Meningen

Echt slecht vond ik deze film niet en er waren wel een paar erg grappige scènes.

Deze film is dan ook erg goed om te bekijken samen met kinderen, maar het verhaal is te flauw en de originele (ironie ) vuile pamperscènes horen niet tot mijn favorieten.

Ook het feit dat het soldatengedoe ("geef acht") bij iedereen ervoor zorgt dat er een stalen discipline komt, zorgt ervoor dat ik het allemaal nogal kinderachtig vind.

Leuk vermaak, maar niets meer.

De film was erg spannend en er gebeurt ook genoeg om heel de tijd attent te blijven.
De film zit echter vol absurditeiten:
1) Er is niets suikerhoudends aanwezig in een bunker die bedoeld is om oorlogen door te komen.
2) Ondanks de sensoren in de deur wordt het hand van Raoul geplet. Bovendien denk ik, dat als het echt een stevige panic room-deur betreft, het hand niet enkel zou bloeden, maar dat het gewoon volledig verbrijzeld is en nooit meer te gebruiken.
3) Hoewel de rovers met 3 zijn, zijn er verschillende momenten dat niemand de enige deur van de panic room bewaakt, waardoor Jodie Foster verschillende keren een wandelingetje kan maken.

Ook het einde is - wat mij betreft - een afknapper.
Eerst is er de wonderbaarlijke herrijzenis van Raoul na met een mokerhamer de schedel te zijn ingeklopt, het veelvuldig missen van de vader met het pistool (oke, hij was gewond, maar dan nog) en tot overmaat van ramp wordt Burnham - die de misdaad ten slotte enkel pleegde omdat hij financieel aan de grond zit - gearresteerd.

De nasleep die aan het einde wordt toegevoegd vind ik eerder nutteloos, maar ja, je moet er wel nog iets aan toevoegen.

Spanning: +
Einde: -

Toch nog 3 sterren.

Je vergat nog te vermelden dat de film ook niet echt realistisch is (zeker op het einde). Dit zijn dingen die je echter weet als je naar films van/met Mel Gibson kijkt.

Ik vond het wel een goede film en inderdaad zit er heel wat actie in waardoor de film snel vooruitgaat.

Absolute top is het niet, maar toch 4 sterren waard.

Gondwana's commentaar is inderdaad weinig geargumenteerd...

Ik vond het een mooie film (mooi is een adjectief dat ik normaal weinig gebruik in de bespreking van een film, maar hier vind ik het wel van toepassing).

Ik dacht wel dit hij langer dan 78 minuten duurde maar ik kan mij natuurlijk ook vergissen (niet dat ik mij verveeld heb).

De leukste scènes vind ik de scènes waarin Pauline - die in de film blijkbaar in Lochristi woont, wat ik als inwoner van deze bloemengemeente toch had moeten weten - naar de slager gaat.

Zeker een aanrader wat mij betreft!

Sterke thriller die me qua psychopatisch karakter doet denken aan "Duel" van Spielberg. In "Phone Booth" is er echter veel meer dialoog en dit zorgt ervoor dat ik er meer warm voor liep.

Dat men er in slaagt om een hele film te laten afspelen op 1 vierkante meter (indien we de rest van de kleine straat niet meerekenen ) is een pluim waard, maar bovendien slaagt men er in om de film vlot te laten verlopen en niet te laten vervelen. Integendeel, dankzij de spanning die hele tijd aanwezig was wilde ik erg graag weten hoe de film af zou lopen.

Deze film zorgde dan ook voor het eerste lichtpuntje in een week of twee mindere films.

Enig minpuntje: het einde vind ik niet zeer goed, maar kom, toch zat ik hele tijd in spanning

Oorlog heeft me altijd geïnteresseerd.

Ik snap namelijk nog steeds niet waarom mensen naar wapens grijpen hoewel de geschiedenis al heeft uitgewezen dat oorlog enkel zorgt voor ontwrichte gezinnen, kapotte steden en op enkele zeer kleine uitzonderingen na weinig of geen nut heeft.

Oorlogfilms hebben me dan ook altijd al geïnteresseerd.

Ook deze film heeft me ten zeerste aangesproken. Sterke scenes en erg ontroerend. Een topper! Verdient dan ook een plaatsje in mijn top 10.

Jammer genoeg is het is ondertussen al een jaar of twee geleden dat ik "The pianist" gezien heb en dus dringend tijd dat ik hem eens opnieuw bekijk, maar intussen krijgt hij toch al 4.5 sterren. Dalen zal hij zeker niet meer doen. 5 sterren krijgt hij misschien wel nog na een tweede kijkbeurt.

Zeker een aanrader!

Ik hou niet echt van fantasie-films, maar ik kon deze film best smaken.

Juiste afwisseling tussen actie, humor terwijl ook het verhaal best wel deftig is (al is het natuurlijk niet realistisch).

Als ik daarbij ook nog de supercast optel met Johnny Depp (keigoed acteur), Keira (die er best mag wezen) en Orlando Bloom die ook wel weet wat acteren is, kom ik toch zeker aan 4 sterren.

Voor ik de film bekeek dacht: "die mensen van Moviemeter weten niet wat ze doen, Police Academy kan en mag niet in de flop-100 staan, zelfs als is het de zevende in de reeks."

Na het kijken moet ik echter toegeven dat de eerdere stemmers gelijk hadden. Ofwel ben ik de humor van Police Academy ontgroeit, ofwel is het niveau van de grappen sterk gedaald sinds de eerste films die ik nog wel degelijk vond.

Nu was het echt erg: er is slapstick, dan iets "erger" is er het genre "The Naked gun" en helemaal onderaan de lijst komen de contact/val/undercover (zelfs met een zwaailicht op hun hoofd waren ze minder opvallend geweest)/sla/beuk deur in- grappen in Police Academy 7.

Als dan ook nog eens Hightower niet meedoet, kan je wel geloven dat ik erg ontgoocheld was.

Ik zal dan ook het gemiddelde nog een beetje omlaag helpen

Niet echt mijn dada.

Even de minpunten, maar wel mooi in spoiler gezet

- De inval in het guerillakamp gaat erg vlotjes. Guerillero's zijn dan misschien niet de meest getrainde soldaten, een beetje meer tegenstand zou je wel kunnen verwachten.
- Het monster (voor ik de film keek wist ik niet dat het een buitenaards wezen betrof; omdat het hier dus duidelijk wel van dattum is was de film imo meteen veel minder waard).
- Het man-tegen-man(???)gevecht waarin Schwarzenegger het opneemt tegen het monster vind ik compleet onrealistisch. Het monster vernielt bomen alsof het twijgjes zijn, maar als hij Arnie slaat gebeurt er niets.
- De indiaan die alles supergoed ruikt en voelt offert zichzelf zonder veel tegenstand op.

Al bovenstaande dingen zorgen ervoor dat ik deze film niet hoger kan waarderen dan de gemiddelde Seagal-film.

Povere twee sterretjes dus

Hoewel de film werd uitgezonden op het zogenaamde "Wijf"-tv, heb ook ik ervan genoten. Het is eens wat anders dan de "hilarische" komedies en de andere films die meestal op onze commerciële zenders worden uitgezonden.

Omdat we het verhaal nog hebben moeten bespreken in de Engelse les, vond ik dat ik deze gelegenheid te baat moest nemen om toch eens een verfilming van Jane Austens boek te bekijken.

Aangezien ik nog maar 1 verfilming gezien heb, is dit natuurlijk de beste tot nu toe, maar de andere verfilmingen gaan toch sterk uit de kast moeten komen om mijn opinie te veranderen.

Het feit dat Keira Knightley meedoet (in mijn ogen een erg knappe verschijning en in deze film nog niet té mager) heeft misschien mee een rol gespeeld in mijn goede beoordeling, maar ook over haar acteerprestaties (en die van de andere acteurs) was ik erg te spreken.

Nog een bemerking: Ik zou echt niet kunnen leven in die tijd. Heel de tijd complimentjes geven en slijmen dat het kwijl over je kin loopt... Niets voor mij.

Niet mijn meug... Heb de eerste film niet gezien, dus ik kan niet zeggen dat deze beter dan wel slechter is, maar feit is dat het een beetje een 13 in een dozijn-film is.

Enkel te bekijken indien er niets beters op TV is of indien de afstandsbediening kapot is.

Ik heb nooit de eerste twee films gezien (ze kunnen natuurlijk ook al uit mijn geheugen gewist zijn) en herinner me enkel deze film, waarvan ik nog wel enkele scènes herinner.

Als kind vond ik dit een goede film, dus toch nog twee sterren.

Vond hem eerlijk gezegd minder als hetgeen ik verwacht had, nadat ik de score op deze site gelezen had.

Hoewel vele heroïsche films met een korreltje zout te nemen zijn vond ik dat er in deze film iets teveel dingen nogal overdreven/ongeloofwaardig en zelfs irritant waren: het gevecht met de reus, het feit dat Frank de ene kogel na de andere in zich krijgt en toch overleeft en er lichamelijk niet echt de gevolgen moet van dragen, de gitarist die Frank niet direct vermoord maar eerst een liedje komt zingen en dan daarna natuurlijk zelf vermoord wordt, de manier waarop onze held tussen de ontploffende auto's paradeert, vol van zichzelf. Het feit dat de auto's dan in een zielige doodshoofdfiguur ontploffen doet me eerder denken aan een derderangse B-film waarbij men op het einde nog wat geld over had om nog wat special-effects te kunnen invoegen.
Ook de meerwaarde (op extra inkomsten aan de cinemakassa na) van de inbreng van John Travolta als slechterik - met zijn inderdaad te lange haar dat steeds in zijn ogen hing - werd mij niet echt duidelijk.
De getormenteerde ziel die Frank Castle toch zou moeten zijn na het familiedrama dat hij meegemaakt had werd inderdaad veel te weinig uitgewerkt. Een beetje drinken (zodat hij volgens mij nooit meer een goede helderheid en reactiesnelheid kon hebben in zijn wraak op pde slechteriken) en hup, hij kon er weer voor 2 minuten tegenaan.

De film bevatte echter ook enkele positieve punten:
1) De buren van Frank zijn erg goed getypecast (enkele randfiguren uit de maatschappij), op het grappige af. Vraag is natuurlijk of zoiets thuishoort in een actiethriller, maar voor mij was het toch een van de betere dingen.
2) Het einde: waarin hij zijn verdriet overwint en besluit om op slechterikenjacht te gaan. Erg heroïsch maar dat paste wel bij deze film.

De kinderachtige wijze waarop de film zich naar het publiek zou richten volgens AC1 is me helemaal niet opgevallen en - de discussie van hierboven nog even oprakelen - ik zou mezelf nochtans als tamelijk intelligent catalogiseren

Welk soort films ik zou moeten bekijken en zou moeten laten volgens het hokjesdenken maakt me trouwens geen *** uit; ik voel me zelf intelligent genoeg om deze keuzes te maken

Dit is geen aanval op de mensen die deze discussie aan het voeren waren, maar wel op hokjesdenken en vooroordelen in het algemeen.

Even over de film zelf: ik vond het een erg sterke film die het American Dream verhaaltje op een mooie manier brengt. De film lijkt misschien niet altijd even geloofwaardig, maar na het lezen van de biografie van de echte Chris Gardner moet ik toegeven dat zulke "sprookjes" toch bestaan. Volharding en doorzettingsvermogen zijn zeker positief, maar ik vrees dat voor sommige mensen in onze maatschappij de weinige kansen die Gardner in deze film krijgt zelfs niet weggelegd zijn.

En alweer wijk ik af van de film zelf en tracht ik mensen te indoctrineren met mijn maatschappelijke visie

Even serieus nog: vanwege het verhaal en de acteerprestaties zeker een aanrader, zowel voor de intelligente bovenlaag als voor de marcellekesdragende, bierzuipende, werkloze en domme plebejische massa !!