Meningen

Dankzij de eersteklas actiescenes loont deze western de moeite om er een blik op te werpen. Het geweld wordt niet geschuwd en het levert ons prima spektakel op.

Spijtig genoeg valt buiten deze actie niet veel te beleven en is enige saaiheid troef. Het verhaal is niet echt schitterend te noemen en enkele pogingen tot humor vallen in het niets.

De acteurs trachten hun best te doen maar het valt niet echt mee om Burt Reynolds als een Mexicaanse bandiet te zijn gecast. De muziekscore van Jerry Goldsmith is een pluspunt en het beluisteren zeker waard.

Een rechtbankdrama (of beter gezegd een jurydrama) van de bovenste plank. Spannend verhaal en op meesterlijke wijze in beeld gebracht door regisseur Lumet. Eersteklas dialogen, zeer boeiend om te volgen en op schitterende wijze vertolkt. Henry Fonda en Lee J. Cobb zijn absolute uitblinkers. De film laat je ook nadenken over de werking van het gerechtelijk apparaat en als je ziet hoe sommige juryleden zich geen barst aantrekken van de zaak, is het te wensen dat je nooit moet plaatsnemen op de beklaagdenbank.

Met zijn simpele verhaal had deze film een standaard actie over corrupte agenten kunnen worden, maar dat is voorkomen door verschillende poltlijnen en de praatgrage Mos Def, die de humor voor zijn rekening neemt.

Bruce Willis toont weer eens dat hij geen enkel moeite heeft met dit soort rollen en het feel-good einde is onverwacht en zorgt voor ontroering. Alles bij elkaar, heeft 16 Blocks voor ieder wel wat.

Dit is een knap gemaakte en vooral leuke prent, afwisselend gewelddadig en hilarisch. Het verhaal zit vol goeie verrassingen en de dialogen verdienen een pluim. De komische situaties kunnen soms zeer absurd overkomen maar een lachbui is toch niet veraf.

Het geweld is ook van de partij en kan soms bloederig overkomen. Gelukkig wordt dit geweld ontnuchterd door een ferme dosis humor.

Danny Aiello steelt ogenblikkelijk onze harten als een stuntelige, oude en vermoeide huurmoordenaar. Ook James Spader is indrukwekkend als een koele en berekenende killer. Charlize Theron is aantrekkelijk maar van acteren snapt ze nog niet veel.

Misschien wel iets te ingenieus geconstrueerd over hoe de levens van een drietal aan lager wal geraakte mensen elkaar kruizen en overhoop halen. De chronologie is eruit gehaald, waardoor het eerste deel nogal verwarrend is. Watts, Penn en Del Toro zijn briljant, maar dat neemt niet weg dat dit eigenlijk een opgeklopt stukje onvervalst melodrama is. Iets te pretentieus, maar de vertolkingen houden het boeiend.

Mary (Robin Weisman) is inmiddels een jongedame, die met veel liefde verzorgd wordt door haar drie 'vaders' Jack (Ted Danson), Peter (Tom Selleck) en Michael (Steve Guttenberg). Moeder Sylvia (Nancy Travis) is echter op zoek naar stabiliteit in haar leven en denkt die te hebben gevonden wanneer ze miljonair Edward (Christophe Cazenove) ontmoet.

Het is allemaal redelijk te pruimen, deze komedie, vooral door het charisma van de drie hoofdrolspelers die duidelijk veel plezier in hun rol hebben. Het verhaal is echter nogal dertien-in-een-dozijn en het scenario voorziet in iets te veel geforceerde humor, hergeen alleen maar onderstreept dat dit een te vergeten niemendalletje is.

36 hours is een stevig gemaakte spionagethriller die zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een goed verhaaltje, best spannend om te volgen en soms verrassend te noemen.Weinig echte actie maar regisseur Seaton houd het tempo wel hoog zodat men zich niet kan vervelen.

Beste punt zijn de acteerprestaties. Vooral Rod Taylor als Duitse inlichtingenofficier kunnen we als de uitblinker noteren. 36 hours is een onderhoudende prent die best een blik waard is.

Superieur Schwarzenegger-vehikel heeft alles wat een actiefilm moet hebben: spektaculaire achtervolgingen, duizelingwekkende stunts, functionele, maar uitstekende special-effects, een hoop vaart, (gitzwarte) humor, prima vertolkingen en een intelligent scenario dat ons morele dilemma's over de mogelijke toepassingen van klonen durft voor te leggen! Enig minpuntje: het plot is nogal ingewikkeld en de makers nemen wel erg veel hooi op hun vork.

Deze Italiaanse thriller gaat veelbelovend van start maar het duurt amper een kwartiertje voordat het "mysterie" is oplost. Veel te snel weet men hier hoe de vork in de steel past en na 15 minuten houdt men het voor bekeken.

Bijkomende problemen is een slappe regie van Martin Herbert, een cast die niet kan overtuigen en de afwezigheid (grotendeels) van enige vorm van spanning of opwinding.Een zeer slap geval die terecht in een vergeethoekje is beland.