Meningen

Vergeet dat 'mystery' in de genre-omschrijving. Damascus Cover is niet een hele originele maar toch degelijke spionagethriller. De film bevat alle ingredienten die je verwacht. Jonathan Rhys Meyers is fijn om naar te kijken evenals tegenspeelster Olivia Thirby. Het romantische drama wint het in de film van het plot, dat leentjebuur lijkt te spelen met dat van een seizoen Homeland.

De film gekeken na het lezen van de recensies hier maar het enig wat ik na het einde kon bedenken was: is dit alles? Wat moet ik hiermee? Het verhaal is goed verfilmd en de acteurs spelen erg naturel. Tegen de helft ga je van de personages houden en wordt je nieuwsgierig naar hun motieven. Maar dan stapelt drama zich op drama zich op drama zonder echt tot een oplossing te komen. De film eindigt uiteindelijk met een laatste drama zonder verder nog een woord vuil te maken aan het verhaal. Beetje makkelijke manier van scoren. Tegenvaller. Wanneer je wil eindigen in een dramatische climax, zorg dan op z'n minst voor een twist in het verhaal. Het gebruik van muziek aan het eind deed me denken aan een film waar het drama aan het einde WEL met een mokerslag binnenkomt: Dead Man's Shoes van Shane Meadows.

Deze film heeft alles wat een goeie shark movie nodig heeft behalve goeie haaien, goeie acteurs en goeie special effecten. Leuk voor als je dronken bent.

De onderhuidse, abstracte, bovennatuurlijke suspense die The Shining zo luguber maakt is in deze film niet echt aanwezig. Het naamloze diep zwarte rijk van macabere personages is vervangen door het gegeven van een bende 'dampeters' met lichtjes in hun ogen. Het aan superhelden verwante spul wordt aangevoerd door een dame die vooral ogenstrelend is maar nergens eng of echt zwart wordt. Hoezeer de film qua scenario, cameravoering en ouwe lijken uit de kast ook zijn best doet om naar The Shining te linken, de enige scène waar ik het een beetje voelde shinen is wanneer Danny de eerste minuten in het Hotel doorbrengt. Wat volgt stelt alleen maar teleur. Een onderhoudende film maar qua sfeer kan hij niet tippen aan deel 1.

Leuke film? Nah.

Geloofwaardig verhaal? Nah.

Acteurs? Ok.

Waar gaat het over? Criminelen, manipulatie, mishandeling, ellende.

Spannend? Nah.

Iets van opgestoken? Nah.

Aanbevelen? Nah.

Prachtige, zonderlinge mystery thriller; spookachtig, sober, tikkeltje claustrofobisch maar delicaat. Erg origineel verhaal. Casting en acteurs: dik in orde. Speciale aandacht voor de montage, de soundtrack en de muziek. Horrorliefhebbers snappen hier de ballen van want als je porno verwacht en je krijgt romance blijft dat natuurlijk altijd een tikkeltje teleurstellend.

Horrorliefhebbers: doorlopen, niks te zien hier.

Spookhuis-liefhebbers mwoah; zullen een lekker donker huis niet laten liggen maar hoeven ook niet per se te stoppen.

Tienermeiskes die lekker een avondje willen griezelen en niet zeiken over een aardig idee dat door clichés en een gebrekkig script om zeep wordt geholpen: opstellen in rijen van twee (hand in hand).

Het verhaal van de authentieke figuur achter de fictieve dracula: Vlad Tepes is weergaloos. Het feit alleen al dat het hem als enige lukte om de oprukkende saracenen uit Europa te verjagen is uniek. Dat de historische Vlad een meedogenloze tiran was zou een uitdaging moeten zijn voor iedere scenarioschrijver maar Hollywood maakt er zoals gebruikelijk weer een hamburger van die iedereen lekker moet vinden.

In Dracula untold moet Vlad natuurlijk een held zijn. Een flapdrol die met zijn 'Amerikaanse' gezinnetje in een soort LOTR-cathedraal woont als een 'protector of the innocent.'

En daar gaat de hele film meteen de mist in. In plaats van dat ik me mag verlustigen aan een meedogenloze man en me mag schamen dat ik af en toe zelfs sympathie voor hem voel zit ik weer naar zo'n goedgekapte American dream te kijken. Protector of the innocent. Yeah. Sure. De echte Vlad nodigde met kerst alle armen uit voor een groot banket en toen iedereen aan het eten was stak hij de boel in de fik. Er was maar een reden waarom hij de turken versloeg en dat was omdat hij nog wreder was dan zij.

Het verhaal van het 'palenbos' smeekt bijna om een goede verfilming. De turken die 's nachts door het bos rijden, totdat ze hun toortsen omhoog houden en zien dat het helemaal geen bos is maar 20.000 (!) gespietste lijken van hun eigen troepen.

Ik had willen zien hoe dat spietsen in zijn werk ging. De turken waren er meesters in en gebruikten soms stompe punten waardoor de doodsstrijd met dagen kon worden verlengd.

Niets van dat alles in deze slappe Disneyfilm.

Vlad de huisvader roept de hulp in van een plaatselijke vampier en wordt een soort, hoe kan het ook anders, superheld (gaap) die de boze slechterikken met zijn superpowers verdrijft.

Dracula untold is het staaltje ongeloofwaardige geschiedvervalsing dat je van Hollywood kunt verwachten. Het zoveelste partijtje duurbetaalde edelkitsch waarbij een overkill aan vormgeving het ontbreken van een goed verhaal niet kan verdoezelen.

Het had beter untold kunnen blijven.

Meer over Vlad: http://www.donlinke.com/drakula/vlad.htm

Na jaaaaaaren van uitstel en bewaren mocht ik deze film ein-de-lijk bekijken in de uncut versie en het werd een teleurstelling. Begrijp me niet verkeerd: wanneer je een jonge Eva Green naakt en halfnaakt door een nostalgisch appartement laat dolen, dan mag zo'n film van mij rustig 3 weken duren. Kijk ik even naar de inhoud dan blijkt de film juist dat te ontberen waar hij de hele tijd mee dweept: intellectuele inhoud. De discussies over cinema missen alle diepgang en geloofwaardigheid en ook het zogenaamde politieke engagement blijft schaamteloos aan de oppervlakte. Nergens word ik als kijker uitgedaagd tot enige filosofische of literaire bespiegeling. De ontwikkeling van de karakters blijft plat en wordt op het einde zelfs cliché. Al het gekoketteer met de jaren 60 en de linkse navelstaarderij ten spijt. Maar die Eva Green.... manmanman...