Meningen

Iedereen weet het... om de dochter te beminnen moet je bij de... Nee, schrap dat. Een vent kan wel heel ver gaan om het hart van een vrouw te winnen. En meestal blijft ie dan alsnog in de friendzone. Maar uiteraard zijn we in filmland en daarin gelden andere wetten. Zoals kinderen schattig noemen die bijna je hele hebben en houden hebben gekost. Maar zoals het een goede halve Jezus betaamt, keert Ice Cube gewoon z'n andere wang toe, koel als ie is. Ach ja, flinterdun maar wel met wat lollige momenten zonder dat het al te dom, vunzig of wat dan ook werd, en dus kan ik het wel nog hebben. Je zou er zo 50 Cent voor geven, of een volle dollar zowaar als ie maar z'n kop houdt.

Het werkelijke verhaal spreekt boekdelen en is een 4,5* waard. De verfilming van die ware feiten mag er zeker ook wezen, zit daarvoor op de wip tussen 3,5 en 4 in. Een waardig relaas, maar wat entertainment gehalte betreft, vind ik het op de nepfilm-elementen na wat minder uitvallen. Niet alles is ook altijd even duidelijk.

Ik heb het niet drooggehouden. Meermaals. Sowieso al een interessante film gezien het onderwerp van de Adventure Race, en dan al de emoties er nog eens bij rond de hond. Wat mij betreft een heel mooie sportfilm, een beetje vergelijkbaar met The Art of Racing in the Rain. Die vind ik ook geweldig. Iets te veel clichés wel hier en daar en daarom dus geen perfecte score. 4,5 is misschien ook wel aan de hoge kant, maar een topper vind ik het sowieso. Deze moet ik alleszins vlug ook aan de kinderen tonen.

Film met een boodschap... die ik een kwartier lang heb proberen volgen, maar veel langer dan dat was er geen doorkomen aan. Leek op de duur alsof je een stel YouTube-vloggers volgde, amper het predicaat 'thriller' waard. Geschoten op Wichita-gebied en al, allemaal mooi. Maar 't mocht toch een wat meer onderhoudende film zijn geweest. Want op zich zeker een plaats voor een vrouwen-vigilante groep vs. een groepje militante vrouwonvriendelijke mannen. Maar wel heel bedenkelijk hoe stereotiep zeer zwart-wit alles werd voorgesteld.

Yeah, baby. In een ver verleden kon ik dit allemaal toch iets beter smaken, merk ik. Nu vind ik vooral dat enkele geslaagde grappen afgewisseld worden met de grootste onzin en vrij wansmakelijke troep. Zeker Fat Bastard, daar heb ik nooit wat mee gehad. Ondanks dat ik jarenlang sumo-worstelen op de voet volgde.

De eerste paar minuten van Goldmember starten veelbelovend, met de vele cameo's. Er vallen sowieso wel enkele leuke momenten aan te halen, zoals in de studententijd, wat stukjes met papa Powers, Godzilla, het woordgrapje rond de 'mole' (helaas wordt het te ver doorgedreven). de misverstanden door de niet volledig getoonde vertalingen, de vijver met plassend standbeeld, het gevecht met Mini-Me en het schaduwspel achter het gordijn. Het vele disco-feesten, muzikale intermezzo's, de onderbroekenlol en vooral saaiere rode draad doen het wat de das om voor me.

Tot slot... Dan komt er eens een Belg in de picture, dan is het Dr.Evil zowaar. Mwahahahahaha.

Wat mij betreft de leukste van de drie. Lekker veel 007 meets Demolition Man, wat het toffe misplaatste '60s typetje in de '90s oplevert en een goeie flow aan fijne humoristische stukjes die minder dan in de twee opvolgers de groteske kant opgaat. Wel hier en daar ook stukjes waarvan je je afvraagt waarom deze er niet uit werden gemonteerd vanwege toch wat ongrappig.

Indien de humor de hele film door van het niveau was van het legendarische stuk in de tent, dan zou deze makkelijk een volle ster meer scoren, maar te vaak wordt best leuke humor afgewisseld met een zeer flauwe hap. Al denk ik wel dat 2 decennia geleden ik dit soort films nog net iets beter wist te smaken. Hij is nog altijd redelijk voor de paar betere stukjes, maar het aantal echt grappige minuten speelfilm valt toch magertjes uit. En daar moeten dit soort films het toch vooral van hebben, want voor het verhaal kijk je zoiets niet.