Gummo (1997)

wat deze film boeiend maakt is dat je niet weet wat werkelijk geacteerd is en wat niet

op het zwakzinnige zusje na, syndroom van down = syndroom van down, dat kun je niet faken

Na een dikke 5 jaar eens herzien. Ik hoopte dat ik hem net zo goed (of zelfs beter) zou vinden dan toen, maar helaas ben ik weer een illusie armer.

Waar ik Gummo destijds een geweldige film vond, zie ik nu niet meer dan incoherent los zand, dat maar een enkele keer écht fascineert, maar helaas nergens beklijft. Ik kan niet meer doen dan het eens zijn met de laagstemmers hier.

Iemand behoefte aan een regio 1 dvd?

1,5*

Ik kan me herinneren (inmiddels meer dan zo'n zeven jaar geleden) dat ik na het bekijken van Gummo compleet overdonderd was. Naar mijn gevoel was het een van de beste films die ik toen had bekeken.

Gummo schetst een apart universum (een bedrieglijk realistisch universum maar verre van, eigenlijk) opgebouwd uit een deel van de onderwereld, de marginalen. De film is zo lelijk, zo afzichtelijk dat het haast poëtisch wordt. Een poëtische lelijkheid. Memorabele scene na memorabele scene. Zelfs de mooibedoelde, schattigbedoelde scene zijn memorabel lelijk en in al hun lelijkheid mooi en ontroerend. De film roept een bepaald weerzinwekkend gevoel op dat tegelijkertijd ook ontroert. Ongrijpbaar, als een gedicht dat je nooit helemaal kan doorgronden.

En dit alles maakte dat Gummo me fascineerde, net als de lelijke kunstfoto's van Araki. Boeiende film.

Zeer met Katie Morosky eens. De spijker op z'n kop.

Grappig dat je Nobuyoshi Araki noemt, niet direct de fotograaf die ik in een zin met Harmony Korine zou opnoemen. Maar kan er me wel iets bij voorstellen. Toch wel fijn om zo af en toe een medestander te vinden, die het ook nog eens als meer dan 'grappige rednecks' kan benoemen.

hoe je het nu draait op keert, het blijft een pic met memorabele beelden die je eeuwig zal herinneren

qua verhaal is het tuurlijke vrij dunnetjes, maar hoe de puzzel van de personages in elkaar smelt tot 1 portie miserablism, just genius ... en ook de muziek draagt de kracht van deze 'film' uit

Een klein, dodelijk saai stadje gevuld met randfiguren wie moreel besef vreemd is. En dan film je het op EXACT dezelfde kleine, dodelijk saaie manier.

Sja, dan blijft er een kleine, dodelijk saaie film over. Joepie.

Niet uitgekeken, dus halve ster.

Mijn mening over Gummo is niet zo verdeeld als de meeste anderen die hier een review hebben geplaatst. Het klopt dat het verhaal in Gummo van zeer ondergeschikt belang is. Normaal gesproken kan ik mij hier wel in vinden, en kan ik de film als geheel zeer waarderen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Songs from the Second Floor. Maar in Gummo ontbreekt de echte reden voor deze fragmentarische structuur, of het moet de ego van de regisseur zijn met als doel een cultfilm te maken.

Mijn waardering voor de film is toch ruim voldoende, omdat de film een groot aantal scènes bevat die ik niet snel zal kunnen vergeten. Daarbij is de cinematografie in de film ook dik in orde, en zelfs onmisbaar in Gummo.

Mijn mening over Gummo komt voor een groot deel overeen met hetgeen 'Co Jackso' en 'danuz' hierover schrijven.

Echter vond ik de film iets te gefragmenteerd voor een serieus cijfer in de richting van een 4.

Mijns inziens terecht van een 3,33 naar een 3.34 waardering. Opmerkelijk hoe jong deze regisseur was ten van deze productie. Geen meesterwerk, doch zeer apart.

Ik zal de film uiterlijk maandag terug de pakket-service insturen

Idem mijn mening.

&

Super film... dit ligt echt in mijn straatje!

Ik heb de film eergisteren gezien, maar wilde bewust niet reageren.

Dan had ik m misschien onterecht een 1 gegeven.

Nu 2 dagen verder, ben ik er achter gekomen dat de film een cijfer verdient dat hier in de buurt komt.

de intro is al zwaar irritant en de acteurs zijn ZO slecht!!!

De stijl is wel apart, maar daar heb je ook alles mee gezegd.

Maargoed, wat kon je ook van Harmony verwachten? Hij was zelf toen ook nog een tiener tijdens het maken van deze ' film' .

Ik heb films gezien die vaag zijn en die moeilijk aan te zien zijn, zoals Eraserhead bijvoorbeeld.

Maar daar zitten bijv. meesters als Lynch achter, die er geen grote chaos/rotzooi van maken.

Deze film gaf mij een heel naar gevoel. Ik kreeg bijvoorbeeld ook gewoon medelijden met dat jongetje, omdat hij zo een misvormd hoofd had. En dat meisje die een ziekte had, dat was gewoon echt moeilijk voor mij om naar te kijken. Dat laatste raakte me ook zeker wel, maar niet omdat ze zo'n goede actrice is. Ik denk nl. dat zij dat ook echt had...

Voor dierenliefhebbers (zoals ik ook) kunnen sommige scenes te ver gaan en zeker als schokkend ervaren worden. Ik vind deze scenes dan ook triest en onnodig.

Zoals (bijna) iedereen denk ik dat de film over mensen gaat die totaal afgesloten zijn van de maatschappij. Ook opvallend is dat deze mensen allemaal geen thuis hebben. Ze zijn gewoon ongelukkig en vandaar gedragen ze zich ook heel anders.

Ik vind het idee van Harmony echt heel goed, maar dit is verre van de realiteit. Hij gebruikt mensen die mentaal echt niet op het niveau komen van de gemiddelde jongere. Dat vond ik jammer.

Ook vond ik tussendoor die 'Webam-filmpjes' van zo'n emo heel irritant en onnodig, net als de film dus.

Ik heb mijn best gedaan om de film te begrijpen, maar dit IS gewoon 1 van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Jammer, want ik had hier toch enigszins nog wat van verwacht.

H. Korine kan ik nu definitief van het lijstje, van regisseurs waarvan ik meer wil zien, schrappen!

Aan mensen die hem (nog) niet hebben gezien: deze film is onnodig en is totaal niet de moeite waard om te kijken.

In geen enkel opzicht zie je iets vernieuwend of iets dat boeit.

Voor mij is de les, als je Arthouse films gaat kijken, weet zeker dat je dit van een goede regisseur doet met gevoel voor kunst.

Niet 1 of ander pubertje dus....

Saai, leeg, lelijk, het is allemaal al gezegd. Over love it or hate it gesproken..

1.0*

Ik doe geen van beide met mijn 2.5*. Wat begint als een fascinerend portret van de menselijke verdorvenheid eindigt als een prent die weinig indruk achterlaat. De film bestaat uit scènes die los van elkaar staan maar die door een overkoepelend thema toch enige samenhang vertonen. Ik kan dat waarderen, maar in veel gevallen niet langer dan circa twintig minuten. Neem nou Umfeld: een totaal andere film dan Gummo, maar toch ook opgebouwd volgens dezelfde structuur. In het begin was ik overweldigd door de complementariteit van beeld en geluid, maar na zo'n twintig minuten zag ik meer en meer van hetzelfde. Ook hier is dat geval, wat automatisch leidt tot onverschilligheid van mijn kant. Toch verloor ik - met dank aan de afgebeelde eigenaardigheden - zelden mijn interesse, waarvoor hulde. ^^

Vreselijke film. 1.5*

Mja, beetje mixed feelings over Gummo, het lijkt inderdaad vooral een "love it or hate it" film als je de meeste commentaren hier leest maar ik zit er zelf ook een beetje tussen in eigenlijk.

Curieuze freakshow en sfeerimpressie uit de onderkant van de samenleving. Stompzinnig, lelijk en soms ronduit banaal en platvloers afgewisseld met rare "kunstzinnige" uitspattingen (laten we eens lekker gek doen met het konijn) maar je blijft wel kijken op de een of andere manier. De samenhang ontbreekt ook totaal en interessante stukjes worden afgewisseld met vrij idiote niet boeiende scènes . Gelukkig duurt het allemaal niet al te lang want na een tijdje had ik het wel gezien.

In lelijkheid kan soms best schoonheid zitten maar dat geld in grootte mate niet voor Gummo. Ik hou het op een 2.5* omdat het toch een merkwaardig filmpje is dat zich niet snel met iets anders laat vergelijken.

't Is me echt niet duidelijk waarom dit uberhaupt als een 'film' word gezien, volgens mij is het een anderhalf uur durende homevideo van gestoorde kinderen/families.

Nare ''film'' dit. Ik vraag me echt af wat de makers met deze film willen bereiken. 88 min. lang naar een stelletje achterlijken kijken die 'shockerende' dingen uithalen? Come on! Ik vroeg me halverwege af of er wel een verhaal viel te ontdekken, nee dus. De film heeft totaal geen inhoud en gaat nergens over, dan blijft er dus een saai en nutteloos ''filmpje'' over (die ik ook nog eens in meerdere etappes heb bekeken). 0,5*

Volgens mij spreek je jezelf tegen...

Ik bedoel het als ''film''.

Naja goed, ik laat deze ''film'' maar rusten, wil het snel vergeten.

Volgens mij niet.

Ja, dus ik dacht ik wrijf het er nog even in.

Ik had de film pas aangehaald als schoolvoorbeeld van "you love it or you hate it" (hoewel er ook genoeg mensen zijn die dit rond de 3.0* beoordelen). Ikzelf vond het geweldig, maar voor een verhaal met een kop en een staart en wat 'normale' ontwikkelingen moet je hier inderdaad niet zijn.

Intimistische en ongrijpbare sfeerschets van een moreel verloren gelopen maatschappij. De semi-docu stijl die Korine zijn prent daarbij aanmeet, laat hem normaliter toe de kijker op uiterst directe wijze te confronteren met de verwrongen emoties van de personages. Ware het niet dat 'Gummo' een zichtbaar gebrek heeft aan structuur, en bijgevolg weinig tot geen emoties weet los te wekken. Wanneer enige ontroering voor het lot van de personages alsnog blijk geeft van leven, is de spreekwoordelijke vogel al lang gaan vliegen en kan de kijker geen aanspraak meer maken op zijn 'emotionele intellect'.

2*

Een film hoeft van mij ook niet altijd 'normale' ontwikkelingen te hebben, sterker nog, iets anders is bij mij alleen maar beter op z'n plaats. Maar dit sloeg echt alles, dit is gewoon om aandacht vragen.

Ben overigens zeer benieuwd waarom je Gummo zo geweldig vind.

Ik was erg onder de indruk van deze film. Beangstigend en simpel. Ik zat naar mijn eigen familie te kijken, en die had ik jaren niet gezien. Ai!

Goede film, in het begin wist ik niet helemaal wat ik ermee aan moest. Maar toen ik er eenmaal over na ging denken, dat er misschien wel mensen zijn die daadwerkelijk zo leven vond ik het wel intrigerend.

nooit gezien; maar wat ik zie op youtube vermindert de intresse voor mij. Het is nogal naar mijn mening rommelig gefimd en natuurlijk is dit een stijl (Avant Garde kan ook rommelig zijn maar het oude werk zorgt voor een mooie oplevering) maar ik houdt zelf echter niet zo van deze filmtechniek net zoals Lars von Trier.

Overigens kan ik natuurlijk niet een oordeel geven over het cijfer; kan iemand mij uitleggen wat hem/haar fascineerde toen zij/hij de trailer of scenes zag of sites zoals Youtube???

Al het negatieve is wel zo'n beetje gezegd. De term interessante mislukking gaat niet op voor deze film, omdat de meeste scenes niet eens interessant zijn. Een paar smerige en belachelijke scenes, maar hier en daar toch ook wel wat visueel aardige dingen met vreemde voice-overs. En de boodschap van deze film is mij ook volstrekt onduidelijk, is er vast ook niet.

1,5*

Vreselijke film, saai, nietzeggend en smakeloos. Het was gewoon een geheel van korte onsamenhangende scenes die bovendien soms nog te smerig waren om te bekijken.

1* voor deze troep

was best wel een interesante en ongewone film om te zien.

dat ze die katten afmaken vond ik wel minder dat had er echt niet in gehoeven.