Meningen

Teleurstellend.

Een actiefilm met Karen Gillan en een John Wick-achtige aanpak. Wat kan er eigenlijk nog misgaan? Papushado, dat kan er misgaan, en zo blijkt in deze zeer onsubtiele actiefilm die op veel vlakken benzine mist. Het is sowieso grappig dat een film als deze zo duidelijk de kant van vrouwen kiest. Boeit me verder niet, maar opvallend is het zeker.

De film grossiert in pogingen tot stilisme. Heel veel binnen deze film hint naar een wereld die duidelijk niet de droevige boel is die planeet aarde heet. Dat maakt films als Gunpowder Milkshake in bepaalde opzichten wel leuker, want er worden duidelijk pogingen gedaan om cinematografisch een competente film neer te zetten. Mooie inrichtingen ook, geeft de film een leuk en speels extra tintje.

Acteerwerk viel me verder tegen, vooral van Gillan die toch niet helemaal in de film lijkt te passen. Ze lijkt verloren te zijn in de wereld die hier wordt geschept. Papushado kleedt haar aan met felle kleuren, maar als actieheldin lijkt ze toch niet de meest effectieve keuze te zijn geweest. Haar charme is er echter wel, het zijn vooral de actiescenes die haar geen eer aan doen. Verder zijn het vooral Giamatti, Ineson en Headey waar de kracht van komt, en dat zijn rollen die per definitie niet langer in beeld zijn dan 20 minuten max.

De actiescenes worden aardig versierd maar worden nooit cool. De film gaat niet ver genoeg en het camerawerk blijft te braaf om de scenes wat extra's mee te geven. Dat neemt niet weg dat ze (gelukkig) kleurrijk genoeg zijn. Daarnaast ligt het tempo hoog genoeg en volgen de scenes elkaar vlot op. Dat maakt van Gunpowder Milkshake een vermakelijke zit waar uiteindelijk de teleurstelling wel in overheerst omdat de scenes op diens beurt ook nooit gaaf of innovatief weten te zijn.

Het is erg half. Had de film graag het voordeel van de twijfel willen geven als ze dat kind integraal hadden geschrapt. Vanaf dat moment wordt deze Milkshake toch eerder een film die we te vaak hebben gezien, terwijl de geschepte wereld juist iets vernieuwends leek te willen hebben. Las overigens dat een tweede deel in de maak is. Hopelijk gaan ze dan wel buiten de comfortzone, want de potentie is er zeker.

Guns Akimbo blijft ook bij herziening een leuk filmpje. Radcliffe laat zich op zeer overtuigende wijze meevoeren in de kleurrijke, adrenalinevolle bende die regisseur Howden van het geheel maakt. Hoe overtuigend Radcliffe zijn rol ook neer mag zetten, Weaving komt er bovenuit. Mag ook wel, aangezien ze duidelijk een stuk excentrieker is, maar ach. Geweldig energiek camerawerk, constant trucjes met de montage en een snoeiend tempo zorgen ervoor dat Guns Akimbo eigenlijk altijd vermakelijk blijft. Een leuke weergave van wat entertainment kan zijn als je minder inzet op het inhoudelijke verhaal en meer doordendert met het concept zonder dit al te diep uit te werken en volop inzet op het plezier en de fun. Guns Akimbo mist wel een echte actiesequentie die er echt groots bovenuit steekt, maar voor het gegeven maakt dat weinig uit. Erg lollig.

Matig.

Grotesque heeft een status en die is zeker niet onverdiend. Buiten het verhaal dat enkel bestaat uit 1 zin scoort deze film vooral op het gebied van gore en gruwelijkheden. Dit is overigens ook mijn tweede Shiraishi, dat verrassend was toen gezien zijn eerste film die ik zag Noroi was, en dat was toch wel iets anders.

Deze film moet het enkel hebben van sterke effecten met de gore. Martelingen staan centraal in deze film, en dan mag je ook wel verwachten dat het echt kan uithalen. Dat gebeurt dan ook met verve, buiten de overdreven geluidseffecten. Gemene, zware en gruwelijke gore neemt een groot deel van de film in en ik heb er weinig problemen mee.

Wel, buiten de martelingen, is de film matig op andere vlakken. Acteerwerk naast Osako om is godsgruwelijk slecht en de montage, beelden en editing zijn allemaal beneden peil. De soundtrack schiet soms op een overdreven manier door, waardoor het vooral ongemakkelijk wordt. De film lijkt soms zo hard te proberen dat je het als extreme film minder serieus kan nemen.

Daarnaast is de inbreng van komedie, zeker richting de finale, niet echt voor mij. Ik vind het er op geen enkele manier inpassen. Zo kijk je uiteindelijk alleen maar tegen een film aan die gemene gore kent, maar verder niet veel meer. Dat is toch wel jammer, want de potentie was er zeker. Grotesque weet het alleen niet altijd in te vullen.

Omdat het kort duurt en nog wel aardig wegkeek geef ik het nog een 2,0*. Maar buiten de kelder is de film serieus brak en de regie is zwakjes. Een film is niet geweldig als het enkel op 1 vlak kan slagen, en dat bewijst Grotesque dan ook behoorlijk. Leuke gore maar de rest is matig. Je kan het proberen voor de status, anders kan je het zo goed als overslaan.

Heh.

Duidelijk geen hoogstaand onderdeel van cinema, maar het kan uiteraard nog best vermakelijk zijn. Nu valt Gutterballs denk ik binnen het trash-genre. Een genre waar ik van nature niet al te veel voeling mee heb, maar in de recentere titels willen er nog weleens verrassingen bijzitten. Helaas was Gutterballs dit niet.

Gutterballs was een titel die al heel lang op mijn kijklijst stond, ik meen dat de film in de tijd dat ik op MovieMeter zit al 2 jaar op mijn lijst staat . Voor sommigen is dit kort, voor mij is dit erg lang. Gutterballs stond er oorspronkelijk op voor de NC-17 rating, wat voor een slasher wat wil beloven. Die titel leeft de film soms ook behoorlijk op.

De film kenmerkt zich namelijk in agressieve horror met korte stukjes porno. Zo zitten er toch echt daadwerkelijke seksscènes in de film die hier en daar best expliciet in beeld worden gebracht. Laat ik dan net die preutse kijker zijn die hier niet perse dol op is. Ik krijg er niet bepaald een kick van.

De moorden zijn best origineel en behoorlijk over-the-top, maar ook best chaotisch in beeld gebracht. Dat geldt overigens ook voor de rest van de film. Alles is behoorlijk chaotisch en warrig gebracht, waardoor het aanvoelt alsof ze het binnen 3 weken in elkaar hebben gedraaid. (En wat blijkt). Hierdoor krijg je al snel een afgeraffelde vibe van de film.

Acteerwerk is ook niet best, maar dat ligt vooral aan de timing. Ik geloof ook niet dat heel veel geïmproviseerd is (wat wel wordt gezegd), want de timing tussen de dialogen was wel heel ernstig. Het lijkt alsof de hulpbordjes achter de schermen soms te laat omhoog worden getrokken. Dat warrige blijft de volledige 96 minuten aanhouden.

Wel is het allemaal best vermakelijk en behoorlijk grafisch. Maar dat maakt niet meteen een goede film, want de regie moet die elementen wel ondersteunen. Iets wat in deze film helaas niet gebeurd. Vandaar geen voldoende, maar voor de fun ook geen lage onvoldoende.

Matig.

Tweede Bong die ik nu zie, maar deze maakt beslist minder indruk. De concurrentie was ook misschien wat hoog als de andere Parasite betreft, maar toch kunnen monsterfilmpjes mij nog weleens verrassen. Helaas vind ik The Host toch echt 1 van de zwakkere in zijn soort.

De film heeft alleen wel het nadeel dat ik niet zo graag naar dit soort cinema kijk. Toch komt Zuid-Korea wat mij betreft met de beste films uit het Aziatische continent dus dat wil weleens verrassen, maar The Host is vooral irritant. De humor ligt me totaal niet en het monstertje zelf is matig tot leven gewekt in deze film.

CGI is slecht, maar met een paar lekkere monsterscenes valt er nog wel een beetje omheen te kijken. Na een sterke eerste 20 minuten is het alleen afgelopen met de goede monsterscenes. Het monster zelf is ook gewoon lelijk geanimeerd en veel scenes met dit monster willen niet echt leuk of cool zijn. Vooral de sequenties in het riool zijn erg saai.

Verder ligt het acteerwerk me niet en zitten er een aantal erg slecht gespeelde rollen bij. De huilerige humor vind ik sowieso erg slecht bij het genre passen, en de kritiek richting het westen (Zuid-Korea doet wat terug) is ook maar wat oppervlakkig. Leuk dat het gebeurd, maar doe het op z'n minst iets slimmer en niet op deze manier.

De film duurt verder ook ellendig lang, maar het liefst 119 minuten voor een film die niet eens zo heel veel te vertellen heeft. De spanning is nadat de 20ste minuut heeft geslagen ver te zoeken en de finale teleurstellend. Het gebruik van slow motion is overtollig en de film lijkt zichzelf een stuk indrukwekkender te vinden dan dat de kijker dat vind.

Nee, dit was hem niet. Erg moeizame en vooral lange zit. De eerste 20 minuten vond ik desondanks erg goed, en visueel ziet de film er buiten het monster zelf erg degelijk uit. Prima look en inrichting, dat valt nog wel te erkennen. Verder is dit gewoon niet echt mijn cinema en dat zal het ook nooit echt worden.