Gummo (1997)

Ik vond vooral die scène waar die kleine een reep chocola laat vallen in een bad vol vuil water en hem er doodgewoon terug uitpakt en opeet enorm goor.
Voor de rest een bizar filmpje met soms toch wel schokkende beelden, en dan heb ik het op het dierengeweld. Ik ben overigens blij dat ik die film ooit heb opgenomen (met ondertiteling) want die blijkt wel in trek te zijn .

Dat gaat snel als je 4 films gezien hebt

Ik kijk zo'n vier films per week...

Er komt een svcd met Nederlandse ondertiteling aan.

Enig idee wanneer??

Wil hem echt graag nog een keer zien....

Stond er vandaag nog mee in mijn handen bij de Boudisque. Maar hoe graag ik hem ook wil herzien; 27 euro is mij echt te veel geld...

Al kreeg ik er 27 euro bij .

Intrigerende film die geen moment verveelt. Grappig en triest tegelijk. Met de geweldige badscene als hoogtepunt. 4/5

Jongens,,, even serieus,,, Dit kan je toch geen goede film vinden !!!?

Wat een troep zeg! Al de positieve commentaren hebben me aardig misleid. De enige reden dat ik de film heb afgekeken, was dat ik dan het recht zou hebben om hem te becijferen... Ik zat serieus aan 0,5 ster te denken, maar heb er toch 1 van gemaakt, Maar kan iemand mij vertellen wat goed is aan deze film ?! Hoe komt ie ooit aan dit gemiddelde??

Normaal hou ik wel van een beetje aparte, kinky, geflipte films, maar dit sloeg gewoon nergens op!

Ik ben het met je eens.

Jawel, alleen denk ik dat je het niet te serieus moet nemen.

Ik vind dit echt een heerlijk briljante freakshow. Hoe de film zich visueel presenteert is uniek, de scénes vaak erg bizar; soms op een grappige manier, soms op een schokkende manier.

Ik ga hier verder ook geen diepere betekenissen, of andere mogelijke boodschappen in zoeken aangezien dit (imo) puur een product van een zieke geest + een hoop drugsgebruik. Dit neemt niet weg dat deze film mij elke kijkbeurt weer enorm weet te grijpen.

Haha, mooie omschrijving maar net iets te plat. Vond het eerder een interessant document van een geteisterd plaatsje. De mensen zijn allemaal oerlelijk en onwijs kansloos, op veel momenten weerzinwekkend. Totaal niet wat ik zoek of wil zien in cinema eigenlijk. Doe mij dan maar een hypergestyleerd 'iets', met enkel mooie mensen . Misschien neem ik het allemaal wel te serieus, maar hiervan heb ik niet genoten.

Kan niet ontkennen dat Gummo naast het verhaal op visueel gebied alleraardigst was. Heeft een paar mooie vondsten, en het docu-achtige wat danuz al beschreef werkte aardig goed.

Gekke cinema, nog nooit zoiets gezien. Het laagste van het laagste gefilmd, tsja...

De film is denk ik gewoon plat. Maar je mag er natuurlijk altijd meer in zoeken.

Of de film ‘plat’ is ? Zo makkelijk als Chr.s het stelt zou ik niet willen doen: voor mij schuilt er absoluut meer achter dan alleen een freakshow. Het is denk ik vooral een mozaïek van vreemde personages en aparte cinematografie dat uiteindelijk leidt tot een uiterst sfeervol portret.

Ik heb al meerdere keren getracht mijn gevoellens omtrent deze fascinerende film te omschrijven, hier poging zoveel.

Een film die me kippenvel bezorgt bij het horen van Madonna's Like a Prayer, een nummer wat ik normaliter totaal niet zal luisteren, is goud waard. De film barst van de vreemde gebeurtenissen, gevolgd door Korine’s cameraman Jean Yves Escoffier, die overigens vreemd, onconventioneel, maar fantastisch werk aflevert. Prachtig hoe hij met de beelden speelt. Ik begrijp best dat dit voor veel mensen te rommelig is, en dat ze hier geen visuele flair in kunnen vinden. Het overbelichte materiaal, dat wordt afgewisseld door verschillende filmformaten, met daarover vaak de mijmerende voice-over grepen me erg aan. Het is een filmisch experiment, een uitermate rauw document van een klein plaatsje waarin moraal en fatsoen niet lijken te bestaan. En ik vermoedt dat het ook deels realisme betreft, dat er daadwerkelijk zulke kapotgeslagen dorpen zijn.

Maar Harmony weet hier bovenuit te stijgen (het meer te maken dan een documentaire), juist door het gebruik van verschillende media (polaroids, Super 8-film, 16mm en wat niet meer), de sporadische vertelstijl (Harmony heeft alvorens verschillende scènes uitgedacht en die per stuk verfilmt, om er uiteindelijk een geheel van de smeden), het opmerkelijke gebruik van muziek (Madonna en Roy Orbison worden afgewisseld met bands als Absu en Bathory), de absurde personages die binnen de film eigenlijk best logisch lijken en goed tot hun recht komen, vervormd hij de film tot een freakshow zonder enige vorm van moraal.

Ik beschouw de film als een experiment waar in alles kan en mag, waar niemand loopt te zeuren over vreemde camerabewegingen (hij lijkt het juist aan te moedigen, wat toch schitterende plaatjes oplevert), waar een cast uit onervaren acteurs heerlijk hun gang kan gaan en waar uiteindelijk op de montagetafel een waar meesterwerk uit wordt gesmeed. Uiteindelijk valt er dan ook echt een bepaald maatschappelijk portret uit te trekken (zo bestaat de plaats Xenia daadwerkelijk en is ook echt meerdere keren omvergeblazen door tornado’s, naar ik heb vernomen waren de inrichtingen in de gefilmde huizen gelaten zoals ze waren en is er doorheen de film veel materiaal gemonteerd gefilmd door inwoners van Xenia), maar vooraanstaand vind ik dit een kunstzinnig experiment, met ruimte voor ontroering, komedie, vervreemding en verbazing. Dezelfde verbazing die ik bijvoorbeeld ook had bij het zien van de eindscène van Werner Herzog’s Stroszek. Niet voor niets is Korine groot fan van zijn films en andersom. Herzog heeft zelfs een grote rol in Korine’s Julien Donkey-Boy gespeeld.

In de scène bijna aan het einde van de film, waar Solomons' moeder hem spaghetti serveert terwijl hij in bad ligt, heeft Korine een stukje ham aan de muur getapet. Ogenschijnlijk zonder reden. Herzogs commentaar hier op: "When I saw a piece of fried bacon fixed to the bathroom wall in Gummo, it knocked me off my chair. [Korine's] a very clear voice of a generation of filmmakers that is taking a new position. It's not going to dominate world cinema, but so what?"

De verwondering over zo iets kleins en vreemds spreekt boekdelen.
Waar Harmony met het script voor Kids nog enige logica en een conventionele manier van vertelling heeft weten te behouden (naar schijnt was hij overigens niet geheel content met het resultaat), is hij hier volkomen los geslagen. Een regisseur die inderdaad waarschijnlijk zelf kapot ging aan weet-ik-veel-wat, maar daarmee juist een geweldig tijdsdocument en portret heeft weten te maken. Een uitlaatklep voor vreemde ideeën en gekke personages, die realistisch gezien waarschijnlijk nog niet eens zo gek zijn als menigeen doet vermoeden.

Ik besluit mijn mijmeringen omtrent Gummo (voorlopig) met deze woorden die ik in de Filmkrant las: “Wat je van Gummo vooral bijblijft is een sfeer, een paar scènes, een aantal personages. Is dat genoeg? Ja, dat is genoeg als de indruk die ze achterlaten sterker is dan de meeste films in hun geheel kunnen maken.”

een van de vreemdste maar boeiende films die ik ooit gezien heb

de sfeer in de film heb ik nog nergens zo geproefd, bizar en facinerend, waarbij je je afvraagd wat echt is en wat niet en ik neig ernaar te geloven dat het meeste gewoon niet in scene is gezet

het geeft de film een scherp randje met dat gegeven in je achterhoofd

Nja, dat is in principe wat ik in dat eerdere berichtje zeg over de film; een mooi geschoten freakshow.

Wat ik bedoelde met plat is dat ik denk dat de film niet meer wil doen dan een sfeerbeeld neer zetten en dat men niet teveel moet zoeken achter de bedoelingen van bepaalde scénes in deze film.

Zoals ik hierboven al schreef is dat inderdaad denk ik ook niet het geval, maar maakt het de film niet minder geniaal. Korine heeft hoogst waarschijnlijk goed naar zijn gevoel geluisterd en vooral veel geëxperimenteerd. Daarmee moet de kijker het doen en zelf de rest invullen. Ik doe dat zoals ik hierboven beschreef

Maar uit jou woorden haal ik een beetje dat je het alleen maar als grappig hebt ervaren. En voor mij is het absoluut stukken meer dan dat. Een freakshow heeft in mijn oren vaak de naam van gek doen alleen om mensen aan het lachen te maken. En zo zie ik de film absoluut niet, het gaat verder dan dat.

Ben het hier helemaal mee eens. Wellicht was plat, gezien het experimentele karakter van de film, niet het juiste woord.

Ik heb bij de film niet dubbel gelegen nee, maar wel 90% van de tijd door het bevreemde karakter met een flinke grijns op m'n gezicht gezeten.

In mijn oren is een freakshow een voorstelling (in welke vorm dan ook) waarin "rare" mensen aan een publiek gepresenteerd worden, ik denk dat dat voor deze film erg op gaat.

Ja, plat klinkt als iets wat even uit de mouw geschud wordt. Dat vind ik Gummo alles behalve.

“Rare” mensen is natuurlijk iets in the eye of the beholder. Ik kon ook wel grijnzen om veel gebeurtenissen, maar vond het ook iets moois hebben. Vind het wel boeiend om te bedenken hoe vreemd die personages nu eigenlijk wel niet zijn. Het is natuurlijk voor een deel ook wel een realistisch portret, mede dankzij het feit dat een groot deel van de cast niet uit acteurs bestaat. Een freakshow is iets waar mensen naartoe gaan om even lekker vreemde mensen te bekijken, om vanuit hun wereldje om andere mensen te lachen, zonder enig mededogen te uitten richting de freaks. Soms betwijfel ik wel eens hoe erg Korine doorheeft dat hij met “freaks” werkt, of hij er zelf niet gewoon één is. En of dat de film dan een freakshow maakt, of gewoonweg een eerlijk portret.

Maar ik denk dat we het in essentie met elkaar eens zijn en de fascinatie voor de film delen.

Intressant punt.

Ik zelf vind Korine (hoe ik hem ken via interviews e.d.) een behoorlijke freak, zit daarom waarschijnlijk ook zelf in de film.

Kijkend naar hoe veel scénes gebracht worden denk ik niet dat een eerlijk portret maken zijn intenties geweest zijn.

Dat denk ik ook.

Denk dat hij vooral pretentieloos te werk is gegaan. Ook al lijkt het vreemd, toch gewoon doen, juist wel. Die mentaliteit. Iets wat ik ook las over de eindscène van Stroszek (sorry dat ik weer op die film terugval), de crew wilde hem eigenlijk niet filmen (begreep het niet, vond het nutteloos ?), dus is Herzog maar alleen met de camera op stap gegaan.

Maar ik denk dat we het met elkaar eens zijn en dus zo langzaamaan deze discussie tot een einde kunnen fluiten. Dadelijk discussier ik nog alle magie weg uit de film en vind ik er niks meer aan

Gummo is een film over lowlife. Over losers en asocialen. Op zich is dat prima. Het gevaar: de film wordt net zo substantieloos als de personages. Het thema neemt haast mythische vormen aan. Een sprankje hoop vinden we in de Bunny Boy, een stille jongen die met zijn blote bovenlijf en een konijnenmuts. Hij dwaalt rond in het godverlaten stadje, urineert vanuit een viaduct, speelt accordeon in een openbaar toilet, en zoent passioneel met twee meisjes in een buitenbad (een van de weinige scenes waar ik van genoten heb). Alle andere personages zijn slopend saai om te zien.

Hier en daar waren er wel scenes waar ik iets mee kan. Wanneer Solomon in bad ligt met een bord spaghetti. Hij laat zich de pasgekochte chocoreep eerst goed smaken voor hij aan moeders spaghetti begint. Close-up: Zijn shampoo hanekam, zakt langzaam in elkaar en ik kan mezelf niet weerhouden te denken aan een erectieprobleem. Het zijn losse flodders. Maar nogmaals losse flodders van niets.

Ik ben de laatste die de bedoeling voorgeschoteld wil krijgen. Er hoeft ook geen boodschap in te zitten. Maar met meer nuance, wat meer sfeerschepping kun je zelfs uit 'losse flodders' een boodschap halen.

De personen in Xenia liggen zodanig ver van je af, dat je ze haast niet meer als mensen ziet. Wat zeg je me daar van; een film waarin geen mensen spelen.

Ik wil Gummo herzien, want ik vermoed dat ik iets gemist heb. Een 'klik' die er nu niet was. Voorlopig:

*1/2

eat me

same here, ik kende deze film alleen niet ik kende het gemiddelde cijfer ook niet, ging gewoon kijken en na de film toen ik hier keek verbaasde het me dat ie zo hoog scoorde.

aan de enu kant was de film wel zielig, het is hoe je het bekijkt maar aan de andere kant vond ik het maar retarderd, ging nergens over.

1.5* want er zaten nog wel aardige scenes in.

Redelijke film, maar niet echt boeiend.. veel te hoog gemiddelde!

2*

1 woord: Bizar. Deze film hoeft van mij niet. 0,5*

Al lang geleden gezien en ik vond deze film maf en bizar. Toch zijn veel beelden me veel bijgebleven. Volgens mij geeft de film een goed beeld van de troosteloze situatie waarin de white trash families in de V.S. verkeren. 3,5*

Deze film schetst een troosteloos leven van marginale families zonder enige toekomstvisie.

Acteerprestaties zijn ok, en er spelen ook enkele echte mindervaliden in mee.

Dit werk is enkel voor liefhebbers van psychologische drama's

Stem --> 3.5

Eens in de tijd kom ik een film tegen die goede beoordelingen krijgt maar die bij mij totaal niet in de smaak valt. Dit is er eentje van.

Ik zoek het niet om anderhalf uur lang naar lelijke mensen te kijken. Ik heb nog nooit zo veel lelijke mensen in een film bij elkaar gezien. Het maakte me misselijk en chagrijnig. Ik wilde het nog wel door de vingers zien als er een boeiend verhaal achter zat.

Helaas. De film bestaat alleen maar uit aan elkaargeplakte nikszeggende scenes. Je ziet wel 20 verschillende lelijke mensen die vaak geen onderling verband met elkaar hebben en die alleen wat dom in de camera praten (amateurbeelden) of een totaal nietboeiende scene neerzetten.

Ik vond werkelijk helemaal niks goed aan deze film. Toen men massaal een stoel in elkaar ging slaan wist ik het zeker. Deze film is gemaakt door zwakzinnigen...

Het is eerder een typische love-it-or-hate-it film, heeft ook een flinke rij hele slechte beoordelingen (en een heel hoge standaarddeviatie). Je staat dus bepaald niet alleen.

Idd, dat is wel te zien aan jou stem en die van mij