! De lotgevallen van de personages boeien me niet en ik erger me groen en geel aan hoe alles ons wordt voorgekauwd.
Voor mij persoonlijk is dat toch zijn beroemde voorganger, maar jouw suggestie vind ik ook niet vervelend om naar te kijken.
Echter, het gaat hier om de vertelling die daar pal tussenin zit. En die vind ik vooral vervelend verteld, met te uitleggerige dialogen en de persoonlijke sores van personages die nergens heen gaan. Nogal logisch, omdat het noodlot op hen lag te wachten, maar dat maakt het geheel wel nogal saai om naar te kijken. Wegens de effecten en het gebruik van decors/achtergronddoeken ziet het eindresultaat er soms ook behoorlijk knullig uit. Ik word er uiteindelijk niks wijzer uit en de keuze van James Cameron om een compleet fictief koppel te gebruiken om een degelijk verhaal te vertellen, vind ik opeens een stuk meer gerechtvaardigd.
Schitterend en ontroerend, een schrijnende indruk van leven onder de duim van een dictator, die kleur krijgt door de jeugdige geest van de studenten die centraal staan. Ontzettend benauwend ook, maar desondanks leefde ik constant mee met deze jongeren. Films over dit onderwerp blijven mijn interesse wekken, over welk regime het ook gaat. Bekijk ook zeker deze titel eens om te zien hoe deze heerschappij kwam te wankelen.
Alternatieve titel: The Report, 9 april, 06:45 uur
Dat gemiddelde cijfer snap ik heel goed. Het deed me veel erger verwachten, maar naar mijn oordeel is de film heel vakkundig gemaakt. Het levert weer een misselijkmakend bewijs van de beestachtige wijze waarop mensen met elkaar kunnen omgaan.
Het probleem is dat dit verhaal precies eindigt waar het hoort te beginnen. Onbegrijpelijk.
Alternatieve titel: Stephen King's Sometimes They Come Back, 9 april, 06:31 uur
Nee, dit verhaal had absoluut niet de vorm die het verdiende. Het drama kon het gemakkelijk af zonder de horror en andersom. Niks hieraan wist me genoeg mee te slepen om de film memorabel te maken. De cast deed z'n best, maar de uitwerking kreeg mijn ruggegraat niet te pakken.
Op mijn blog heb ik mijn mening uitgebreid uiteengezet.
Alternatieve titel: Texas, Adios, 4 april, 14:20 uur
Ja, de beelden zien er schitterend uit, evenals de schitterende blauwe ogen van Franco Nero. Maar meer aantrekkingskracht heeft deze enorme hoop drek niet. Het verhaal heeft geen enkele specifieke aanleiding, er moet gewoon iets gebeuren. De afschuwelijke geluidsmix doet ook al weinig goeds.
Meer redenen om Texas, Adios over te slaan vind je hier.
Al die streamingproducties halen de lol heel erg uit het uitgangspunt. Dit had echt leuk kunnen wezen, maar het gaat 't ene oog in en het andere weer uit. De expositie vliegt je om de oren en een reden om geboeid te blijven kijken heb je niet, want alles wordt voor je uitgestippeld. Risico's worden als de pest vermeden en dat vind ik een kwalijke zaak.
