Meningen

Heb 'm uitgezeten. Met immer de vraag waar regisseur Eastwood nou met de film heen wilde. Hij coverde wel getrouw het belang van Hoover in het opzetten van een federale poiltie en het belang van forensics, maar dat is niet waar je voor naar de film gaat. Kun je ook in een boekie lezen. Acteerwerk van Dicaprio was grandioos, maar kon het voortkabbelende karakter van de film niet voorkomen.

Het begin is goed. Sniper aan de slag op een manier die doet denken aan de eerste Dirty Harry film. De veronderstelde moordenaar roept de hulp in van de man (Reacher) die bij voorbaat overtuigd is van zijn schuld. Ondervragen kan niet, want...... (spoiler). Er zijn films die een lulliger start kennen. Jammer dat het vervolgens uitloopt in een ietwat voorspelbaar verloop. Creepy mastermind. Shootout.

Ik behoor waarschijnlijk tot de weinigen die Reacher 2 beter vonden dan Reacher 1. Want persoonlijker en in zekere zin ook aktueel met alle privatisering van oorlogvoeren in Afghanistan en Irak (inhuren van militaire diensten) en bijbehorende connecties in Washington DC. Denk aan Blackwater, waarvan de CEO broer is van de Minister van Onderwijs, Bets DeVos. Past Cruise ook beter dan die malle strapatsen in de Mission Impossible reeks. Maar hij zou weer eens een film moeten maken waar het heilige moeten boventoon voert. Dikke 3* voor Reacher 2 (magere 2,5* voor Reacher 1). Er gaan geruchten over een Reacher 3.

Beste... edoch kleine rol is die van Jack Black als wapen in elkaar knutselaar. Die slaagt erin om het maximale te halen uit korte acte de présences in films. Deze versie haalt het uiteraard niet bij het origineel, maar da's een open deur die al door menigeen hier zal zijn binnengetreden. Flauw eind.

Misschien wel Tarantino's beste, omdat het naast een amusant, doorwrocht goed plot met de nodige twists & turns, ook een menselijk verhaal brengt over alle geledingen. PF is wat dat betreft meer cartoonesk. Ook briljant overigens. Alle acteurs en actrices pasten excellent als nauwkeurige puzzelstukjes in Jackie Brown.

Iets te opgeruimd einde voor een dergelijk beklemmend verhaal... met een aparte afdronk. Als zó het vertrouwen in jou is opgezegd in een dergelijk hechte gemeenschap, zelfs door vrienden die je al van vroegah kent, zou je daar dan weer tussen willen verkeren? Daggetniet. Valt me op dat de vrouwen er met hun verdachtmakingen en innuendo (begint al met de kleine Klara die zich door het vrouwelijk schoolhoofd dingen laat aanpraten) er verdomde slecht van af komen. Maar goed, toch maar niet als volwassen kerel in een kleuterschool gaan werken. Helpt natuurlijk niet dat Lukas (Mikkelsen) niet echt een spraakwaterval is... Gaan mensen vanzelf dingen invullen.

Eindelijk herbezien. Eigenlijk veel beter dan ik in eerste instantie credit gaf en veel beter dan je op grond van (bijna) een franchise had mogen verwachten. Ik heb gewoon beter opgelet. Ondanks dat de film alweer 8 jaar oud is, is de verwevenheid van high tech en de CIA zo aktueel als wat. Maar in plaats van dat tech ondernemers voor het karretje vam de CIA worden gespannen, dreigt nu met figuren als Elon Musk het tegenovergestelde: tech ondernemers krijgen de almacht van regeringen. Heel eng, zeker nu Musk bezig is met AI. Greengrass zal het niet meer willen, maar in wezen is er een vervolg voor het oprapen.

Nobel streven de film, maar kheb al moeite met het 'fenomeen' prostitutie... laat staan om zo'n jonge, beeldschone meid bepoteld te zien worden door een stel vieze ouwe kerels, w.o. de Nederlandse acteur (of is het een Vlamink?) Johan Leysen. Ik ben het type dat dan wegkijkt, letterlijk, en dat niet tegen een dergelijke 'realiteit' kan. Geen rating dus van mijn kant. Ik schakel over. Het existentiële drama There Will Be Blood van Paul Thomas Anderson op de BBC.

Inderdaad, betere film dan ik na alle berichten verwachtte. Prima rol van Kutcher. Waar denk ik veel mensen moeite mee zullen hebben, is dat je hier nou niet een bijster sympatieke fuguur geportretteerd kreeg met wie je je kan identificeren. De missie van het bedrijf ging Jobs voor alles, boven mensen. Doordat natuurlijk het nodige dramaturgisch gecondenseerd moest worden, wordt dat misschien wat ondankbaar vergroot. Het ironische is dat Apple natuurlijk zo snoeihard is geworden als z'n oprichter. Rijkste onderneming in de wereld doordat o.m. veel wordt gefabriceerd in de sweat shops in China, en winsten worden weggesluisd naar tax havens. Begrijp de idolatie t.a.v. Apple dan ook niet.

"Waar hij het op moet nemen tegen de meest dodelijke moordenaars van de wereld"... Zohee! Vergeet de Mexicaanse kartel killers niet. Hm, Reeves is al geen geweldige acteur... maar in deze Wick films oogt ie helemaal als wil ie zeggen: "moet ik nou echt voor de rest van m'n leven in dit soort shit films spelen?"

Een échte acteursfilm die vanaf het begin boeit, en waar de scenaristen goed hebben gekeken hoeveel kanten ze wel niet kunnen koppelen aan de eeuwige Amerikaanse glimlach. Cliniclown - check. Standup comedy - check. Gastshow (à la Johnny Carson) waar publiek altijd vermaakt moet worden - check. Lachebek als compensatie voor een ongelukkige jeugd - check. Ridicule - check. Hoe dan ook, eindelijk een van oorsprong cartoon character waar 3D diepgang in zit en waarbij de Wayne connotatie a mere footnote is. Phoenix draagt uiteraard de film die ruim een miljard dollar binnenharkte. Als enige zou je er op tegen kunnen hebben, dat de film ook iets oppervlakkigs had, een soort greatest hits van maniakaal overkomen. Nergens echte reflectie, twijfel of contemplatie. En gek genoeg, was DeNiro niet echt overtuigend als show host. Geen Damon Killian. Geen Johnny Carson. Maar hij kreeg er ook niet echt tijd voor.

Ik zit 'm nou voor de tweede keer te bekijken, en mij valt op dat het zo'n slim script is waarbij dingen casual de revue passeren maar intussen de snoeiharde werkelijkheid wordt blootgelegd van de oppervlakkigheid en het materialisme van leven in suburbia pre social media. Buren en 'vrienden' zijn er om allerlei spullen aan te verkopen in een uitgekiend marketingopzetje dat doet denken aan een mix van multilevel marketing en Scientology (dat 'icon status' bereiken). In wezen een best belangrijke film. De mooie Amber Heard (ex Johnny Depp) in misschien wel haar beste rol tot nog toe. Duchovny de enige normale in het hele verhaal. "But Larry you're doing so well, you've got all this stuff". Het kon best wel eens zijn dat mensen niet hoog opgeven over de film omdat het hun een spiegel voorhoudt. Nu worden product placement en marketing aan circles van vrienden in feite nog geraffineerder aangepakt via cookies, social media en vloggers. Goeie rollen ook van Demi Moore en Lauren Hutton.

Rare film (sorry). Etaleert alleen maar drama, legt weinig uit. Zoals waar Julieta van leeft als ze in een mooi appartement in het dure Madrid woont. Een dochter die uitgelaten gaat basketballen met haar vriendin op de dag dat ze hoort dat haar vader dood is. Maar dat wel haar moeder verwijt. En wat er aan verklaring wordt gegeven, is van een armoeiigheid. Bea zegt bijv. dat Antia haar met rust moest laten, maar dat ze wel hartsvriendinnen waren. En aan het eind de dochter: oh ja, nu begrijp ik wat je voelt. Redelijke draak van een film. Wel mooie plaatjes, een Ruud Gullit lookalike en een verschrikkelijk mooie actrice die deel 1 van Julieta speelt. Kan natuurlijk zijn dat Almovodar wil communiceren: kijk hoe onuitgesproken gecompliceerd vrouwen kunnen zijn... Then again, waar mannen zombies zijn in hun gevoelens uiten, zijn vrouwen er juist veel bedrevener in... M.a.w. de film zou vrouwen lichtjes moeten irriteren.

Gekke is dat ik Nr. 3 veel beter vind dan Nr. 2. Ook omdat ik Jeff Goldblum nooit echt helemaal in het verhaal vind zitten. In deze staat de Jurassic spanning er allemaal lekker vet op, mede door het constante geroep van Tia Leoni.... waarvan veel mensen in de bios indertijd zullen hebben gezegd: "mens, hou toch je waffel. Mooie vondsten (beter dan in deel 2), waar het toch feitelijk om draait bij dit soort films. Het rollen van de net neergestorte beechcraft, de overmaatse vogelkooi, e.d. Macy is lekker over the top met z'n "als je ooit een badkamer wilt inrichten"... Sam Neill overtuigt, zoals altijd.

In de eerste uit 1993 zorgde de filmmuziek van Williams voor een zorgvuldige opbouw van spanning en emotie. Hier werden dezelfde muziekthema's vanaf het begin (als teken van de enig echte franchise) ingezet om alles dicht te plamuren. Premisse om raptors in te zetten als oorlogsmachines je reinste onzin, maar je moet toch wat om een slechterik erbij te hebben. Ondanks de mooie plaatjes vaak, was er nergens echte spanning en engheid. 5de Deel wordt ongetwijfeld meer van hetzelfde, wel met dino's die veren hebben.

Pfff... screenwriting is een kunst. Wat een allegaartje start het epos mee, teveel om je lekker in te kunnen leven. En erna wil het maar niet spannend worden ondanks de vele Indiana Jones achtige stunts en closeups van sauriërs die om het hoekie kijken. Hoofdrolspelers Pratt en Howard doen het goed. Goldblum en Neill doen routineus een potje mee op basis van een ongetwijfeld vette cheque. Magere 2,5 ster.