Gummo (1997)

mijn stem
3,29
391 stemmen

Verenigde Staten
Drama
88 minuten

geregisseerd door Harmony Korine
met Jacob Reynolds, Nick Sutton en Chloë Sevigny

Het verhaal speelt zich af in Xenia, een klein, dodelijk saai stadje in Ohio. De film volgt een aantal randfiguren, onder wie Solomon, een magere 14-jarige met een even verwarde als gewelddadige moeder. Zijn beste vriend, de 19-jarige Tummler, woont bij een holistische vader die zijn gezag allang verloren heeft en nooit over de dood van Tummlers moeder is heengekomen. De twee vrienden slijten hun dagen met lijm snuiven, voor geld zwerfkatten afmaken en kattenkwaad en ergere streken uithalen. Moreel besef is hen vreemd.

TRAILER

246 BERICHTEN28 MENINGEN
zoeken in:
 
avatar van SanderPuntCom
5,0
0
geplaatst op 22 februari 2015, 21:18 uur, permalink
Buitengewoon

Als ik zo even nadenk over de redenen waarom ik films kijk, dan zou ik één van de absolute hoofdredenen omschrijven als ‘het zien van een verhaal om daar dan een bijzonder, haast uniek gevoel bij te krijgen.’ Van een verhaal is er nu in dit geval wel niet direct sprake (al is wel een thema). Maar belangrijker: Waar een vorm van schaamte een gevoel is bij het kijken van Eyes Wide Shut en waar de verschillende soorten droevige gedachten overheersen omdat je u nu eenmaal zo meeleeft met het hoofdpersonage van Oslo, 31 august die lijkt te mislukken tegenover mensen die zoveel voor hem betekenen, zo is Gummo een waaier met zulke unieke gevoelens. Vanaf de intro tot de aftiteling, iedere scène opnieuw krijg je een buitengewoon gevoel. Er zijn dus een heleboel momenten die mij kunnen raken en dat doen. En dat is denk ik niet direct te wijten aan toeval, Harmony Korine zegt ergens in een interview over Gummo dat een film niet de realiteit weergeeft, maar de kijk van de regisseur op die realiteit. Toont aan dat die man best geniaal is.
Daarnaast zitten er een paar heerlijke nummers in de film. Madonna – Like a Prayer, Buddy Holly – Everyday en vooral Roy Orbison – Crying wordt subliem gebruikt. Wat een prachtige scène levert dat op zeg! Ook niet te vergeten komt het nummer Dragonaut van Sleep voorbij in het begin van de rit. Ik kende het niet, maar ook deze wordt weer zo goed gebruikt. Chapeau.

Harmony Korine bewijst ook opnieuw dat hij een getalenteerd schrijver is. Conversaties en voice-over zijn zo goed, ik heb er niet direct een superlatief voor. Ik kan hier over blijven doorgaan, maar om af te ronden moet ik ook nog eventjes melden dat Gummo prachtig is geschoten, zie net dat Jean-Yves Escoffier daar verantwoordelijk voor is. Dat is weer een naam om te volgen.

2,5
0
geplaatst op 5 mei 2015, 22:55 uur, permalink
Rare film! Een 2.5

avatar van Donkerwoud
4,0
0
geplaatst op 2 juli 2015, 10:57 uur, permalink
Verontrustende zwarte komedie over jongen die de hardheid van de volwassenen in hun leven kopiëren. Jongens gaan zich nog mannelijker dan mannelijk gedragen en meisjes maken zichzelf tot seksuele objecten om aandacht van ze te krijgen. Meer plot is er niet in een fragmentarische aaneenschakeling van sketches zonder verdere psychologische ontwikkeling. De gefragmenteerde structuur zet de absurditeit van de gebeurtenissen nog iets dikker aan en weet een prettige vervreemding op te wekken. Ook een dikke pluim voor de fantastische casting van lelijke randfiguren, die door het energieke camerawerk van Kormine juist een soort eigen schoonheid krijgen.

avatar van Rancid
2,5
0
geplaatst op 24 oktober 2015, 14:08 uur, permalink
Ik hou erg van arthouse, van experimentele film, van smerige zwarte humor, van films die ook lelijke kanten van mensen en het leven laten zien. Gummo vond ik echter dodelijk saai. Er viel helemaal niets te (glim)lachen en ik verveelde me een aap. 2,5* omdat het concept wel heel origineel is en omdat Sleep met Dragonaut erin zit.

avatar van JoeCabot
2,5
0
geplaatst op 22 november 2015, 12:54 uur, permalink
White trash - the movie

Een batterij hillbillies, een accordeon en een verdwaalde Madonna-hit: daar moet je het mee doen. Sommige freaks zouden niet misstaan in een David Lynch-film, al ben ik zeker dat Lynch er meer uithaalt. Gummo blijft toch eerder een vrijblijvend schouwspel. Het gebrek aan diepgang kan ik nog door de vingers zien - de film drijft uiteindelijk grotendeels op sfeer - maar het uitblijven van echte intrige maakt het zaakje toch ietwat saai.

Gelukkig houdt Korine het wel kort. En uniek is Gummo zeker. Het camerawerk en de editing voelen even "trashy" aan als het gepeupel dat onder de loep genomen wordt. Stilistisch geklooi zeg maar. Het heeft wel wat.

PS: in Xenia kunnen ze wel een tandarts gebruiken.

avatar van Flavio
3,0
0
geplaatst op 21 januari 2016, 23:43 uur, permalink
Gummo viel in de herziening toch wel mee- ik vond het vroeger vooral een vage film zonder al te veel samenhang, en dat is het ook wel. Maar de vele bizarre scenes en vreemde gesprekken tussen allerlei randfiguren maken dit een unieke film over troosteloosheid die zich afspeelt aan de onderkant van de samenleving in het grote maar minder bekende Amerika, dat van de kleine stadjes in de Midwest.

Hij zou later wel beter worden, Kormine (die overigens zelf ook een klein rolletje heeft), maar hij heeft hier al wel een heel eigen compromisloze stijl.