Gummo (1997)

Precies!.......PROBEERT te zijn.....ik vind dit echt zo'n overduidelijke troep, een regisseur die schreeuwt om aandacht, maar geen enkele betekenis, nut, boodschap of wat dan ook aan deze zogenaamde originaliteit verbindt....(sorry Starbright )

Ik vind het ook maar aanstellerij.

Dat mag je er allemaal zelf van maken, aardig he, van Korine? How about: het leven is kut, het leven is bizar, het leven heeft geen nut, we persen ons allemaal een weg door een hoop onzin, waarom moet een film altijd een 'boodschap' en een 'verhaal' hebben en waarom is dat als het te expliciet wordt gedaan ook weer niet goed? Waarom mogen schilderijen wel zo vaag of lelijk zijn als de pest, waarom worden ze daar zelfs vaak om geroemd en films een stuk minder snel? En ja, voor mijn part zelfs: waarom wordt er nauwelijks moeilijk gedaan als Hollywood zijn films volstopt met alleen maar mooie mensen, maar wél als er bewust wordt gekozen voor lelijkerds?

.. a slice of life, als je het mij vraagt, net als Naked . Een ánder leven, yep, maar daarom niet minder spannend of boeiend om simpelweg te observeren. Wat sommigen inderdaad liever niet in films hebben, ik weet ut..

Ik vind dat je overdrijft Menni. Een slice-of-life? no way. Ongetwijfeld zal het voor een achterlijk, van de wereld vervreemd iemand allemaal erg herkenbaar zijn, maar om dit een slice-of-life te noemen gaat veel te ver.

Sterker nog, ik noem het gewoon exploitatie van de minder bedeelden (zowel qua intelligentie als uiterlijk ). Een soort moderne freakshow, maar dan zonder amusement.

Je kan alles wel zo zwart en absurd maken als je zelf wil, en dan zeggen dat de wereld nou eenmaal niet zo rooskleurig is, maar doe het dan op een manier, waarin mensen zich nog enigszins herkennen, qua denk- en maatschappelijk niveau.

En trouwens, een lelijk schilderij is voor mij ook gewoon lelijk hoor. het interesseert me geen ruk wat anderen daar interessant over zitten te doen.

Precies, dát is het

Ik overdrijf niet, want 't is mijn mening.. Slice-of-life is niet eens direct een waarde-oordeel.. Dat JIJ je er nou totaal niet in kunt herkennen, er niets mee kunt, is overigens helemaal jouw goed recht. Ik vond eigenlijk net dat ik voor mijzelf wel precies de juiste term had gevonden. Ja, een tijdje mensen observeren, dat is het. En ik vond 't boeiend én leuk!

Regelrechte belediging. Daarnaast is er ook nog zoiets als je herkennen in de globale toonzetting van een film. De absurde verschijningen die Korine graag neerzet, staan voor mij in zekere zin symbool voor wat door de massa 'normaal' wordt gevonden.

Sterker nog, ik noem het gewoon exploitatie van de minder bedeelden (zowel qua intelligentie als uiterlijk ). Een soort moderne freakshow, maar dan zonder amusement.

Jij noemt het freaks, ik zie mensen. Die zichzélf meestal pas freak gaan noemen als blijkt dat dat de enige manier is om je nog enigszíns staande te houden in deze van uiterlijke vooroordelen doordrenkte wereld. Vergelijk met 'nigger'. Korine is zelf ook 'zo'n type' trouwens, jij denkt wel dat 'ie zijn makkers 'exploiteert'?

Ik kan het niet nalaten nu al een paar dingen te zeggen, hoewel ik me nog zo had voorgenomen mijn "verdediging"voor te bereiden, maar goed.
Voor mij kunnen schilderijen (en talloze andere dingen) wel degelijk lelijk zijn, maar me toch zo diep in mijn gevoel raken dat ze voor mij waarde hebben. Of simpelweg mooi en lelijk tegelijk zijn. Met Gummo is het net zoiets. Een film die mijn kijk op mooi en lelijk totaal omgooid.
Gummo is voor mij niet de werkelijkheid, maar een troebele kijk daarop. De kijk van Korine en voor een deel (soms) ook de mijne. Een stap van mijn werkelijkheid verwijderd. In Gummo is alles zo ontzagwekkend nutteloos. En dat is voor mij herkenbaar, niet altijd, maar voor mezelf in een bepaalde state of mind wel.
Verder heeft film meerdere scenes (de scene met bunny boy in het begin bijvoorbeeld of the scene waarin bunny boy wordt "beschoten" en geschopt door de cowboytje spelende kinderen en nog een behoorlijk aantal ander) die me flink raken, keer op keer weer. (Ik heb de film zeker vijf keer gezien inmiddels en ik koester mijn video-opname). Ze doen me wat om verschillende redenen, maar het ontbreken van hoop bij de personages en dat niet eens erg lijken te vinden is misschien wel de meest belangrijke. Deze film is troosteloos tot op het bot, maar iedereen lijkt het te hebben geaccepteerd.

Jij brengt het in jouw post zo, dat het heel erg normaal is om dit een slice-of-life te vinden. Ik vind het net zo normaal om dat niet te vinden. En alles wat ik post is per definitie slechts mijn mening

Bovendien bedoel ik niet zozeer die uiterlijke aspecten, dat zal me eigenlijk worst wezen. Ik erger me meer aan wat die figuren allemaal uitvreten. Jij vindt dat interessant omdat het iets laat zien van vervreemding en eenzaamheid. Ik heb eerder zoiets van: Uit mijn ogen met die gasten. Waar Naked (dat jij eerder aanhaalde) de voorgenoemde aspecten uitstekend laat zien en voelen, is dit gewoon van een volstrekte leegheid.

Kijk, dit is nu exact wat ik bedoel........ik heb geen gevoelens bij de film, ik zie geen symboliek, heb geen enkele verbintenis met de karakters etc etc etc......het schilderij doet me gewoon niks...en inderdaad SB, Gummo is een echte love/hate film.

weird en onduidelijk. Een uitzichtloze leegte, wel een vreemde filmervaring; alsof de camera's echt waren gevonden door de overgebleven freaks en overige outcasts van de tornado en gebruikt voor een bizarre trash-home-video. Geen verhaal, geen plot, geen idee wat ik er eigenlijk van moet vinden..

Tastes like footfoot.

haast niet in nederland te krijgen op dvd...of wel en zo ja pleazz let me know:-)

Voor zove ik weet nu nog alleen te verkrijgen op amazon.com. Wel redelijk prijzig meen ik. Ook in combinatie met Julien Donkey Boy te verkrijgen.

ja precies, raar dat zo'n top film niet ook hier in NL is te krijgen. vind hem te duur om op amazon te krijgen en die jdboy vind ik een heel stuk minder

jdboy is een mislukte remake van gummo

korine dacht het truukje nog een keer te kunnen uithalen maar da's nie goed idee!

Julien Donkey Boy is totaal anders dan Gummo. Thematisch heeft het erg weinig met elkaar te maken.

mwoh, allebei gaat het over niet al te heldere personages aan de onderkant van de samenleving die niet veel nuttigs doen met hun leven. Het is allebei gefilmd op een rauwe, lo-fi manier die suggereert dat de cameraman ook gewoon deel van het merkwaardige gezelschap vormt en niet helemaal snapt hoe de camera werkt

JDboy heeft wel meer een verhaallijn dan gummo, maar dat vind ik er juist slecht aan. (terwijl sommige mensen dat juist beter vinden).

Grootste verschil is wat mij betreft dat Julien Donkey Boy over een persoon gaat. Je krijgt eerder de indruk dat je de wereld door de ogen van hem ziet. Erg introvert dus.

Gummo is registrerend. Je kijkt vanaf de buitenkant. En dat maakt dat de films voor mij heel verschillend voelen.

mmm zit wat in

Irritante personages die nietszeggende dialogen hebben in een film zonder verhaal. Het komt me niet vaak voor maar nu leek de fastforward knop van de videorecorder wel erg aantrekkelijk. Ik heb me uiteindelijk nog ingehouden na de zoveelste saaie scene. 1,5*

saaie scene...??? geweldige scenes zul je bedoelen is na Kikujiro no Natsu mijn favo film allertijden

Sta ik niks van te kijken. Gummo werkt voor lang niet iedereen ben ik inmiddels achter.

Hehe, dat dacht ik ook al nadat ik alle reacties doorgelezen had. Ik kon er helemaal niets mee, met deze film.

Zat helemaal klaar om een lekker weirde freaky film te zien...

Tja, voor wat marginale smartlapperij kijk ik Bumfights wel. Is dit weird en freaky ? Niet in de context van film. Is dit realistisch ? Allesbehalve.

Ongenuanceerde slaapverwekkende film. Als je mij als kijker wil raken, moet je toch wat beter je best doen. Een beetje tegengewicht voor alle elende is er in elk verhaal. 30 seconden op een film van 90 minuten (zwempartijtje met Bunnyboy en die twee meisjes) trekt het echt niet. Verder is het aardslelijk geschoten en lijkt de muziek er wel random tegenaangesmeten.

Wat ik eruit opmaak. Het leven zit vol freaks, ugly fucks, losers en zielepoten. Leuk, maar dat wist ik al. Dit is even repulsive als één van die "perfect familie reclames", alleen komt dit van de andere kant. 1*voor twee mooie scenes (de jongen die over zelfmoord sprak, en dat misbruikte meisje in het begin van de film).

Is dat erg? Is dat de bedoeling?

Ik vond er ook niet veel aan, maar dit argument vind ik kul.

Globaal gezien is dat niet erg, maar wel als het de bedoeling is, en dat leek me wel. De echte handycam, reportage-achtige structuur ... de film had zeker een "blik op de wereld" gehalte, en daar gaat de film hard onderuit vind ik zelf.

Gelieve een beetje in de context te lezen.

Jij dacht dat dat konijn wel realistisch bedoeld was...?

Nee, een zeer hallucinante buitenwereldse verschijning was het ... Een konijnenmutsje, hoe verzinnen ze het toch.

Voor mij zowat het enige personage met enige diepgang.

Een konijnenmutsje, hoe verzinnen ze het toch.

Tja, het grootste bewijs voor minachting.

Krijg ik hier ook enige verklaring bij, of gooien we gewoon een beetje met modder ?

Minachting voor wie of wat ?

Mag best hoor, deze film minachten.