Meningen

Ladies in Black wekt de jaren 50 in Sydney op een even adequate als vrolijke manier tot leven. Een zonnige, zoete niks-aan-de-hand-film voor bij de kerstboom. Doelgroep: jonge meisjes en vrouwen van boven de 60. Het is wat te makkelijk om het leven dat in deze film wordt geschetst af te doen als een honingzoete fake-wereld waarin nooit wat slechts gebeurd. In dit soort films betrap ik mij er altijd op dat ik verwacht dat mensen elkaar ieder moment een loer draaien of geweld aandoen. Ik ben namelijk het Hollywood stramien gewend waarbij het geluk altijd gefrustreerd wordt door problemen en slechterikken. Hoe heerlijk verfrissend om eens een hele film lang te zien dat alles wel goed gaat en dat mensen gewoon lief voor elkaar zijn en iedereen op zijn pootjes terecht komt. Zoals het normaliter zou moeten gaan. Waarom worden daar niet meer films over gemaakt? Te saai waarschijnlijk. Feitelijk gaan de dingen in het echte leven ook verrassend vaak goed en situaties die voortdurend door problemen of tegenstanders worden gefrustreerd zijn meestal een uitzondering. Het enige serieuze thema in de hele film betreft het feit dat iedereen lijkt te worstelen met zijn nationaliteit maar dat wordt godzijdank nergens serieus uitgewerkt.

Moviemeter kan dan misschien niks beters verzinnen maar The little stranger heeft net zoveel met horror te maken als The sound of music met porno.

Sobere maar tot in de puntjes verzorgde Engelse ghostmovie. Eerst is daar het Engelse landschap met dito weer en licht met daarin een werkelijk ogenstrelend vervallen manorhouse. Het verhaal bouwt zich langzaam op rond de relatie tussen een dochter uit een aan lager wal geraakte adellijke familie en hun huisarts. Ruth Wilson zet het onhandige lelijke eendje uitmuntend neer en ook de ietwat flegmatische Faraday draagt zeer bij aan de donkere Engelse sfeer. Nergens wordt sensatie gezocht door muziek of suggestieve beelden: het verhaal speelt de hoofdrol (ipv de vorm) en voor het mysterie wordt heerlijk rustig de tijd genomen. Locaties en cameravoering zijn om je vingers bij af te likken, montage is dik in orde en ook de muziek is uitzonderlijk (zelfmoordscene). De zeden en gewoonten van de tijd waarin de film zich afspeelt worden in ere gehouden zodat je niet naar een stel moderne mensen met moderne dialogen in een historische setting zit te kijken zoals bij Amerikaanse producties. Wanneer setting en drama op zo'n kwalitatieve manier worden uitgewerkt (zoals alleen Engelsen dat kunnen) dan kan het verhaal eigenlijk bijna niet meer mislukken. Voor de liefhebber van eersteklas klassiek spookdrama. Fijn dat het nog steeds gemaakt wordt! En met zoveel liefde!

Opmerkelijk bloederig en wreed (er wordt even een complete, lieve en ook zwarte familie op een vreselijke manier aan stukken gesneden) superhelden epos dat, zoals gebruikelijk, grossiert in vals drama. Voor wie genoeg suspension of disbelief aan de dag kan leggen: het meiske speelt niet onaardig en de kreperende, kreunende en hoestende Hugh Jackman moet voor menig pain-porn liefhebber een feestje zijn om naar te kijken. Next.

Aardig idee niet eens zo onaardig uitgewerkt. Mist snelheid en doorzettingsvermogen. India Eisley doet haar best maar verdient een betere productie. Carry, The Omen en Let the right one in zouden genoeg aanleiding moeten geven om het beter te doen.

Als je de serie Vikings gewend bent is deze film niet vol te houden. Het gebrek aan budget wordt nergens door fantasie, professionaliteit, scenario of edit gecompenseerd. Als er al ooit Vikingen lost waren dan zijn deze het.