Dead Man's Shoes (2004)

Ik wil best aannemen dat er mensen zijn die hier mee weglopen. Ik loop ook weg, maar dan zonder.

Irritante personages (dat is deels de bedoeling, ik weet het) en verder kan ik gewoon zeer weinig positiefs ontdekken. Ik vond het niet mooi gefilmd, het verhaal steeds vervelender worden - en dat terwijl het op papier een sterk grauw werkje is, volgens mij... ... ...? Dan nog liever 'London to Brighton'.

1,0*, hoger kom ik niet.

Op aanraden van John Milton ben ik compleet blanco deze film ingegaan (want Paddy Considine). De eerste minuten dacht ik even goed getrolld te zijn, want kolere - dit is wel iets té lowbudget/arthouse naar mijn believen. Maar stiekem ontvouwt deze simpele wraakfilm zich tot een grappige, spannende, grimmige en hallucinante rolprent met een nogal verrassende plottwist. Zo zie je maar weer: soms moet je gewoon de stoute schoenen aantrekken.

3,5 * Oog om oog, tand om tand

Het was dik 15 jaar geleden dat ik deze film voor het eerst en voor het laatst zag. Ik was daar enthousiast over en omdat Second Sight, mijn favoriete label aan een nieuwe release op blu ray en mogelijk 4k werkt, vond ik het tijd om m te herzien. Kijken of het de upgrade waard is.

Wat betreft de film zeker want het blijft een steengoede gewelddadige en bizarre film. Van de fotografie hoeft de film het niet te hebben en eigenlijk past de look van de dvd ook prima bij dit rauwe en grauwe misdaadverhaal.

Maar een Second Sight Release kan ik ook moeilijk aan me voorbij laten gaan.

Dikke 4*

Wraakfilms vind ik om één of andere reden altijd wel interessant om te zien. Er wordt meestal wel een emotionele lading aan gegeven met bijhorende thrillerelementen. Niet dat het altijd goed wordt uitgevoerd, maar Shane Meadows is daar met deze Dead Man’s Shoes wel in geslaagd.

Er zit een grimmige sfeer van in het begin van de film die er nooit uitgaat. De scènes die we te zien krijgen over het verleden van Anthony zijn geschoten in zwart-wit en geeft dat extraatje aan sfeer aan de film.

Ook het verhaal steekt goed in elkaar waarbij Richard wraak neemt op een groep dealers door hen eerst te terroriseren en nadien één voor één om te brengen. Al was er eentje bij die ze per ongeluk zelf hebben neergeschoten. De plottwist dat Anthony al langer dood was, kwam niet meteen als een echte verrassing binnen. Het zou nogal ongeloofwaardig geweest zijn mocht Richard zo hard zijn doorgeslagen alleen maar omdat Anthony drugs gebruikt had. Het vermoeden dat Anthony dus al dood was, werd dus bevestigd, maar het deed geen afbreuk aan dramatische effect. De manier waarop de hele scène rond de zelfmoord van Anthony werd gebracht, was best heftig.

Ook een dikke pluim voor Paddy Considine die erg overtuigend en vooral beangstigend overkomt als wraaknemer zeker wanneer hij dan nog eens zijn gasmasker opzet, komt hij erg bedreigend over.

Een film die qua score bij mij balanceert tussen 3.5* en 4*, maar aangezien ik niet echt iets negatief kan zeggen over deze film verdient deze de hogere notering.

4*