The Beach Bum (2019)

De plek waar springbreakers naartoe gaan als ze sterven. Benoit Debie maakt nog altijd van elke scène een klein feestje, hoewel vooral qua belichting en minder qua compositie, maar verder: landerig sfeertje vs explosieve popcultuur, downers vs uppers, jolige grapjes vs scherpe ironie, countrygitaartjes vs gierende dubstep. Het is niet dat ik er meer van verwachtte, maar van de man die wat mij betreft een van de beste en wellicht meest 21ste eeuw-definierende films van deze eeuw maakte komt The Beach Bum toch als een kleine teleurstelling. 3*

Ik heb volgens mij nog nooit zo hard in de bioscoop moeten lachen als bij deze film. Wat een zaligheid en wat een bevrijding, heerlijk film.

Harmony Korine is ongetwijfeld een van de meest eigenzinnige regisseurs van deze tijd. Met zijn debuutfilm Gummo leverde hij meteen een van de meest bizarre films uit de jaren 90, op gebied van weirdness enkel overtroffen door Trash Humpers uit 2009. Maar Korine liet ook zien visueel overweldigende films te maken, getuige Spring Breakers uit 2012. Die film ontkrachtte op meesterlijke wijze de geromantiseerde popcultuur van het gemiddelde MTV-programma van nu. Met The Beach Bum gaat hij op ongeveer dezelfde voet verder. Ongeveer…

O wat weet Korine elke keer toch heerlijk de onderste lagen van onze samenleving naar boven te halen. Soms met surrealistische trekjes. Spring Breakers is typisch zo’n film die door de meesten verkeerd geïnterpreteerd wordt, met onbegrip als gevolg. Maar wie van onorthodoxe cinema houdt ziet er een meesterwerk in. Hoe James Franco gestalte geeft aan een rapper met grootheidswaanzin is subliem. Het camerawerk van Benoît Debie maakt van het geheel ‘eye candy’ en ook in The Beach Bum is hij weer van de partij. Ook van de partij is een omhooggevallen poëet. Een man die enkel in een universum gecreëerd door Korine een sterrenstatus bereikt.

Maar The Beach Bum is toch een heel andere film geworden dan Spring Breakers. The Beach Bum is voornamelijk heel wat luchtiger. De trailer verraadde dat al en liegt wat dat betreft dus niet. Dit maakt The Beach Bum toch minder scherp en vooral een film waar er voornamelijk veel te genieten valt met de personages. Matthew McConaughey is sterk als schrijvende hippie en er zijn erg leuke bijrollen weggelegd voor o.a. Snoop Dogg en vooral Martin Lawrence als dolfijnenliefhebbende kapitein. Verder spelen ook Zac Efron en Jonah Hill schermvullende rollen.

De recensie verraadt tot nu wel een beetje dat de focus van The Beach Bum ligt bij het luchtige en grappige karakter. Het maatschappijkritische is een stuk verder naar achteren geschoven en dat zal mensen die Korines vorige films wel weten te waarderen in eerste instantie wellicht afschrikken. Maar ook Korine heeft het recht zich een keer aan een minder serieuze film te wagen en doet het wat dat betreft beter dan veel moderne komedies bij elkaar.

Recensie: The Beach Bum (Harmony Korine) - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Geweldige film! Celebrating life. Enorm gelachen en heb een grijns op m’n bek die er voorlopig niet vanaf gaat. Het ziet er prachtig uit en Matthew McConaughey speelt de rol van z’nleven. Wat mij betreft is de Oscar voor beste acteur al vergeven, al zal de Academywaarschijnkijk z’n neus hier voor ophalen en de voorkeur geven aan Marvel (lekker commercieel) of een of ander oubollig drama met een gehandicapte in de hoofdrol..

4,5 en wie weet komt dat extra halfje er nog een keertje bij.

"Is that the motherfucking Moondog?"

Harmony Korine heeft mij erg verrast met 'Spring Breakers', dus ik was wel benieuwd geworden naar deze titel. Zeker met de namen die hieraan meedoen.

Je krijgt hier een kijkje in het leven van de omhooggevallen dichter Moondog wiens gloriedagen ver achter hem liggen, maar het schijnt hem niets uit te maken. De beste man komt zijn dagen wel door met: drinken, blowen en vrouwelijk gezelschap. Het overlijden van zijn vrouw lijkt hier verandering in te brengen of toch niet?

Op deze wijze loodst 'The Beach Bum' je door verscheidene personages heen, waarmee Moondog de meest opmerkelijke avonturen mee beleeft. Zo heb je leuke bijrollen van Snoop Dogg en Jonah Hill, maar het leukst blijft Martin Lawrence als een kapitein die trips organiseert om dolfijnen te spotten. Het zorgt voor fijne zorgeloze momenten waar ik goed heb moeten lachen om enkele absurde situaties.

Ergens verwachtte ik wel dat er een stukje maatschappijkritiek in zou zitten en/of een zekere ontwikkeling die Moondog zou doormaken, maar dat doet niets af aan het plezier. Hoewel Matthew McConaughey meermaals hetzelfde trucje uithaalt, steelt hij op een bepaalde manier alsnog de show. Daarbij ziet het geheel er soms weer lekker dromerig uit door de medewerking van Benoît Debie.

Al met al een aardige comedy die rustig voortkabbelt.

Kleine 3,0 sterren.

Waardeloze bagger zoals alleen Harmony Korine dat weet te produceren. Cinema varité op zijn allerslechtst, vol met nutteloze en irritante jump cuts en nog meer drugs, alcohol, (vrouwelijk) naakt en aanverwante seksuele perikelen. Een sneue poging tot het maken van een controversiële film, maar het is hedonistische navelstaarderij vol met walgelijke karakters en tenenkrommende pogingen tot humor. McConaughey leidt de dans qua slechte vertolkingen totdat Zac Efron ten tonele verschijnt. Het volstrekt belachelijke excuus voor een verhaal gaat 90 minuten lang helemaal nergens over en het is ronduit stuitend dat Korine daar mee weg denkt te komen door een slap anti-kapitalistisch statement te maken in de slotscène. Een volledige verspilling van tijd en talent, al valt er van dat laatste nauwelijks iets te merken.

Wat mij betreft echt een grote verrassing met zelfs nog een paar knipoogjes naar de rol waar McConaughey in 1993 mee doorbrak, alright alright alright!

Eindelijk weer eens een leuke stoner film in de bioscoop! Een film die hoogstwaarschijnlijk lang niet bij iedere kijker positief gaat vallen maar mij wel het echte feel-good gevoel weet mee te geven.

De film heeft een bepaalde diepgang maar blijft over het algemeen gezien een luchtig geheel, Matthew is duidelijk helemaal op zijn plek en ook Martin Lawrence laat nog even zijn gezicht zien.

Heerlijk vermaak en een hele fijne afwisseling op de gemiddelde bioscoopfilms, ik denk zelfs dat ik deze volgende week nog maar een keertje meepak aangezien ik niet verwacht dat deze film langer dan een maand gaat draaien.

Voor de liefhebbers.

4,5*

Ik ben niet echt fan van stoners en ik had niet echt een idee waar ik heen ging qua inhoud, maar ik was wel benieuwd naar deze, vooral ook vanwege het camerawerk van Debie.

De eerste helft is wel leuk. Fijn zomers sfeertje en het gaat vooral meer erom die sfeer te tonen, dan dat het echt om Moondog gaat. Lekkere muziek en als algeheel gevoel net zo loom als de muziek van Snoop, die ook een geinig rolletje heeft. Maar de tweede helft gaat het veel meer om de persoon Moondog en dat vond ik een stuk minder interessant. Puur ook omdat ik niets heb met stoners of andersoortig luie mensen. The Bog Lebowski was in ieder geval nog grappig, maar dat vond ik in deze Beach Bum ook tegenvallen. Verder een raar moment met een haai, nooit echt leuk en het einde is op den duur best voorspelbaar en weet me niet te verrassen. Ja, de beelden zijn mooi hoor, maar ook daarin heb ik al vaker veel mooiers gezien. Ook van Debie. 2,5*.

volslagen idiote film natuurlijk waar ik toch gek genoeg een gemiddeld cijfer aan kwijt kan. Het werkt allemaal niet de gehele speelduur even goed vond ik eigenlijk. De meeste fragmenten zijn toch wel behoorlijk saai. De hoogtepuntjes trekken de boel nog wel de hoogte in.

Korine.

Misschien wel zijn meest mainstream film. Bij Spring Breakers dacht ik dat Korine een hack was. Dat hij geen verhaal kan vertellen en zich verschuilt achter een geweldige cameraman. Na het zien van deze film denk ik dat hij gewoon geen goede filmmaker is.

Hier heeft de film veel meer een narratief en zijn de bedoelingen duidelijk. Opvallend genoeg is dit zo cliche dat je eigenlijk toch denkt dat hij beter vager kan blijven zodat het minder opvalt hoe matig hij is. Een stoner/schrijver die liever tussen de bums leeft dan tussen de rijken. Zijn bedoelingen zijn overduidelijk maar nergens weet Korine meer met het thema te doen. Nergens is het grappig, nergens wil het je onderdompelen in een trip. Het is uiteindelijk meer een celeb vrienden filmpje geworden. Beetje gek doen op camera maar nergens te gek doen want we hebben een imago.

Doordat er narratief inzit gaat die film wel sneller voorbij dan menig ander Korine filmpje, en Jonah Hill die zijn accent zelden vast weet te houden is wel geestig.

Maar als auteur of als experimenteel cineast zakt Korine opnieuw door het ijs.

2 sterren.

Die Harmony Kornine kon me tot deze 'Beach Bum' echt gejat worden. 'Gummo', 'Spring Breakers'.. ik vond 't niks. Maar de trailer van deze film zag er leuk uit. Dus ome HJ gaat natuurlijk blanco, en met zo weinig mogelijk vooroordelen de film in. Een lekker speciaal biertje, later een goede whisky.. en genieten geblazen.

Wat een leuke film. McConaughey speelt geweldig. Een rol als deze is op z'n lijf geschreven natuurlijk. Maar die man.. geen zorgen, gewoon lol hebben. Laat 't kapitalisme voor wat het is en heb gewoon lol. Geen zorgen om dingen die er weinig toe doen, maar het gewoon leuk hebben in de geleende tijd waar je op leeft.

Het gecreëerde sfeertje is super fijn. Miami, de Florida Keys, het water, de bootjes, de mooie luchten, de zon, de vrouwen, de drankjes en drugs op het strand, met het klotsende water en het fijne briesje. Ik voelde het bijna. Ik ken Florida en de Keys en heb zin om terug te gaan. Zeer fijne film. Heb genoten.

Korinne, een verhaal van hate or love.

Hij maakt op zijn zachtst gezegd bijzondere films.

Ik vind zijn films tot nu toe te gek.

Hij is een filmmaker met zijn eigen stijl en een eigen verhaal en dat kan ik wel waarderen.

The Beach Bum is ook weer een bijzondere ervaring. En ook deze kan ik zeker waarderen.

Niet alleen McConnaughey, maar ook meerdere bijrollen zijn fantastisch met Zac Efron (ook al is zijn rol maar klein) als uitschieter.

Ik kijk alweer uit naar Korinne zijn volgende project.

Vermakelijk. Ik dacht dat het weer zo'n film was over iemand met een losbandig leven die uiteindelijk tot inkeer komt, maar dat was gelukkig niet het geval. Ik was erg benieuwd waar het verhaal heen zou gaan, maar dat is het hem juist.... het gaat nergens heen! Je volgt de kleurrijke loser ''Moondog'' die zich om niets druk lijkt te maken, tijdens zijn dwaaltochten waarin hij allerlei wonderlijke en kleurrijke types tegenkomt. Met soms hilarische situaties tot gevolg (die actie met de dolfijnenboot bijvoorbeeld.) Je moet er wel zin in hebben, de film is zeker niet voor iedereen weggelegd.

Best leuke film. Had een keiharde komedie verwacht, maar dat valt (helaas) wel mee. Alleen het einde vond ik toch wel heel erg jammer! Ik begrijp dat hij anders is dan normaal, maar imho, vond ik het echt niet nodig (einde).

“One day I will swallow up the world, and when I do, I hope you all perish violently.”

Matig. Korine is een bijzondere regisseur met een geheel eigen stijl, en The Beach Bum is hier het schoolvoorbeeld van. Het probleem is alleen dat het je allemaal weinig interesseert wat de personages doen en zeggen, en ze zijn vooral zeer vervelend. Het begin is nog wel aardig, maar dat komt vooral door het ijzersterke acteerwerk van McConaughey en Isla Fisher. Visueel ziet het er ook allemaal goed uit. Maar na twintig minuten werd het een aaneenschakeling van totaal niet boeiende personages die de domste dingen doen. Ondanks het visuele geweld en het sterke acteerwerk is het maar een suffe bedoening.

Uitstekende film over een dichter die het leven als één groot feest ziet vol drank, wiet en sex. Een boeiend hoofdpersonage (vooral de manier waarop hij in het leven staat). Geweldig neergezet door Matthew McConaughey die de film toch wel maakt (en niet alleen vanwege de outfits). Dit ondanks genoeg vermakelijke bijrollen. Grappige dialogen en een fijne soundtrack. De eerste film van Harmony Korine die me bevallen is.

The Beach Bum blijft me bij door het fantastische acteerwerk van Matthew McConaughey. Je gaat bijna geloven dat het leven enkel bestaat uit het paradijs op aarde met zo'n levensstijl. Geweldig!

Voorspelbaar forceren.

Dat Matthew McConaughey en de cast enorm veel lol hebben gehad tijdens het filmen van The Beach Bum, druipt van het scherm. Improvisaties lijken regelmatig voorbij te komen. Maar waar zij continu kunnen lachen, zal het gros van de kijkers dat niet doen. De grapjes zijn namelijk ontzettend flauw en voorspelbaar. Geen goed nieuws voor een komedie. De door de serieuze filmpers op handen gedragen regisseur Harmony Korine zal ongetwijfeld andere stoner-komedies als Cheech & Chong en The Big Lebowski door z'n gedachten hebben laten schieten. Meesterwerken vergeleken met dit geforceerde exploitatiewerkje met het verplichte snufje neonlicht.

Meermalen heb je tijdens het kijken zelfs het gevoel een haastklus te aanschouwen, van een regisseur die enorm graag anders wil zijn. Maar arty farty doen met Martin Lawrence aan boord is niet gemakkelijk. Het levert een van de meest pijnlijke verhaallijnen van de film op. Zo slecht dat je het moet zien om te geloven. De dialogen zijn vaak interessant, maar de filmmaker doet te hard zijn best om telkens iets anders te doen dan een doorsnee publiek zal slikken. Dusdanig dat het simpelweg pijnlijk wordt. Helemaal als hij zich er met een cliché-einde vanaf maakt.

Waar het camerawerk bij Springbreakers nog in het voordeel werkte, komt het hier vooral rommelig over. Iedereen die desondanks hardop kan lachen om The Beach Bum, mag zich gelukkig prijzen. Een halfblinde rasta die een vliegtuigje bestuurt, een anti-held die een tuba-speler in het water duwt, Snoop Dogg als ceremoniemeester bij een bruiloft, mishandelde gehandicapten en een penisgedicht vormen het gemiddelde niveau, dat wellicht beter weet te werken zonder pretenties. Of zou nu juist dat de grap zijn? Cult in de maak wederom.

**

Met dank aan The Searchers voor het recensie-exemplaar.

Heerlijke film over een te ver doorgeschoten hedonistische celebrity. Snoop doggs beste rol ooit en mc conaughy is briljant. Natuurlijk is er geen verhaal en gaat het nergens heen. De moondog dobbert op het leven en komt altijd weer op zn pootjes terecht al neukend, drinkend, rokend en snuivend!

Als je karakter ontwikkeling verwacht heb je de eerdere films van Harmony Korine niet gezien. Wat mij betreft past het ook niet bij deze film en is het einde perfect. Wel hoop ik dat Korine de volgende film eens wat anders gaat doen want hij riskeert de "one trick pony" valkuil waar regisseurs helaas vaker in dreigen te vallen.

Deze film bestaat vooral uit dialogen / monologen . Zo zien we ' onafgebroken ' gesprekken op meerdere plaatsen . Ter verduidelijking : we zien bijvoorbeeld Martin Lawrence over dolfijnen ( en zijn business ) praten in 1 vloeiend gesprek over hetzelfde onderwerp , maar wel op verschillende locaties , zoals op het strand , op zijn boot en in zijn auto . In dit geval breekt Korine het gesprek niet af , maar verplaats hij het gesprek door middel van een jump cut naar een andere locatie ( scène ) . Zo lijkt alles op 1 vloeiend geheel ( liquid cinema à la ManN ) .

Zo zien we ook Moondog en Minnie dansen op verschillende locaties met verschillende achtergronden , terwijl het eigenlijk maar om 1 en dezelfde dans draait .

De film bestaat voornamelijk uit dit soort scènes .

Zulke editingtechnieken zie je vaak in de ( surrealistische ) films van Buñuel of Resnais , maar bij The Beach Bum (2019) moet ik vooral aan To Live and Die in L.A. (1985) denken . Ter illustratie verwijs ik vooral naar de scène waar Chance in gesprek is met zijn collega ( Vukovich ) over hoe hij van plan is om een Chinees te beroven : 1 vloeiend gesprek verdeeld over meerdere scènes / locaties .

Ik heb mij vanaf de eerste minuut enorm geërgerd aan Moondog; de film uitgekeken in de hoop van een wending te zien, helaas... Niet mijn ding!

Komedie over een zinloze trip door Florida waar ditmaal geen tieners, maar een volwassen midlife-man de hoofdrol vertolkt. Het leven van een nietsnut? Na dik drie kwartier moet hij iets doen om dat alles te kunnen voortzetten. De film toont alleen hoe nutteloos, en zorgeloos, het leventje is van dichter Moondog. Met zo'n flinterdun plot is er alleen de hoop dat je, je eigen kan onderdompelen in de wereld waar Moondog en consorten leven. Echter een hippie (of groot kind) die omdat hij schathemeltjerijk was, wat rondscheurt in peperdure bolides is voor mij nu niet direct de meest aansprekende wereld. Men laat hem, om maar iets te tonen, een stel andere figuren ontmoeten Tja...je ziet dus McConaughey die wiet rookt met Snoop Dogg, coke snuift met Martin Lawrence en bejaarden berooft met Zac Efron. Er is dus niet veel aan. Vraag me ook af of ze dit bewust op een videoclip willen laten lijken? En dan is er nog dat knipperen in het montagewerk. De film bevat namelijk sequences, waarin verschillende scènes door elkaar heen zijn geknipt, maar waarin de gesprekken doorlopen. Wat een irritante trucje. Tja dit was dus kijken naar een anderhalf uur durende trip waar uiteindelijk niet bijster veel bijzonders gebeurd.

Stuurloos.

Onbegrijpelijke film. Korine is altijd een regisseur geweest die het standaard regiepad niet volgt. Daar heb ik geen problemen mee, maar doe dan wel wat leuks. The Beach Bum is eerder een film waar de crewleden gedurende de opnames met elkaar op vakantie gingen. Super gezellig natuurlijk om met z'n allen naar het strand te gaan en landhuisinterieur te vernielen, maar om dat nou uitgesmeerd over 95 minuten te zien vind ik te gul.

De cinematografie van Debie is mooi, maar komt bijna exclusief optimaal tot z'n recht bij de onderwaterbeelden. Ik kon makkelijk wegdromen bij de zwembadsequenties en het kleurenpallet is prachtig. Korine helpt Debie alleen niet mee door niets met de mooie beelden te doen. Alle scenes worden aan elkaar geplakt via "Moondog", gespeeld door McConaughey. Veel reviews die zijn acteerprestatie prijzen, maar ik kan me er totaal niet in vinden. Dit soort rollen zijn enorm eenvoudig. Een personage met de diepgang van een droge dweil die door het beeld sjokt. De enige uitdaging zit hem in de achterlijke kledij die hij af en toe aantrekt, je moet het als acteur maar willen doen. Oscarwaardig allerminst, ik moet er niet aan denken om dit een prijs te zien winnen.

Uiteindelijk is het vooral problematisch dat de film stuurloos oogt. Je kan de boel kapot analyseren, maar The Beach Bum is gewoon een droomfilm. Een droomfilm die alleen zo plat als een dubbeltje is. Soms lijkt Korine nog wat op drama te willen inzetten, maar met zo'n schmierend figuur als Moondog wordt hem dat onmogelijk gemaakt. Vanaf de eerste seconde trekt McConaughey zijn mond open en begint slap uit z’n nek te kletsen. Als inleiding valt dat de film nog wel te vergeven. Ik dacht ook dat zijn personage een andere richting op zou gaan na de dood van Fisher, maar Moondog gaat gewoon door met zijn domme gelul. Echt totaal vermoeiend.

Mocht ik op het strand zitten met 40 graden zon op mijn snuit en volgepompt met wiet, dan had ik misschien The Beach Bum nog kunnen waarderen. Echter zit ik maar weinig op een tropisch strand, dus in een normale omgeving was dit bijna niet te doen. Visueel wel oprecht sfeervol en mooi zonnig. Het is niet moeilijk om geboeid naar die stonerteksten te luisteren, maar ik kan in deze film niet zien wat de menigte wel ziet. Voor mij was het een niet-subtiele komedie met veel lompe humor. Hopelijk pakt McConaughey nu weer een serieuze rol.

De maffe, volledig van de pot gerukte rol van Matthew McConaughey is de enige reden om deze vlotte maar uiteindelijk behoorlijk zinloze komedie te kijken. Het ziet er allemaal aantrekkelijk zonnig uit en de cast is meer dan degelijk (zelfs Snoop Dogg is hier wel grappig en Jonah Hill duikt op in een cameo), maar de plot heeft werkelijk niets om het lijf en op gegeven moment begin je je af te vragen waar je in vredesnaam naar zit te kijken. Overigens moest ik wel lachen bij de scene met Martin Lawrence en die haaien.

Middelmatig.

Zeer kleurrijke maar net iets te lege film waarin Matthew McConaughey zich kan en mag uitleven. Het doet aan als een videoclip en veel shots zijn zeer zeker de moeite. Inhoudelijk had ik echter best wat moeite om in de film te komen en uiteindelijk lukte dat slechts gedeeltelijk. Harmony Korine slaagt er niet in om mij echt mee te krijgen in zijn wereldje hier.

2,5