Dead Man's Shoes (2004)

Ik heb een wrange smaak bij deze film. Hoewel ik behoorlijk onder de indruk was, heb ik er geen plezier aan beleefd. Het eerste halfuur vond ik weliswaar sterk: bondig verteld, mooi geschoten en de grove korrel zorgt voor de juiste rauwheid. Dat halfuur vond ik indringend, beangstigend en bij vlagen ook erg grappig.

Maar daarna vond ik het niet leuk meer. Het verhaal vond ik voorspelbaar: je weet alleen niet dat het broertje dood is, maar wel dat Richard de hele groep zal afmaken omdat het broertje is vernederd, dat afmaken gebeurt dan ook op brute wijze. Het laatste uur bestaat vrijwel alleen maar uit het stap voor stap afwerken van die handelingen. En dat deed mij niet anders dan afgrijzen. Verder wordt in de flash-backs meer duidelijk over welke vernederingen het broertje heeft moeten doorstaan, maar ook die scenes zijn vooral gruwelijk en intens gemeen. Misschien ben ik er te saai en te correct voor, maar ik beleef daar geen enkel plezier aan, kan dan niet anders dan met afgrijzen toekijken.

Ik hoop dat de film op een krantenbericht is gebaseerd of zo (daarmee zou het voor mij een relevante maatschappelijke context krijgen), want anders vind ik het een sterk gemaakte, maar afgrijselijke genrefilm. Dat de film mij heeft aangegrepen vind ik een compliment voor het vakmanschap van de makers, maar als de film volledig fictie is, had het voor mij niet gehoeven.

Tja ... tja.

Best een aardige film dit. Nogal vreemde sfeer, een geweldige Paddy Considine, de man zet een beangstigend personage neer, lollige jokes, kutsoundtrack die toch weet te werken (dus het kan wel ) en verder een hip filmpje.

Toch vraag ik me af of Warp zich met dit soort dingen moet bezighouden. Ik steun het label graag, heb hier niet voor niks een Warp Vision DVD rondslingeren, maar zou m'n geld liever naar wat interessantere projecten zien gaan. Cunningham film iemand ? Er zijn al zo weinig studios die aparte dingen doen, als Warp zich nu ook al gaat bezighouden met semi-interessante-films-die-eigenlijk-best-doorsnee-zijn dan hoeft het voor mij niet zo.

Aardige film, dat zeker, maar verre van een meestermerk, en al helemaal niet het verwachte resultaat als je denkt aan een Warp film. Geen Pi² dus, eerder de wortel van Trainspotting.

3.5*

Verontrustend en absurd. Dead Man's Shoes weet op vele manieren niet in de standaard clichés te vallen, waar een wraakfilm als deze al snel verdoemt is om op terug te vallen.
Aan het begin heeft de absurde humor de overhand (die knakker die opeens met dat gasmasker op de stoep staat, elk van dat tuig had zo'n duerbeltelefoon, ook als ze twee meter van de deur af zaten en natuurlijk dat stelletje losers in die eend...) in combinatie met de bizarre dialogen.
Dat je van tel 1 al weet wie de moordenaar is, haalt wellicht wel wat van de spanning weg (als dat al nodig is in deze film), maar het Calvaire-achtige sfeertje (kleine stukken in scènes deden me erg denken aan dat café-volk uit Calvaire) draagt ontzettend bij aan de vreemde sfeer. Uiteindelijk is het jammer dat het verhaaltje vrij dun blijkt te zijn, maar op de één of andere manier beklijven de scènes buiten de flashbacks om wel.
De tripscènes vond ik daarin één van de sterkste. Geen visueel geflip a la Trainspotting of Fear and Loathing, maar dit keer wordt het een keer auditief opgelost. Werkt erg goed, als je geen idee hebt of het nou score, of vervormd source geluid is.
Absurd en verontrustend zoals ik al zei; een film die nog dagen door m'n hoofd zal blijven spoken.

Een film die ik niet vlug zal vergeten!

Uitermate sterke acteerprestaties, een zeer fraaie score en een enorme uppercut na 70 min doen mij deze film het hoogste cijfer geven.

Meadows had mijn interesse gewekt na This is England, maar vooral na deze hoop ik in de toekomst nog meer te mogen horen van deze talentvolle regisseur!

Wat een heerlijke, grappige, spannende low-budget is dit. Ik vond het een beetje te vergelijken met de status van Primer in het sci-fi-genre, maar ergens in de trailer las ik ’This could do for slasher movies what 28 Days Later did for zombie flicks’ en die omschrijving doet meer recht aan de film denk ik.

Dead Man’s Shoes is vooral een som van tegenstellingen voor mij: met name dankzij de totaal foute, doch zeer effectieve soundtrack en het kleur(filter)loze, doch zeer knappe camerawerk, wordt de dodelijk saaie, burgerlijke, doch schilderachtige omgeving van Derbyshire, waarin een stel middle-agers met behulp van drugs en onorthodoxe spelletjes wat afwisseling probeert te brengen in hun (schijnbaar) erg lullig bestaantje, verheven tot bijna epische proporties waardoor een dertien-in-een-dozijn wraakverhaal (met een vrij voorspelbaar plottwistje) toch volledig tot zijn recht komt. Spanning, bloed, creativiteit, humor: alle ingrediënten zijn goed gedoseerd en ook de vrij korte lengte doet de film zeker geen kwaad.

Speciale vermelding verdient natuurlijk het uitstekende acteerwerk en dan vooral dat van Paddy ‘Nemesis’ Considine en Gary Stretch die een typetje neerzet dat totaal in contrast staat (ah, weer een tegenstelling) met zijn charistmatische voorkomen: zie bijvoorbeeld de lelijke eend, de make-up, zijn onhandigheid met het geweer en de tripscènes.

Zal ik dan maar een 4,5* maken van de aanvankelijke 4*? Vooruit...

Ik had van tevoren nog wat meer een soort wraakfilm verwacht.

Meer nog dan het in beeld brengen van de wraakacties draait het hier om het drama, van het gemis van een broer. Alhoewel dat element best werkte voor mij en ik geen moment bevroedde dat de broer al langere tijd dood was, had ik het ook gaaf gevonden als Richard de kwelgeesten van zijn broer wat langer geintimideerd had en zomaar op had gedoken met zijn angst aanjagende gasmasker op en de wraakacties erna wat meer in beeld gebracht zouden worden.

Toch een boeiende filmervaring, met name in het begin waar het even aftasten is wat er gaat gebeuren. Eenmaal het slachten begonnen is hapert de machine wat en lijkt de film niet te kunnen kiezen tussen drama danwel nietsontziende wraakfilm.

Geweldige ambiance die er af en toe geschapen wordt met dat verderfelijke gasmasker, je zult het zien opduiken vanuit je ooghoeken. Daarnaast waren de tripscenes in het appartement ook hallucinerend in beeld gebracht. Het slot waarin Richard de enige overgebleven man opzocht, vond ik niet echt bijdragen aan de ambiance in de film Er had zeker wat meer in het vat kunnen zitten. Dikke 3,5*

Meteen ook het grootste minpunt als je het mij vraagt. De filmt zweeft wat tussen beide genres in zonder in beide écht te overtuigen. Voor een pure revengefilm is Dead Man's Shoes gewoon te soft en voor een drama toch iets te beperkt in het ventileren van emoties. Het slot is hierop een uitzondering, maar die drastische omschakeling ruikt tegelijkertijd een beetje naar een compromis richting het publiek.

Waar de film wel bijzonder goed in slaagt is het volledig omdraaien van de kijker z'n identificatiepatroon. Zo dreig je als toeschouwer sympathie te tonen voor de daders (nu slachtoffers) omdat hun voelbare angst voor de wraak loodrecht staat op het angstaanjagende, maniakale gedrag van de wreker. Tegen alle logica in, maar gevoelsmatig slaagt de regie erin de focus danig te verschuiven zodat je niet altijd beseft dat er met je voeten gespeeld wordt. Dat deze switch 100% bewust geopperd wordt blijkt uit het emotionele "now I am the monster" dat Considine zijn laatste slachtoffer toefluistert tijdens de slotconfrontatie.

Spijtig genoeg gaat Dead Man's Shoes gebukt onder een zwakke audiovisuele uitwerking. Niet dat het irritante vormen aanneemt, maar het degelijke verhaal verdiende toch een regisseur die wat meer creatieve impulsen kon geven. Een gemiste kans dus, want het scenario en de acteurs waren anders goed genoeg voor een bescheiden toppertje.

God will forgive them. He'll forgive them and allow them into Heaven. I can't live with that. - En daarmee begint een wat voor de kijker een gewone wraakfilm lijkt te gaan worden. Vermaak. Maar dat wordt 't niet.

Dit is in mijn optiek een van de best balancerende wraakfilms die ik gezien heb. Schuwt geweld niet, maar is niet overduidelijk in z'n haatdragendheid en pakt 't subtiel aan én heeft een goed verhaal dat niet uitmondt in cliche sentimenteel gezever.

Het is ook eens een film waar de thematiek van wraak eens niet behandeld wordt via 't gewoonlijke en onnozele "is wraak gerechtvaardigd" pad. Tuurlijk is 't dat. - Hier wordt de menselijke kant van wraak belicht, en wanneer deze stopt. Of 'ie ooit stopt.

Ook na zelfs een derde kijkbeurt wist deze film mij nog flink te raken. 't Thema van broederlijke liefde is er één die ik niet al te vaak goed zie slagen, en om dan een film als deze te zien was de eerste keer toch wel een openbaring. Eindelijk ligt 't er niet dik bovenop, eindelijk wordt er eens niks uitgelegd. Het is er gewoon.

Natuurlijk mag Paddy Considine niet onopgemerkt blijven, en zet hij een glansrol neer, maar dé acteur in deze film is en blijft Tony Kebbell. Zonder zijn zeer overtuigende acteerprestatie als mentaal gehandicapte broer van Richard had de film enorm veel kracht verloren. Zijn weerloosheid is cruciaal, mede omdat Richard diezelfde angst gebruikt tegen de mensen waar Anthony mee omging.

De manier waarop 't verhaal zich toont heeft uiteraard ook weer een bijkomend effect. Alhoewel ik zelf nooit sympathie heb gekregen voor de gedoemde zielen kan ik goed begrijpen dan men enigzins medelijden voor hun kan voelen tijdens de eerste helft van de film, vooral omdat nog niet duidelijk is wát er precies is gebeurd met Anthony. Dit én de mooie plaatjes met soms zelfs rustgevende muziek die recht tegenover de angst staat die gevoeld wordt, laat een cru gevoel achter. Een gewaagde zet van Meadows, maar één die goed uitpakt.

Mooiste scene vond ik waar Richard en Anthony op de bandenstapel zitten en hun gesprekje voeren. Er lijkt weinig zinnigs gezegd te worden, maar vooral Anthony's opmerkingen zijn clue's én geven 't karakter in een paar zinnen zoveel meer diepgang, ook al lijkt 't zo'n leeg karakter. ("They all tried to hold your hand. I didn't." -No, you didn't - "Don't need to, do I? ")

Rest nog te zeggen dat ik 't einde een jammerlijk maar noodzakelijk kwaad vind. Zoals Richard zelf aangeeft, hij weet niet hoe 'ie moet stoppen, zijn haat is eindeloos. Mede is hij nu 't monster. En dus moét 'ie gestopt worden.

Een meesterwerk van Meadows, en nu definitief een plaatsje in mijn top 10.

ps. Bekijk de deleted scenes ook eens. Ze zijn alle langere versies van stukken die al in de film zitten, en alhoewel ze begrijpelijkerwijs eruit zijn gelaten, maakt vooral de scene tussen Richard en de twee jongens zijn motieven op 't einde nog nét wat duidelijker.

Tweede film van Meadows binnen een week en waar This Is England wel goed was, ook al viel hij ietsje tegen, kon ik echt niks met Dead Man's Shoes.

Ik heb zelden een film gezien waar ik me zo erg stoorde aan een ongeloofwaardig verhaal als hier, het slaat echt helemaal nergens op. De doodsteek (letterlijk en figuurlijk) was gisteren echter al geleverd, toen ik de film na 40 minuten had afgezet, omdat ik er geen klap aan vond. Hoewel Considine verder best een redelijk personage neerzet, kon hij de film absoluut niet redden. De zwart/wit flashbacks vond ik ook zeer irritant.

1.5*

Hmf.. dit was echt niet helemaal wat ik er van verwacht had. Op de één of andere manier dacht ik altijd dat dit zo'n geinig Brits misdaadfilmpje was in de Ritchie lijn. Maar niets bleek minder waar.
Op zich niet erg, alleen viel het nu allemaal wel erg rauw op m'n dak.

Het is gewoon een goed gemaakte (soms wel wat te overdreven) film met een - as usual - fantastische Paddy Considine.
Maar wat een grimmige, nare kutfilm is het verder eigenlijk, kreeg er echt een beetje een klotegevoel van, terwijl ik daar eigenlijk niet zo op zat te wachten.
Ik bedoel geestelijk gehandicapten martelen en vernederen en dan die hele slachtpartij er achteraan... come on!
En het ergste was misschien nog wel die drugsscene.. ik weet niet of iemand wel eens een bad trip heeft gehad, maar wat ze in deze film laten zien lijkt me zo'n beetje 1 van de ergst mogelijke ervaringen, wat mij betreft verbleken alle martelingen uit de recente Franse horror daar in 1 klap bij..brrr

Zonder al te veel verwachtingen begon ik aan deze film... maar djeezes, een mens kan zich toch nogal vergissen: deze film is echt een meesterwerk!

Een erg moeilijk te plaatsen meesterwerk nog wel, want Meadows kiest niet echt een kant: deze film is niet echt in een genre te plaatsen. En dat is ook helemaal nergens voor nodig in dit geval.

Eerst en vooral even vermelden dat de muziekkeuze in deze film echt prachtig is. Helemaal niet gebruikelijk bij het onderwerp van de film, maar opnieuw schiet Meadows hiermee recht in de roos!
Het verhaal zelf vond ik tegelijk spannend, schokkend en jawel, zeker en vast ook dramatisch! Gelukkig weet de regisseur dit alles perfect te doseren zodat er nooit een "overkill" (Ofja misschien is dat er juist wel ) van één van de drie elementen is. Ook de manier van filmen is apart te noemen: soms lijkt het of je naar een documentaire zit te kijken, enkele minuten later zie je dan weer een prachtig vormgegeven "trip"-scene. De film vloeit echter van de ene scene in de andere zodat dit echt nooit storend of vervelend werkt.
Tot slot nog even "hulde" aan de twee hoofdrolspelers (de twee broers): hun acteerprestaties zijn werkelijk uitmuntend te noemen. Vooral Richard, de wraakzuchtige broer, is echt prachtig neergezet.
Ik kan voor het overige weinig of niets negatiefs over de film vertellen...
Eén opmerking misschien: met zijn 85 minuten is ie wel wat aan de korte kant, had voor mij gerust een halfuurtje langer mogen duren... alhoewel het de kracht van de film wrs niet ten goede zou komen. Dus toch maar laten zo, die speelduur !

Toen de aftiteling gisteren over het scherm rolde, kon ik maar 1 ding besluiten: dit is de één van de beste films die ik sinds lange tijd zag! Een film met sfeer, een film met een sterk verhaal, een film vol "kippevelmomenten", kortom... een klein "groot" meesterwerk!

Absolute aanrader!!!

De volle 5 sterren!

Redelijk aangrijpend verhaal, maar ik ben er toch niet zo heel erg over te spreken.

De wraakzuchtige broer is goed neergezet, en komt overtuigend over.

Helaas word er geen kant gekozen, het neemt elementen uit verschillende genres, op sommige momenten pakt dat leuk uit maar het eind product komt redelijk leeg en stroef op mij over.

Veel trage momenten maar die worden grotendeels gered door het verhaal dat wel heel boeiend is.

Kills mochten wel wat meer in beeld, om het effect van zoete wraak beter over te laten komen, en wat minder flashbacks zou ook geen slecht idee zijn.

3*, net niet boven gemiddeld.

Leuke combinatie van typisch Engelse misdaadfilms a la Snatch en Lock Stock met veel grofgebekte pillendealers en een serieuze wraakfilm, waarbij hoofdpersonage Richard als een zwervende samurai onverschillig zijn zaakjes afhandelt. Dead Man's Shoes is daarom zowel een komische actiefilm als een serieus drama (vooral vanwege de knappe, deprimerende flashbacks), die blij vlagen ook nog eens elementen van een horror/slasherfilm blootgeeft. Vond het allemaal zeer vermakelijk. Tenslotte nog pluspunten voor de soundtrack. Met Warp als productiemaatschappij verwacht je redelijk heftige IDM met veel gebliep en geknetter, maar hier was het vooral rustige folk (Calexico) die de beelden vergezelde. Prima keus rekening houdende met het ruraal gelegen dorpje waar de gebeurtenissen zich afspelen.

Aardige film, die mij af en toe enigszins aan Trainspotting deed denken, maar die slechts gedeeltelijk overtuigd. Ik vond vooral de momenten met het gasmasker erg sterk en op de een of andere manier ziet dat er telkens indrukwekkend uit.

Het zwart-witte kleurenfilter bij de flashbacks is dan weer wat minder mooi, terwijl het verhaaltechnisch wel weer verrassend en sterk is, dat het broertje toch al dood blijkt te zijn. zverder zijn de wraakscene's wel aardig al had het best iets langer en harder gemogen wat mij betreft.

Maar uiteindelijk raakte de film mij niet echt. Op de een of andere manier blijft het toch allemaal te afstandelijk. Maar een voldoende is de film zeker waard, want op sommige vlakken is deze zeker origineel.

3,0*

Geweldige sterke film.

Vanaf een van de eerste scènes dat die broer in de kroeg zit en een van die drugsdealers tegen komt met: what are you looking at? Get a job cunt. Vond dat daar echt veel kracht bij zit en daar word je even stil van. Echt een geweldige acteur, maar de rest van de cast speelt net zo overtuigend en doen daar zeker niet aan ten onder.

Dan heb je dat gasmasker nog wat er behoorlijk lijp uitziet. Ook niet eerder in films gezien geloof ik.

Muziek vond ik wel gepast om er meer drama van te maken maar deed toch wel pijn aan mijn oren omdat ik films meestal met hoog volume kijk.

En vond dat er ook wel redelijk wat humor bij zat in de film bijv. die eend waar ze de hele tijd in rond rijden, sommige gesprekken met die dealers, dat gekleurd haar enz. Vind ik toch mooi gedaan omdat het een erg zwaar thema is.

Flashbacks duurde opzich wel lang maar heb me er niet aan gestoord werkt juist heel goed naar het ontroerende einde toe.

dikke 4,5 voor het acteerwerk, verhaal, mooie scènes, beetje humor en vooral de originaliteit.

He's in all of us

Ik kende de regisseur Shane Meadows alleen van de film This Is England. een film waar ik in de tijd zeer hard naar uitkeek maar die door de hoge verwachtingen wat tegenviel. Van Dead Man's Shoes had ik nog nooit gehoord maar mijn broer zei dat het een aanrader was. Gisteravond eens geprobeerd en hij had gelijk, het is een dikke aanrader.

Dead Man's Shoes is vooral emotioneel vrij zwaar. Op zich heb ik niets tegen dit soort films maar het zorgt er wel voor dat ik hem maar één maximum twee keer zal zien. Qua plot lijkt de film meer een standaard wraakfilm waarvan we er al bijzonder veel hebben gezien maar Meadows slaagt er in om niet in de gebruikelijke clichés te vervallen. Vooral de twist waar blijkt dat ze Anthony hebben vermoord en dat Richard niet alleen voor de pesterijtjes terug naar de stad is gekomen is onverwacht. Je wordt als kijker dan ook compleet op het verkeerde been gezet doordat je vaak Richard met Anthony ziet lopen maar als je erover nadenkt zie je in de film ook geen enkele scène waar Anthony met iemand anders praat dan met Richard. Misschien is het voor velen helemaal niet zo onverwacht maar mij raakte het toch als een donderslag bij heldere hemel. Meadows zorgt ook voor een vrij onorthodoxe opbouw van het verhaal doordat het eerste deel van de film zich toch vooral concentreert op het belachelijk maken van het groepje. Vooral het knullige van het groepje steekt hierboven uit door ze te laten rondrijden in een Eend en Sonny die zijn eigen maat afschiet met het geweer. Langst de ene kant heb je dus de lullige 'bad-guys' maar langs de andere kant heb je dan de spanning, een soort die ik niet meer heb gezien sinds de eerste Halloween. Richard verschijnt op de meest onvoorspelbare momenten inclusief geweldig masker. Ik kreeg echt een Michael Myers gevoel en dat is bedoeld als compliment. Het tweede deel concentreert zich meer op de wraakacties en de flashbacks. Op zich allemaal mooi in beeld gebracht, vooral de flashbacks maar Meadows lijkt te twijfelen of hij met zijn script nu nog altijd een vleugje drama moet behouden of moet veranderen in een loeiharde wraakfilm. Hij lijkt de tweede optie te kiezen tot het einde. Eerlijk gezegd, daar ben ik blij want Richards toespraak tegen Mark hoort voor mij tot één van de beste scènes uit filmgeschiedenis. Ook knap dat hij doorheeft dat hij een monster is geworden, het monster dat eigenlijk Mark had moeten zijn en dat hij wilt dat dat stopt met als gevolg dat hij vrijwillig wordt neergestoken door Mark. Lang geleden dat ik met zo'n brok in mijn keel een film heb gevolgd.

Met een goed verhaal alleen ben je niet veel. Als maker steun je toch vaak op je gekozen cast maar Meadows heeft hier werkelijk een fantastische job gedaan. Paddy Considine, die ook mee aan het script heeft geschreven, is fantastisch in zijn rol van wraakengel. Hij is heerlijk koelbloedig en straalt een ontzettend grimmige sfeer uit. Die zou ik echt 's avonds niet willen tegenkomen met zijn masker op. Het is trouwens wel grappig om de foto's op Imdb eens te bekijken, je zou echt niet zeggen dat het één en dezelfde persoon is. Maar Toby Kebbell mag ook niet vergeten worden in zijn rol als spastische broertje. Ik vind het altijd wel knap om zo'n rol zo geloofwaardig te kunnen neerzetten. De rest van de cast is ook gewoon uitmuntend.

Uiteindelijk is Dead Man's Shoes een zware emotionele zit maar wel een ijzersterke film. De cast is sterk en ook het plot zit goed in elkaar. Zonder twijfel een aanrader en nu ben ik toch wel benieuwd naar ander werk van Meadows.

I told him not to mention the elephant...

4.5*

De film wist me wel te boeien, maar niet op de manier dat ik echt aan de buis zat gekluisterd.

Ik houd normaal erg van de wat agressievere, Britse misdaadfilms. Deze, stuk langzamere, maar toch ook lekker smerige film was voor mij iets minder.

De plotwending aan het eind echter zette me op het puntje van mijn stoel.. Eerlijk is eerlijk, dit zag ik niet aankomen (jaja, ik heb de titel niet erg goed gelezen, heb gewoon de tv aangezet op film1 ).

Al met al 3,5 sterren.

Goed! Schakelt tussen luchtigheid, thriller en drama, en wordt steeds meeslepender. Soundtrack is ook prima op wat koorgezang na. De countryside en het zwakzinnige broertje deden me trouwens erg denken aan This Is Not a Love Song; een stuk minder actie en geweld (en vast saai voor sommigen), maar net zo meeslepend wat ik me ervan herinner.

Verreweg de beste scene is die waarin die drie gasten gedrogeerd zijn, zeker als je weet hoe het voelt om van de kaart te zijn. Die apathische blikken en handelingen... en dan de nuchtere Richard daar tegenover - slik.

Wel jammer dat je binnen een kwartier op je klompen aanvoelt dat z'n broertje dood is, maar eigenlijk staat een plotwending ook niet centraal. Het is vooral een spiraal van kanslozen in die typsiche troosteloze omgeving die hun lot tegemoet gaan.

Best aangrijpend ook hoe z'n broertje zo in de zeik wordt gezet in die jolige sfeer. Aan de andere kant een vreemd gevoel dat je voor beide partijen medelijden kan opbrengen. Het einde neigt naar too much, maar zeker overtuigend geacteerd.

Een wraakfilm in de stijl van een film uit de lange traditie van het Britse sociaal-realisme. En het werkt nog ook. Grotendeels dan. dat is te danken aan de stijl, de mooie muziek (een liedjessoundtrack die wel werkt, heel goed zelfs) en vooral ook Paddy Considine. Soms bijna een genrefilm, maar echt plat wordt het door Considine nooit.


De film had makkelijk zonder de plotwending met het dode broertje gekund, al geeft de titel van de film aan dat het de makers er niet echt om ging.

Hier wordt gesuggereerd dat Richard aan het einde de waarheid sprak toen hij zei gestopt te moeten worden. Ik interpreteerde dat veel meer aan het overhalen van de laatste man om 'm neer te steken met als enige reden dat hij niet meer wilde leven na al het gebeurde en de moed niet had voor zelfmoord.

3.5*

Ik ben deze film beginnen kijken zonder enige voorkennis. Uiteraard heb ik hem opgenomen omdat ik er lovende besprekingen over had gelezen maar die was ik al lang vergeten. Gelukkig stond hij op mijn lijst van films die ik voorrang wil geven om te bekijken, anders had het misschien nog jaren geduurd vooraleer deze aan de beurt was...

Het begint als een vrij luchtig Drama over enkele drugs dealende maten in zo'n typisch Engels gehucht. Het is er altijd zwaarbewolkt,de huizen zien er grauw en grijs uit en eigenlijk valt er niets te beleven buiten wat rondhangen in de plaatselijke pub en dronken of stoned worden. Maar stilaan begint het deze kerels te dagen dat hun misdadige leventje op het punt staat te veranderen door de komst van een man die herinneringen bij hen oproept van een niet zo fraai voorval dat zich in hun onbenullige bestaan heeft voorgedaan.

Vanaf dan sluipt er een vreemde sfeer in deze rustig voortkabbelende prent. De mooie singer-songwriter muziek past perfect bij het algehele gevoel van neerslachtigheid die je besluipt naarmate de film vordert. Het vrij ludieke begin ruimt plaats voor enkele spannende geweldscènes en vooral zwaar op de hand liggend Drama dat uiteindelijk uitmondt in een gitzwart einde.

8/10.

Hier ga je écht niet vrolijk van worden maar als je graag meeslepende films ziet die naarmate ze vorderen alsmaar beter lijken te worden is dit een aanrader !

Achteraf niet komen klagen dat je je depri voelt hè, je was gewaarschuwd

Tsja wat moet ik hier van zeggen. Aardige film dat zeker, maar niet de topper die ik verwacht had. Daarvoor gaat de vaart er te vaak uit. En ook de moorden zijn niet zo bruut en bloederig als ik ze verwacht had. De soundtrack is heel aardig, maar soms te luid aanwezig. Het verhaal is goed , verrassend dat broertje lief dood wasen het acteerwerk heel goed van vooral Paddy.Considine.

3.5 . Jammer had er veel meer van verwacht, maar toch best aaridg.

Erg goede, low-budget ogende Thriller/Drama.

De sfeer van de film was voor mij redelijk uniek voor dit genre, waar het allemaal vrij rustig was opgenomen. Dat vind ik ook een van de enige minpunten aan de film: De manier waarop de misdadigers reageren in de beklemmende situatie waarin ze terecht zijn gekomen.

Het sterkste aan de film vond ik de manier waarop die mensen reageerde op de titel:
Anthony's Brother
Prachtig om de gelaatsuitdrukkingen te zien veranderen, de angst in de ogen te zien verschijnen, en de spijt nadat ze terugdenken aan Anthony.

De mooiste scene was voor mij de eerste confrontatie van Richard met de 'leider' Sonny.

Ik vind het personage Richard prachtig neergezet, aan de ene kant zo rustig, en aan de andere kant zo woedend en vol verdriet. Dat gevoel versterkt voor mij nog in het laatste deel van de film, wanneer blijkt dat Anthony het helemaal niet heeft overleeft.

Erg goed geslaagd, en waar ik eerst nog twijfelde over de score krijgt de film:
8,2/10
4,0*

Normaal ben ik niet zo een fan van drama (want ondanks het toegekende "Thriller"-genre vind ik het zeker even veel een drama).

Dead Man's Shoes heeft me echter aangenaam verrast. Sterke acteerprestaties en een in mijn ogen subliem einde. Begrijp niet goed wat sommige mensen er niet aan snappen want zo complex is de film nu ook weer niet.

Toch heeft hij mij - in tegenstelling tot andere films - geen krop in de keel bezorgd en de muziek was wel passend, maar soms vond ik het allemaal wat langdradig.

Echt een topper vind ik hem dus niet.

Maar: meer dan behoorlijk en eigenlijk wel een aanrader!

Geweldig sfeertje met af en toe een sterk 'wow'-moment. Richard in het café bvb of de meeting bij die drie gasten thuis als Herbie naar de voordeur gaat. Fantastisch. Dit is de ideale mix tussen drama en thriller. Ben X meets Death Wish. Maar dan zonder het melige met de bijhorende traanscènes.

De kritiek op het de flashbacks is ongegrond. Het concrast met de mooi geschoten beeld is net mooi gedaan en geeft dat ietsje extra mee.

De lof gaat toch vooral naar het personage van Richard. De acteur straalt zowel broederliefde als verdriet en haat uit. En de reactie van die gasten als ze weten dat Richard de broer van Anthony is. Het geeft iets dreigends aan Richard. Terwijl dit toch geen pussy's zijn kruipen ze haast weg als ze terugdenken aan de eerdere gebeurtenissen. Deels schrik voor Richard met een vleugje spijt omdat ze zich met Sonny hebben laten meeslepen.

Enkel wat jammer van het einde dat niet slecht is, maar ook niet bepaald een climax om de film mee af te ronden. Dat had beter gemogen.

Lekkere wraakfilm dat vooral wordt gedragend oor de fantastische Considine.

Considine speelt een fantastisch personage dat wordt gekweld door het leed wat zijn gehandicapte broertje is aangedaan door een stel low-life crimineeltjes uit het plaatselijke gat. Het verdriet is goed voelbaar, maar wanneer hij hem even flipt wordt het helemaal freaky. Erg geloofwaardig en hij komt heel intimiderend over.
Die crimineeltjes zijn allemaal wel aardig, lekker typische karaktertjes die 1 voor 1 op een soms droge manier, maar later ook op groffe manieren worden gedood. De LSD trip scene was echt hilarisch.

Het einde geeft nog een mooi emotionele lading mee en de definitieve aanleiding voor Considine's gedrag zorgt toch nog voor een goedmakertje. Ik hoopte al dat er wel wat meer aan de hand zou zijn dan alleen die paar klappen en vernedering die z'n broertje Anthony heeft moeten doorstaan. Erg indrukwekkend, al moet ik wel zeggen dat het einde een kleine sof was. Het werd me iets te emotioneel. De overige 80 minuten heb ik genoten van Dead Man's Shoes.

4*

Bittere wraak.

Heftig filmpje in het aloude subgenre der wraakfilms. Toch weet het plot genoeg originaliteit te bieden en zijn de acteerprestaties sterk. De bijzondere soundtrack brengt droevenis en bevestigt dat er nergens gericht wordt op sensatie. Dit ondanks enige droge humor en gewelddadigheid.

Zeer goed.

Zeker een originele en gewaagde film met een leuk gevonden twist, die ik echter ook weer niet zo geniaal gevonden vond.

Het trucje van een persoon mee laten spelen in een film die later eigenlijk denkbeeldig blijkt te zijn is veel vaker gedaan. Wel moet gezegd worden dat het in deze film heel goed is gedaan en is het sterk gevonden dat de film eindigt met de reden van al het bloedvergieten ipv in het begin van de film er al een duidelijke reden voor te geven.

Heel grauw filmpje verder, die tussen al het drama door toch nog de nodige grappige situaties heeft zitten. Toch heeft de film minpunten in het verhaal zitten die dusdanig storend waren voor de empirie dat het de kwaliteit van de film op sommige momenten qua kwaliteit wel fiks in mindering bracht.

Zo is de scene met de theepot natuurlijk complete nonsens. De dosering die hierin verwerkt zat van verscheidene middelen was zo ongelofelijk groot dat met de paar slokken die de slachtoffers genomen hadden de kans dat ze dit in het echte leven überhaupt na konden vertellen bijzonder klein was..laat staan dat ze nog bij bewustzijn waren..beetje onwerkelijk!
Verder is het natuurlijk ook onwerkelijk dat het Richard de gehele film door allemaal wel heel gemakkelijk afgaat, en hij overal binnendringt zonder dat iemand dit doorhad.
Als laatste minpunt vond ik de muzikale scene's binnen de prent enigszins traag,langdradig en niet echt iets toe voegen.

Wat op deze punten na resteert, is nog steeds een hele sterke eigenzinnige film die met een wat meer realistische uitwerking toch nog wat sterker had kunnen zijn. Maar desalniettemin heeft de film zijn 3,5 sterren alsnog dik verdiend.

Sfeervolle Britse speelfilm die zeer goed wegkijkt.

Gisterenavond met een kruik pilsener voor de kijkbuis gezeten zonder al te hoge verwachtingen. Nochtans overtrof deze film ze wel! Dit kon mij uiteindelijk zeer bekoren!

Het begin was niet veelbelovend, echter de sacrale liederen klonken mij als muziek in de oren, nou moet ik wel zeggen dat ik hier een fervent liefhebber van ben, het moet je dus maar liggen

Toen er eindelijk wat spannends gebeurde moet ik zeggen dat ik er ook wel meteen inzat, ik heb het hier over het gedeelte waar de drugsdealer pillen verkoopt in de plaatselijke pub en hij agressief wordt uitgescholden door Richard, waarop voor de narcoticabende het startschot der onheil is afgevuurd en hij ze niet al te barmhartig begint te terroriseren

Hierna heb ik de film vol overgave gevolgd, de plotwending vond ik zoals El ralpho hierboven aangeeft niet zo bijster interessant, ware het niet dat het wel leuk bedacht is!

Al met al een fijn mystiek filmpje wat ook niet al teveel tijd van je in beslag neemt en voor een low-budget film uit 2004 zeker het aankijken waard is Ik ben 1 dag later in elk geval nog immer lyrisch!

4*

Rauwe, grimmige wraakfilm met een intense, angstaanjagende rol van Considine. Het script zit goed in elkaar, met een gelukkig niet geheel voorspelbaar verhaalsverloop. Het realistische handheld camerawerk, gekoppeld aan het nogal ranzige milieu waar de film zich afspeelt, zorgt soms voor een onaangenaam sfeertje, maar de emotionele lading van het geheel is krachtig genoeg om dit te compenseren. Mooi gebruik van homevideo beelden in de flashbacks.

Rauwe, harde wraakfilm.

Dead Man's Shoes is anders dan andere wraakfilms. Dit is geen traditionele schiet-iedereen-achteraf-kapot wraakfilm. Het is een aardig diepgaande, intelligente film. De hoeveelheid geweld in de film ligt ook laag. Het is dan ook een pure (psychologische) thriller, geen actiefilm. Ik heb er aardig van genoten, alhoewel dat misschien een verkeerde benaming is.

Het hele plot rond de geestelijk gehandicapte Anthony (goed gespeeld overigens) is namelijk best aangrijpend. Wat de groep hem heeft aangedaan is hard en later aardig shockerend, met zijn ophanging. Het voelt dan ook best goed dat zijn broer Richard achter de daders aan gaat. Richard (glansrol van Paddy Considine) is best creapy. Zijn stukken waarin hij de groepsleden bang maakt en intimideert zijn heel sterk. Zeker de scene met het opgezette gasmasker was echt geweldig! De trip-scene was ook sterk, alhoewel ik die wat te lang vond duren.
Later wordt de film iets simpeler, als blijft dat hij de groepsleden 1 voor 1 toch afmaakt. Maar het blijft onderhoudend, zeker door de sterke flashbacks en de manier hoe ze zijn getoond.

Ergens heeft de film wel wat zwarte humor erin zitten. Zo vond ik het wel erg grappig toen we het resultaat zagen van een inbrekende Richard die de gezichten en kleding van groepsleden ondergetekend had! Het is zon kansloze groep, dat zoiets wel erg leuk overkwam hehe.

Het einde beviel me ook wel. Misschien iets te overdreven emotioneel, maar het was wel verrassend. Dead Man's Shoes is dan ook gewoon een overtuigende, realistische en rauwe film geworden. Grote aanrader.

4*