Meningen

Vrij flauw, maar best wel vermakelijk. Volgens mij is Chaplin Bengini's grootste voorbeeld. Op één letterlijke verwijzing na zie je veel in Bengini terug... 2,5*

Meer dan prima. Tuurlijk, hier en daar wat rommelig en trekt vanaf halverwege echt wel hier en daar, maar buiten dat valt er genoeg te genieten.

3,5*

Met hetzelfde clubje als bij Silver Linings Playbook weet David O. Russel helaas niet nogmaals te emotioneren en levert hij dit keer niet de meest frisse film van het jaar af. Een beetje te mat en braafjes allemaal.

2,5*

Na het lezen van het verhaaltje over deze film in de tv-gids was ik er wel benieuwd naar. Toen ik er 'Sylvester Stallone' bij zag staan kreeg ik toch zo mijn twijfels. Wat onze Sy is niet echt iemand die in ongeëvenaarde meesterwerken heeft gespeeld.

En ik kan ook niet zeggen dat dit zo'n meesterwerk was. Het verhaal zit vol met gaten, de cast acteert echt belabberd (Armans 'John Gotti' Assante sprong hier nog een beetje uit) en ik stoorde me ook mateloos aan die verschrikkelijke oneliners als: ''I am the law" en herhaaldelijk "I knew you would say that".

Misschien neem ik deze film wel te serieus, maar ik kijk vak hersenloze actiefilms om eens een keer af te stappen van de Takofsky's en de Bergmans. Dan verwacht ik wel dat zo'n film mij een beetje vermaakt, maar dat gebeurde hier zelfs niet.

1*

Erg mooie, kleine film. Ontzettend goeie hoofdrollen van Jack Wouterse en vooral Lore Dijkman.

Ik vound het erg jammer dat deze film maar zo kort duurde, want als er iets meer verhaal en diepgang had ingezeten, was dit een hele goeie film geweest.

Nu toch nog 3,5* en graag meer van zulke filmpjes.

Had enige moeite om een beetje in de film te komen (ik stoorde me zeker het eerste half uur mateloos aan het, zelfs voor dogme films, zeer rommelige camerawerk). Maar als het verhaal eenmaal een beetje loopt en de famillie is geintroduceert, kom je binnen in de wereld die Julien Donkey-Boy heet. Enkele ingrediënten zijn Schizofrenie, incest, een zwanger meisje; vader onbekend en een overdreven tiranieke vader. Indrukwekkende beelden volgen elkaar op, met als hoogtepunt het laatste kwartier. Kippenvel...

Vanwege het eerste half uur ga ik niet voor een

hele hoge score; toch 3,5* voor Julien Donkey-Boy.

Geinig uitganspunt, maar helaas zeer matig uitgevoerd. Vooral Crhistensen ontbeert het aan elke vorm van uitstraling; truttig verhaaltje ook...

2*

Inderdaad een erg indrukwekkende film (beter dan Wild Strawberries). Diep verhaal, mooie symbolische elementen, schitterend camerawerk (prachtig helder beeld), prachtige scènes en een uitstekende cast. Ook van mij een dikke 8; 4* dus.

Jungle Fever is het kleinere broertje van Do the Right Thing, alhoewel het natuurlijk bijna onmogelijk is die te overtreffen.... Turturro is wel erg sterk.

3*

Leuk filmpje. Het matige verhaaltje is Peckinpah vergeven; dat maakt ie ruimschoots goed met de mooie rodeoscènes.

3*

Aardige cast en leuke liedjes in deze musical versie van het leven van Hannibal. 3*

Net weer voor de tigste keer gezien en wat blijft dit toch een enorm sterke film. Keer op keer zit je weer aan de buis gekluisterd, hopend dat de T-rex niet door het glas van de auto heen bijt, blijven de velicoraptors ontzettend eng (dat geluid!) en blijft het gehele idee totaal absurd, maar slik je het toch keer op keer.

Eén van Spielberg's beste, als je het mij vraagt. 5*

Jammer van het trage eerste uur (zag de director's cut in Rotterdam), maar fijn om de film dan compleet te zien ontsporen, op een leuke manier. Heb denk ik nog nooit zo gelachen om een massamoord...

3,5*