Meningen

Moderne klassieker van Kevin Costner dat maar liefst 7 Oscars won. De landschappen en natuur van het Westen zijn van een ongekende schoonheid en de leefwijze van de Indianen wordt ook op respectvolle en realistische wijze neergezet. De scenes met de wolf zijn onvergetelijk en de sentimentele muziek is te danken aan John Barry.

Ben Affleck kan denk ik beter in romantische 0-sterren films spelen samen met vrouwlief J-Lo (alhoewel hij in Boiler room wel een aardige rol speelde, maar dat terzijde).

Er zat niet echt een verhaal in en ook was tegenspeelster Elektra (Jennifer Garner) binnen 2 minuten erachter wie daredevil precies was en werd meteen weer zijn vriendinnetje.

Er zat 0 spanning in de film en was al afgelopen voordat ik door had dat er geen verhaal meer zou komen.

Ook van Jennifer Garner in haar latex-pakje was bijna niets te zien. Ziet er zeer leuk uit op de posters, maar je ziet misschien een scene van hooguit 2 minuten.

Zeer zouteloze film

Een heel bijzondere batman film al zou ik de film meer "the Joker" willen

noemen, want die werd geniaal gespeeld en had een behoorlijke diepgang.

De spelletjes die de Joker speelde waren gewoon geniaal opgezet.

Batman zelf vind ik wat twee dimensionaal blijven gedurende de film, maar

dat maakte weinig uit, omdat er genoeg te zien en te beleven was.

Een film waar je naast genieten van de daverende special effects en actie ook moet blijven opletten. Want anders mis je zomaar de ingewikkelde plots die de Joker verzint. Jammer vond ik dat ze bij de veerboten de genialteit lieten liggen van de Jokers zijn plannetje.

5*

Robin Williams is een vrijgevochten leraar Engels op een traditionele Amerikaanse universiteit anno 1959. Met zijn onorthodoxe wijze van lesgeven inspireert hij zijn leerlingen om hun eigen weg te vinden in het leven, vrij van het keurslijf van traditie en familieverplichtingen, met dramatische gevolgen.

Het scenario van Tom Schulman won weliswaar een Oscar, maar kent geen verrassingen en neigt naar sentimenteel melodrama, waardoor het wat geforceerd aandoet. Er wordt echter prima gespeeld door Williams, Hawke, Leonard en veteraan Norman Lloyd, waardoor dit overschatte drama toch goed uit te houden is.

Irons presteert iets heel bijzonders, door twee uiterlijk volstrekt identieke karakters toch een eigen identiteit te geven, zodat ze toch goed te onderscheiden zijn. Het plot drijft grotendeels op deze twee karakter en het is dan ook vooral dankzij de tour-de-force van Irons (en de uitstekende special effects van Gordon Smith) dat deze film simpelweg werkt. Een uiterst boeiende film, hoewel soms moeilijk om naar te kijken, zeker voor mensen die het 'niet zo hebben op gyneacologen'.

De maker van de mooie film Amelie had al eens eerder een meesterwerkje gemaakt en dat is deze film. Een bizarre film, een bizar verhaal en bizarre beelden. Maar heel erg mooi in beeld gebracht.

Het ziet er allemaal heel vies en grauw uit. Surrealistisch net als Amelie (alleen deze had juist erg veel kleur). Maar in deze film juist niet de leuke en grappige kant van het leven, maar precies het omgekeerde. Mensen hebben geen eten meer en dan worden ze erg 'creatief' in oplossingen daarvoor. Kijk deze mooie, maar bizare film.

Wat een goede film is dit, misschien een wat te traag begin, maar daarna is het echt een hele spannende film. Mat Damon (Colin Sullivan) werkt als een 'gangster' van een grote mafiabaas (Frank Costello), gespeeld door Jack Nicholson, in het politiekorps van Boston. Maar tegelijkertijd werkt er ook een politieagent undercover, gespeeld door Leonardo Di Caprio (Billy Costigan) bij dezelfde mafia. Sullivan moet jacht maken op zijn eigen baas Costello, waarvan Sullivan de opdracht krijgt om de smeris in zijn bende te achterhalen, en Billy moet erachter zien te komen wie corrupt is in het politiekorps.

De film heeft een heel goed plot en het acteerwerk is top. Eén minpunt; de keuze van de muziek vind ik niet altijd bij de film passen. Maar toch een spannende film dat je tot de laatste minuut verrast!

4.5*

Voor de doorwinterde horrorfans zal de film vrij voorspelbaar overkomen. Echter de film kent wel enkele leuke schrikeffecten. Inhoudelijk kent de film weinig diepgang, dwz er wordt weinig aan karakteruitdieping gedaan, tenzij de voorgeschiedenis van enkele vriendinnen en het ongeluk.

Zodra de film zich verplaatst in de donkere grotten is het erg meteen ook erg donker zodat de film bij tijd en wijle wat rommelig overkomt. Echter er zitten wel interressante spannende momenten in het onderaardse. Het geluid is uitmuntend en draagt soms werkelijk bij qua spanning.

De creaturen doen een beetje denken aan Smeagol uit de Lord of the Rings. Toch wel leuk gemaakt.

Alleen het einde vind ik erg terleurstellend, hoewel de "droom" wel leuk bedacht is. ik heb een hekel aan open eindes, en in deze film is dat wel heel erg bont. Jammer, een hele waarderingspunt minder. Voor de rest zeer goed te pruimen.

Een over het algemeen sterk ondergewaardeerde film van Hitchcock. De film is echter briljant van camerawerk, wat nog beter uit zou komen in de (oorspronkelijke) 3D-versie. Dat de film zo goed gemaakt is blijkt onder meer uit het feit dat (vrijwel) de hele film zich in één kamer afspeelt, maar je dat pas achteraf realiseert.

Ook het spel is goed, vooral van Grace Kelly (toen nog vrij onbekend) en Ray Milland, die er speciaal op gecast is om de sympathie van de kijker te winnen. Daardoor gaat de kijker zich (onbewust) met hem identificeren, waardoor de schok des te groter wordt, wanneer de kijkerj zich realiseert hoe kwalijk de plannen van het karakter dat Milland uitbeeldt zijn.

Dit is het verfilmde toneelstuk waarop veel later "A Perfect Murder" gebaseerd werd. Daarin wordt het verhaal overigens op veel punten angepast. Hitchcock heeft zich aan de (oorspronkelijke) essentie gehouden, en blijkt daar genoeg aan te hebben voor een uitstekende thriller.

Sterke film, leuk dat niet de top van de maffia in beeld blijft maar dat het opwerken van nieuwe maffia in beeld komt. Pacino weet goed wat voor type hij moet spelen in deze film (dit keer is hij niet de Master-Maffia). Johnny depp speelt goed maar heeft wel een braaf gezicht, ook met snor (zul je altijd zien bij de good guy). De film speelt zich in lange tijd (maanden) af, dit is af en toe verwarrend en had naar mijn mening niet verteld hoeven worden in de film.

Deze film is geweldig, laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Het verhaal kon mij ontzettend bekoren en het einde is zo vaag dat ik het geweldig vind. Ook de nieuwe jongen Jake Gylenhaal kon mij ontzettend amuseren maar vooral het einde waarin we extreem mooi gefilmde beelden zien met als achtergrond het wondermooie mad world. Daar krijg ik nu rillingen van. Ook Patrick Swayze als de zelfhulpgoeroe is ontzettend leuk en de LO leerkracht die op een bepaald moment een lijn op het bord met twee uitersten: Love and Fear is lachwekkend.ook de soundtrack is zeer goed.

Typische horror van Sam Raimi met behalve schikeffecten en gorigheid ook veel ruimte voor humor. Daarmee is Drag Me To Hell vergelijkbaar met Evil Dead en Darkman, films die Sam Raimi maakte lang voordat Spiderman uitkwam. Vooral de oude vrouw die de vloek van Lamia uitspreekt is verantwoordelijk voor de beste momenten. En dat de slachtoffer Alison Lohman zo lief en onschuldig is, heeft tot gevolg dat we echt met haar meeleven.