Meningen

Keihard vervolg op de eerste Mad Max film, die de doorbraak van Mel Gibson betekende.

De Aarde is een grote woestijn en aan chaos ten onder gegaan. Slechts enkelen hebben het overleefd. Olie is een schaars goed en er wordt gemoord en geplunderd om dit goedje in handen te krijgen, al gaat het maar om een simpele jerrycan. Mad Max helpt de bewoners van een simpele nederzetting in hun strijd tegen het gemene olie-geboefte. Hij wordt hierbij geholpen door een jongetje dat niet kan praten en een mafkees met een zelfgemaakte helicopter.

Goede actie en vreemde figuren zorgen voor een uiterst vermakelijke film, misschien wel de beste uit de Mad Max serie.

Dit is de tweede film die ik van Christopher Nolan heb gezien, mijn verwachtingen voor deze film waren dan ook hoog omdat zijn voorgaande film (Following) erg goed is. En mijn verwachtingen kwamen uit, prima film, origineel en hij is niet zoals veel regiseurs blijven hangen bij hetzelfde genre.

De film gaat over een man die door een ongeluk zijn korte termijn geheugen is kwijt geraakt. Op zich niet zo' n bijzonder verhaal maar de manier waarop het verhaal wordt verteld maakt de film bijzonder. De film vertelt het verhaal namelijk van achter naar voor door steeds kleine stapjes naar voren te maken waardoor weer een stukje van het verhaal duidelijk wordt en je zelf af en toe denkt aan geheugenverlies te lijden.

Een spannende en verbijsterende film die na het kijken een sterke indruk achterlaat net zoals The Usual Suspects en Seven.

Zeer goede film van John Schlesinger, met geweldig sterk acteerwerk van zowel Jon Voight alsmede Dustin Hoffman.

Er zitten veel flashbacks in, waardoor we steeds meer over het leven van Joe Buck te weten komen. De muziek van de film is zeer goed, maar het is vooral de eindscène, die ervoor zorgt dat deze film je niet loslaat.

Een rustig vertelde parabel over schuld en vergeving, waarin Eastwood zijn cast de tijd en de ruimte geeft om hun karakters van emotionele diepgang te voorzien. De drie sterren leveren dan ook stuk voor stuk voortreffelijke acteerprestaties af, waar de onderlinge chemie vanaf spat! Ondanks dat het hier om vrij heftige emoties gaat, is dit toch een warme, en bij vlagen behoorlijk grappige film, waardoor dit boeiend blijft ondanks het feit dat het tempo zo nu en dan wel erg laag ligt.

De sfeer van deze film is uitstekend, de special effects en schrikeffecten boven gemiddeld (zit zelf dicht tegen het horror-genre aan), acteerprestaties overdreven, of juist te mat. Dialogen en verhaal enigszins rommelig, alsof de regisseur midden in het film werk nog plot en verhaalwendingen heeft toegepast.

Ik kan deze film dan ook niet aanbevelen voor doorwinterde thriller-liefhebbers, want diepgang ontbreekt deze film helaas...

Mooi gemaakte film met Gerard Depardieu en wat mij verbaasde ook met John Malkovich als Javert een rol die hem inderdaad op het lijf is geschreven. Hij achtervolgt jean Valjean (Gerard depardieu) en is net een bloedhond hij laat niet los en probeert hem overal te volgen. Als Valjean vlucht in een nonnenklooster wordt het moeilijk om hem daar te volgen, maar ze geven alletwee niet op. Zeer spannend.

Indrukwekkende film over de rassenhaat in de jaren '60 van regisseur Alan Parker (Midnight Express, Angel Heart). Mississippi Burning is een film die de kijker op een krachtige wijze doet binnentreden in de rassenrelaties in de Verenigde Staten. De scheidingen tussen blank en zwart in de stad, de invloed van de KKK en vele andere belangrijke zaken die met rassenhaat te maken hebben komen realistisch in beeld.

Gene Hackman levert hier een prima acteerwerk als de oudere, doorgewinterde agent Anderson.

Deze horrorthriller is gebaseerd op het gelijknamige boek van Stephen King en begint nogal mat en inspiratieloos. De personages lijken niet te weten wat te doen en hebben magere dialogen. De spanning wordt echter opgebouwd en het verhaal krijgt inhoud.

Het eind vond ik verrassend en zeer wreed! Ondanks dat de personages stereotiep zijn en horrorclichés niet worden vermeden, stelt de film toch wel interessante vragen. Mensen onder druk en zonder hoop zijn tot alles in staat en wat voor keuzes er ook worden gemaakt, de gevolgen zijn niet altijd positief. Dit blijkt maar weer aan het eind.

Het hoe en waarom van de mist en wat daaruit voortkomt, is leuk gevonden, maar echt absurd. Toch knap van de makers dat ze van het vergezochte plot iets aannemelijks hebben kunnen maken.

Het script van Brian Helgeland (LA Confidential, Man on fire) zit goed in elkaar; de verschillende personages worden goed uitgewerkt waardoor we een goed beeld krijgen in o.a.de getergde zielen van Jimmy en Dave. Sean Penn en Tim Robbins kregen een oscar voor hun sublieme spel, maar Marcia Gay Harden had ook meer verdiend; Zij is uitstekend als Celeste, de wanhopige vrouw van Dave. Eigenlijk is de hele cast wel goed.

Het is een film over relaties, verdriet en (wan)hoop. Je wordt er niet vrolijk van, maar je blijft geboeid kijken.