The Beach Bum (2019)

Korinne, een verhaal van hate or love.

Hij maakt op zijn zachtst gezegd bijzondere films.

Ik vind zijn films tot nu toe te gek.

Hij is een filmmaker met zijn eigen stijl en een eigen verhaal en dat kan ik wel waarderen.

The Beach Bum is ook weer een bijzondere ervaring. En ook deze kan ik zeker waarderen.

Niet alleen McConnaughey, maar ook meerdere bijrollen zijn fantastisch met Zac Efron (ook al is zijn rol maar klein) als uitschieter.

Ik kijk alweer uit naar Korinne zijn volgende project.

Het deed met wat denken aan the big lebowski met Disney muziek en af en toe een hiphop plaat. Nee bedankt, ik heb hem na een tijdje afgezet. En dan ook niet gestemd uiteraard

Disney muziek en hiphop in deze film? Toch vooral country, wat The Cure, nummer van Peggy Lee dat mooi wordt gebruikt. Misschien in de war met Spring Breakers? Niet dat daar Disney muziek in zit, behalve dat Britney Spears bij The Mickey Mouse Club heeft gezeten. Met die redenatie zou Song to Song ook Disney muziek bevatten.

Misschien wat te kort door de bocht inderdaad maar snoop dog associeer ik met hiphop/rap en met Disney muziek bedoel ik geen let it go maar meer de melodieuze riedeltjes.

Aantal offtopic berichten verwijderd.

Wel interessant, een aantal berichten over censuur en wat gebeurt er...?

Not lagere waardering dan ik, tbouwh

Jammer dat je niks geschreven hebt toen, dan had je mij misschien kunnen redden van deze ervaring.

De tweede keer is ie leuker! Bekend Korine recept.

je kunt zelfkastijding ook te ver doortrekken, McSavah

Maar: ik beloof dat ik Gummo (1997) iig nog zal kijken!

Jezus Christus, wat is deze film abnormaal slecht zeg. Je zit gewoon dik 90 minuten lang naar een ongelukkige hippie (ondanks alle rijkdom, roem, drank, drugs en sex) te kijken die een beetje eindeloos zit rond te dwalen. Uitermate onsympathiek figuur (totaal niet geloofwaardig dat hij populair zou zijn bij "het volk" in de film); net zo onsympathiek als alle andere characters trouwens:

Mijn God, begin aub niet aan deze waardeloze schijtfilm. Spoel dit gedrocht snel door het riool en schroef er zo snel mogelijk een deksel op.

Hé man, relax! Moondog is juist wel happy en daar heeft hij al dat geld niet voor nodig.

Z'n nickname "notoirefilmhater"

Moet zeggen, bij de tweede kijkbeurt viel de film me eigenlijk toch behoorlijk tegen. Dat komt vooral door het alcoholisme van Moondog. Als het gewoon iemand was die zou chillen en relaxen was het al een stuk passender geweest. Die sneue drankverslaving maakt het eerder een triest hoopje mens dan een maximale levensgenieter.

Happy? Iemand die de hele dag alcohol consumeert lijkt me niet bepaald happy, maar tamelijk miserable. Bovendien een beperkt bewustzijn.

He, het is een komedie, geen historisch drama...

deze film.

Eindelijk eens wat anders dan die suffe standaard Hollwood komedies.

Vermakelijk. Ik dacht dat het weer zo'n film was over iemand met een losbandig leven die uiteindelijk tot inkeer komt, maar dat was gelukkig niet het geval. Ik was erg benieuwd waar het verhaal heen zou gaan, maar dat is het hem juist.... het gaat nergens heen! Je volgt de kleurrijke loser ''Moondog'' die zich om niets druk lijkt te maken, tijdens zijn dwaaltochten waarin hij allerlei wonderlijke en kleurrijke types tegenkomt. Met soms hilarische situaties tot gevolg (die actie met de dolfijnenboot bijvoorbeeld.) Je moet er wel zin in hebben, de film is zeker niet voor iedereen weggelegd.

Best leuke film. Had een keiharde komedie verwacht, maar dat valt (helaas) wel mee. Alleen het einde vond ik toch wel heel erg jammer! Ik begrijp dat hij anders is dan normaal, maar imho, vond ik het echt niet nodig (einde).

Leuke film weer van Korine, genoten van de prestatie van Matthew. Heerlijk rare komedie en zoals Evil zei vindt ik het juist erg grappig dat hij niet tot inkeer komt maar juist klakkeloos doorgaat met zijn levensstijl. Ook weer mooi camerawerk en een goede soundtrack.

“One day I will swallow up the world, and when I do, I hope you all perish violently.”

Matig. Korine is een bijzondere regisseur met een geheel eigen stijl, en The Beach Bum is hier het schoolvoorbeeld van. Het probleem is alleen dat het je allemaal weinig interesseert wat de personages doen en zeggen, en ze zijn vooral zeer vervelend. Het begin is nog wel aardig, maar dat komt vooral door het ijzersterke acteerwerk van McConaughey en Isla Fisher. Visueel ziet het er ook allemaal goed uit. Maar na twintig minuten werd het een aaneenschakeling van totaal niet boeiende personages die de domste dingen doen. Ondanks het visuele geweld en het sterke acteerwerk is het maar een suffe bedoening.

Zit ik met mijn 1,5* tussen Tbouwh en IH88 in. Prima gezelschap.

Edit: en De Grunt uiteraard

Precies mijn gedachten.

Ik zou deze film nu niet bepaald als het schoolvoorbeeld van de geheel eigen stijl van Korine duiden. Dit is toch veruit zijn meest toegankelijke film.

Dit toegankelijk? Ik heb Genoten van Spring Breakers, maar dit was gewoon niet door te komen. Op de scenes met Fisher na dan, maar dat is maar een kwart van de film.

Op Spring Breakers haken ook veel kijkers of. Die is toch wat poetischer. Dit is allemaal gewoon behoorlijk straight forward. Zijn eerdere werk staat ver van beide op visueel vlak en ook zeker qua personages.

Net als bij Springbreakers lijkt Korine vergeten wat zijn eerdere werk zo goed maakte. Mischien is het de hang om erbij te horen, de willen balanceren tussen enerzijds commercieel en anderzijds arty. Hoe dan ook ik hoopte op een terugkeer naar vorm, maar werd erg teleurgesteld door deze film. Niet slecht maar ook niet memorabel.

Het kwartje dat Harmony Korine bij Spring Breakers opwierp, maar niet landde, is nu wel geland, en goed ook. Het gebrek aan moraal, premisse, lineair plot en karakterontwikkeling was altijd al één van zijn handelsmerken, maar bij Spring Breakers bestond de film uit acteurs, setting, karakters en handelingen die gewoon geen aantrekkingskracht voor mij hadden. Ik denk ook dat James Franco's ongeloofwaardige performance de grootste irritatie was bij die film.

The Beach Bum is in meerdere opzichten een herhaling van zetten, maar combineert de virtuoze stilering
en dynamische montage van SB met de bijtende absurditeit en poëtische aandacht van zijn oudere films.
En de film zit gewoon echt veel beter in elkaar. De ene onverwachte scene na de ander wordt voor je afgespeeld, terwijl het beeld tot in detail gevuld blijft met de meest extravagante poses, bizarre objecten en waanzinnige composities. Zo snel als een beeld zijn punt heeft gemaakt wordt (gelukkig) de schaar er in gezet en rennen we al weer naar de volgende toe. Op deze manier wordt de film vlot en sterk opgebouwd zonder ook maar ergens te verslappen.

Over het personage lees ik hier en daar dat hij onsympathiek of zelfs moreel verwerpelijk is. Ik vond dat eigenlijk nog wel mee vallen (hij is bv. niet degene die aanstuurt op de beroving van die oude man) en ik vind sympathie ook geen vereiste dat een sterk geschreven (en gespeeld) personage per se zou moeten hebben. McConaughey owned deze rol gewoon en maakt hem levensecht. Ik geloof (en weet) dat er iemand zoals Moondog bestaat op deze wereld.
Het feit dat de enige twee gedichten die van hem zelf zijn, regelrechte crap zijn, maakt het ook heel erg grappig. Waar is hij dan rijk mee geworden? denk je dan op het eind. Vervolgens denk je aan andere manieren waarop mensen rijk kunnen worden... oh ja, dat dus.

Verder is de chemie tussen de verschillende acteurs en personages heel bijzonder en zitten er een aantal heerlijke WTF momenten in deze film, waarvan waarschijnlijk die met de dolfijnen mijn favoriet is.
In een film als dit moet één scene over de top, en dat doet deze.
Deze film is direct mijn favoriete film van Korine geworden. Alles valt hier op zijn plek, alles werkt en technisch is het op alle vlakken vlekkeloos.

Uitstekende film over een dichter die het leven als één groot feest ziet vol drank, wiet en sex. Een boeiend hoofdpersonage (vooral de manier waarop hij in het leven staat). Geweldig neergezet door Matthew McConaughey die de film toch wel maakt (en niet alleen vanwege de outfits). Dit ondanks genoeg vermakelijke bijrollen. Grappige dialogen en een fijne soundtrack. De eerste film van Harmony Korine die me bevallen is.