Meningen

Ik wilde de film zien omdat ik Taron Egerton zo leuk vond in Kingsman: The Secret Service, maar toen de film begon, begon ik te twijfelen. Het begin pakte mij niet direct en dus twijfelde ik of de film überhaupt wel leuk zou zijn. Gelukkig werd het al gauw leuker en interessanter en begon ik daadwerkelijk mee te leven. Egerton zet de rol fantastisch neer en heeft een fijne chemie met Jackman. De film blijkt verrassend leuk te zijn en ook nog redelijk wat humor te bevatten. En dan moet je ook nog eens bedenken dat deze film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal!

Ik keek uit naar deze film, maar hield er wel rekening mee dat het een dertien in een dozijn film zou kunnen zijn die slecht uitgevoerd is. Echter, hij bleek oprecht heel erg vermakelijk te zijn. Een typische teen movie waarbij alle ingrediënten precies goed werken. The Edge of Seveenteen is herkenbaar, humoristisch en heeft leuke en goede acteurs aan weten te trekken met een fijne chemie onderling. Ik heb absoluut genoten van deze film, voordat ik het wist was hij alweer afgelopen. Aanrader.

Ik had de reclame gezien voor deze film op televisie. En omdat mijn vriend en ik die week beide vakantie hadden konden wij deze film gewoon eens ouderwets “live” op tv kijken. Waar de film verrassend veel green screen momenten kent – die helaas te duidelijk green screen zijn – is de film wel erg lief. Ik weet even niet hoe ik Esio Trot anders moet omschrijven haha. Het is erg schattig hoe een oudere man indruk probeert te maken op een andere vrouw en zijn hele huis vol schildpadden laadt om haar wens in vervulling te laten gaan. Misschien niet helemaal de juiste tactiek, maar er zit een lieve gedachte achter. De film is verder niet heel bijzonder, al kent het wel een verrassend moment. Maar hij is best leuk als tussendoortje zolang je je niet teveel gaat ergeren aan de overduidelijke green screen momenten.

Voordat Netflix met de Netflix Originals kwam keek ik één van de vele andere kerstfilms die je kunt vinden op Netflix. Eén daarvan is Every Christmas Has a Story, van kerstfilmmagnaat Hallmark. In het begin vond ik de film vrij saai – clichés kun je verwachten, dus daar zal ik niks over zeggen, haha – maar gelukkig werd de film tegen het eind een stuk leuker. Als ik moet kiezen tussen alle kerstfilms die ik inmiddels heb gezien (van Hallmark) dan staat deze ergens op ¾ van de lijst.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Every Day stond al héél lang op mijn lijst om te bekijken. De film heeft een origineel verhaal. Waar je films hebt waarbij mensen switchen van plaats, is Every Day toch net wat anders met een persoon die elke dag in het lichaam van iemand anders wakker wordt. Hoewel het het in het echte leven natuurlijk niet mogelijk is om van lichaam te wisselen, stelt de film wel ook interessante vragen. Is het ethisch verantwoord om iemands leven over te nemen en dingen te doen die hij of zij misschien niet wil? Om diens leven te leiden en daarmee momenten van de persoon steelt? Het einde wist mij te verrassen door niet te gaan voor het Hollywood einde dat ik eigenlijk had verwacht. Every Day staat op het moment van schrijven ook op Netflix.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Everything, Everything

Everything, Everything is gebaseerd op het gelijknamige boek van Nicola Yoon, in het Nederlands uitgegeven als Alles wat je lief is door uitgeverij Querido. En je kunt er niet omheen: iedereen is lovend over dit boek. Inmiddels is er ook een film van gemaakt waar menigeen reikhalzend naar uit heeft gekeken. Ook ik, ook al heb ik het boek niet gelezen. Helaas heb ik gewoon niet de tijd om elk boek te lezen dat mij leuk lijkt. Dan is het nog wel eens fijn dat een boek verfilmd wordt. Ook al moet ik wel eerlijk bekennen dat ik het boek over het algemeen beter vind dan de film. Dit keer kan ik in elk geval dus even geen vergelijking maken.

Kalm

Hoewel ik het woord traag niet honderd procent vind passen, is de eerste helft van de film in elk geval erg kalm te noemen. Er gebeurt niet heel veel, en af en toe heb ik het gevoel dat ze een stukje uit het verhaal hebben geknipt waardoor de relatie tussen Maddy en Olly toch wat snel lijkt te gaan.

Simpel

Mijn aandacht bleef wel telkens bij de film en hij voelt ook niet langdradig. De film was gewoon erg kalm, en misschien wat simpel aanvoelend. Op een gegeven moment gebeurt er wel eindelijk wat meer, maar ook dit wist mij niet helemaal te pakken. Vanaf dat punt vond ik het gezien de omstandigheden soms ook wat ongeloofwaardig. Eén van de vele schoonheidsfoutjes is dat Amandla Stenberg duidelijk goed kan zwemmen, terwijl Maddy dit niet zou moeten kunnen. Tegen het einde van de film komt er meer pit in en is er een welkome interessante ontwikkeling. Maar die wordt vrij simpel afgewerkt en dan is de film klaar.

Betrokkenheid

De chemie tussen Amandla Stenberg (Rue in The Hunger Games) en Nick Robinson (Simon in de aankomende boekverfilming van Becky Albertalli) is goed. Je gelooft ze. Ik werd echter nooit helemaal meegesleept. En dat ligt niet aan de acteurs, maar vooral denk ik aan hoe simpel het verhaal weergegeven is. Ook al probeert ze het interessant te maken door app-berichtjes niet simpel te weergeven. Ik heb het gevoel echter dat in het boek mogelijk nog de diepte verstopt zit die in de film voor mijn gevoel niet goed tot uiting kwam, en waardoor ik als kijker meer betrokken had kunnen worden.

Conclusie

Everything, Everything is niet helemaal de geweldige film die ik had verwacht na alle lovende recensies over het gelijknamige boek. De film is vrij constant kalm. Everything, Everything voelt gelukkig niet langdradig, maar weet je ook niet op een dieper niveau te binden. Daarvoor voelt de film nog net wat te simpel. Aan de acteurs ligt het niet, want hen geloof je, de chemie is aanwezig. Everything, Everything is al met al een leuke film, maar weet helaas geen indruk te maken. In dit geval had ik misschien toch beter het boek kunnen lezen. P.s. kijk de trailer niet, dan hoef je de film namelijk niet meer te zien.

Ik dacht mij te herinneren dat andere filmbloggers deze film goed vonden. Uiteindelijk steekt de film inderdaad goed in elkaar. De film ziet er gelikt uit en komt geloofwaardig over en dat komt mede doordat ze echt aandacht hebben besteed aan de inhoud. Ook de chemie tussen de acteurs komt goed naar voren.

Voor de mensen die het leuk vinden om nog lang te discussiëren over de inhoud van films en wat ze naar voren brengen, is dit waarschijnlijk ook een fantastische film; zeker dankzij het einde van de film. Ik ben niet zo’n persoon die hele inhoudelijke discussies over A.I. zou hebben, maar ik vind het wel vaak een interessant onderwerp. Het enige minpuntje vind ik echter dat de film nogal traag aanvoelt. Ik vroeg mij heel erg lang af of het testen van de A.I. het enige zou zijn of dat er nog een grote plottwist of meer actie zou komen.

Ik was in zo’n bui dat ik eigenlijk nergens zin had om naar te kijken, en dus koos ik random één uit. Een film waarvan ik dacht dat het leuk hersenloos vermaak zou zijn. En dat is Expelled ook. Ik heb nog even getwijfeld de film uit te zetten, maar er zaten toch ook wel grappige stukjes in en dus bleef ik kijken. Ik zou de film zo 1, 2, 3 niet aan iemand aanraden, maar als je gewoon even iets simpels wilt kijken dan zou je hem er altijd voor kunnen zetten.