Meningen

Tsjah… er valt weinig over te zeggen; deze film sprak mij gewoon totaal niet aan. Het verhaal is wel oké, maar Warcraft wist mij niet te pakken en het verhaal wist niet te boeien. Hoewel de film diverse grote namen heeft weet te strikken, ben ik van geen van hen echt onder de indruk. Ik kan niet goed uitleggen waarom deze film het voor mij gewoon niet was, maar de film als geheel voelde gewoon ‘meh’. Slechts tegen het einde vond ik het iets interessanter worden.

Compleet anders

Man man man, wat keek ik uit naar deze film! Mede door het leuke nummer dat zich direct in mijn hoofd afspeelde (de video sucks, dus let daar maar niet op), en uiteraard had Zac Efron er ook wel een klein beetje mee te maken. Uiteindelijk is de film compleet anders dan ik mij had voorgesteld, en is het zeker geen vijf hartjes waard, maar ik heb er wel van genoten.

Eén lange videoclip

Eigenlijk voelde We Are Your Friends aan als één hele lange videoclip met onder andere goede en leuke animaties er doorheen en mooie montages. Het beeld en de muziek zijn dan ook de twee grote pluspunten van deze film. Hoewel niet iedereen van deze muziek zal houden – maar ik denk dat je de film mede zal kijken omdat de muziek je wel trekt-, zat ik in elk geval de gehele film te swingen op de stoel. En de track die uiteindelijk het hoogtepunt moet zijn is ook echt heel vet!

Oppervlakkig

Wat echter jammer is, is dat het verhaal en de personages uiteindelijk niet veel met mij hebben gedaan. Het verhaal voelde een beetje plat, ook al zat het eigenlijk wel aardig in elkaar met een begin, midden en een spetterend einde. Ook is er een tragische gebeurtenis, maar doordat de personages wat te vlak zijn en ik te weinig echt met ze meeleefde had die tragische gebeurtenis niet helemaal de invloed op mijn gevoelens die het ongetwijfeld had moeten hebben. O ja, en er was ook nog één verhaallijn die echt compleet overbodig was; was die er niet geweest, had je hem ook niet gemist.

Acteerprestaties

Wat betreft acteerprestaties heb ik niet veel op te merken. Er zitten een aantal leuke bekende acteurs in de film met als hoogtepunt uiteraard Zac Efron, maar ik vond het ook erg leuk om Wes Bentley in deze film te zien als zijnde de ontdekker van Efrons personage Cole. Natuurlijk zat er ook een mooie dame, Emily Ratajwoski, in de film, maar die heeft helaas weinig indruk op mij gemaakt en was er voor mijn gevoel vooral omdat ze er goed uit ziet en niet voor haar acteerprestaties.

Conclusie

Voor een film met lekkere tracks moet je absoluut bij We Are Your Friends zijn, en visueel zit de film zeker ook goed in elkaar. Echter het verhaal is niet bijster indrukwekkend en de personages wisten er niet voor te zorgen om mij helemaal mee te slepen en te laten meeleven. Het is voor mij dus een film die leuk is om een keer te kijken, maar ik zal hem niet vaak nog een keer aanzetten. Als ik dat doe, dan is het voor de fantastische tracks, Zac Efron en Wes Bentley.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Wat een heerlijke romantische film! De film staat sinds kort op Videoland en ik zag dat Parker Young (een acteur die ik altijd ben blijven volgen nadat ik hem had gezien in de tv-serie Enlisted) erin speelt, zodoende ben ik de film gaan kijken.

Natuurlijk zoals bij veel romantische films is het een echte feelgood film en is een eind-goed-al-goed niet ver weg. Des te belangrijker is het dat het verhaal mooi is en dat de acteurs chemie hebben. En dat is zeker het geval. Daarnaast zit de film bol met relatieadvies, en hoewel het typische onliners zijn, kan het geen kwaad dat je er af en toe aan herinnerd wordt; want puntje bij paaltje: zijn het nog altijd goede adviezen.

Extreme diepgang zal je in deze film niet vinden, maar dat hoort eigenlijk ook een beetje bij het genre. Het is gewoon fijne feelgood en met verstand op 0 genieten.

Wauw dit is wel echt één van de slechtste kerstfilms die ik dit jaar heb gezien... Het acteerwerk van velen was een mix tussen het oplezen van een reclame spotje en een theaterstuk, wat maakte dat het totaal niet natuurlijk overkwam. En de dialogen waren zo slecht geschreven, dat zelfs de acteurs het niet beter konden maken.

Toen Nederland werd bekend werd, was ik meteen enthousiast. Maar dat ijsduiken met kerst een ding is hier, is bij mij niet bekend. xD

Geloof me, er zijn veel leukere Hallmark kerstfilms. Deze kan je links laten liggen.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Een nieuwe romcom!

De omschrijving van The Wedding Year is er één waar ik direct voor val. Het leek mij een heerlijke romcom zoals 27 Dresses, en daarnaast is de film ook nog van dezelfde regisseur als van Legally Blonde. Dat zou goed moeten komen toch? In de hoofdrol zien we Sarah Hyland, die we allemaal kennen van de tv-serie Modern Family welke inmiddels helaas tot een eind is gekomen. Zou ze een grote film ook zonder haar castleden kunnen dragen? Let’s see!

The Wedding Year

The Wedding Year gaat over Mara. Vriendjes heeft ze niet, maar tinderen doet ze als een gek. Elke dag een date betekent namelijk elke avond een gratis maaltijd. En dat kan ze wel gebruiken, want veel geld heeft ze niet. Maar dan leert ze Jake kennen en verrassend genoeg klikt het. Terwijl ze nog niet zo lang samen zijn worden ze vanuit elkaars families en vriendenkringen uitgenodigd voor trouwerijen in het komende jaar. Zoveel toewijding jaagt haar nogal veel angst aan. Durft ze bij hem te blijven, of schuift ze hem aan de kant?

Niet meer dan “gewoon”

Waar ik echt had verwacht dat dit een heerlijke romcom zou zijn, moet ik eerlijk zeggen dat The Wedding Year mij tegenviel. De film wist mij niet vast te houden tijdens het kijken en was op vele opzichten vlak te noemen. Ik denk dat het concept goed is, maar dat het nog beter uitgewerkt had kunnen worden. Door middel van het script en acteerwerk hadden we veel meer bij het verhaal betrokken kunnen worden. Dat namen als Jenna Dewan en Anna Camp verbonden zijn met de film mocht helaas niet baten. Meeleven met Mara en haar vriend deed ik eigenlijk niet. En het verhaal was “gewoon”. Zo kennen we meer films, maar juist door het script en de performances van de acteurs had de film naar een hoger niveau getild kunnen worden. Helaas was dit niet het geval.

Had leuk kunnen zijn

Ook denk ik dat de karakterontwikkeling van de belangrijkste personages niet genoeg is. Waar Mara in het begin duidelijk weinig denkt aan anderen, en ik mij niet met haar verbonden voel, voel ik mij op het einde nog steeds niet met haar verbonden. Ook de chemie tussen de twee acteurs spat wat mij betreft niet van het scherm af. The Wedding Year had in mijn ogen heel leuk kunnen zijn, maar wist de verwachtingen helaas niet waar te maken. Dan toch nog een positief puntje? Ik vond de beste vriend en zijn verhaallijn superleuk. Het is jammer dat hij zo weinig screentijd krijgt.

Conclusie

The Wedding Year is een film waarvan ik had verwacht deze te kunnen vergelijken met hits als 27 Dresses of Bride Wars. Helaas is dit niet het geval. Meer dan ‘oké’ is de film helaas niet. Om de film naar een hoger niveau te tillen had misschien meer diepte gecreëerd moeten worden, meer likeable personages en een beter script. Een betere chemie tussen de acteurs was misschien ook fijn geweest. Helaas wist deze film mijn verwachtingen niet waar te maken en viel de film hierdoor misschien zelfs wel extra tegen. De DVD bevat helaas geen extra’s.

Hilarische romantische komedie

Vandaag een recensie van een al iets oudere film, maar wel een favoriete film van mij. Dit is iets wat ik dit jaar ook vaker wil doen; het recenseren van films die al voordat ik begon met bloggen mijn favoriet waren en ik daarom nog nooit aan jullie heb geïntroduceerd. Daar komt dus verandering in, je zal op mijn Movie Challenge pagina dan ook vaker de term rewatch tegenkomen, omdat ik deze films niet voor het eerst zie. De eerste film die ik aan jullie wil introduceren is What to Expect When You’re Expecting. Een hilarische romantische komedie over wat je kunt verwachten als je in verwachting bent, met een cast om u tegen te zeggen. Uiteraard vind je boven deze alinea alle informatie over de film.

Feelgood film

What to Expect When You’re Expecting is een film zoals die in die tijd wel vaker werd gemaakt, waarin we een grote cast hebben met personages die allemaal iets meemaken en waarvan een aantal ook weer connecties met elkaar hebben. Het is een feelgoodfilm waar ik als vrouw altijd zo enorm van geniet. Als ik even wil genieten van een fijne film, waarbij ik kan lachen en niet te zwaar bij hoef na te denken, dan is What to Expect When You’re Expecting zeker een film die keer op keer weer werkt.

Verschillende koppels

Wat ik leuk vind is dat ze dankzij de verschillende koppels laten zien dat zwangerschap voor iedereen anders kan verlopen. Je hebt een koppel met de meest makkelijke zwangerschap ever (zoals iedereen waarschijnlijk hoopt dat het zal verlopen). Je hebt het tegenovergestelde daarvan met alle kwaaltjes die je maar kunt verzinnen. We hebben een koppel dat de baby helaas verliest door een miskraam, want helaas is dat ook een mogelijkheid in de harde werkelijkheid. Een koppel dat per ongeluk zwanger raakt, en een koppel dat adopteert. Maar stiekem hebben ze er ook nog één ingestopt waarbij hij er achteraf achterkomt een kind te hebben.

Fantastische acteurs

Het verhaal werkt omdat er echt fantastische acteurs voor aangetrokken zijn. Elizabeth Banks is voor mij natuurlijk een topper, want zij doet komedie als geen ander. Maar het is natuurlijk ook fijn kijken naar Chace Crawford en de sexy man die in de film telkens bij ‘de dudes’ (fantastische onderdeel binnen de film!) rondhangt: Joe Manganiello. De personages zijn allemaal erg likeable en je leeft dan ook al snel met ze mee – ze wisten me hier en daar zelfs te emotioneren. Het zijn niet allemaal de beste acteurs, maar ze zijn goed op elkaar ingespeeld en weten samen een heerlijke film neer te zetten die ik om de zoveel tijd graag herkijk en die tot mijn favoriete chickflicks behoort. O, en er zitten Mini Coopers in de film, dat werkt natuurlijk ook heel goed bij mij, haha.

Conclusie

What to Expect When You’re Expecting is een heerlijke feelgoodfilm voor een meidenavond, maar ook geschikt om met je partner of familie te kijken. In het verleden heb ik er namelijk van genoten met mijn familie (zodra er goede lachmomenten in romantische films zitten kan mijn vader er ook enorm van genieten) en toen ik hem laatst met mijn vriend keek vond hij hem stiekem eigenlijk ook wel leuk. Ik ben zelf nog nooit zwanger geweest, maar dat hoeft ook niet om deze film leuk te vinden. Geniet van de heerlijke komische momenten waar de film boordevol mee zit, leef mee met de personages, zwijmel weg en geniet ook van het vleugje drama hier en daar.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Ik had al een aantal recensies gelezen en die waren ontzettend lovend. Ikzelf vond hem niet zo speciaal en het einde niet bevredigend…

Woman in Gold past in het rijtje films met vooral een informatieve waarde. Films over een waargebeurd verhaal dat op deze manier vorm is gegeven entertainen mij op een andere manier dan films die niet zijn gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ze krijgen over het algemeen nooit vijf hartjes, maar ik vind ze vooral interessant om een keer te zien en te beseffen dat zoiets in elk geval deels in werkelijkheid is gebeurd. Zo ook Woman in Gold. Het is niet een film die ik twee keer zal kijken, maar wel een film die leuk was om te zien, al is het maar om de indrukwekkende informerende waarde.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Wonder Woman

Nadat Gal Gadot enorm indruk had gemaakt met haar slechts kleine – introductie – rol in Batman v Superman, begon ik enorm uit te kijken naar haar compleet eigen film: Wonder Woman. Telkens als er weer een trailer of iets dergelijks naar buiten werd gebracht werd ik opnieuw enthousiast. Kijken deed ik echter niet, want ik wilde niet gespoild worden.

Gal Gadot

In een wereld vol met mannelijke superhelden is het hartstikke fijn dat we met Wonder Woman een film hebben met een kick-ass vrouw in de hoofdrol. Zelf was ik al fan van Gal Gadot in de Fast & Furious-reeks, dus dat ze haar hebben gekozen voor de rol van Wonder Woman maakte mij al heel blij. Gal Gadot is perfect voor de rol en weet een fantastische Wonder Woman neer te zetten. Ze is ook nog eens erg toegewijd met de uren die ze hebben besteed aan het trainen en ze ook nog eens zwanger was.

Begint sterk

Waar het begin echter heel sterk is – en de omgeving ook nog eens een lust voor het oog – vond ik het na de pauze (in de bioscoop) een beetje inkakken. Waarna het op het einde weer sterker wordt. De film had denk ik een stukje korter gekund waardoor ook het middenstuk meer fast-paced was geweest. Maar een andere oorzaak kan misschien ook zijn dat het verhaal eigenlijk wat teveel was van de standaardformule origin stories, en daarmee vrij simpel. Niet perse erg, maar het was wel iets dat ik besefte na het kijken van de film. Ook miste ik helaas de chemie tussen Gal Gadot en Chris Pine. Ik leefde zeker mee met beide personages in de film, maar de aantrekkingskracht tússen hun personages voelde ik niet.

Doutzen?

Maar ondanks bovengenoemde punten heb ik absoluut genoten van de film. Van de sterke vrouwelijke hoofdrol, de mooie slomotion scènes en – ondanks dat het een beetje een standaard formule had – het goede verhaal. De film is overigens nog eens extra leuk voor Nederlanders en Vlamingen doordat we op een gegeven moment even moeten schakelen omdat onze moedertaal plots erin voorkomt. Maar niet alleen dat, we zagen Doutzen Kroes ook in de rol van een fierce amazone.

Conclusie

Wonder Woman is een heerlijke film als je zin hebt in een film met een krachtige vrouwelijke hoofdrol. Gal Gadot is perfect gecast en weet absoluut te overtuigen als Wonder Woman (al besef ik nu dat ze nooit Wonder Woman wordt genoemd (altijd Diana) en we eigenlijk niet hebben geleerd hoe ze aan die naam komt). Het verhaal begon absoluut sterk, maar helaas dutte het hierna wat in, maar vond ik het einde wel weer erg spannend. Hoe dan ook heb ik genoten van deze film! O ja, wij keken hem trouwens in 3D – helaas was 2D niet beschikbaar op dat tijdstip – maar dat voegde dus echt niks toe.

Een boekverfilming met een grote sterrencast, dat moet wel een succes worden toch? Toch moet ik helaas concluderen dat ik niet zoveel aan A Wrinkle in Time vond. De film ziet er bijzonder uit, dat zeker. Maar na het kijken van de film bleef ik met een onverzadigd gevoel achter. Sowieso voelde ik mij wat te oud voor de film, maar ik vraag mij af of het jongere publiek het verhaal daadwerkelijk zal begrijpen. Ik vond het helaas een saaie film en zie mijzelf de film ook niemand aanraden.