Gummo (1997)

Ik vond dit een tamelijk indrukwekkend film. Ik heb 'm een jaar of 3 geleden gezien maar toen ik laast in het Stedelijk Museum was, werd er een scene uit deze film op een projectiescherm getoond tijdens een expositie, en ik herkende het meteen. N.a.v. deze film heb ik nog wat ander werk van Harmony Korine bekeken, o.a. zijn dogma film Juliën Donkey Boy, maar dat vond ik toch minder.

Jaaa! Heb ik ook gezien en de scene kwam me ook al zó bekend voor maar ik wist niet meer waarvan. Maar je hebt gelijk! 't was uit Gummo. Wat grappig

Gummo sloeg bij mij in als een bom. Maar ik vond het zelf heel moeilijk te begrijpen waarom, want wat moet je nou met zoveel vrijwel losstaande scenes over lichamelijk of geestelijk afwijkende mensen? Gezamenlijk vormen zij een schrijnend portret van een klein plaatsje in Amerika, maar wat dan nog? De relevantie daarvan zie ik niet.

Na veel gepeins denk ik dat het hem vooral zit in de manier waarop die mensen worden geportretteerd. Vrijwel alle scenes hebben vooral een sterke visuele impact, zijn een soort kunstwerkje op zich. Voor mij is Gummo een op zichzelf staand filmisch kunstwerk: compromisloos, verontrustend, maar vooral aandoenlijk en ontroerend.

Ik kan niet begrijpen hoe je dit een 'sterk visuele' film wilt noemen. Een vers gedraaide drol vind ik er nog mooier uitzien. Ik had het toevallig net nog met iemand over deze film en ik ben tot het besluit gekomen dat ik toch maar naar een 0,5 ga. Dat is al de 2e film die ik zonder te herzien de laagst mogelijke score geef omdat ie me nog steeds irriteert.

heerlijk toch , die afbrekende formuleringen

Tja, dat is echt een kwestie van smaak, denk ik. Neem nou de scene waarin de jongen met de roze konijnenoren met een accordeon op het toilet zit. Of de scene met de jongen in bad met het bord spaghetti. Enkel dat beeld raakt mij op één of andere manier.

Daar ben ik het helemaal mee eens.

Het leven van de merkwaardige, afwijkende en "kansloze" mensen in dit dorp wordt in al haar pure miserie in beeld gebracht. Maar toch wordt het voor mij nooit een freak-show, ze worden namelijk op één of andere manier ook liefdevol getoond. Korine heeft sympathie voor ze, daar ben ik van overtuigd. Misschien is juist dat het wel wat de film zo schrijnend, maar tegelijkertijd zo ontroerend maakt.

Al die debiele personages zijn dus juist wat mij zo irriteert aan deze film. Korine heeft misschien sympathie voor ze maar ik absoluut niet. Ik heb ook het idee dat deze film een realistisch beeld moet geven van Xenia, maar daar slaagt de film totaal niet in. Het grootste minpunt aan deze film vond ik nog wel dat het zo ontzettend saai is. Maar toch leuk dat meningen zo verschillen .

Het is niet wat ik ervan verwachtte, en ik verwachtte toch vrij weinig.

het feit dat de film je nog steeds irriteert wil toch wel iets zeggen over de sterke visuele impact die veel liefhebbers van deze rauwe film als verontrustende schoonheid ervaren. Wat irriteert je precies?

als drollen uw ding zijn is deze onmisbaar: http://www.total-photographer....

Daar heb ik het in voorgaande berichten al uitvoerig over gehad. In het kort: saai, stomme personages, zogenaamd een realistisch beeld geven van Xenia en dat alles is dan nog oerlelijk gefilmd ook.

Nee, drollen zijn niet echt mijn ding en aangezien ik daar zelfs nog liever naar kijk dan naar deze film wil dat wel wat zeggen over deze film. Wat mij betreft de meest overgewaardeerde film op MM en, in tegenstelling tot andere door mij laag gewaardeerde films, kan ik ook niet inzien wat iemand hier goed of mooi aan kan vinden.

Wat een onwijze kutfilm!!! Je geeft een geestelijk gehandicapte een camera, je gaat naar een dorp vol rednecks en je doet wat pretentieuze crap erdoorheen, je flikkert er wat metal door en klaar weer een film af. Vervolgens betaal je allerlei recensenten om het 'cult' te noemen (had ook gewoon kut mogen heten hier) en mensen vinden het ineens goed??? Ik heb veel erge dingen gezien, maar dit is zeker slechter nog dan Manos, the hands of fate!!!

een halve ster omdat Sleep erin zat. Een illusie armer en een ervaring rijker

De grote meerderheid van de recensenten was het meer met jou dan met mij eens. En cult is iets als een kleine groep iets heel erg goed vind, lijkt me op deze film erg van toepassing.

En terecht .

@starbright boy: op de achterkant van de vhs-hoes stonden m.i. teveel van die lovende berichten. En het is cult, wanneer het ontoegankelijk maar wel briljant is, gummo is ontoegankelijk, omdat het cinematografische kots is. Gummo justifies 9/11!!!!

Wat een bullshit zeg....

hoezo?

Dat is natuurlijk zo subjectief 'as hell'.

Dat ben ik dus niet met je eens, hij over-styleert de boel door gebruik te maken van rammelend camerawerk, hillbilly-muziek en weirde personages.

Dat het hoogstaand camerawerk is zul je me absoluut niet horen zeggen maar het draagt wel bij aan de sfeer die Korine probeert te scheppen.

En dat vind ik dus een loze kreet.

Ben het helemaal met pjotr eens, maar zou zelfs willen toevoegen dat ik dat juist een kenmerk vind van hoogstaand camerawerk. Ik kan me goed voorstellen dat deze film veel mensen niet ligt, maar de cameraman (Jean-Yves Escoffier) is een briljant vakman. (hij 'draaide' ook al Leos Carax' visuele hoogstandjes Mauvais Sang en Les Amants Du Pont-Neuf)

Ja dat klopt volgens de Van Dale is cult een subcultuur, daar schiet ik ook niets mee op, maar ik vind gummo zeker geen cult, eerder pulp (volgens Van Dale; boeken, films e.d. van zeer slechte kwaliteit) sorry dus, mijn fout, Gummo is pulp. Voor cult moet je bij Shinja Tsukamoto zijn, die met zijn Tetsuo's cult heeft uitgebracht (aan die films kun je tenminste het zweet en het verrichte werk in een visueel supersterk geheel afzien)

Doet Tsukamoto ook in Tetsuo (rammelend camerawerk), en warempel da's wel een geniale superfilm!!! Een kwestie van kunnen of niet, of natuurlijk een kwestie van geestelijk gehandicapt zijn of niet. Ik blijf van mening dat de cameraman op z'n minst z'n medicijnen had moeten innemen en dat de regisseur op z'n minst een cursusje filmmaken had moeten volgen en dat de distributeur op z'n minst de film even had moeten checken alvorens hij 'm uit zou geven.

Tsja ik vond het een loze film en 't had mooi gepast achterop de hoes wanneer er geen leugens achterop de hoes hadden gestaan(okay dan had het wel een heruitgave na 9-11-2001 moeten zijn)

Goed ik stel voor dat jij met een camera naar een gestciht voor geestelijk gehandicapten gaat en hun vertelt een portret van de keuken te filmen en je verteld erook bij dat je ze laat afschieten als de films korter dan 3 uur duren. Veel plezier met de kerst jongen !!!

Lastig leven lijk jij mij te hebben. Je wordt 's ochtends wakker doet het raam open en een sterk visuele indruk van de achtertuin komt je tegemoet, je ziet je zusje bij het ontbijt (fotomodel in wording) en een dusdanig sterke visuele impact dat je neergaat. 3 uur later kom je bij, je moeder draagt haar jurk die ze van haar tante uit Karelië heeft gekregen. Al die kleuren, die prachtige motiefjes, een sterk visuele impact, en uit gaan de lampen, 's avonds kom je weer bij, etc. Ik vraag me af wat er gebeurt als je inderdaad een visueel sterke film ziet (Svankmajer-films of bijv Eyes Wide Shut)

Eh, pfff... nu ja, wat moet ik daar nu mee?

Ik kan zeggen dat ik één Svankmajerfilm heb gezien en ook Eyes Wide Shut. Van beide films heb ik inderdaad genoten - en niet in de laatste plaats om de visuele aspecten.

Maar ook van Gummo heb ik genoten. Ik schreef al eerder dat ik het moeilijk vind om te beschrijven waarom precies ik deze film zo kan waarderen, maar voor mij had dat in ieder geval met esthetiek te maken. Niet de esthetiek van een perfect gecomponeerde compositie of indrukwekkende decors. Maar alleen al de beelden hadden een sterke impact op mij, riepen emoties bij me op, die me in het dagelijks leven niet overkomen. Ik ben geneigd dat onder meer toe te schrijven aan de regisseur en de cameraman. Ik beschouw Gummo dus ook als een vorm van visuele schoonheid.

Jij vindt die beelden blijkbaar vergelijkbaar met jouw normale aanblik van de meest banale dingen. Misschien moet ik je daar om benijden (of medelijden hebben(?), want erg opbeurend was de blik natuurlijk niet), maar ik kijk in het dagelijks leven met een andere blik naar de wereld. Gummo creeerde tijdelijk een nieuwe werkelijkheid voor mij. Eentje die me raakte, die me ontroerde.

Maar blijkbaar kan lang niet iedereen dit waarderen. Prima toch?

ja inderdaad prima, ik vond het leuk om even je sterk visuele impact in een ander daglicht te zetten Kennelijk zijn we elkaars tegenovergestelden in deze, prima.

Ik ben het deels met Koekebakker eens. In Gummo zit (wat mij betreft) wel degelijk een schoonheid. Ook de harde werkelijkheid, althans hoe ik het ook gezien heb in documentaires als Paradise Lost 2 en The Backyard .
De film was erg sporadisch, personen kwamen voorbij vliegen (figuurlijk), soms was de film gewoonweg lelijk, en af en toe sloeg het nergens op.
Maar toch raakte hij me op de een of andere manier wel. Misschien was het de expirimentele (lelijke?) film stijl. Er zaten in ieder geval zeker wel een paar mooie beelden bij, het jochie met de konijnen oren, de bad scène van Solomon, de meisjes die meerijden met een oude man die hun vervolgens op een parkeerplaats betast. En zo waren er nog wel meer .
Ik denk dat deze film voor mij interessant is door zijn lelijkheid. Als je kijkt naar een docu als The Backyard, waar je jongeren volgt die in hun achtertuin elkaar afranselen met zelfgemaakte wapens en daarvoor zelfs van school gaan om dit fulltime te kunnen doen, begrijp je wel waarom zo’n film gewoon weg lelijk is. Omdat de wereld soms gewoon lelijk is.

Misschien denk ik hier bij een herkijk heel anders over en kan ik de schoonheid er niet in zien, of wordt het juist nog veel mooier. Ik weet het niet, voor nu iig 3,5/4*

Hee, weet een van jullie misschien waar gummo verkrijgbaar is met nederlandse ondertiteling? Ik ben al heel lang op zoek maar kan hem echt nergens vinden.

Stop maar met zoeken, want er bestaat geen DVD van Gummo met nederlandse ondertiteling. Alleen een regio 1 dvd uit de VS zonder. Er was wel een VHS, maar of die nog te koop is betwijfel ik. Bij homesceen was dat geloof ik.

Jaa iemand had m op videoband met ondertiteling maar die is die jammer genoeg kwijt geraakt dus..

Net herzien. Het is en blijft een zeer interessante film. Ik heb een grote voorliefde voor de ‘mislukte jeugd’ in Amerika, zoals ik hierboven ook al kort vertelde. Ik vind dan ook dat een soort ruwheid en ranzigheid vaak erg mooi kan zijn. Zo ook hier.
De film wordt eigenlijk oppervlakkig verteld. Vraagt ook nergens om het medeleven van de kijker (thans niet van mij). Af en toe een tekst van een personage over zijn visie op het leven, zijn drang naar zelfmoord. Maar zelfs dat kon me niet echt raken. Ik bleef er tamelijk omgeroerd bij. Hier kan ik wel een kracht inzien. De mensen zelf leggen zich er ook bij neer. Ze weten dat het leven zo is en proberen hiermee verder te gaan (of dus niet).
Het is een soort documentaire die sporadisch het leven in een dorp vastlegt. Het laat natuurlijk bepaalde dingen wel doorschijnen, maar geeft hier toch niet echt een mening over. Je kan de mensen zien als losers, vieze rednecks, maar ook als mensen die nou eenmaal zo zijn. Het zou een soort van medeleven kunnen opwekken. Het fijne hiervan vind ik dat ik zelf kan kiezen wat ik ervan vind.

Het leven in Xenia is saai, vies, troosteloos, deprimerend, maar achter al dat schuilt zich toch ook een soort hoop, of melancholisch geluk.

Ik vond vooral de ‘intermezzo’s’ erg mooi. De foto’s en rauwe beelden die tussendoor getoond werden. Beelden die opgenomen waren van tv. Onscherpe foto’s van Solomon. De rimpelige vingers van Solomon. Dit soort beelden blijven me echt bij. Pure schoonheid..

De film neemt een totaal ander pad dan andere films. Het pakt op zijn ‘amateuristische’ manier de wereld aan. Het heeft zijn eigen visie, of visies en bakt daar een verhaal van.

Het enige nadeel aan de film vond ik dat ik gewoon niet echt ontroerd kan worden. Dit komt denk ik door het afstandelijke uiterlijk van de film, wat ergens ook zijn kracht is.

Uniek, dat noem ik het, en niet op een negatieve manier. Het inspireert mij in ieder geval heel erg. De 3,5* die er stonden kan ik gerust ophogen naar 4/4,5* en misschien zitten er ooit nog wel 5* in. Een zeer boeiende en aparte kijk op het media film. Thumbs up.

Deze film heb ik voor het eerst gezien in '98 of '99. Volgens mij was 'ie toen een keer op televisie ofzo. Sindsdien ben ik ernaar op zoek geweest. Gummo is zo ontzettend in mijn hoofd blijven hangen, en ik zou niet uit kunnen leggen waarom. Het moet iets met de sfeer te maken hebben.

Een tijdje terug heb ik Gummo eindelijk kunnen downloaden en dus weer eens gekeken. Het blijft briljant. Ik snap niet hoe iemand dit een slechte film kan noemen. Voor mij is het in ieder geval één van de beste films die ik ooit gezien heb. Da's dus 5 sterren waard.