- Home
- Sportingerke
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten Sportingerke als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Daddy Day Care (2003)
Alternatieve titel: Oppas Pappa's
Veel had ik van deze film niet verwacht, maar zelfs die schaarse verwachtingen kon deze film niet inlossen.
Het is allemaal nogal disneyachtig en jammer genoeg ontbreken de komische momenten die het geheel beter zouden maken.
Misschien leuk voor kleine kinderen, maar te oppervlakkig en voorspelbaar om mij te kunnen boeien.
Natuurlijk, als je een tomatensoepje bestelt moet je nadien ook niet klagen dat het naar tomaten smaakt (waarmee ik wil zeggen dat de cover en korte inhoud me wel gewaarschuwd hadden).
Omdat hij in zijn genre (lichtere familiefilm) niet afstotelijk slecht is, toch nog twee sterren.
Dark Knight, The (2008)
Na vorige week Batman Begins bekeken te hebben, was het nu tijd voor The Dark Knight. Ook deze film kon me zeker bekoren, al vond ik Batman Begins beter.
De reden hiervoor is dat in The Dark Knight het comicgehalte van de slechteriken omhoog gaat, daar waar Batman Begins meer een "gewone" actiefilm is en ik die laatste nu eenmaal prefereer (al kun je zulke comicgerelateerde dingen wel op voorhand raden, als je een Batman-film gaat zien
)
Maar toch: meer den behoorlijke film!
Darwin's Nightmare (2004)
Darwin's nightmare is een documentaire over een problematiek waarover ik wel al de essenties kende, maar waarover ik graag meer te weten zou komen.
Jammer genoeg werd mijn dorst naar kennis te weinig gelaafd doordat het minder ging over de biologische/milieuproblematiek en vooral over de uitbuiting van goedkope werkkrachten en de noord-zuidtegenstelling.
Hoe jammer het ook is, toch is dat niet iets dat eigen is aan deze industrietak, maar eveneens voorkomt in de kledings- en speelgoedindustrie in Azië en overal in minder ontwikkelde gebieden waar mensen slechts gebruikt worden als werkmieren tot geldelijk gewin van de al rijke westerlingen. Ik had de week ervoor ook al een reportage gezien over de rozenteelt in Kenia en de schrijnende verhalen die mensen vertellen komen ondanks het verschil in sector zeer sterk overeen.
Het algemene gevolg dat dergelijke films voor mij met zich meebrengen is dat ik wel meer en meer stilsta bij de herkomst van de producten die ik koop en de impact op het milieu die bepaalde beslissingen kunnen hebben.
In tegenstelling tot anderen hierboven had ik liever een voice-over en deskundigen gehad en vandaar mijn iets mindere beoordeling.
Dead Man's Shoes (2004)
Normaal ben ik niet zo een fan van drama (want ondanks het toegekende "Thriller"-genre vind ik het zeker even veel een drama).
Dead Man's Shoes heeft me echter aangenaam verrast. Sterke acteerprestaties en een in mijn ogen subliem einde. Begrijp niet goed wat sommige mensen er niet aan snappen want zo complex is de film nu ook weer niet.
Toch heeft hij mij - in tegenstelling tot andere films - geen krop in de keel bezorgd en de muziek was wel passend, maar soms vond ik het allemaal wat langdradig.
Echt een topper vind ik hem dus niet.
Maar: meer dan behoorlijk en eigenlijk wel een aanrader!
Death at a Funeral (2007)
Ik heb Festen nog niet gezien en kan dus niet oordelen of er überhaupt gelijkenissen zijn. Bij het lezen van de samenvattingen lijkt alvast het uitgangspunt van deze film overeen te komen met dat van Festen, maar tot ik ook die film heb gezien, ga ik hier niet verder op in.
Vond deze film zeker de moeite van het kijken waard en hoewel desastreuze komedies vaak nogal voorspelbaar zijn, blinkt deze komedie uit door een origineel uitgangspunt. Normaal gaat het immers altijd over huwelijken; nu vertrekt men van een begrafenis. Dit zorgt ervoor dat ik geen déjà-vugevoel kreeg.
De gebeurtenissen die bij dit uitgangspunt gevonden worden zijn dan misschien niet geheel vernieuwend en ook over het niveau van sommige pipi-kaka (in dit geval vooral kaka) humor kan gediscussieerd worden.
Toch heb ik erg hard moeten lachen, dus voor mij kon mijn avond niet meer stuk.
Defiance (2008)
Bij dit soort films gestoeld op waargebeurde gebeurtenissen is het voor mij vaak moeilijk om de film te beoordelen op zijn sterkte. Te vaak ben ik onder de indruk van het achterliggende verhaal zodat ik de film die dit verhaal vertelt te hoog laat scoren.
Ook nu weer moet ik zeggen dat het verhaal erachter me sterk geraakt heeft. De film daarentegen vond ik niet super. Daarvoor zitten er net iets teveel onwaarschijnlijkheden in (waarom vallen ze het politiekantoor aan met 3 mensen? hoeveel tijd verloopt er niet tussen het afleiden van de Duitsers en het oversteken van het moeras? Tenzij de Duitsers zich in rolstoelen voortbewegen hadden ze de verzwakten van de otriad snel kunnen inhalen en afknallen. Hoe makkelijk is het niet om te ontsnappen uit een getto?).
Misschien ben ik te detailkritisch, maar toch...
Ook vind ik dat de film ruim lang duurt, maar dat kan aan mijn concentratieboog liggen 
Positief in de film is dan weer dat men een zwart-wit-voorstelling van goed en kwaad zoveel als mogelijk probeert te vermijden.
Wat het gebruik van de juiste talen betreft vond ik de oplossing om af en toe Engels te spreken en af en toe Russisch (of een andere Slavische taal) nogal halfslachtig. Mij stoort het helemaal niet dat er Engels gesproken wordt hoewel de film zich afspeelt in Wit-Rusland; het voortdurend afwisselen tussen Russisch en Engels vind ik veel storender.
Deja Vu (2006)
Alternatieve titel: Déjà Vu
Het goede aan deze film is natuurlijk dat ik nog steeds aan het nadenken ben in welke mate hij klopt. (op dit moment blijf ik vinden dat er serieuze gaten in de plot zitten).
Voorbijgaand aan het belachelijk ongeloofwaardige uitgangspunt (tijdreizen???), waarop ik deze film niet zal beoordelen, moet ik zeggen dat ik de film tijdens het kijken erg spannend vond.
Toen ik echter na de film even begon te denken, kwamen mij al gauw enkele dingen voor de geest die gewoon niet konden kloppen.
Even rondgeneusd hier en ik ben blijkbaar niet de enige die dat denkt 
Het is inderdaad erg belangrijk dat als je als regisseur een film maakt over tijdlijnen en dergelijke, dat je dan maakt dat alles perfect klopt. Dat is natuurlijk niet gemakkelijk (ik denk ook aan films als The Sixth Sense, The Butterfly Effect, waar er denk ik een ganse crew moet aangesteld worden juist om zulke plotgaten te vermijden), maar toch zou het niet mogen dat het eindresultaat naar mijn idee er toch nog enkele bevat: Zo is het al absoluut noodzakelijk dat er minstens drie tijdlijnen zijn - hoewel in de film maar van twee sprake - en dan nog ben ik er niet uit.
Anderzijds, misschien moet ik proberen tijd als een lus te zien... hmm, moeilijk.
Juist daarom kan ik deze film niet hoger waarderen dan 2.5. Als ik alle gaten oplos, krijgt hij er een puntje bij.
Hier trouwens een leuk filmpje over de tien dimensies 
YouTube - Imagining the Tenth Dimension (annotated)
Dennis van Rita (2006)
Het verhaal achter deze film is inderdaad sterk en het is schrijnend - want ook in de realiteit komen dit soort situaties vaker voor dan je zou denken - dat onze samenleving weinig of geen hulp biedt aan misdadigers met verstandelijke/psychische problemen. Te vaak worden zulke mensen opgesloten in gevangenissen zonder aangepaste behandeling en zo wordt recidivisme gewoon in de hand gewerkt. Daarom zou het beter zijn indien er meer instellingen zijn waar deze mensen psychische steun krijgen en een aangepaste behandeling.
De film zelf vond ik ook nogal flauwtjes. Triestig verhaaltje, weinig vaart... De acteurs zelf valt niets te verwijten, maar ik vind dat met dit onderwerp meer te doen was.
Die Hard (1988)
Deze Die Hard was de eerste die ik volledig bekeken heb (ooit al eens een fractie van 2,3 of 4 gezien), en het smaakt zeker naar meer.
Het verhaaltje is natuurlijk weinig origineel en de strijd van de held tegen de slechteriken is zoals altijd nogal stereotiep.
De actiescènes en de humor (slechterik in de lift
) zorgden ervoor dat ik mij enorm geamuseerd heb.
Eén minpuntje: het einde (waarin brigadier Powell de laatste slechterik doodschiet) vond ik nogal overbodig.
Een echte topfilm is het zeker niet, maar erg leuk voor een M!LF-avondje 
Dodgeball: A True Underdog Story (2004)
Alternatieve titel: Dodgeball
Tja, wel leuk, maar niets meer of minder.
Trouwens zeer realistisch dat Peter Lafleur al zijn geld inzet op een wedstrijd die ze op papier nooit kunnen winnen.
Had trouwens nog nooit van de sport gehoord...
Een keer gezien en niet van plan dat gauw opnieuw te doen.
2.5 sterren.
Duel (1971)
Ik bleef toch een beetje met een leeg gevoel achter na het kijken van de film. Ik had er door de hoge notering hier meer van verwacht.
Dat het iets anders ging zijn als Kingdom of heaven (die ik ervoor bekeken had) had ik al snel door. Het budget van Duel lijkt mij (in tegenstelling tot dat van Kingdom of Heaven) niet zo groot , aangezien er op een truck, een auto en wat slangenkooien na weinig dure dingen in voorkomen 
Dat men erin slaagt met dat budget toch een degelijke film te maken is een prestatie op zich. Toch wilde ik na 5 minuten achtervolging maar één ding meer weten en dat was hoe het afliep.
De achtervolging stak mij bij tijd en wijle tegen, al was er gelukkig nog het psychologische gevecht dat het hoofdpersonage in tussentijd met zichzelf en de truckchauffeur voerde.
Toen het einde er dan eenmaal kwam was ik toch nogal ontgoocheld aangezien ik iets anders (wat spectaculairders) had verwacht.
Daarom niet meer dan twee sterren hoewel me dat hier misschien hoon zal opleveren van anderen 
